Photis
Supreme Member
Έπρεπε να πήγαινες σε άλλο μαγαζί της εταιρίας και να τα έκανες πουτ@ν@. Και μετά να τον έπαιρνες τηλέφωνο και να του έδινες αναφορά. Και να το έπαιζες και τρελίτσα του στυλ μα σε αυτό μου "είπατε να πάω"...
Δουλεύω σε εταιρία κινητής τηλεφωνίας εδώ και 4+ χρόνια. Η εταιρία πληρώνει τα νόμιμα σε υπερωρίες, νυχτερινά, προσαυξήσεις κλπ.
Έχω πτυχίο πληροφορικής και μεταπτυχιακό στις τηλεπικοινωνίες. Ξεκίνησα να δουλεύω με 900 ευρώ καθαρά. Μετά απο 4+ χρόνια ο μισθός μου είναι 1300 ευρώ χωρίς προσαυξήσεις λόγω υπερωριών κλπ. Χλιδάνεργος είναι για μένα εκείνος που έχει τα ίδια προσόντα με μένα αλλά επειδή στην Αγγλία (όπου και σπούδασα με έξοδα των γονιών μου) μπορούσαμε να βρούμε σχετικά εύκολα δουλειά αν καθόμασταν, με 35.000 λίρες το χρόνο τότε (περι τα 55.000 ευρώ δλδ 4000 ευρώ μηνιαίως!), προτιμά να μη δεχτεί τα ψωρο-900 ευρώ το μήνα και να συνεχίσει να τρέφεται απο τη μαμα και το μπαμπα.
Είμαι 30 χρονών παντρεμενος, με γυναίκα που βγάζει περισσότερα απο μένα! Μήπως να κάτσω σπίτι, να κορνιζάρω τα πτυχία και να κάνω τις δουλει´ς του σπιτιού?
Για μένα η δουλειά (η οποιαδήποτε δουλειά) είναι σημείο αξιοπρέπειας. Δε θα συνιστούσα σε κανένα να μη δουλεψει για 700 ευρώ, αντί να κάθεται στο σπίτι, όσο κι αν δεν τα είχε "ανάγκη" αυτά τα λεφτά. Θεωρώ τον πτυχιούχο άνεργο, ξεκάθαρα ΑΕΡΓΟ! Όταν έψαχνα για δουλειά το 2003, και για 2 μήνες δεν είχα βρεί τίποτα, ήθελα να ξεκινήσω να δουλεύω σερβιτόρος που ήταν πιο εύκολο και άμεσο να βρεθεί ως προσωρινή απασχόληση. Δε με άφηνε η νυν σύζυγος λέγοντας "με πτύχιο και μαστερ θα πας βρε αγάπη μου σερβιτόρος?". Τότε είμασταν ακόμη "νιάτα" χωρίς υποχρεώσεις και μας έθρεφαν οι γονείς. Αν τώρα είχα (χτύπα ξύλο) πρόβλημα ανεργίας, δε νομίζω οτι θα με συμβούλευε το ίδιο, μιας και έχουμε αυξημένες υποχρεώσεις, και αυξημένο εγωϊσμό για να δεχθούμε οικονομική ενίσχυση απο τους γονείς μας. Πως αλλάζουν οι συνθήκες τον άνθρωπο ε?
Γι'αυτό θεωρώ οτι το πρόβλημα τον χλιδάνεργων δεν είναι ούτε των εργοδοτών αλλά ούτε των ίδιων των χλιδάνεργων. Είναι κοινωνικό φαινόμαινο που διατηρείται απο τη μοντέρνα κουλτούρα των Ελλήνων. Των Ελλήνων των σπουδαγμένων στα "εξωτερικά", των Ελλήνων των σπουδαγμένων "σε ΑΕΙ κι όχι κανένα παρακατιανό ΤΕΙ", ή των Ελλήνων που είχαν εν γένει συνηθίσει να βγαίνουν ως φοιτητές σε "in clubs", να σκάνε στον παρκαδόρο 20 ευρώ να προσέχει το αμάξι του μπαμπά κλπ.
Η δουλειά δεν είναι ντροπή! Ντροπή είναι να αισθάνεσαι οτι αντί για δουλειά σου προσφέρουν δουλεία, κι έτσι να μένεις ά(ν)εργος και να βρίζεις κι απο πάνω το σύστημα που σε εξώθησε να σκάσειε ενα σωρο λεφτά να σπουδάσεις και να μη σου έχει μια θέση με 3000 ευρώ να σε περιμένει στην πατρίδα.
Δουλεύω σε εταιρία κινητής τηλεφωνίας εδώ και 4+ χρόνια. Η εταιρία πληρώνει τα νόμιμα σε υπερωρίες, νυχτερινά, προσαυξήσεις κλπ.
Έχω πτυχίο πληροφορικής και μεταπτυχιακό στις τηλεπικοινωνίες. Ξεκίνησα να δουλεύω με 900 ευρώ καθαρά. Μετά απο 4+ χρόνια ο μισθός μου είναι 1300 ευρώ χωρίς προσαυξήσεις λόγω υπερωριών κλπ. Χλιδάνεργος είναι για μένα εκείνος που έχει τα ίδια προσόντα με μένα αλλά επειδή στην Αγγλία (όπου και σπούδασα με έξοδα των γονιών μου) μπορούσαμε να βρούμε σχετικά εύκολα δουλειά αν καθόμασταν, με 35.000 λίρες το χρόνο τότε (περι τα 55.000 ευρώ δλδ 4000 ευρώ μηνιαίως!), προτιμά να μη δεχτεί τα ψωρο-900 ευρώ το μήνα και να συνεχίσει να τρέφεται απο τη μαμα και το μπαμπα.
Είμαι 30 χρονών παντρεμενος, με γυναίκα που βγάζει περισσότερα απο μένα! Μήπως να κάτσω σπίτι, να κορνιζάρω τα πτυχία και να κάνω τις δουλει´ς του σπιτιού?
Για μένα η δουλειά (η οποιαδήποτε δουλειά) είναι σημείο αξιοπρέπειας. Δε θα συνιστούσα σε κανένα να μη δουλεψει για 700 ευρώ, αντί να κάθεται στο σπίτι, όσο κι αν δεν τα είχε "ανάγκη" αυτά τα λεφτά. Θεωρώ τον πτυχιούχο άνεργο, ξεκάθαρα ΑΕΡΓΟ! Όταν έψαχνα για δουλειά το 2003, και για 2 μήνες δεν είχα βρεί τίποτα, ήθελα να ξεκινήσω να δουλεύω σερβιτόρος που ήταν πιο εύκολο και άμεσο να βρεθεί ως προσωρινή απασχόληση. Δε με άφηνε η νυν σύζυγος λέγοντας "με πτύχιο και μαστερ θα πας βρε αγάπη μου σερβιτόρος?". Τότε είμασταν ακόμη "νιάτα" χωρίς υποχρεώσεις και μας έθρεφαν οι γονείς. Αν τώρα είχα (χτύπα ξύλο) πρόβλημα ανεργίας, δε νομίζω οτι θα με συμβούλευε το ίδιο, μιας και έχουμε αυξημένες υποχρεώσεις, και αυξημένο εγωϊσμό για να δεχθούμε οικονομική ενίσχυση απο τους γονείς μας. Πως αλλάζουν οι συνθήκες τον άνθρωπο ε?
Γι'αυτό θεωρώ οτι το πρόβλημα τον χλιδάνεργων δεν είναι ούτε των εργοδοτών αλλά ούτε των ίδιων των χλιδάνεργων. Είναι κοινωνικό φαινόμαινο που διατηρείται απο τη μοντέρνα κουλτούρα των Ελλήνων. Των Ελλήνων των σπουδαγμένων στα "εξωτερικά", των Ελλήνων των σπουδαγμένων "σε ΑΕΙ κι όχι κανένα παρακατιανό ΤΕΙ", ή των Ελλήνων που είχαν εν γένει συνηθίσει να βγαίνουν ως φοιτητές σε "in clubs", να σκάνε στον παρκαδόρο 20 ευρώ να προσέχει το αμάξι του μπαμπά κλπ.
Η δουλειά δεν είναι ντροπή! Ντροπή είναι να αισθάνεσαι οτι αντί για δουλειά σου προσφέρουν δουλεία, κι έτσι να μένεις ά(ν)εργος και να βρίζεις κι απο πάνω το σύστημα που σε εξώθησε να σκάσειε ενα σωρο λεφτά να σπουδάσεις και να μη σου έχει μια θέση με 3000 ευρώ να σε περιμένει στην πατρίδα.
Καλό θα ήταν να μην απαξιώνουμε ούτε τις εταιρείες αλλά ούτε τον εργαζόμενο. Φυσικά δεν ομιλώ περί της συγκεκριμένης αφού δεν μπορώ να γνωρίζω κατά πόσον ανταποκρίνεται στην παραγματικότητα. Οπως υπάρχουν εταιρείες που δεν τηρούν τον νόμο ή εκμεταλεύονται τον εργαζόμενο, έτσι υπάρχουν και νέοι που βαριούνται να δουλέψουν. Διευθυντής και με 5 χιλιάρικα μισθό δεν γίνεται να ξεκινήσει κανείς. Η λαϊκή ρήση λέει "τα αγαθά κόποις κτώνται", και δεν καταλαβαίνω πως για μερικούς αυτό δεν πρέπει να ισχύει.
Και φυσικά +1 σ' αυτά που λέει ο spyridy!
Δηλαδή ο κύριος αυτός χλευάζει όσους δέν θέλουν τά 700 ευρώ.Προφανώς έχει εκτιμήσει ότι μέ τά 700 ευρώ ζεί ένας άνθρωπος ικανοποιητικά..
Εχει καταντήσει κουραστικό ο κάθε πιτουροκέφαλος να προσβάλλει ως τεμπέληδες ανθρώπους πού θέλουν αξιοπρεπείς μισθούς..
Γιά όλα λοιπόν φταίνε οι πολίτες πού είναι τεμπέληδες γι´αυτό δέν προκόβει ο τόπος...
Αυτό είναι μιά ακροδεξιά,χωρίς εισαγωγικά αντίληψη πού αθωώνει Κυβερνήσεις,Κεφάλαιο και πάει λέγοντας..
Πώς γίνεται όμως και όλες οι έρευνες δείχνουν ότι ο Ελληνας είναι από τούς πιό σκληρά εργαζομένους σέ ολόκληρη τήν Ευρώπη??
Γιά πέ μας κάτι καί γιά την μείωση τής φορολόγησης τών Τραπεζών ρέ μεγάλε ή γιά τίς φορολογικές ελαφρύνσεις τών μεγάλων εταιρειών ή γιά τήν μαύρη εργασία καί τήν εκμετάλλευση τών μεταναστών..
Αλλά σε αυτά τήν κάνει αβαβά ο αρθρογράφος..
Η ευθύνη στούς ´κακομαθημένους´πολίτες...
Μάλιστα..
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος τού υπαγόρευσε τό κείμενο?????????????????
Προπαγανδιστικές ανοησίες.Προσβλητικές ανοησίες παράλληλα για τις χιλιάδες άνεργες "Μαρίες",που περιγράφονται σαν κοκότες πολυτελείας.
Εχοντας γνωρίσει σαν επαγγελματίας,εκατοντάδες κοπέλλες ,που διεκδικούσαν μιά θέση στον ήλιο δεν συνάντησα το είδος που περιγράφεται στο "εξαιρετικό" mail.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της συντριπτικής πλειοψηφίας ανέργων νέων,που προέρχονται απο εργατικές,αγροτικές ή μικροαστικές οικογένειες;
Λίγη κριτική σκέψη δεν θα έβλαπτε...
Πρεπει να δουμε για ποιους μιλαμε τελωσπαντων
Γιαυτους που ψαχνουν κατι καλυτερο (οπως η ''Μαρια'') η για εκεινους που δεν ψαχνουν καθολου ?
Το χλιδανεργοι οπως το καταλαβα εγω αναφεροταν στους πρωτους
Εδώ θα διαφωνήσω ολίγον μαζί σου. Η πολιτεία σου επέτρεψε να σπουδάσεις στο εξωτερικό εφόσον το επιθυμείς. Δε σου είπε όμως οτι με το που θα τελειώσεις θα σε περιμένει και μια καρέκλα με τις προϋποθέσεις που θα θέσεις εσύ. Απο την άλλη, αν η πολιτεία δε σου επέτρεπε να σπουδάσεις στο εξωτερικό τότε όλοι θα μιλάγαμε για φασισμό και περιορισμό ελευθερίας. Θα λέγαμε μάλιστα "Άσε με να σπουδάσω κι ας μην έχω δουλειά! Στην τελική η παιδεία είναι δικαίωμά όλων και δεν αποκτάται μόνο με πρωταρχικό σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση". Είναι αλήθεια οτι η παιδεία αποκτάται κυρίως για την ολοκλήρωση του ατόμου. Αυτή είναι η "δική μου" αλήθεια.Nαι η δουλεια δεν ειναι ντροπη αλλα καποιοι εχουν δωσει λεφτα για τις σπουδες τους και καποια στιγμη πρεπει να κανουν αποσβεση....δεν ειναι λοιπον ουτε η μεγαλομανεια των συγχρονων ελληνων ουτε ο υπερμετρος εγωισμος που του κανει να δισταζουν να αποδεχτουν τετοιες δουλειες
Ας μην επετρεπε η πολιτεια να δινονται πτυχια με το κιλο...αφου ομως δινονται καλως η κακως ο αλλος εχει απαιτησεις..
+10000
έχοντας σπουδάσει UK, στη συνέχεια δουλεύοντας σε εταιρία κινητής 5 χρόνια στο κομμάτι της πληροφορικής, και τώρα σε άλλη εταιρία κινητής μπορώ να πω ότι έχεις δίκιο.
Εδώ θα διαφωνήσω ολίγον μαζί σου. Η πολιτεία σου επέτρεψε να σπουδάσεις στο εξωτερικό εφόσον το επιθυμείς. Δε σου είπε όμως οτι με το που θα τελειώσεις θα σε περιμένει και μια καρέκλα με τις προϋποθέσεις που θα θέσεις εσύ. Απο την άλλη, αν η πολιτεία δε σου επέτρεπε να σπουδάσεις στο εξωτερικό τότε όλοι θα μιλάγαμε για φασισμό και περιορισμό ελευθερίας. Θα λέγαμε μάλιστα "Άσε με να σπουδάσω κι ας μην έχω δουλειά! Στην τελική η παιδεία είναι δικαίωμά όλων και δεν αποκτάται μόνο με πρωταρχικό σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση". Είναι αλήθεια οτι η παιδεία αποκτάται κυρίως για την ολοκλήρωση του ατόμου. Αυτή είναι η "δική μου" αλήθεια.
Απο την άλλη το κράτος ευθύνεται που δεν έχει χτίσει ενα σύστημα που δεν επιτρέπει σε όλους όσοι θέλουν να παρακολουθήσουν ενα τριτοβάθμιο ίδρυμα. Έτσι λέμε τώρα.... όταν (και αν) το κάνει, θα κατηγορούμε πάλι το κράτος γιατί το επέτρεψε, εφόσον δεν έχει εξασφαλίσει μια θέση για αυτούς τους "μελλοντικούς ανέργους"! Φαύλος κύκλος!
Το περι "απόσβεσης" το προσπερνάω, μιας και αν το βλέπουμε με "επενδυτικό μάτι" τότε θα πρέπει να ξέρουμε εκ των προτέρον οτι οι επενδύσεις έχουν ρίσκο! Μπορεί να κάνεις απόσβεση αλλά μπορεί να πέσεις κι έξω. Κανείς δεν σου υπόσχεται "εγγυημένη απόδοση"! Ούτε καν τα αμοιβαία κεφάλαια! :grandpa:
Σιγά ρε παιδιά που φτάσαμε στο δουλεμπόριο με την μία..
Η αλήθεια πάντα βρίσκεται κάπου στη μέση.Η έχει έστω δύο πλευρές,σαν το νόμισμα ένα πράγμα.
Και δεν μιλάω για τους πτυχιούχους στο να κάνουν καριέρα ζωής με 700 ευρούλια.Αλλά αμα είσαι απόφοιτος Λυκείου´ή προσωρινά άνεργος ,καλό θα ήταν μια 5άωρη απασχόληση ώστε να μη βαραίνεις την οικογένειά σου.Ολοι περάσαμε από αυτό..
Δεν κατάλαβα τι θες να πεις σε σχέση με την παρατήρησή μου...
Παιδιά και εγώ όταν έκανα αναφορά σε δύο συγκεκριμένες δεν σημαινει οτι υποστηρίζω οτι τα πράγματα είναι παντού έτσι.Εχω βρεθεί και σε εταιρείες που σέβονταν τον εργαζόμενο.Μιλησα για μια περίπτωση και σε συγκεκριμένη περίοδο .
Και κάτι ακόμα φίλε Kostas_P.
Τα τμήματα Πληροφορικής και Οικονομικό που εργάζομαι είναι τα πλέον "κλειστά" και "προστατευμένα" σε μια εταιρεία.Αν θέλουμε πραγματικά να δούμε τι γίνεται και κατά πόσο μια εταιρεία παρέχει δυνατότητες εξέλιξης στο προσωπικό της πρέπει να δούμε τι γίνεται στον τομέα πωλήσεων
Εκεί κυρίως βγάζουν το άχτι τους οι εργοδότες και μιλάμε για βλακεία.Αν ήμουν επιχειρηματίας το πρώτο τμήμα που θα καλοπλήρωνα θα ήταν οι πωλήσεις.
Χωρίς αυτό να σημαίνει Δημήτρη οτι ακόμα και κάποιος που είναι απόφοιτος λυκείου δεν έχει το δικαίωμα για μια καλύτερη και περισσότερο προσοδοφόρα εργασία.
Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος δυστυχώς......
Η άλλοι είναι οι managerόκαφροι
Το 2001 είχα την πάρα πολύ μεγάλη "τύχη" να συνεργαστώ με μια απο τις δύο που υπήρχαν τότε μεγαλύτερες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας η οποία και με προσέλαβε αφού πρώτα με προσέβαλε βάζοντας με στην διαδικασια συνεχόμενων ψυχολογικών και άλλων τεστ για μια διάρκεια περίπου δύο εβδομάδων και με ερωτήσεις του τύπου αν μου αρέσουν οι ανδρογυναίκες ή αν αρέσκομαι στο να βασανίζω ζώα...
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.