Καποδίστριας (2025)
- Thread starter Kosh
- Start date
Εγώ τον βρίσκω πανέξυπνο πάντως. Πήρε χαμπάρι ότι τον μεγαλύτερο θόρυβο σ'αυτή τη χώρα τον κάνουν ψεκασμένοι (σε όλο το πολιτικό φάσμα), και σ'αυτούς απευθύνεται. Και τους φανατικούς χειροκροτητές και τους φανατικούς κράχτες, εξάλλου όπως λένε οι Αμερικάνοι there's no such thing as bad publicity. Οι αίθουσες μαθαίνω είναι γεμάτες, άρα το project είναι επιτυχημένο.
Μα δεν μπορει να απευθυνθει σε αλλο κοινο ρε συ.
Επαιξε το χαρτι το "πατριωτικο", του "Ελληνα", του λαικου και καλα ποιοτικου κινηματογραφου.......αναθεμα αν σε αυτο που -διαβαζω- οτι εφτιαξε αν υπαρχει κατι τετοιο.
Οι αιθουσες λογικο ειναι να γεμισουν με τοση βαβουρα.. Ο Ελληνας ψοφαει για κινηματογραφο που του "ανηκει" και τον "εκπροσωπει" ισως.
Το πως βγαινουν απο την αιθουσα ειναι το πιο σημαντικο βεβαια ....το να μπουν ειναι το αναμενομενο.
Επαιξε το χαρτι το "πατριωτικο", του "Ελληνα", του λαικου και καλα ποιοτικου κινηματογραφου.......αναθεμα αν σε αυτο που -διαβαζω- οτι εφτιαξε αν υπαρχει κατι τετοιο.
Οι αιθουσες λογικο ειναι να γεμισουν με τοση βαβουρα.. Ο Ελληνας ψοφαει για κινηματογραφο που του "ανηκει" και τον "εκπροσωπει" ισως.
Το πως βγαινουν απο την αιθουσα ειναι το πιο σημαντικο βεβαια ....το να μπουν ειναι το αναμενομενο.
toupia
Μέλος Σωματείου
Πάντως από ότι διαβάζω-ακούω, έχει την πλήρη υποστήριξη τηλεοπτικών δημοσιογράφων.
Από εδώ το φέρνουμε από εκεί το φέρνουμε, πάλι σε κόντρα αριστερών-δεξιών κατέληξε.
Το αναφέρω για όσους δεν γνωρίζουν, η άποψη που επικρατεί χρόνια είναι ότι στο καλλιτεχνικό κομμάτι επικρατεί η αριστερά ενώ ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης ως δεξιός, δέχεται πόλεμο.
Μια φορά να δούμε την ουσία και να πούμε αυτό που αισθανόμαστε, δεν παίζει.
Δεν είχα σκοπό να την δω γιατί δεν μου αρέσει ως φυσιογνωμία ο πρωταγωνιστής.
Τώρα σκέφτομαι να την δω μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να ισχύουν τόσο αντίθετες απόψεις.
Κάποιοι μιλάνε για φοβερή ταινία και άλλοι για παρωδία.
Από εδώ το φέρνουμε από εκεί το φέρνουμε, πάλι σε κόντρα αριστερών-δεξιών κατέληξε.
Το αναφέρω για όσους δεν γνωρίζουν, η άποψη που επικρατεί χρόνια είναι ότι στο καλλιτεχνικό κομμάτι επικρατεί η αριστερά ενώ ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης ως δεξιός, δέχεται πόλεμο.
Μια φορά να δούμε την ουσία και να πούμε αυτό που αισθανόμαστε, δεν παίζει.
Δεν είχα σκοπό να την δω γιατί δεν μου αρέσει ως φυσιογνωμία ο πρωταγωνιστής.
Τώρα σκέφτομαι να την δω μόνο και μόνο γιατί δεν μπορεί να ισχύουν τόσο αντίθετες απόψεις.
Κάποιοι μιλάνε για φοβερή ταινία και άλλοι για παρωδία.
FINIX
AVClub Fanatic
- 22 November 2010
- 12,904
Οποιος ανηξερος παει να δει Σμαραγδη τρωει γκολ απο τα αποδυτηρια, ετσι την επαθε γνωστη μου που δεν τον ηξερε εφυγε πριν το διαλειμμα, εγω τις χαμηλες βαθμολογιες δεν τις βλεπω με εμπαθεια μαλλον ειναι ακριβεια, ο τυπος δεν κανει ουτε τα βασικα στην τεχνη του κινηματογραφου, ουτε χρυσο βατομουρο δεν θα του δινανε στην αμερικη
πολυ κριμα να πιανει στο ..στομα του τον πρωτο κ μοναδικο αξιο πρωθυπουργο που περασε απο την χωρα,
κ εαν ειναι δεξιος, που δεν μας αφορα οταν εχουμε να κανουμε με τεχνη,
τοτε το οτι τον πολεμησε το κατεστημενο οπως αναφερεται, ειναι αλλο ενα τρικ για να κανει ντορο γυρω απο το ονομα του αφου αλλιως δεν μπορει..
πολυ κριμα να πιανει στο ..στομα του τον πρωτο κ μοναδικο αξιο πρωθυπουργο που περασε απο την χωρα,
κ εαν ειναι δεξιος, που δεν μας αφορα οταν εχουμε να κανουμε με τεχνη,
τοτε το οτι τον πολεμησε το κατεστημενο οπως αναφερεται, ειναι αλλο ενα τρικ για να κανει ντορο γυρω απο το ονομα του αφου αλλιως δεν μπορει..
Haagenti
AVClub Fanatic
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,673
Δεν κατεληξε παντα αυτο ηταν.
Και τωρα καποιοι που βλεπουν οτι μερα τη μερα χανουν οχι μονο την κουταλα, αλλα κα την κατσαρολα, και ολο το προνομιακο μαστ, αχουν αφηνιασει.
Ολο και περισσιτερα ρεβιους θα κανουν που δεν θα τα παιρνει κανεις υποψιν, και ολο και περισσοτερες ταινιες "ορθοπολιτικες" που σου λενε τι πρεπει να πιστευεις να σκεφτεσαι και να ψηφιζεις αλλα θα πηγαινουν απατες. Κατι αλαξε δωξα τω Θεώ.
Ενα παρομοιο φαινιομενο εχουμε στην Γαλλια. Η ταινια Sacré-Coeur για παραδειγμα. Που δεν παρουσιαζεται καν σαν ταινια μεγαλου θεαματος ανα σαν docu-fiction.
Ταινια θρησκευτικου περιεχομενου και νοηματος. Πεσαν να την φανε. Οταν λεω πεσαν να την φανε, οχι μονο μπουκοταραν την διανομη αλλα υπηρξαν και περιπτωσεις οπου δημοι ( μεγαλοι δημοι οπως της Μασσαλιας αλλα "κατεχομενοι" πλεον) αποφασισαν να απαγορευσουν την προβολη της.... Ευτυχως επεσαν καποιες δικαστικες αποφασεις απο εντιμους δικαστες και η ταινια εξακολουθησε να προβαλεται. Αμυδρα αλλα χαμος. Στις λιγες προβολες της γινοταν το ελα να δεις και με τις ελαχιστες διανομες της εσπασε τα ταμεια πολυ μπροστα απο ολες αυτες που προοθουνται με κεφαλαια χωρηγησεων.
Και ενα τελευταιο οταν μιλησα για χορηγησεις δεμ ,ιλησα για χρηματοδωτησεις. Γιατι ο Κως ειπε οτι και ο Σμαραγδης δεχτηκε χορηγησεις σαν ζητιανος κλπ...
Ισως προβλημα λεξικου. Χορηγηση ειναι η οικονομικη ενισχυση του κρατους. Χρηματοδοτηση ειναι ενας επιχειρηματιας που παιζει τα λεφτα του.
Για το δευτερο στα τρια πουλακια καθονται, να το πω ευγενικα. Οποιος θελει χρηματοδοτει οτι θελει και αν χασει η αν κερδισει δικο του προβλημα.
Αλλα οταν πληρωνω σαν φωρολογουμενος την χορηγηση για να βλεπω την ατζεντα τους της αποδωμησης αυτο παει πολυ.
Οποτε για πολλους εδω σε εμας στην Γαλλια (πανω απο 70% σε γκαλοπ) η επομενη πολιτιστικη κινηση που θα ερθει, Τερμα οι επιδοτησεις οι επιχορηγησεις, η κουλτουρα χρηματοδωτουμενη απο τον πολιτη.
Τα περισσοτερα που βλεπετε σαν "ανεξαρτητα" απο Γαλλια Βελγιο και Δυτικη Ευρωπη ειναι ολα με χορηγησεις των κρατων. Με ιδεολογικη γραμμη.
Το Χολυγουντ δεν εχει αναγκη γιατι ειναι το ιδιο κρατος...μεχρι να πεσει συντομα.
Κρατηστε το να το ξερετε.
Αυτα
leonkoum
Supreme Member
- 20 December 2008
- 5,185
«Sacré-Coeur»
Ποια ταινία είναι αυτή?
Γιαυτην γίνεται λόγος;
Ποια ταινία είναι αυτή?
Γιαυτην γίνεται λόγος;
Last edited:
Μιλαμε για τον κατεξοχην ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟ κατ' ονομα σκηνοθετη τωρα......
Που εκανε παλια σειρες (ετσι ειχα δουλεψει και εγω μαζι του καποτε) αποκλειστικα στην ΕΡΤ .
Και οτι ταινια εκανε αργοτερα ηταν επιτηδευμενα στοχευμενες για να φερει συγκεκριμενο κοινο στις αιθουσες και παντα με λεφτα του Κεντρου κινηματογραφου.
Παντα με τις πλατες της πολιτειας μιας και καλλιτεχνικα, εμπορικα ηταν ανικανος να προσελκυσει κεφαλαια για ταινια .
Εσχατως παιζει και το ψευδοπατριωτικο στοιχειο πλεον μπας και τσιμπησει συγκεκριμενο κοινο που παντα μπερδευεται απο την ομιχλη.
FINIX
AVClub Fanatic
- 22 November 2010
- 12,904
Αναλυτικη κριτικη απο τον Νικο Τσαγκαρακη που λογοκριθηκε, δεν ανεβηκε τελικα στην περιφεριακη εφημεριδα πατριδα κ σταματησε την συνεργασια του μαζι της
Σκηνοθετικά πρόχειρη, δραματουργικά παιδαριώδης, ρητορικά καφενειακή, η νέα ταινία του σκηνοθέτη δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις προηγούμενές του, κερδίζοντας επάξια τη θέση της ανάμεσα στις χειρότερες της χρονιάς. Όλα τα γνωρίσματα του σκηνοθέτη επαναλαμβάνονται εδώ: μονομέρεια, υπεραπλούστευση, λαϊκισμός, μανιχαϊσμός, θυματοποίηση, θρησκοληψία, μεσσιανισμός και φυσικά εθνικισμός με τη μορφή ελληνικού εξαιρετισμού. Κι αυτά αφορούν μόνο τον χειρισμό του θέματος, καθώς αισθητικά η ταινία διακρίνεται επιπλέον από στερεοτυπία, προχειρότητα και κακοτεχνία. Ο Αντώνης Μυριαγκός καταφέρνει να είναι πιο ευπαρουσίαστος συγκριτικά με το υπόλοιπο καστ, αλλά τελικά όλοι μαζί αδικούνται από το ασόβαρο υλικό το οποίο τους ανατίθεται κι έναν σκηνοθέτη που δεν ενδιαφέρεται για πολλά περισσότερα από την ιδεοληψία του.
Ένα λεπτομερειακό αλλά ενδεικτικό παράδειγμα είναι οι τίτλοι που προσδιορίζουν τον τόπο και τον χρόνο των σκηνών. Μια συνηθισμένη σύμβαση που εδώ εφαρμόζεται τόσο καταχρηστικά, ώστε καταντάει αστεία. Οι τοποθεσίες κι οι χρονολογίες εμφανίζονται κυριολεκτικά σχεδόν σε κάθε σκηνή, ακόμα και σ’ αυτές που δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο θεατής να μπερδευτεί, αφού τα πρόσωπα κι οι τοποθεσίες είναι από μόνα τους αυτονόητοι δείκτες για τη συνοχή μεταξύ των σκηνών. Η ειρωνεία είναι ότι έρχεται τελικά μια στιγμή όπου το 1819 ο Μέτερνιχ με τον Μέισον σχεδιάζουν να διαβάλουν τη φήμη του Καποδίστρια στον τσάρο, που φαίνεται να πέφτει θύμα του σχεδίου τους στην αμέσως επόμενη σκηνή, η οποία όμως εκτυλίσσεται το… 1821, δύο ολόκληρα χρόνια αργότερα!
Από ‘κει και πέρα, όρεξη να ‘χει κανείς: ο Καποδίστριας θαυμάζεται, ευγνωμονείται κι εκθειάζεται από άλλους χαρακτήρες σχεδόν σε κάθε σκηνή, ενώ σκιαγραφείται ως ένας πολιτικός Χριστός, καθώς το Ναύπλιο τον καλωσορίζει μετά βαΐων και κλάδων κι ο ίδιος μιλάει για τον πολιτικό Γολγοθά που καλείται ν’ ανέβει. Ακόμα κι ο Μέτερνιχ προς το τέλος παθαίνει στιγμιαίες διαλείψεις κι αρχίζει να επαινεί τον εχθρό του πριν επανέλθει στην εργοστασιακή του ρύθμιση να συνεχίσει να τον μισεί μ’ αυτό το τραγελαφικά στερεότυπο ύφος που θυμίζει διασταύρωση Κόμη Όλαφ από τον «Λέμονι Σνίκετ» και Κυρίου Μπερνς από τους «Σίμπσονς».
Επίσης, εκτός του ότι εκφέρονται με αδούλευτες, κακόηχες αγγλικές προφορές, οι διάλογοι είναι απελπιστικά επεξηγηματικοί, ‘ταΐζοντας’ στον θεατή την πληροφορία αντί να τη δημιουργήσουν δραματουργικά. Στην πρώτη σκηνή του έργου ο Νικόδημος μάς πληροφορεί χαζοχαρούμενα ότι έφτασαν στην Ελβετία, παρότι η γραπτή εισαγωγή αλλά και ο χωροχρονικός τίτλος μάς έχουν ήδη δώσει τη συγκεκριμένη πληροφορία. Σε άλλα σημεία, οι πράξεις του Καποδίστρια εξηγούνται από άλλους χαρακτήρες πριν καν ολοκληρωθούν, υπεραπλουστεύοντας την αφήγηση σαν αυτή να απευθύνεται σε παιδιά.
Δεδομένου ότι πρόκειται για ταινία του Σμαραγδή, η ελληνική ανωτερότητα δε θα μπορούσε να μην τονίζεται με κάθε δυνατή -και καταγέλαστη- αφορμή: υπάρχουν δύο πανομοιότυπες σκηνές θριαμβευτικής υποδοχής στον Καποδίστρια από τους Ελβετούς, οι οποίοι γίνονται σύσσωμοι φιλέλληνες· ο Πούσκιν μαθαίνει να μιλάει ελληνικά· υπογραμμίζεται υπεροπτικά ότι ο τσάρος στέλνει έλληνα διπλωμάτη στην Ελβετία αντί για ρώσο κι αργότερα παρασημοφορεί τους δύο έλληνες αξιωματούχους του, Καποδίστρια και Υψηλάντη· τονίζεται επανειλημμένα ότι φυσικά όλες οι επιστήμες κι οι τέχνες ξεκίνησαν από την Ελλάδα, ενώ ο Σμαραγδής ενσωματώνει στο σενάριο τον ανεδαφικό ισχυρισμό που έχει διατυπώσει και σε συνεντεύξεις του, περί λαού με τρεις πολιτισμούς (Μινωικό, Κλασικό, Βυζαντινό), κι ως τέτοιου μοναδικού στον κόσμο.
Η θρησκοληψία έρχεται σαν κερασάκι, αφού πέρα από τον παραλληλισμό με τον Χριστό, έχουμε κι αυτή την έρμη την Παναγία, η οποία όχι απλώς εμφανίζεται επανειλημμένα σε μια κακόμοιρη απεικόνιση, αλλά μένει κανείς με την απορία, αφού είχε σώσει τον Καποδίστρια από την πτώση του απ’ το άλογο, γιατί άραγε δεν επεμβαίνει για να τον σώσει κι απ’ τη δολοφονία του.
Σκηνοθετικά πρόχειρη, δραματουργικά παιδαριώδης, ρητορικά καφενειακή, η νέα ταινία του σκηνοθέτη δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις προηγούμενές του, κερδίζοντας επάξια τη θέση της ανάμεσα στις χειρότερες της χρονιάς. Όλα τα γνωρίσματα του σκηνοθέτη επαναλαμβάνονται εδώ: μονομέρεια, υπεραπλούστευση, λαϊκισμός, μανιχαϊσμός, θυματοποίηση, θρησκοληψία, μεσσιανισμός και φυσικά εθνικισμός με τη μορφή ελληνικού εξαιρετισμού. Κι αυτά αφορούν μόνο τον χειρισμό του θέματος, καθώς αισθητικά η ταινία διακρίνεται επιπλέον από στερεοτυπία, προχειρότητα και κακοτεχνία. Ο Αντώνης Μυριαγκός καταφέρνει να είναι πιο ευπαρουσίαστος συγκριτικά με το υπόλοιπο καστ, αλλά τελικά όλοι μαζί αδικούνται από το ασόβαρο υλικό το οποίο τους ανατίθεται κι έναν σκηνοθέτη που δεν ενδιαφέρεται για πολλά περισσότερα από την ιδεοληψία του.
Ένα λεπτομερειακό αλλά ενδεικτικό παράδειγμα είναι οι τίτλοι που προσδιορίζουν τον τόπο και τον χρόνο των σκηνών. Μια συνηθισμένη σύμβαση που εδώ εφαρμόζεται τόσο καταχρηστικά, ώστε καταντάει αστεία. Οι τοποθεσίες κι οι χρονολογίες εμφανίζονται κυριολεκτικά σχεδόν σε κάθε σκηνή, ακόμα και σ’ αυτές που δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο θεατής να μπερδευτεί, αφού τα πρόσωπα κι οι τοποθεσίες είναι από μόνα τους αυτονόητοι δείκτες για τη συνοχή μεταξύ των σκηνών. Η ειρωνεία είναι ότι έρχεται τελικά μια στιγμή όπου το 1819 ο Μέτερνιχ με τον Μέισον σχεδιάζουν να διαβάλουν τη φήμη του Καποδίστρια στον τσάρο, που φαίνεται να πέφτει θύμα του σχεδίου τους στην αμέσως επόμενη σκηνή, η οποία όμως εκτυλίσσεται το… 1821, δύο ολόκληρα χρόνια αργότερα!
Από ‘κει και πέρα, όρεξη να ‘χει κανείς: ο Καποδίστριας θαυμάζεται, ευγνωμονείται κι εκθειάζεται από άλλους χαρακτήρες σχεδόν σε κάθε σκηνή, ενώ σκιαγραφείται ως ένας πολιτικός Χριστός, καθώς το Ναύπλιο τον καλωσορίζει μετά βαΐων και κλάδων κι ο ίδιος μιλάει για τον πολιτικό Γολγοθά που καλείται ν’ ανέβει. Ακόμα κι ο Μέτερνιχ προς το τέλος παθαίνει στιγμιαίες διαλείψεις κι αρχίζει να επαινεί τον εχθρό του πριν επανέλθει στην εργοστασιακή του ρύθμιση να συνεχίσει να τον μισεί μ’ αυτό το τραγελαφικά στερεότυπο ύφος που θυμίζει διασταύρωση Κόμη Όλαφ από τον «Λέμονι Σνίκετ» και Κυρίου Μπερνς από τους «Σίμπσονς».
Επίσης, εκτός του ότι εκφέρονται με αδούλευτες, κακόηχες αγγλικές προφορές, οι διάλογοι είναι απελπιστικά επεξηγηματικοί, ‘ταΐζοντας’ στον θεατή την πληροφορία αντί να τη δημιουργήσουν δραματουργικά. Στην πρώτη σκηνή του έργου ο Νικόδημος μάς πληροφορεί χαζοχαρούμενα ότι έφτασαν στην Ελβετία, παρότι η γραπτή εισαγωγή αλλά και ο χωροχρονικός τίτλος μάς έχουν ήδη δώσει τη συγκεκριμένη πληροφορία. Σε άλλα σημεία, οι πράξεις του Καποδίστρια εξηγούνται από άλλους χαρακτήρες πριν καν ολοκληρωθούν, υπεραπλουστεύοντας την αφήγηση σαν αυτή να απευθύνεται σε παιδιά.
Δεδομένου ότι πρόκειται για ταινία του Σμαραγδή, η ελληνική ανωτερότητα δε θα μπορούσε να μην τονίζεται με κάθε δυνατή -και καταγέλαστη- αφορμή: υπάρχουν δύο πανομοιότυπες σκηνές θριαμβευτικής υποδοχής στον Καποδίστρια από τους Ελβετούς, οι οποίοι γίνονται σύσσωμοι φιλέλληνες· ο Πούσκιν μαθαίνει να μιλάει ελληνικά· υπογραμμίζεται υπεροπτικά ότι ο τσάρος στέλνει έλληνα διπλωμάτη στην Ελβετία αντί για ρώσο κι αργότερα παρασημοφορεί τους δύο έλληνες αξιωματούχους του, Καποδίστρια και Υψηλάντη· τονίζεται επανειλημμένα ότι φυσικά όλες οι επιστήμες κι οι τέχνες ξεκίνησαν από την Ελλάδα, ενώ ο Σμαραγδής ενσωματώνει στο σενάριο τον ανεδαφικό ισχυρισμό που έχει διατυπώσει και σε συνεντεύξεις του, περί λαού με τρεις πολιτισμούς (Μινωικό, Κλασικό, Βυζαντινό), κι ως τέτοιου μοναδικού στον κόσμο.
Η θρησκοληψία έρχεται σαν κερασάκι, αφού πέρα από τον παραλληλισμό με τον Χριστό, έχουμε κι αυτή την έρμη την Παναγία, η οποία όχι απλώς εμφανίζεται επανειλημμένα σε μια κακόμοιρη απεικόνιση, αλλά μένει κανείς με την απορία, αφού είχε σώσει τον Καποδίστρια από την πτώση του απ’ το άλογο, γιατί άραγε δεν επεμβαίνει για να τον σώσει κι απ’ τη δολοφονία του.
Last edited:
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗΣ
Senior Member
μια απορια...ας πουμε μια ελληνικη ταινια που εχει κοψει 150000 εισιτηρια στο σινεμα ,το κερδος τους ποιο θα ειναι περιπου?
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,673
«Sacré-Coeur»
Ποια ταινία είναι αυτή?
Γιαυτην γίνεται λόγος;
Ναι
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,673
Οχι στο συγκεκριμενο του αρνηθηκε χρηματοδωτηση.
Ξεπατηκωνω απο ιστοχωρο πληροφορησης ομοφυλοφυλλων γνωστο ως Αντιβιρους
"
Μιλώντας στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, ο σκηνοθέτης ανέφερε ότι για χρόνια μια υποτιθέμενη (ΛΟΑΤΚΙ+) ομάδα γύρω από τον πρωθυπουργό εμπόδιζε τη χρηματοδότηση ταινιών «που εξυψώνουν τον Έλληνα», ενώ υποστήριζε έργα με ΛΟΑΤΚΙ+ θεματικές.
Συγκεκριμένα, ο σκηνοθέτης είπε ότι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τη νέα του ταινία για τον Καποδίστρια ήδη από το στάδιο της υποβολής του σεναρίου της. Τα προβλήματα με το κέντρο, το οποίο λαμβάνει πόρους από το υπουργείο Πολιτισμού, είπε ότι ξεκίνησαν μετά τον διορισμό του Νικόλα Γιατρομανωλάκη, πρώην υφυπουργό Πολιτισμού.
«Όταν έγινε υφυπουργός κάποιος κύριος Γιατρομανωλάκης, που είναι αγωνιστής των ΛΟΑΤΚΙ, πήρε το δικαίωμα υπογραφής να ορίσει αυτός το συμβούλιο. Αυτός, καθοδηγούμενος από τον αρχηγό μιας παράγκας των βορείων προαστίων και του Κολωνακίου χάραξε μια γραμμή, όπου μέχρι τώρα έτσι χρηματοδοτούν τις ταινίες, αν τα έργα είναι ΛΟΑΤΚΙ, δηλαδή woke ατζέντα. Και κυρίως πολεμήθηκε η εθνική γραμμή και θεματολογία.
«Το πρώτο δείγμα του μη φέρνετε σενάρια που εξυψώνουν τον Έλληνα, γιατί θα κόβονται, επειδή κόψαμε τον Σμαραγδή», είπε αρχικά ο σκηνοθέτης."
_ Δεν μου προκαλει καθολου απορια γιατι τα ιδια ακριβως ζουμε και εδω περα. Με πανω κατω ιδιους υπουργους και υφυπουργους πολιτισμου. Που απο τον Ζακ Λανγκ και επειτα ηταν ολοι της ιδιας ευαισθησιας.
Επισης εχω εδω και καποιο καιρο ανακαλυψει το Ερτφλιξ, Το δωρεαν βεβαια μην σκεφτειτε οτι η περιεργεια μου θα με εκανε να ξοδευσω μια δεκαρα για αυτην την καστα.
Και βλεπω τα "πιτς" των συγχρονων ελληνικων ταινιων και τι τους απασχολει. Μου φτανει σαν επιχειρημα.
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 15,673
Και προς τιμην του κρατους τοτε οποια και αν ηταν η πολιτικη του κατευθυνση την εποχη των εκπομποων αυτων.
Δηλαδη σκεψου να μην ειχε δωσει τοτε το κρατος χρηματοδωτηση για την σειρα "Η Δε Πολις Ελαλησεν" Το απολητο πολιτιστικο μνημειο της Ελληνικης τηλεωρασης και οχι μονο. Δειγματα που εχω δειξει σε ανθρωπους εδω απο αυτες τις εκπομπες τους εκανε να ψαξουν και να ανακαλυψουν οτι η Ελλαδα, η νεα και φτωχη, παρηγαγε πραγματικο πολιτισμο. Και μαλιστα ενα δυο ατομα να θελησουν να μαθουν Ελληνικα. Το πιστευετε αμα θελετε ετσι κι αλλιως ο καθενας πιστευει οτι του αρεσει.
Μπραβο στα τοτε υπουργεια Πολιτισμου που χρηματοδωτησαν ενα τετοιο εργο που εμεινε... δυστυχως απ'οτι βλεπω απο εικονα οχι με τοση επιμελεια ωστε να μεγιστοποιηθει η ευκρινια και η πιστοτητα. Ο Σμαραγδης εκανε εργο στην Ερτ, αλλα μετα τι εκανε η Ερτ... και πως επιμελουταν το εχουμε μαθει.
Aυτο που μπερδευεις ειναι οτι ο Σμαραγδης απλα επιτελουσε σκηνοθετικα καθηκοντα εκει που εβρισκε δουλεια.
Το ποσο πετυχημενες ηταν καποιες παραγωγες ηταν αποτελεσμα της ΕΡΤ και των συντελεστων .
Οταν "ανοιξε" τα φτερα του μονος του με τις ταινιες "οραματιζομενος" οτι μπορει να κανει κινηματογραφο ειδαμε τι σκουπιδια απεφερε (σε καλλιτεχνικο επιπεδο).
Το αν φερνουν εισιτηρια δυστυχως αυτο το κοινο εχουμε που ναι μεν διψαει για Ελλαδα στις ταινιες αλλα κινηματογραφικα ειναι αναλφαβητο μην πω παραπληγικο αν δουμε τι ταινιες επιβραβευει με το εισιτηριο του.