Τέτοιες διαμάχες γίνονται συχνά ανάμεσα σε αρχαιολόγους. Αυτή τη φορά όμως γίνονται δημόσια. Και ο καβγάς μοιάζει με τους καβγάδες των σεισμολόγων που έχουμε ακούσει τόσες φορές.
Ουσιαστικά υποβόσκει ο διαχωρισμός ανάμεσα στη "σχολή του Ανδρόνικου", μαθήτρια του οποίου είναι η Περιστέρη και στους αντίπαλούς της, στους οποίους ανήκει η Παλαγγιά από τον καιρό του τάφου της Βεργίνας. Η Περιστέρη έχει το πάνω χέρι εδώ, γιατί φυσικά είναι η μόνη που έχει άμεση πρόσβαση στο υλικό. Και έτσι μπορεί να αφήνει τους αντιπάλους της να εκτεθούν.
Η αλήθεια είναι ότι οι μεθόδοι χρονολόγησης στην αρχαιολογία που στηρίζονται σε στυλιστικά κριτίρια, όπως π.χ πότε εμφανίστηκαν οι συγκεκριμένοι τύποι Καρυάτιδας, δεν μπορούν να έχουν παρά στατιστική ακρίβεια. Πάντα μπορεί να υπάρχει ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που εγκαινίασε την τεχνοτροπία, ή ο παππούς που δίδασκε την ίδια τεχνική στους μαθητές του. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να πέσεις τρεις γενιές έξω. Ο αιώνας φεύγει για πλάκα.
Αλλά μην νομίζετε ότι ο άνθρακας 14 έχει καλύτερη ακρίβεια. Πέρα από το ότι η κλίμακα καλιμπράρετε διαρκώς, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να συγκρίνεις δημοσιεύσεις με διαφορά μερικών ετών αν δεν δίνουν τις πρωτογενείς μετρήσεις, η μέθοδος στηρίζεται σε στατιστική ανάλυση από πολλά δείγματα που είναι ήδη γνωστή στο περίπου η χρονολόγησή τους. Αν δεν έχεις μερικές εκατοντάδες δείγματα της ελληνιστικής περιόδου το σφάλμα της μεθόδου μπορεί επίσης να είναι ένας αιώνας.
Εδώ δεν ξέρουμε ακόμα πότε χτίστηκαν οι πυραμίδες της Γκίζα (υπάρχουν θεωρίες με 500 χρόνια διαφορά), θα καταλήξουμε έτσι στα γρήγορα για την Αμφίπολη;
Ουσιαστικά υποβόσκει ο διαχωρισμός ανάμεσα στη "σχολή του Ανδρόνικου", μαθήτρια του οποίου είναι η Περιστέρη και στους αντίπαλούς της, στους οποίους ανήκει η Παλαγγιά από τον καιρό του τάφου της Βεργίνας. Η Περιστέρη έχει το πάνω χέρι εδώ, γιατί φυσικά είναι η μόνη που έχει άμεση πρόσβαση στο υλικό. Και έτσι μπορεί να αφήνει τους αντιπάλους της να εκτεθούν.
Η αλήθεια είναι ότι οι μεθόδοι χρονολόγησης στην αρχαιολογία που στηρίζονται σε στυλιστικά κριτίρια, όπως π.χ πότε εμφανίστηκαν οι συγκεκριμένοι τύποι Καρυάτιδας, δεν μπορούν να έχουν παρά στατιστική ακρίβεια. Πάντα μπορεί να υπάρχει ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης που εγκαινίασε την τεχνοτροπία, ή ο παππούς που δίδασκε την ίδια τεχνική στους μαθητές του. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να πέσεις τρεις γενιές έξω. Ο αιώνας φεύγει για πλάκα.
Αλλά μην νομίζετε ότι ο άνθρακας 14 έχει καλύτερη ακρίβεια. Πέρα από το ότι η κλίμακα καλιμπράρετε διαρκώς, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να συγκρίνεις δημοσιεύσεις με διαφορά μερικών ετών αν δεν δίνουν τις πρωτογενείς μετρήσεις, η μέθοδος στηρίζεται σε στατιστική ανάλυση από πολλά δείγματα που είναι ήδη γνωστή στο περίπου η χρονολόγησή τους. Αν δεν έχεις μερικές εκατοντάδες δείγματα της ελληνιστικής περιόδου το σφάλμα της μεθόδου μπορεί επίσης να είναι ένας αιώνας.
Εδώ δεν ξέρουμε ακόμα πότε χτίστηκαν οι πυραμίδες της Γκίζα (υπάρχουν θεωρίες με 500 χρόνια διαφορά), θα καταλήξουμε έτσι στα γρήγορα για την Αμφίπολη;
