Εγώ θεώρησα τουλάχιστον άκομψη τη δημοσιοποίηση από μέρους του Μιχάλη των φιλάνθρωπων αισθημάτων του. Μερικά πράγματα επιμένω πως πρέπει να παραμένουν δικά μας και προσωπικά χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Μου θύμισε λίγο και τον Κώστα Χατζή η όλη φάση, με τον οποίο, πρέπει να σας εξομολογηθώ, ότι με πιάνουν τα γέλια από τότε που ήμουνα μικρό παιδί. Ομολογώ επίσης ότι αυτή η εκ βαθέων συγκίνηση του Μιχάλη με μπέρδεψε: καθένας μας εδώ γράφει και εκτίθεται και σου δίνει την ευκαιρία να πάρεις μιά ιδέα για πάρτη του διαβάζοντάς τον. Κι ο Μιχάλης, σε πολλές περιπτώσεις, στάζει χολή μιλώντας για "γυφτάκια", "Αλβανούς" κλπ - το άν έχει δίκιο, κάτω από ποιές συνθήκες τα λέει αυτά και κατά πόσο τα εννοεί, δεν το εξετάζω εδώ.
Βλέποντας όμως όλους εσάς, και στο εδώ φόρουμ και στο ...απέναντι, να συμφωνείτε ασμένως και πολλούς να δηλώνουν ότι κλαίνε και ντρέπονται για τον εαυτό τους (επειδή δεν σκέφτηκαν και εκείνοι να κάνουν κάτι παρόμοιο) ομολογώ ότι κλονίστηκα λιγάκι. "Ρε μπάς και κάνω λάθος; Τόσο πολύ πια απέχω από το να συντονισθώ με το κοινό αίσθημα;".
Θα σας απογοητεύσω: το συμπέρασμά μου είναι πως είμαι παντελώς χαλασμένος και αδυνατώ να σας καταλάβω. Τουλάχιστον κάποιους από εσάς.
Χρόνια Πολλά σε όλους.
