Οι χλιδάνεργοι!

petros_m

Supreme Member
18 June 2006
8,207
Αλιμος
Απο το capital.gr

Γνωστή εταιρεία τηλεφωνίας προσπαθεί εδώ και καιρό να καλύψει 200 (διακόσιες) θέσεις εργασίας και δεν μπορεί! Πολύ απλά διότι έχει έρθει αντιμέτωπη με το φαινόμενο των χλιδάνεργων! Είναι η νέα μάστιγα της εποχής μας. Νέοι που αρνούνται να εργαστούν για 700 ευρώ, θεωρώντας ότι ο βασικός μισθός δεν τους "ταιριάζει". Παλαβά πράγματα σε μία ανισόρροπη κοινωνία. Η στήλη προσφέρει σήμερα όλες τις απαραίτητες πληροφορίες γι´ αυτές τις 200 θέσεις εργασίας. Για όσους πιστούς...

Γίναμε γραφείο προσφοράς εργασίας; Όχι βέβαια, αλλά αυτή η ιστορία μας φάνηκε ενδιαφέρουσα και είπαμε να βάλουμε ένα στοίχημα! Εμείς είπαμε ότι αν απευθυνθούμε σε ένα κοινό 40.000 ανθρώπων την ημέρα θα βρεθούν 200 άνθρωποι να στείλουν βιογραφικά, για λογαριασμό των ιδίων ή κάποιων γνωστών τους. Ο εκπρόσωπος της εταιρείας στοιχημάτισε από την πλευρά τους ότι το "θαύμα" δεν θα συμβεί...

Η εταιρεία, λοιπόν, ζητά 200 άτομα να στελεχώσουν τις υπηρεσίες τηλεφωνικής εξυπηρέτησης των πελατών της. "Προσλάβαμε φέτος 470 άτομα και τα μισά έχουν αποχωρήσει", μας είπε γεμάτος απογοήτευση και συνέχισε: "Οι συνθήκες εργασίας είναι καλές, η εταιρεία είναι εντάξει σε όλες τις υποχρεώσεις της, αλλά όταν έφτανε η ώρα που οι νέοι εργαζόμενοι μάθαιναν την κυκλικότητα του ωραρίου, άνοιγαν την πόρτα και αποχωρούσαν"! Καλά διαβάζετε. Όλοι ήθελαν να δουλεύουν στο ωράριο 8 το πρωί 4 το απόγευμα. Έτσι, τα Σαββατοκύριακα και οι βραδινές βάρδιες αποτελούσαν αιτία παραίτησης!


Η υπηρεσία εξυπηρέτησης πελατών, όμως, πρέπει να δουλεύει και εκτός ωραρίου δημοσίων επιχειρήσεων. Διότι αυτό απαιτούν οι καταναλωτές. Τα ίδια παιδιά που δεν θέλησαν να δουλέψουν μία Κυριακή το μήνα, θα γινόντουσαν έξαλλοι ως καταναλωτές αν ζητούσαν βοήθεια για την τηλεφωνική τους γραμμή Κυριακή μεσημέρι ή απόγευμα και δεν την έβρισκαν.


Μην φανταστείτε ότι η εταιρεία δεν πληρώνει τις υπερωρίες ή τα οριζόμενα από το νόμο. Απλά, τα παιδιά δεν θέλησαν να δουλέψουν με τους όρους της αγοράς. Εντάξει, υπάρχει η δικαιολογία των χαμηλών μισθών. Αλλά ποιος ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής και με μισθό χιλιάδων ευρώ; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Υπάρχει και δεύτερο: Τα παιδιά αυτά αρνούνται να δουλέψουν για 700 ή 800 ευρώ. Και πώς ζούνε; Η απάντηση βρίσκεται στην υπερβολική αγάπη που τρέφει γι´ αυτά το οικογενειακό τους περιβάλλον. Όταν οι γονείς, εμείς δηλαδή, δίνουμε το μαξιλάρι για να ακουμπήσει η άρνηση στην παραγωγή, τότε ασφαλώς και δεν θα δουλέψουν για 700 ευρώ το μήνα. Πιθανότατα και ούτε για 1.200...

Είναι μία πραγματικότητα για την οποία δεν ευθύνονται οι κυβερνήσεις, το κράτος ή η άτιμη κοινωνία. Αλλά όλοι εμείς που θέλουμε τα βλαστάρια μας να ζήσουν κοντά μας και μέχρι τα βαθιά τους γεράματα σε μία προστατευτική γυάλα.


Ένα συχνό φαινόμενο (η λέξη "συχνό" δεν μπήκε "κατά λάθος") η αγορά αυτοκινήτου από πολλά από τα παιδιά που έμειναν τελικά στη δουλειά και "καταδέχτηκαν" να δουλέψουν. Και μάλιστα μέσα στο πρώτο δίμηνο. Ξέρετε πώς; Τους το αγόρασε ο πατέρας τους για να μην κουράζονται να πηγαίνουν στην εργασία τους αλλάζοντας δύο συγκοινωνίες!


Μην βιαστείτε να πείτε ότι αυτά συμβαίνουν κάπου αλλού. Εδώ συμβαίνουν, στην Ελλάδα. Και μη φανταστείτε ότι δεν θα είμαστε εμείς αύριο που δεν θα κάνουμε το ίδιο! Ο γράφων έχει δύο γιους 17 και 18 ετών και δεν μπορεί να απαντήσει ακόμη στο βασανιστικό ερώτημα τι θα πράξει ο ίδιος όταν θα έρθει η ώρα...

Πίσω στη δουλειά μας τώρα. Όποιος θέλει να στείλει το βιογραφικό για το παιδί του, τον ανιψιό του ή το γείτονά του, μπορεί να το στείλει στη διεύθυνση [email protected] και εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να τα προωθήσουμε στην εταιρεία που αναζητά τις 200 θέσεις εργασίας!


Σημ.: Ο τίτλος "χλιδάνεργοι" έχει "κλαπεί" από επιστολή που κυκλοφόρησε ανώνυμα στο internet.


Θανάσης Μαυρίδης

[email protected]
 
Τι έγινε ρε παιδιά? Ο Μαυρίδης παράτησε το κυνήγι του "εύκολου" κέρδους με μετοχές-ευκαιρία και το έριξε στην κοινωνική προσφορά? :smash:

Τη φράση "ποιοτική ανεργία" την έχει ακουστά?
 
Last edited:
Ενα μικρό σχόλιο.

Το να παίρνεις στην δουλιά κάποιον ανειδίκευτο,με μόνο τυπικό προσόν κάποιο πτυχίο κι ουσιαστικά να τον εκπαιδεύεις,απο το Α μέχρι το Ω σε κάποιο τομέα,δικαιολογεί μέχρι κάποιου σημείου την χαμηλή αμοιβή-γι' αυτό το προπαρασκευαστικό στάδιο.

Το να παίρνεις ένα εξειδικευμένο μηχανικό ή άλλον τεχνικό,μ' έναν άθλιο μισθό και με σύμβαση,προκειμένου να τον εκμεταλευθείς για όσο τον χρειάζεσαι και μετά να τον διώξεις,είναι επίσης μιά άθλια μεθόδευση,που συνηθίζεται στο ελλαδιστάν και καλά κάνουν και δεν πάνε.
 
Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος δυστυχώς......

Η άλλοι είναι οι managerόκαφροι

Το 2001 είχα την πάρα πολύ μεγάλη "τύχη" να συνεργαστώ με μια απο τις δύο που υπήρχαν τότε μεγαλύτερες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας η οποία και με προσέλαβε αφού πρώτα με προσέβαλε βάζοντας με στην διαδικασια συνεχόμενων ψυχολογικών και άλλων τεστ για μια διάρκεια περίπου δύο εβδομάδων και με ερωτήσεις του τύπου αν μου αρέσουν οι ανδρογυναίκες ή αν αρέσκομαι στο να βασανίζω ζώα

Αφού σύρθηκα πάνω κάτω στα γυάλινα κτίρια του Vovou για δύο εβδομάδες αποφασισαν οτι τους έκανα αλλά....δύο μήνες μετά και αφού είχα πάρει bonus αποδοτικότητας στις πωλήσεις μου δήλωσαν οτι η εξωτερική μου εμφάνιση ο τρόπος που ντυνόμουν και η προφορά των Αγγλικών μου δεν ήταν αυτή που ταίριαζε με το προφίλ της εταιρείας.Να σας πω δε οτι στο casting που γινόταν για τις διαφημίσεις της εταιρείας συμμετείχαν και οι υπάλληλοι της(τέτοια ψώνια δηλαδή!!!!).

Οταν και αφού με ξουξουδιάσανε απο κει έστειλα το βιογραφικό μου στην μεγάλη ανταγωνίστρια αυτή με δέχθηκε προς αξιολόγηση όπου και βέβαια πέρασα τα ίδια τεστ στο παραδίπλα γυάλινο κτίριο αλλά κόπηκα στην τελευταία συνέντευξη με τον διευθυντή προσωπικού όταν αυτός σε ερώτηση του αν έρθει κάποιος πελάτης και είναι πολυ νευριασμένος έκρινε λογικό να συνοδεύσει αυτή του την ερώτηση και με τον εκσφενδονισμό του κινητού του στα μούτρα μου όπου και με χτύπησε στα γυαλιά!

Δεν έχω κανένα λόγο να μην πιστεύω οτι υπάρχουν οι χλιδάνεργοι.Να στείλετε τα βιογραφικά σας ναι!!!´να πέσει λίγο η "μύτη" ναι!!!Αλλά το κεφάλι δεν πρέπει να το σκύβουμε!!!

Συγνώμη κιόλας για τα νεύρα αλλά μόλις είδα τηλεφωνία μου ήρθε λίγο κάπως.
 
Πέρα απο το προηγούμενο γενικότερο σχόλιο,μου φαίνονται απίθανα όσα ισχυρίζεται η εταιρεία.
Στην εταιρεία που εργάζομαι γίνονται προσλήψεις χειριστών μηχανών με 8ωρη τριπλή εναλασσόμενη βάρδια κι υπερωρίες και υπάρχουν δεκάδες υποψηφίων,που δεν προσλήφθηκαν γιατί απλά δεν χρειάζονταν τόσοι.

Κάτι ή περισσότερα απο κάτι δεν πρέπει να είναι,όπως παρουσιάζεται...
 
"Προσλάβαμε φέτος 470 άτομα και τα μισά έχουν αποχωρήσει"
Αυτο τα λεει ολα. Θινκ.....!
 
Εντάξει έχει κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες το κυλιόμενο ωράριο με βάρδιες, αλλά δεν είναι και λόγος για να απορρίπτεις μια δουλειά έτσι αβίαστα, και μάλιστα όταν είσαι και νέος χωρίς παιδιά και χωρίς πολλές υποχρεώσεις. Μάλιστα το κυλιόμενο ωράριο ταιριάζει καλύτερα στους νέους που κάνουν και μια πιο "άστατη" ζωή από το σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι. Το ξέρω αυτό γιατί το βιώνω στην καθημερινότητά μου μιας και εγώ είμαι ένας από αυτούς που δουλεύει σε βάρδιες. Στη φάση που είμαι, δεν το αλλάζω με κανένα 9-5 ωράριο, και για τίποτα.
 
Aς υποθέσουμε ότι μόλις πήρατε το πτυχίο , και αποφασίσετε να βγείτε στην αγορά εργασίας μένοντας μόνος , λοιπόν ,,,,
1- ενοίκιο 400 ευρά (σε κάποια τρώγλη τρύπα της Αθήνας )
2- έξοδα τρώγλης νερά τηλέφωνα σκατά ρεύματα μακαρόνια ιντερνετια ουισκια βοτκες κλπ κλπ κλπ 350 ευρα συντηρητικά !!!!!!
3- βενζίνες κινητά τσιγάρα καπότες και εν γένει προσωπικά έξοδα 250 (ΥΠΕΡσυντηρητικά )
4- εχτρα κέρατα (άνθρωπος είσαι δεν είσαι Εγγλέζος ενα ποτο με εκείνη δεν θα το σφίξεις ? ) 100 ευρα ΤΟΥΛΑΣΤΙΧΟΝ , και του ιμάντα ,, :antlers:
ΣΥΝΟΛΟ μάχης για απλή επιβίωση !!! μεγάλη ήτα !!! 1100 ευρά !!!(απλά μαθηματικά ) :SFGSFGSF::SFGSFGSF:
ΤΙ 750 ΕΥΡΑ ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ ΜΕ 2 ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΙ 3 ΜΑΣΤΕΡ !!!!!!!!!! ΚΑΙ ΜΕ ΘΕΛΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΑΠΙΚΟ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟ !!!! ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΒΙΝ ΚΛΑΙΝ ΚΥΛΟΤΑ
ΒΡΕ ΟΥΣΤ
 
Last edited by a moderator:
Aς υποθέσουμε ότι μόλις πήρατε το πτυχίο , και αποφασίσετε να βγείτε στην αγορά εργασίας μένοντας μόνος , λοιπόν ,,,,
1- ενοίκιο 400 ευρά (σε κάποια τρώγλη τρύπα της Αθήνας )
2- έξοδα τρώγλης νερά τηλέφωνα σκατά ρεύματα μακαρόνια ιντερνετια ουισκια βοτκες κλπ κλπ κλπ 350 ευρα συντηρητικά !!!!!!
3- βενζίνες κινητά τσιγάρα καπότες και εν γένει προσωπικά έξοδα 250 (ΥΠΕΡσυντηρητικά )
4- εχτρα κέρατα (άνθρωπος είσαι δεν είσαι Εγγλέζος ενα γαμιδοποτο με εκείνη δεν θα το σφίξεις ? ) 100 ευρα ΤΟΥΛΑΣΤΙΧΟΝ , και του ιμάντα ,, :antlers:
ΣΥΝΟΛΟ μάχης για απλή επιβίωση !!! μεγάλη ήτα !!! 1100 ευρά !!!(απλά μαθηματικά ) :SFGSFGSF::SFGSFGSF:
ΤΙ 750 ΕΥΡΑ ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ ΜΕ 2 ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΙ 3 ΜΑΣΤΕΡ !!!!!!!!!! ΚΑΙ ΜΕ ΘΕΛΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΑΠΙΚΟ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟ !!!! ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΒΙΝ ΚΛΑΙΝ ΚΥΛΟΤΑ
ΒΡΕ ΟΥΣΤ

Εχεις απόλυτο δίκαιο αλλά όλα αυτά δεν θα πρέπει να αποτελούν λόγο για να αρνείται κάποιος εργασία.Πρέπει να μπαίνει στην διαδικασία να δουλεύει και με λιγότερες αποδοχές απο αυτές που τα Πανεπιστήμια ή οι γονείς φούσκωσαν στο μυαλό του καθενός.Εγώ είμαι λογιστής σε μια εταιρεία που θεωρείται πολύ καλή και αμοιβει τους υπαλλήλους της με ποσά υψηλότερα των νόμιμων συμβάσεων.Ωστόσω μόνο το 10% περίπου του προσωπικού ξεπερνάει τα € 2000.Το 35% περίπου κυμαίνεται απο 1200 - 1700 και το υπόλοιπο κάτω απο 1200.Είναι η Ελληνική πραγματικότητα αυτή. και με αυτούς τους κανόνες πρέπει να παίζει κάποιος δυστυχώς.Μπαίνεις κάπου και με τον καιρό προσπαθείς να διεκδικήσεις.Και να χρειαστεί στην αρχή ας πας και με τα πόδια στην δουλειά σου(άσε που άμα είσαι και σχετικά κοντά θα φθάσεις και πιο έγκαιρα:flipout:)
 
Δηλαδή ο κύριος αυτός χλευάζει όσους δέν θέλουν τά 700 ευρώ.Προφανώς έχει εκτιμήσει ότι μέ τά 700 ευρώ ζεί ένας άνθρωπος ικανοποιητικά..
Εχει καταντήσει κουραστικό ο κάθε πιτουροκέφαλος να προσβάλλει ως τεμπέληδες ανθρώπους πού θέλουν αξιοπρεπείς μισθούς..
Γιά όλα λοιπόν φταίνε οι πολίτες πού είναι τεμπέληδες γι´αυτό δέν προκόβει ο τόπος...
Αυτό είναι μιά ακροδεξιά,χωρίς εισαγωγικά αντίληψη πού αθωώνει Κυβερνήσεις,Κεφάλαιο και πάει λέγοντας..
Πώς γίνεται όμως και όλες οι έρευνες δείχνουν ότι ο Ελληνας είναι από τούς πιό σκληρά εργαζομένους σέ ολόκληρη τήν Ευρώπη??
Γιά πέ μας κάτι καί γιά την μείωση τής φορολόγησης τών Τραπεζών ρέ μεγάλε ή γιά τίς φορολογικές ελαφρύνσεις τών μεγάλων εταιρειών ή γιά τήν μαύρη εργασία καί τήν εκμετάλλευση τών μεταναστών..
Αλλά σε αυτά τήν κάνει αβαβά ο αρθρογράφος..
Η ευθύνη στούς ´κακομαθημένους´πολίτες...
Μάλιστα..
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος τού υπαγόρευσε τό κείμενο?????????????????
 
απο άλλο blog και νομίζω μιας και το βρίσκω πολύ αληθινό..
___________________________________________________

Ένα εξαιρετικό mail...

Η φίλη μου η Μαρία ήρθε και με βρήκε για πρώτη φορά τον περσινό Σεπτέμβριο. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιστρέψει από την Αγγλία με το μεταπτυχιακό της, μετά είχε πάει τέσσερις μήνες διακοπές (στο Μπαλί, τη Μύκονο και τη Φλωρεντία), και τώρα είχε έρθει μαυρισμένη και έτοιμη να ξεκινήσει την καριέρα της, και μια νέα ζωή.
" Θέλω να μου βρεις δουλειά στην εταιρία σου", μου είπε με τον επιτακτικό τρόπο που λέει τα πάντα. Ήταν 26 χρονών.
Αν και είμαι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιου είδους διαμεσολαβήσεις, μισάνθρωπος ων, σεβάστηκα το αίτημα της καλής φίλης, ρώτησα και έμαθα ότι πράγματι, υπήρχε μια ανοιχτή θέση στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρίας για την οποία είχα κάνει κάποιες μεταφράσεις, προώθησα το βιογραφικό της και, ικανοποιημένος που έκανα το καλό για έναν συνάνθρωπο, το ξέχασα εντελώς.
Μετά από τρεις μέρες η Μαρία με πήρε τηλέφωνο, έξαλλη.
"Υποδοχή διαφήμισης; Η θέση που μου βρήκες είναι για υποδοχή διαφήμισης; "
"Ποιος; Τι; Ποιος είναι;" είπα (με είχε ξυπνήσει).
"Εγώ έχω κάνει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο και θα πάω να σηκώνω τηλέφωνα για 600 ευρώ;"
Τι είχε γίνει: Η Μαρία δεν είχε πάει στο ραντεβού. Όταν την πήραν τηλέφωνο για να την καλέσουν έμαθε όσα χρειαζόταν να μάθει, και απέρριψε τη δουλειά μονομιάς.
Η Μαρία, βλέπετε, ανήκει σε μια εντελώς νέα κατηγορία Ελλήνων. Πρόκειται για μια υποκατηγορία της διαβόητης «γενιάς των 700 ευρώ», των νεαρών Ελλήνων, δηλαδή, που έχουν αποκτήσει πολύ καλή μόρφωση, και οι οποίοι βγαίνουν σε μια αγορά εργασίας η οποία δεν τους πολυχρειάζεται, και έτσι δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει μισθό αντίστοιχο των σπουδών τους, ή έστω επαρκή για να συντηρηθούν.
Η συγκεκριμένη υποκατηγορία της Μαρίας περιλαμβάνει τους νέους που, αν και δεν βρίσκουν μια καλοπληρωμένη δουλειά, αρνούνται να κάνουν οποιονδήποτε συμβιβασμό στον τρόπο ζωής τους. Μαθημένοι στο χαρτζιλίκι από τους γονείς κατά τη διάρκεια της εφηβείας και των σπουδών, βγαίνοντας στην «αγορά» εξακολουθούν να επιθυμούν να συχνάζουν στα ίδια μαγαζιά, να ψωνίζουν το ίδιο ακριβά προϊόντα, και να κάνουν ακριβώς την ίδια άνετη ζωή που έκαναν πριν.
Είναι οι χλιδάνεργοι, και δεν πρόκειται να θυσιάσουν ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια απ` το lifestyle τους. Όσα κι αν τους πληρώνουν.
Σύμφωνα με μια έρευνα των Νέων, 8 στους 10 νεοπροσληφθέντες στην Ελλάδα αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ. Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Marc για το Έθνος, τo 56% των Ελλήνων ηλικίας 18-30 αμείβεται με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.
Από τους τριαντάρηδες, μόνο το 29,5% ζουν εντελώς ανεξάρτητοι από τους γονείς.
Ένα 31,4% συντηρείται αποκλειστικά από αυτούς.
Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα νούμερα;
Αν κάποιος ξένος τα διαβάσει θα συμπεράνει πως είμαστε μια κοινωνία υπό κατάρρευση, όπου οι νέοι δεν μπορούν να παράγουν πλούτο, οπότε τρώνε τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει η προηγούμενη γενιά, μέχρι αυτός να τελειώσει, οπότε προφανώς η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.
Η ίδια η οικογένεια έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες. Σε όλους τους Μεσογειακούς λαούς εμφανίζεται αυτή η απεριόριστη λατρεία για τα παιδιά, η οποία εύκολα παίρνει όχι-και-πολύ-υγιείς διαστάσεις. Οι γονείς ουσιαστικά «πληρώνουν» το παιδί για να μην τους φύγει. Σε άλλες, βορειότερες χώρες συνηθίζεται να το σουτάρουν (με αγάπη) μόλις τελειώσει το σχολείο, για να τραβήξει το δικό του δρόμο, να κάνει τα δικά του λάθη, να σταθεί στα δικά του πόδια, να μάθει και ωριμάσει. Εδώ έχουμε περιπτώσεις σαν το Θεσσαλονικιό φίλο μου το Στέλιο, που οι γονείς του υποσχέθηκαν αυτοκίνητο αν περάσει στις Πανελλήνιες, με τον όρο να περάσει σε σχολή της Θεσσαλονίκης.
Φυσικά, εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι νέοι που ανήκουν στη «Γενιά των 700 ευρώ», όλων οι γονείς θέλουν να τους φροντίσουν, κάμποσοι από αυτούς τους γονείς είναι και ευκατάστατοι, αλλά δεν γίνονται όλα τα παιδιά χλιδάνεργοι.
Βλέπετε, είναι στη φύση του νέου να θέλει να αυτονομηθεί, να κάνει κάτι στηριγμένος στα δικά του ποδάρια, μόνος, ανεξάρτητος. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη αυτή. Στην πρώτη μου δουλειά προσελήφθην με μισθό 180.000 δραχμές το μήνα (520 ευρώ), εν έτει 2000, σε ηλικία 23 ετών, και ήμουν πανευτυχής. Εκστατικός. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο ζευγάρι παπούτσια που πήρα με τα δικά μου λεφτά.
Μπορεί αυτό να ακούγεται λίγο «Βασιλάκης Καϊλας», αλλά η ανάγκη του ανθρώπου να κάνει πράγματα μόνος του -και κατά συνέπεια να αυτοεπιβεβαιωθεί ως αυτόνομη οντότητα- είναι πανίσχυρη.
Γιατί τότε τόσοι τριαντάρηδες καταπιέζουν αυτή την ανάγκη για να μείνουν στη σφιχτή και γεμάτη ασφάλεια αγκαλιά της τσέπης του μπαμπά;
Είναι απλό: Είναι αρρώστια.
Οι χλιδάνεργοι, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι lifestyle junkies, που επιτρέπουν τον εθισμό τους στην ηδονιστική πλευρά της ζωής, κι ας εγκλωβίζονται έτσι σε μια αέναη εφηβεία.
«Δεν μπορώ να μην ψωνίζω. Δεν γίνεται», λέει μια άλλη φίλη, ας την πούμε Πόπη. «Είναι εθισμός, πηγαίνω στο Mall και θέλω να κατεβάσω τα ράφια, να τα δοκιμάσω όλα, να δώσω την κάρτα μου και να τα πάρω σπίτι μου. Η ντουλάπα μου είναι γεμάτη με ρούχα που δεν φοράω ποτέ, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να αγοράζω διαρκώς καινούρια. Το τηλέφωνό μου στο σπίτι είναι μονίμως κατεβασμένο για να μην με πρήζουν από την τράπεζα -χρωστάω πολλά στην κάρτα. Έχω φεσώσει συγγενείς μέχρι και τρίτου βαθμού, το χαρτζιλίκι με το που το παίρνω φεύγει, ο μισθός το ίδιο».
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί κανείς να καταλογίσει στην κοινωνία του υπερκαταναλωτισμού, και η ύπαρξη των χλιδάνεργων είναι ένα από αυτά. Αλλά δεν φταίνε οι τσάντες και τα παπούτσια αν η γυναίκα που τις ψωνίζει το κάνει με λεφτά που δεν έχει ή δεν έχει βγάλει με τον ιδρώτα της. Ο σφιχτός-όσο-δεν-παίρνει εναγκαλισμός της ελληνικής οικογένειας, που αρνείται να αφήσει τα παιδιά της να ωριμάσουν, δημιουργεί σε συνδυασμό με όλες τις χαρές του lifestyle αυτούς τους αιώνιους εφήβους που προτιμούν να ζήσουν σήμερα ό,τι έχει να τους προσφέρει η ζωή (ο μπαμπάς), παρά να ταλαιπωρηθούν για να το απολαύσουν αύριο.
Ως στάση ζωής αυτή δεν είναι απολύτως καταδικαστέα. Αναρωτιέται όμως κανείς, όταν ο μπαμπάς (ζωή) πάψει να παρέχει, τι θα καταναλώσει ο χλιδάνεργος; Και, ακόμα χειρότερα: Τι θα καταναλώσουν τα παιδιά του;
Προς το παρόν οι χλιδάνεργοι εξακολουθούν να βγαίνουν, να ψωνίζουν, να ταξιδεύουν, να πηγαίνουν σε interviews για δουλειές που δεν χρειάζονται , καθώς ο χρόνος περνά χωρίς συνέπειες. Θα έρθουν συνέπειες στο μέλλον; Έλα ντε.
Είδα τη Μαρία πρόσφατα, καλοντυμένη, αψεγάδιαστη , σε ακριβό εστιατόριο να τρώει με τον -πολύ μεγαλύτερο- φίλο της. Ήταν μια χαρά: Χαρούμενη, ξεκούραστη και, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος των σπουδών της, ακόμα χλιδάνεργη.
Νομίζω ότι θα τα πάει μια χαρά.
 
Ο μύθος τών Βορείων χωρών πού στά 18 διώχνουν τά παιδιά τους γιά να σταθούν στά πόδια τους έχει καί αντίλογο..
Τά παιδιά αυτά κουβαλάνε μεγάλες ανασφάλειες επειδή στήν ουσία δέν έχουν ακόμα απογαλακτιστεί από τά σπίτια τους και αρκετές φορές χρειάζονται τούς γονείς τους...
Οι Σκανδιναυοί βέβαια έχουν και κοινωνικό Κράτος,που παρέχει διευκολύνσεις..
Αλλά ο βίαιος αποχωρισμός από τήν οικογένεια έχει καί παρενέργειες..
Μοναξιά,υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών και αλκοολισμός.Κοινωνίες χωρίς ζωντανές καί στέρεες σχέσεις..
Οπότε καλό θάταν να βρεθούν λύσεις πού ταιριάζουν σέ Μεσογειακές χώρες καί όχι σέ χώρες πού γιά να βρείς περίπτερο ανοικτό μετά τίς 7 τό βράδυ κάνεις ολόκληρο ταξίδι..
Τελικά οι Ελληνες είναι τεμπέληδες ή σκληρά εργαζόμενοι??
Γιατί οι έρευνες δείχνουν ότι εργάζονται πολύ και αμείβονται άθλια....
Εκτός εάν έχουμε κακό D.N.A. οπότε να φωνάξουμε κανεναν Σουηδό νά μάς το διορθώσει..
Ξέρουν αυτοί από τέτοια..Μαζί με τούς Ναζί ήσαν οι πρώτοι σέ πειράματα ´ευγονικής´πού καθάριζαν καθυστερημένους και ψυχικά πάσχοντες στά 1940.Οπότε νάρθουν και απ´εδώ γιά να ´τακτοποιήσουν´τούς τεμπέληδες.................................
 
Απο το capital.gr

Γνωστή εταιρεία τηλεφωνίας προσπαθεί εδώ και καιρό να καλύψει 200 (διακόσιες) θέσεις εργασίας και δεν μπορεί!

Ένα συχνό φαινόμενο (η λέξη "συχνό" δεν μπήκε "κατά λάθος") η αγορά αυτοκινήτου από πολλά από τα παιδιά που έμειναν τελικά στη δουλειά και "καταδέχτηκαν" να δουλέψουν. Και μάλιστα μέσα στο πρώτο δίμηνο. Ξέρετε πώς; Τους το αγόρασε ο πατέρας τους για να μην κουράζονται να πηγαίνουν στην εργασία τους αλλάζοντας δύο συγκοινωνίες!



:chinscratch::chinscratch::chinscratch::chinscratch:

Τι προκύπτει τώρα απο εδώ?
Αν είνα τα πράγματα όπως τα λένε και όντος είναι μια εταιρεία που πληρώνει βάση των νόμιμων συμβάσεων που όπως είπα αυτές είναι δυστυχώς ,αν αληθεύει οτι υψηλό ποσοστό των εργαζομένων της έχει προβεί σε αγορά αυτοκινήτου το πρώτο δίμηνο μόνο σε ένα συμπέρασμα μπορεί να οδηγεί.Οτι ήδη απο την διαδικασία των συνεντεύξεων η επιλογή του προσωπικού πρεπει να έχει γίνει με πολύ συγκεκριμένα στάνταρντς και κριτήρια.

Κάτι δεν πάει καλά ....ή παραμύθι είναι το θέμα ή αν λένε αλήθεια ,επιλέγουν τίποτα πτυχιούχους ιδιωτικών πανεπιστημίων με άψογη εμφάνιση και ρουχισμό και πολύ κάπωε γενικότερα γιατι σαφώς κάποιος που ο πατέρας του εντός διμήνου μπορεί να του παρέχει αυτοκίνητο δεν κόβεται για τα 700 ευρώ.
 
Προπαγανδιστικές ανοησίες.Προσβλητικές ανοησίες παράλληλα για τις χιλιάδες άνεργες "Μαρίες",που περιγράφονται σαν κοκότες πολυτελείας.
Εχοντας γνωρίσει σαν επαγγελματίας,εκατοντάδες κοπέλλες ,που διεκδικούσαν μιά θέση στον ήλιο δεν συνάντησα το είδος που περιγράφεται στο "εξαιρετικό" mail.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της συντριπτικής πλειοψηφίας ανέργων νέων,που προέρχονται απο εργατικές,αγροτικές ή μικροαστικές οικογένειες;
Λίγη κριτική σκέψη δεν θα έβλαπτε...
 
Εάν η εταιρία τηρεί τη ΣΣΕ και πληρώνει κανονικά υπερωρίες, υπερεργασίες, νυκτερινή εργασία και απασχόληση Κυριακές και αργίες με τις νόμιμες προσαυξήσεις, τότε μιλάμε για μισθό αρκετά πάνω από τα 700 ευρώ. Εάν.
 
Τι να πεις.
Δε φτάνει που δεν παραδέχονται τα λάθη τους, θέλουν να μας ενοχοποιήσουν κιόλας.

Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι.
 
:chinscratch::chinscratch::chinscratch::chinscratch:

Τι προκύπτει τώρα απο εδώ?
Αν είνα τα πράγματα όπως τα λένε και όντος είναι μια εταιρεία που πληρώνει βάση των νόμιμων συμβάσεων που όπως είπα αυτές είναι δυστυχώς ,αν αληθεύει οτι υψηλό ποσοστό των εργαζομένων της έχει προβεί σε αγορά αυτοκινήτου το πρώτο δίμηνο μόνο σε ένα συμπέρασμα μπορεί να οδηγεί.Οτι ήδη απο την διαδικασία των συνεντεύξεων η επιλογή του προσωπικού πρεπει να έχει γίνει με πολύ συγκεκριμένα στάνταρντς και κριτήρια.

Κάτι δεν πάει καλά ....ή παραμύθι είναι το θέμα ή αν λένε αλήθεια ,επιλέγουν τίποτα πτυχιούχους ιδιωτικών πανεπιστημίων με άψογη εμφάνιση και ρουχισμό και πολύ κάπωε γενικότερα γιατι σαφώς κάποιος που ο πατέρας του εντός διμήνου μπορεί να του παρέχει αυτοκίνητο δεν κόβεται για τα 700 ευρώ.


Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, ας μην τα βάζουμε όλα σ' ένα τσουβάλι. Τι θέλω να πω, ότι η θέση αυτή είναι για απόφοιτους Λυκείου, όχι για πτυχιούχους.
Το αν η χώρα δεν έχει αρκετές θέσεις για ν' απορροφήσει υψηλά εκπαιδευμένο προσωπικό αυτό είναι άλλο θέμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι θα μου πέσει ο κ...ς (και καμιά 20-αριά χιλιάδες ευρώ που μάλλον θα τα πληρώσουν οι γονείς μου, αλλά δεν παύει να είναι επένδυση) να πάρω bachelors KAI masters, και στα καπάκια να πάω να δουλέψω τηλεφωνητής για 700 ευρώ!!!!

Αν η οικονομική κατάσταση είναι σε μεγάλο χάλι, τότε ναι, θα το κάνω, και πωλητής θα δουλέψω και σε φαστ-φουντάδικο και σε τηλεφωνικό κέντρο!!

Αλλά, αν όμως ως εταιρία έχεις 200 θέσεις για τηλεφωνητές, και το 70% των θέσεων το στελεχώνεις με ανθρώπους που σαφώς μπορούν να "χτυπήσουν" δουλειά που δικαιολογεί περισσότερα χρήματα, ας μην κλαίγεσαι ως εταιρία γιατί σου φεύγουν.
 
Απάντηση: Re: Οι χλιδάνεργοι!

Τι να πεις.
Δε φτάνει που δεν παραδέχονται τα λάθη τους, θέλουν να μας ενοχοποιήσουν κιόλας.

Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι.

Ελα ρέ σύ αλλοίμονο.Γιά το καλό μας τά λένε..
Καχύποπτε.:BDGBGDB55::BDGBGDB55:
Φυσικά κάποιοι ´ξεχασμένοι´ Κάρολοι μιλούσαν γιά τήν έννοια τής υπεραξίας...
Αυτά όμως δέν τα αναφέρουν οι νεοφιλελεύθεροι....Κάνουν τζίζ..
Ησουν αγέννητος όταν κάποιος Υπουργός Εργασίας ονόματι Λάσκαρης είχε ανακοινώσει ότι έχει καταργηθεί η πάλη τών τάξεων..:eek::smileJap:
Τουλάχιστον αυτός ήταν πιό ειλικρινής...
Τώρα φορέσανε προβιά οι λύκοι................
 
απο άλλο blog και νομίζω μιας και το βρίσκω πολύ αληθινό..
___________________________________________________

Ένα εξαιρετικό mail...

Η φίλη μου η Μαρία ήρθε και με βρήκε για πρώτη φορά τον περσινό Σεπτέμβριο. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιστρέψει από την Αγγλία με το μεταπτυχιακό της, μετά είχε πάει τέσσερις μήνες διακοπές (στο Μπαλί, τη Μύκονο και τη Φλωρεντία), και τώρα είχε έρθει μαυρισμένη και έτοιμη να ξεκινήσει την καριέρα της, και μια νέα ζωή.
" Θέλω να μου βρεις δουλειά στην εταιρία σου", μου είπε με τον επιτακτικό τρόπο που λέει τα πάντα. Ήταν 26 χρονών.
Αν και είμαι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιου είδους διαμεσολαβήσεις, μισάνθρωπος ων, σεβάστηκα το αίτημα της καλής φίλης, ρώτησα και έμαθα ότι πράγματι, υπήρχε μια ανοιχτή θέση στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρίας για την οποία είχα κάνει κάποιες μεταφράσεις, προώθησα το βιογραφικό της και, ικανοποιημένος που έκανα το καλό για έναν συνάνθρωπο, το ξέχασα εντελώς.
Μετά από τρεις μέρες η Μαρία με πήρε τηλέφωνο, έξαλλη.
"Υποδοχή διαφήμισης; Η θέση που μου βρήκες είναι για υποδοχή διαφήμισης; "
"Ποιος; Τι; Ποιος είναι;" είπα (με είχε ξυπνήσει).
"Εγώ έχω κάνει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο και θα πάω να σηκώνω τηλέφωνα για 600 ευρώ;"
Τι είχε γίνει: Η Μαρία δεν είχε πάει στο ραντεβού. Όταν την πήραν τηλέφωνο για να την καλέσουν έμαθε όσα χρειαζόταν να μάθει, και απέρριψε τη δουλειά μονομιάς.
Η Μαρία, βλέπετε, ανήκει σε μια εντελώς νέα κατηγορία Ελλήνων. Πρόκειται για μια υποκατηγορία της διαβόητης «γενιάς των 700 ευρώ», των νεαρών Ελλήνων, δηλαδή, που έχουν αποκτήσει πολύ καλή μόρφωση, και οι οποίοι βγαίνουν σε μια αγορά εργασίας η οποία δεν τους πολυχρειάζεται, και έτσι δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει μισθό αντίστοιχο των σπουδών τους, ή έστω επαρκή για να συντηρηθούν.
Η συγκεκριμένη υποκατηγορία της Μαρίας περιλαμβάνει τους νέους που, αν και δεν βρίσκουν μια καλοπληρωμένη δουλειά, αρνούνται να κάνουν οποιονδήποτε συμβιβασμό στον τρόπο ζωής τους. Μαθημένοι στο χαρτζιλίκι από τους γονείς κατά τη διάρκεια της εφηβείας και των σπουδών, βγαίνοντας στην «αγορά» εξακολουθούν να επιθυμούν να συχνάζουν στα ίδια μαγαζιά, να ψωνίζουν το ίδιο ακριβά προϊόντα, και να κάνουν ακριβώς την ίδια άνετη ζωή που έκαναν πριν.
Είναι οι χλιδάνεργοι, και δεν πρόκειται να θυσιάσουν ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια απ` το lifestyle τους. Όσα κι αν τους πληρώνουν.
Σύμφωνα με μια έρευνα των Νέων, 8 στους 10 νεοπροσληφθέντες στην Ελλάδα αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ. Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Marc για το Έθνος, τo 56% των Ελλήνων ηλικίας 18-30 αμείβεται με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.
Από τους τριαντάρηδες, μόνο το 29,5% ζουν εντελώς ανεξάρτητοι από τους γονείς.
Ένα 31,4% συντηρείται αποκλειστικά από αυτούς.
Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα νούμερα;
Αν κάποιος ξένος τα διαβάσει θα συμπεράνει πως είμαστε μια κοινωνία υπό κατάρρευση, όπου οι νέοι δεν μπορούν να παράγουν πλούτο, οπότε τρώνε τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει η προηγούμενη γενιά, μέχρι αυτός να τελειώσει, οπότε προφανώς η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.
Η ίδια η οικογένεια έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες. Σε όλους τους Μεσογειακούς λαούς εμφανίζεται αυτή η απεριόριστη λατρεία για τα παιδιά, η οποία εύκολα παίρνει όχι-και-πολύ-υγιείς διαστάσεις. Οι γονείς ουσιαστικά «πληρώνουν» το παιδί για να μην τους φύγει. Σε άλλες, βορειότερες χώρες συνηθίζεται να το σουτάρουν (με αγάπη) μόλις τελειώσει το σχολείο, για να τραβήξει το δικό του δρόμο, να κάνει τα δικά του λάθη, να σταθεί στα δικά του πόδια, να μάθει και ωριμάσει. Εδώ έχουμε περιπτώσεις σαν το Θεσσαλονικιό φίλο μου το Στέλιο, που οι γονείς του υποσχέθηκαν αυτοκίνητο αν περάσει στις Πανελλήνιες, με τον όρο να περάσει σε σχολή της Θεσσαλονίκης.
Φυσικά, εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι νέοι που ανήκουν στη «Γενιά των 700 ευρώ», όλων οι γονείς θέλουν να τους φροντίσουν, κάμποσοι από αυτούς τους γονείς είναι και ευκατάστατοι, αλλά δεν γίνονται όλα τα παιδιά χλιδάνεργοι.
Βλέπετε, είναι στη φύση του νέου να θέλει να αυτονομηθεί, να κάνει κάτι στηριγμένος στα δικά του ποδάρια, μόνος, ανεξάρτητος. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη αυτή. Στην πρώτη μου δουλειά προσελήφθην με μισθό 180.000 δραχμές το μήνα (520 ευρώ), εν έτει 2000, σε ηλικία 23 ετών, και ήμουν πανευτυχής. Εκστατικός. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο ζευγάρι παπούτσια που πήρα με τα δικά μου λεφτά.
Μπορεί αυτό να ακούγεται λίγο «Βασιλάκης Καϊλας», αλλά η ανάγκη του ανθρώπου να κάνει πράγματα μόνος του -και κατά συνέπεια να αυτοεπιβεβαιωθεί ως αυτόνομη οντότητα- είναι πανίσχυρη.
Γιατί τότε τόσοι τριαντάρηδες καταπιέζουν αυτή την ανάγκη για να μείνουν στη σφιχτή και γεμάτη ασφάλεια αγκαλιά της τσέπης του μπαμπά;
Είναι απλό: Είναι αρρώστια.
Οι χλιδάνεργοι, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι lifestyle junkies, που επιτρέπουν τον εθισμό τους στην ηδονιστική πλευρά της ζωής, κι ας εγκλωβίζονται έτσι σε μια αέναη εφηβεία.
«Δεν μπορώ να μην ψωνίζω. Δεν γίνεται», λέει μια άλλη φίλη, ας την πούμε Πόπη. «Είναι εθισμός, πηγαίνω στο Mall και θέλω να κατεβάσω τα ράφια, να τα δοκιμάσω όλα, να δώσω την κάρτα μου και να τα πάρω σπίτι μου. Η ντουλάπα μου είναι γεμάτη με ρούχα που δεν φοράω ποτέ, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να αγοράζω διαρκώς καινούρια. Το τηλέφωνό μου στο σπίτι είναι μονίμως κατεβασμένο για να μην με πρήζουν από την τράπεζα -χρωστάω πολλά στην κάρτα. Έχω φεσώσει συγγενείς μέχρι και τρίτου βαθμού, το χαρτζιλίκι με το που το παίρνω φεύγει, ο μισθός το ίδιο».
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί κανείς να καταλογίσει στην κοινωνία του υπερκαταναλωτισμού, και η ύπαρξη των χλιδάνεργων είναι ένα από αυτά. Αλλά δεν φταίνε οι τσάντες και τα παπούτσια αν η γυναίκα που τις ψωνίζει το κάνει με λεφτά που δεν έχει ή δεν έχει βγάλει με τον ιδρώτα της. Ο σφιχτός-όσο-δεν-παίρνει εναγκαλισμός της ελληνικής οικογένειας, που αρνείται να αφήσει τα παιδιά της να ωριμάσουν, δημιουργεί σε συνδυασμό με όλες τις χαρές του lifestyle αυτούς τους αιώνιους εφήβους που προτιμούν να ζήσουν σήμερα ό,τι έχει να τους προσφέρει η ζωή (ο μπαμπάς), παρά να ταλαιπωρηθούν για να το απολαύσουν αύριο.
Ως στάση ζωής αυτή δεν είναι απολύτως καταδικαστέα. Αναρωτιέται όμως κανείς, όταν ο μπαμπάς (ζωή) πάψει να παρέχει, τι θα καταναλώσει ο χλιδάνεργος; Και, ακόμα χειρότερα: Τι θα καταναλώσουν τα παιδιά του;
Προς το παρόν οι χλιδάνεργοι εξακολουθούν να βγαίνουν, να ψωνίζουν, να ταξιδεύουν, να πηγαίνουν σε interviews για δουλειές που δεν χρειάζονται , καθώς ο χρόνος περνά χωρίς συνέπειες. Θα έρθουν συνέπειες στο μέλλον; Έλα ντε.
Είδα τη Μαρία πρόσφατα, καλοντυμένη, αψεγάδιαστη , σε ακριβό εστιατόριο να τρώει με τον -πολύ μεγαλύτερο- φίλο της. Ήταν μια χαρά: Χαρούμενη, ξεκούραστη και, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος των σπουδών της, ακόμα χλιδάνεργη.
Νομίζω ότι θα τα πάει μια χαρά.



Ανθρωπος που γνωρίζω εγώ και έχει δύο πτυχεία οικονομικών και ανοίγει τυριά σε supermarket τι είναι? τυρουποτιμημένος?Δημιουργούμε απο μεμονωμένη περίπτωση ολόκληρη φιλοσοφία για στάση μιας γενιάς?Τι είναι αυτό τώρα? H κάλυψη για το ότι τα σύγχρονα βιβλία στην εκπαίδευση αποσκοπούν στην δημιουργία μιας γενιάς ανειδίκευτων εργατών?Πάμε να παρουσιάσουμε τον πτυχειούχο ως οπαδό της Donna Karan?
 
Aς υποθέσουμε ότι μόλις πήρατε το πτυχίο , και αποφασίσετε να βγείτε στην αγορά εργασίας μένοντας μόνος , λοιπόν ,,,,
1- ενοίκιο 400 ευρά (σε κάποια τρώγλη τρύπα της Αθήνας )
2- έξοδα τρώγλης νερά τηλέφωνα σκατά ρεύματα μακαρόνια ιντερνετια ουισκια βοτκες κλπ κλπ κλπ 350 ευρα συντηρητικά !!!!!!
3- βενζίνες κινητά τσιγάρα καπότες και εν γένει προσωπικά έξοδα 250 (ΥΠΕΡσυντηρητικά )
4- εχτρα κέρατα (άνθρωπος είσαι δεν είσαι Εγγλέζος ενα γαμιδοποτο με εκείνη δεν θα το σφίξεις ? ) 100 ευρα ΤΟΥΛΑΣΤΙΧΟΝ , και του ιμάντα ,, :antlers:
ΣΥΝΟΛΟ μάχης για απλή επιβίωση !!! μεγάλη ήτα !!! 1100 ευρά !!!(απλά μαθηματικά ) :SFGSFGSF::SFGSFGSF:
ΤΙ 750 ΕΥΡΑ ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ ΜΕ 2 ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΙ 3 ΜΑΣΤΕΡ !!!!!!!!!! ΚΑΙ ΜΕ ΘΕΛΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΑΠΙΚΟ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟ !!!! ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΒΙΝ ΚΛΑΙΝ ΚΥΛΟΤΑ
ΒΡΕ ΟΥΣΤ

Πολύ σωστά τα σχόλιά σου. :SFGSFGSF:
Δεν φάγαμε τα νιάτα μας στο διάβασμα και στα πανεπιστήμια για να μας πληρώνουν πενταροδεκάρες.

Ας δούνε πρώτα τους μισθούς στην υπόλοιπη ευρώπη για να ξεστραβωθούν και ας αφήσουν τις π@π@ριές περί "χλιδανέργων".