Κατέληξα στο εξής setup για το δίκτυο του streaming.
Ο στόχος ήταν η αφαίρεση μικρών πηγών αστάθειας και ηλεκτρικού θορύβου. Ήθελα να φτιάξω μια αλυσίδα που να προσφέρει ηρεμία και συνοχή, ώστε το streamer να κάνει τη δουλειά του αβίαστα.
Παραθέτω τα βήματα που ακολούθησα και τι άκουσα τελικά, εστιάζοντας στη λογική.
1. Διαχωρισμός Κίνησης
Το πρώτο βήμα ήταν να ξεκαθαρίσω το RF περιβάλλον. Διαχώρισα το 5GHz από το 2.4GHz στο router. Αφιέρωσα το 5GHz αποκλειστικά στο audio bridge, ενώ κινητά, IoT και tablets πήγαν όλα στα 2.4GHz.
Κλείδωσα κανάλι (σε non-DFS συχνότητα για να μην έχω διακοπές από ραντάρ) και περιόρισα το bandwidth στα 20 MHz. Η λογική εδώ είναι απλή: λιγότερες παρεμβολές και λιγότερες δυναμικές αλλαγές = πιο προβλέψιμο link. Δεν με ένοιαζε το throughput, αλλά η σταθερότητα της σύνδεσης.
2. Η Τοπολογία: WiFi Bridge αντί για μακρύ καλώδιο
Αντί να τραβήξω καλώδιο Ethernet από το modem/router (το οποίο είναι μια θορυβώδης συσκευή γενικής χρήσης), χρησιμοποίησα ένα TP-Link σε client mode για να φέρω το δίκτυο κοντά στο ηχοσύστημα.
Αυτό λειτουργεί ως λειτουργικός διαχωρισμός. Το WiFi κομμάτι είναι απλώς το transport path, κρατώντας το audio chain μακριά από την άμεση ηλεκτρική επαφή με το κυρίως modem του σπιτιού.
3. Ο Ρόλος του Switch (Το «Buffer»)
Εδώ ίσως κάποιος αναρωτηθεί: «Αφού το TP-Link βγάζει ethernet, γιατί παρεμβάλλεις και switch πριν το streamer;»
Ο λόγος είναι η ηλεκτρική απομόνωση και η «αναγέννηση» του σήματος. Το WiFi bridge είναι μια συσκευή που «ζορίζεται»: διαχειρίζεται ραδιοσυχνότητες και κάνει διαρκώς error correction στον αέρα. Δεν ήθελα το streamer να συνδέεται απευθείας σε αυτό το φορτίο.
Το switch (Netgear GS108E) παρεμβάλλεται ουσιαστικά ως «κυματοθραύστης». Παραλαμβάνει τα πακέτα, τα αποθηκεύει στιγμιαία (buffer) και τα ξαναστέλνει (re-clocking) προς το streamer μέσα από μια καθαρή, ενσύρματη πόρτα. Έτσι, το streamer βλέπει απέναντί του μια ήρεμη συσκευή και όχι τον θόρυβο του WiFi.
4. Switch Configuration: Less is More
Το switch ρυθμίστηκε ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο «χαζό» και γραμμικό.
-QoS: Port-Based (προτεραιότητα στη θύρα του streamer)
-VLAN / IGMP Snooping / Loop Detection / Green Ethernet/Broadcast filtering /Storm Control: Όλα OFF.
Δεν υπήρχε λόγος το switch να κάνει packet inspection ή να αυξομειώνει την ισχύ του (power saving). Ήθελα σταθερό operating state και απλή Layer-2 προώθηση. Η απλότητα μειώνει την περιττή δραστηριότητα του επεξεργαστή.
5. Τροφοδοσία και Καλωδίωση
Τέλος, πρόσεξα το φυσικό επίπεδο (Physical Layer). Χρησιμοποίησα τροφοδοτικά με χαμηλότερο θόρυβο σε bridge και switch για να μειώσω τα «σκουπίδια» που βάζουν στο δίκτυο τα φθηνά παλμοτροφοδοτικά.
Στην τελευταία σύνδεση (Switch → Streamer) έβαλα πλήρως θωρακισμένο καλώδιο γιατί θωρακίζει το σήμα από RFI/EMI παρεμβολές ακριβώς πριν την είσοδο στην πηγή.
Τι πέτυχα τελικά
Το σύστημα έγινε πιο σωστό:
- Ησυχία: Το background noise μειώθηκε, κάτι που επέτρεψε στις λεπτομέρειες να αναδειχθούν φυσικά.
- Ροή: Η μουσική απέκτησε μια πιο φυσική ροή (smoothness) χωρίς να χάσει σε ανάλυση.
- Low Level Listening: Το σημαντικότερο για μένα; Μπορώ να ακούω χαμηλά και να έχει σώμα και δυναμική. Δεν χρειάζεται να τσιτώσω την ένταση για να «ξυπνήσει» το σύστημα.
Πιστεύω ότι όταν αφαιρείς αθροιστικά μικρές πηγές θορύβου και αστάθειας, επιτρέπεις στα μηχανήματα να δουλέψουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο που μπορούν. Και όταν το σύστημα σταματήσει να τραβάει την προσοχή σου με μικρο-ενοχλήσεις, τότε αρχίζεις πραγματικά να ακούς μουσική.
