Οικονομική κρίση και Hi-Fi.

Η αγοραστική ικανότητα του καθενός εξαρτάται από το εισόδημά του και την άνεση που έχει να χαλάσει τα λεφτά που βγάζει.

Αν θεωρήσουμε ότι το κόστος ζωής είναι 1000 ευρώ το μήνα (τυχαίο νούμερο) και κάποιος βγάζει 1500 τότε λογικό είναι να ονειρεύεται ένα σύστημα των 10.000 ευρώ και να διαθέτει ένα σύστημα των 2000 - 3000 ευρώ.
Αν όμως κάποιος βγάζει 20.000 ευρώ το μήνα το σύστημα των 10.000 ευρώ δεν θα του ιδρώσει το αυτί. Ίσως να έχει ένα σύστημα των 30.000 ευρώ και να ονειρεύεται ένα σύστημα των 100.000 ευρώ!
Αυτά φυσικά κάτω από το πρίσμα της λογικής που λέει ότι πιάνω μόνο αυτά που φτάνει το χέρι μου και βάζω προτεραιότητες στη ζωή μου.

Το "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια" το θεωρώ απλά ηλίθιο, ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε την αγοραστική ικανότητα του συνομιλητή μας.
Επίσης χαζό θεωρώ το σνομπάρισμα ενός φτηνότερου συστήματος ή το να θεωρούμε χαζούς αυτούς που δίνουν περισσότερα λεφτά από ότι εμείς για το χόμπυ τους.

Μου θυμίζει τη λαλακία που έχει ο οδηγός που θεωρεί ηλίθιους αυτούς που οδηγούν πιο σιγά από αυτόν και τρελούς αυτούς που οδηγούν γρηγορότερα από αυτόν.
 
Μία παράμετρος που δεν έχει συζητηθεί είναι ακριβώς αυτό που με ενοχλεί στα περιοδικά του χώρου αλλά και στα υπόλοιπα διαφορετικού προσανατολισμού.

Ξέρετε η ύλη τους δεν είναι για μένα το κορυφαίο ζήτημα. Αυτό που μου λείπει είναι η έμπνευση.
Λείπει το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Λείπει ο εμνευσμένος αρθρογράφος που θα με παρασύρει να διαβάσω με προσοχή ακόμη και για μηχάνημα που δεν θα το προσεγγίσω ποτέ ή η χρηματική αξία του είναι ελάχιστη.
Λείπει το πάθος στα γραπτά και περισσεύει η διεκπεραίωση.

Για να πειστώ πλέον ,πρέπει να θαυμάσω. Σπάνιο πια. Γι αυτό και νεκροφιλιάζω τρελά.

Για π.χ. είμαι έτοιμος να αγοράσω μία μοτοσυκλέτα που αφήνει στάμπα στην άσφαλτο από λάδι, που κάνει περίεργους ήχους, που σου ανεβάζει την αδρεναλίνη για το αν θα φτάσεις στον προορισμό σου, όταν με πείσει ο αρθρογράφος με την εξαιρετική του πένα ότι η μαγεία κρύβεται εδώ.

Σε αντίθεση με τον αρθρογράφο που παρουσιαζει το σούπερ μοντέλο στεγνά, φουλ στις απόλυτες τιμές, γράφοντας πράγματα που έτσι και αλλιώς τα ξέρω.

Το έγραψα λίγο ακραία για να γίνω κατανοητός.

Είναι λίγο ρομαντική άποψη αλλά αυτή είναι.

Και δυστυχώς στις μέρες μας δεν παίζει τέτοιος τύπος στο χόμπι μας.

Τους βαριέμαι αφόρητα.

Υ.Γ. Καλύτερα να έβγαινε ένα περιοδικό μόνο με φωτογραφίες και πραγματικές μετρήσεις.
 
Δημητρη σε γενικες γραμμες συμφωνω αλλα υπαρχουν και εξαιρεσεις! Οσο για τα "δικα" μας περιοδικα ξεχναμε το κραξιμο που εχει "φαει" το ποιο γνωστο περιοδικο στην Ελλαδα επειδη αλλαξε πορεια και δεν παρουσιαζει τοσο πολλα hi-end μηχανηματα αλλα consumer συσκευες? Πιστευω οτι εμεις καθοριζουμε την πορεια των περιοδικων. Προσωπικα μου αρεσει να διαβαζω και για ακριβα αυτοκινητα με επιδωσεις, και για ακριβα ρολογια, και για σκαφη, σπιτια μεζονετες με πισινες,που μπορει ολα αυτα να τα βλεπω σαν απατηλα ονειρα! Ε και? Τουλαχιστον ξερω εως που φτανει η τσεπη μου και μεχρι εκει βαδιζω.
 
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.

...
.....
Το "όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια" το θεωρώ απλά ηλίθιο, ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε την αγοραστική ικανότητα του συνομιλητή μας.
Επίσης χαζό θεωρώ το σνομπάρισμα ενός φτηνότερου συστήματος ή το να θεωρούμε χαζούς αυτούς που δίνουν περισσότερα λεφτά από ότι εμείς για το χόμπυ τους.
.....
Συμφωνώ, αλλά πόσες φορές έχει γραφτεί εδώ ?
Πόσες φορές ρωτιούνται μέλη "από τι ακούς" και περιμένεις ανταπόκριση για να ξαναπείς το σύστημά σου ?
Αυτό είναι "ελιτισμός", τα περιοδικά το βλέπουν και πλασάρουν ανάλογα.
Πλασάρουν αυτό που θα σε καθιερώσει ως χομπίστα και μουσικόφιλο χωρίς αμφιβολίες, "ποιότητας".

Αν παραθέσεις αντίθετη άποψη σου λένε..."έχεις ακούσει ποτέ το τάδε cdp των 12.000 Ευρώ" ?
Τι να μας πεις τότε, . . .
Μετά ακολουθεί η αλεπού.

Η "αγοραστική ικανότητα" τι δουλειά έχει με το χόμπι ?
Αν δουλεύω σε ένα studio ηχογραφήσεων δεν μετράει η γνώμη μου γιατί δεν έχω δαπανήσει πάνω από 1000 Ε για να ακούω μουσική στο σπίτι...?
 
Εγώ βρίσκω την συζήτηση και τις απόψεις που περιγράφτηκαν πολύ ευχάριστες και καλώς γίνονται . Για να μην πω ότι πρέπει να γίνονται
Συγχαίρω μάλιστα και το μέλος που ξεκίνησε το θέμα. αλλά και όσου ξόδεψαν χρόνο για να αναπτύξουν τις σκέψεις τους

Η σκέτη ανταλλαγή πληροφοριών (χρήσιμων ή άχρηστων) προσωπικά λίγα μου λέει.

Ούτε νομίζω ότι ο κύριος σκοπός (και βασικότερο η χαρά συμμετοχής) σε ένα φόρουμ είναι να μου λύνονται μόνο απορίες σε καταναλωτικές συσκευές.
Επίσης κατά την γνώμη μου το θέμα καλώς ανοίχτηκε εδώ. Όπως εδώ ταιριάζει και κάθε γενική συζήτηση που αφορά το audio.

H Hi-End, προφανώς για να αποφεύγονται τα flames, έχει σκόπιμα κατηγοριοποιηθεί ώστε να λειτουργεί μόνο σαν μετάδοση πληροφοριών και μόνο.
 
Ξέρετε η ύλη τους δεν είναι για μένα το κορυφαίο ζήτημα. Αυτό που μου λείπει είναι η έμπνευση.
Λείπει το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Λείπει ο εμνευσμένος αρθρογράφος που θα με παρασύρει να διαβάσω με προσοχή ακόμη και για μηχάνημα που δεν θα το προσεγγίσω ποτέ ή η χρηματική αξία του είναι ελάχιστη.
Λείπει το πάθος στα γραπτά και περισσεύει η διεκπεραίωση.

Για να πειστώ πλέον ,πρέπει να θαυμάσω. Σπάνιο πια.

Μαζί σου. Προσωπικά, ενώ βαριόμουν τα αυτοκίνητα, αγόραζα τους 4Τροχούς για την αύρα των συντακτών του. Μιλάμε για τη δεκαετία του 80. Το περιοδικό ήταν πολιτιστικό αγαθό. Όπως το θρυλικό "Ταξιδεύοντας" που δεν είχε καμιά σχέση με τα γνωστά "πού θα φάτε, τι θα πιείτε". Εναλλακτική αρθρογραφία, πάθος και άποψη.
Μου λείπουν κι εμένα δυστυχώς.

Ένας άνθρωπος μου άρεσε πολύ- κατά τη γνώμη μου το γράψιμό του έχει συγγραφικές αρετές- και τελικά έφυγε πρόσφατα από το περιοδικό του χώρου. Δεν τον σήκωνε το κλίμα, δεν ξέρω...
Δείγμα γραφής του, σε κριτική για λαμπάτο:

" Η λυχνία κάνει την εμφάνισή της με μια λεπτή, πενταδιάφανη στρώση από ντελικάτες αρμονικές που όχι μόνο δεν κρύβουν αλλά τονώνουν την ανάλυση, με φοβερό αέρα και αποστάσεις οργάνων και τρισδιάστατη ανάπτυξη που δίνει έμφαση στο περίγραμμα και την κίνηση παρά τη στατική υφή. Γι' αυτό και δεν καταρρέει όταν η δράση πυκνώσει. Το μπάσο είναι πολύ δυνατό και ογκώδες, χωρίς λάσπη ή αργοπορία. Η μετάβαση από τον κλασικό λαμπάτο ήχο προς τον Χ είναι αποκαλυπτική της διαφορετικότητάς του: ενώ στους άλλους (του συγκριτικού) το αυτί τείνει να προσέξει τον ήχο (για να ξεδιαλύνει την πληροφορία από την ευφωνική παραμόρφωση;) ο Χ σε αναγκάζει να κάτσεις πίσω και να ξεχάσεις τον ήχο. Όταν ηρεμήσεις ως ακροατής και αρχίσεις να ακούς μουσική σαν άνθρωπος και όχι σαν ειδωλολάτρης, ανακαλύπτεις ότι ο Χ είναι τόσο γραμμικός και φυσικός που δεν απαιτεί από σένα καμιά προσπάθεια..."

Προαλαβαίνω όσους θα μιλήσουν για παπαρολογία (συνήθως άνθρωποι που αρκούνται στο ΚΑΛΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΕΙ ΟΥΓΚ) λέγοντας ότι παρακολουθώ τα κείμενά του καιρό και παρότι η γραφή του είναι ευφάνταστη, ποτέ δεν ναρκισσεύεται αοριστολογώντας. Η ικανότητά του να μεταφέρει ακουστικές "εικόνες", να κάνει δηλαδή λόγο την ακουστική εντύπωση, είναι για μένα μια τέχνη από μόνη της. Όσα μηχανήματα έχω ακούσει με αφορμή την κριτική του, επιστρέφω πάντα στην ανάγνωση του κειμένου του, βγάζοντάς του το καπέλο.
 
Όταν ηρεμήσεις ως ακροατής και αρχίσεις να ακούς μουσική σαν άνθρωπος και όχι σαν ειδωλολάτρης...

Και μόνο αυτή η παρατήρηση ανθρώπου παθιασμένου με τον ήχο, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να αποστασιοποιείται και να βλέπει την εικόνα του ως "ειδωλολάτρη", προσωπικά με ενθουσιάζει.
 
Re: Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.

Συμφωνώ, αλλά πόσες φορές έχει γραφτεί εδώ ?
Πόσες φορές ρωτιούνται μέλη "από τι ακούς" και περιμένεις ανταπόκριση για να ξαναπείς το σύστημά σου ?
Αυτό είναι "ελιτισμός", τα περιοδικά το βλέπουν και πλασάρουν ανάλογα.
Πλασάρουν αυτό που θα σε καθιερώσει ως χομπίστα και μουσικόφιλο χωρίς αμφιβολίες, "ποιότητας".

Μην το βλέπεις μόνο αρνητικά το ότι κάποιος θα σε ρωτήσει τι σύστημα έχεις... Υπάρχουν πολλοί λόγοι.

Αν μπεις π.χ. και αρχίσεις να ρωτάς π.χ. για καλώδια ρεύματος των 3.000 ευρώ, προσωπικά θα σε ρωτήσω τι σύστημα έχεις για να δω κατά πόσο αξίζει να πας σε κάτι τέτοιο. Αν μου πεις ότι το σύστημά σου κοστίζει 5.000 ή 10.000 ευρώ απλά θα προσπαθήσω να σε αποτρέψω από την αγορά των καλωδίων.
Το ίδιο ισχύει και για τα ic ή οποιοδήποτε άλλο ματζούνι. Όλα αυτά δίνουν τόσο μικρή διαφορά στον ήχο που η υπερβολή στην αγορά τους μόνο κακό θα κάνει στο χόμπυ.


Αν παραθέσεις αντίθετη άποψη σου λένε..."έχεις ακούσει ποτέ το τάδε cdp των 12.000 Ευρώ" ?
Τι να μας πεις τότε, . . .
Μετά ακολουθεί η αλεπού.

Δεν καταλαβαίνω το τι σχέση έχει αυτό με το περιοδικό... Προφανώς μιλάς για το forum. Και πάλι, μπορεί κάποιος να εκφέρει γνώμη για μηχάνημα που δεν άκουσε; Αν συνέβαινε αυτό στο περιοδικό και τελικά ο δοκιμαστής δεν άκουγε το μηχάνημα θα επικροτούσες το να γράψει κάτι για αυτό;

Η "αγοραστική ικανότητα" τι δουλειά έχει με το χόμπι ?
Αν δουλεύω σε ένα studio ηχογραφήσεων δεν μετράει η γνώμη μου γιατί δεν έχω δαπανήσει πάνω από 1000 Ε για να ακούω μουσική στο σπίτι...?

Αν έχεις ένα χόμπι και θέλεις να δίνεις εκεί τα λεφτά σου δεν έχει σημασία η αγοραστική ικανότητά σου;
Δεν μιλάω για εμπειρίες αλλά για το σύστημα το ίδιο, όπως και τη δυνατότητα που έχεις να αγοράσεις κάποια μηχανήματα που παρουσιάζονται σε περιοδικά. Δεν μιλάμε για το αν έχεις το δικαίωμα να μετάσχεις σε μία συζήτηση στο forum...
 
Το κλασικό ερώτημα "Η κότα έκανε τ' αυγό ή το αυγό την κότα" είναι σίγουρο ότι όλοι το ξέρουμε!
Αν αντί για τις λέξεις "Η κότα" & "τ' αυγό" βάλουμε άλλες όπως "Τα άπιαστα όνειρα" & "τα Hi(κάτι) περιοδικά" θα μοιάζει ακριβώς ίδιο σαν ερώτημα!

Θέλω να πω πως πράγματι η τάση των αναγνωστών και η αγορά (σε νούμερα) των σχετικών περιοδικών είναι που ενισχύει τη συνέχιση (με αυτούς τους τρόπους) της παραγωγής τέτοιων περιοδικών αλλά και αυτά τα περιοδικά, με την ύπαρξή τους ως έχουν, πολλαπλασιάζουν την τάση των αναγνωστών τους και επεκτατικά και τους αναγνώστες τους, στο να θέλουν να διαβάζουν τέτοια περιεχόμενα. Είναι κάπως σαν... αλυσίδα!

Το ζήτημα, έτσι όπως το θέτω, δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο θα έπρεπε να υπάρχουν ή όχι τέτοιου περιεχομένου περιοδικά, ούτε με το αν θα έπρεπε ή όχι να υπάρχει αναγνωστικό κοινό για τέτοιου περιεχομένου περιοδικά. Κατά τη γνώμη μου, καλώς υπάρχουν και τα δύο.
Αυτό που επισημαίνω όμως, είναι η συνειδητοποίηση που θα πρέπει να έχουμε ως αναγνώστες, ως προς το τί ακριβώς διαβάζουμε και τί από αυτά έχει να μας προσφέρει πραγματικά κάτι.

Σχεδόν πάντα, κάτι υπάρχει να αποκομίσουμε ακόμα και από άρθρα που αναφέρονται εκτενώς π.χ. σε υπερσυστήματα κ.λ.π. και που σίγουρα δε θα μας αφορούν αγοραστικά. Εκεί όμως είναι και το λεπτό σημείο. Να διαβάζουμε και να μη πέφτουμε στην παγίδα δημιουργίας "απωθημένων".
Δυστυχώς είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορεί να το κάνει αυτό, σε ικανοποιητικό βαθμό, ο πολύς ο κόσμος και μάλιστα σχεδόν κάθε φορά. Τους λόγους τους έχω αναφέρει περίπου στο 1ο μου post.
Κι έτσι ξεκινά το παιχνίδι "κάτω από το τραπέζι" όλων όσων έχουν να κερδίσουν από την "αδυναμία" μας αυτή.

Ποτέ δεν είναι τυχαία και αθώα όλα όσα έχουν να κάνουν με τόσο χρήμα είτε σε επίπεδο εκδόσεων, είτε σε επίπεδο παραγωγής τεχνολογίας, είτε σε άμεση ή και έμμεση διαφήμιση κ.ο.κ..

Περί αφύπνισης "φωνάζω" όχι περί απαγορεύσεων!
 
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.

.
Πλασάρουν αυτό που θα σε καθιερώσει ως χομπίστα και μουσικόφιλο χωρίς αμφιβολίες, "ποιότητας".
....
Αυτή είναι η γνώμη μου και απάντηση για την ερώτηση σου.
 
Φίλε gas gas έχεις δίκιο. Αυτό υποστηρίζω και εγώ.
Γουστάρω τους ακομπλεξάριστους ανθρώπους που δεν έχουν κανένα φόβο στην έκθεση.
Εδώ, λείπει και ένας απαραίτητος αυτοσαρκασμός για να νοστιμέψει ένα κείμενο, λες και όλοι τους κατέχουν την υπέρτατη αλήθεια.

Η σοβαροφάνεια έχει οδηγήσει κόσμο σε αδιέξοδα.
 
Αν το κύριο πρόβλημά σου είναι το "που" ανοίχτηκε το συγκεκριμένο θέμα, τότε θα συμφωνήσω μαζί σου ότι κατά πάσα πιθανότητα ίσως να ήταν καλύτερο να είχε ανοιχτεί κάπου στα "Επί παντός".
Έχω την εντύπωση όμως πως δεν είναι και σπουδαίο πράγμα να μεταφερθεί κάπου εκεί αν πρέπει, έστω και εκ των υστέρων, ώστε να είμαστε και "τυπικά" σωστοί. Το λέω γιατί έχω δει να συμβαίνει επανειλημμένα και με άλλα threads συχνά πυκνά.
Αν όμως θεωρείς ότι εδώ σωστά ανοίχτηκε και απλά έχει ξεφύγει σε περιεχόμενο από posts σα τα δικά μου (π.χ.), τότε θα διαφωνίσω κάθετα δεδομένου ότι ακόμα και ο τίλος του θέματος θέτει κάτι διαφορετικό από καθαρά τεχνικά ζητήματα. Είναι δηλαδή τέτοιο το θέμα και ο τρόπος που αναπτύχθηκε από την αρχή, που θεωρώ φυσική συνέχεια τα όσα εχουν ειπωθεί ως τώρα.
Αν (λέω αν) πάλι σε ενοχλούν αποκλειστικά και μόνο οι αναπτύξεις ορισμένων από εμάς, σε κάπως "βαθύτερο" επίπεδο, θεωρώντας τις απλώς "αμπελοφιλοσοφίες" (όπως τις είπες), τότε συγνώμη αλλά είναι απλώς άποψή σου και μάλιστα όχι ορθώς δικαιολογημένη. Πέρα από την αυτονόητη ελευθερία που έχεις (όπως όλοι μας άλλωστε) στο να την εκφράζεις, δεν σημαίνει απαραίτητα τίποτα παραπάνω! Όποιος θέλει την ασπάζεται και όποιος θέλει όχι. Έτσι πάνε αυτά και πρώτος απ' όλους το αποδέχομαι εγώ ο ίδιος για τις δικές μου απόψεις που μέρος τους προσπαθώ να εκφράσω και εδώ προσέχοντας και τι λέω και πως το λέω. Σε καμία περίπτωση δεν πείθομαι (άσχετα με το αν αυτό επιδιώκεις) με τα όσα έχεις πει ότι π.χ. μπορεί και να είμαι εκτός θέματος. Άλλο αν το ίδιο το θέμα μπορεί να είναι συνολικά εκτός του φυσικού του χώρου.

Το εύκολο είναι να αρχίσουμε όλοι εδώ μέσα τους χαρακτηρισμούς πάνω στις απόψεις του άλλου. Το δύσκολο είναι να δικαιολογούμε κιόλας αυτούς μας τους χαρακτηρισμούς. Όταν δεν το κάνουμε, βοηθάμε απλά στην ανάπτυξη των άσκοπων διαξιφισμών και όχι στην διεξαγωγή καίριων συμπερασμάτων.

Μπορούσες να ρωτήσεις τι εννοώ,άν δεν σου ήταν σαφές(άν και ήταν).
Σαφώς λοιπον εννοώ την 1η υπόθεσή σου.Δεν το μετέφερα,θεωρόντας ότι μένοντας στο θέμα(εξ' ού κι οι συστάσεις μου),δεν υπήρχε λόγος για κάτι τετοιο.
Οι "αμπελοφιλοσοφίες" αποδόθηκαν απο μέλη,που άσκησαν κριτική στους μετέχοντες γενικά στην κατηγορία κι όχι σε σένα προσωπικά. Νομίζω,ότι επίσης είναι καθαρά διατυπωμένο,στο γραπτό μου.

Γενικά,απο χαρακτήρα αλλά και λόγω επαγγέλματος είμαι πραχτικός άνθρωπος και νομίζω,ότι όλος αυτός ο προβληματισμός-απόψεις-κριτική,θα έπιαναν πολύ περισσότερο τόπο,άν απευθύνονταν και στο περιοδικό,που έδωσε το έναυσμα του θέματος.
 
Μπορούσες να ρωτήσεις τι εννοώ,άν δεν σου ήταν σαφές
Μα αυτό δεν έκανα;! Ρώτησα, δε ρώτησα; Και μάλιστα με πολύ συγκεκριμένο τρόπο!


Σαφώς λοιπον εννοώ την 1η υπόθεσή σου.Δεν το μετέφερα,θεωρόντας ότι μένοντας στο θέμα(εξ' ού κι οι συστάσεις μου),δεν υπήρχε λόγος για κάτι τετοιο.
Μα αφού λες ότι ισχύει η 1η υπόθεσή μου (άρα το thread εκτός τόπου και όχι τα posts εκτός θέματος του thread), γιατί να μη μεταφέρεις τελικά το θέμα παρά προσπαθείς να επέμβεις εντός του θέματος με τις συγκεκριμένου τύπου συστάσεις σου;! Αυτό περισσότερο για τη 2η ή και 3η υπόθεσή μου μοιάζει!


Οι "αμπελοφιλοσοφίες" αποδόθηκαν απο μέλη,που άσκησαν κριτική στους μετέχοντες γενικά στην κατηγορία κι όχι σε σένα προσωπικά. Νομίζω,ότι επίσης είναι καθαρά διατυπωμένο,στο γραπτό μου.
Όντως, αυτό το διευκρινίζεις αλλά με τον τρόπο που το χειρίζεσαι συνολικά (σχετικές συστάσεις σου κ.λ.π.) το υιοθετείς κιόλας, απλώς κάπως άτυπα.


όλος αυτός ο προβληματισμός-απόψεις-κριτική,θα έπιαναν πολύ περισσότερο τόπο,άν απευθύνονταν και στο περιοδικό,που έδωσε το έναυσμα του θέματος.
Κατά τη γνώμη μου, καλύτερα θα έστεκε αν έλεγες ότι "θα έπρεπε να έπιανε πολύ περισσότερο τόπο αν απευθύνονταν και στο περιοδικό".
Δηλαδή οι περισσότεροι μπορούμε να καταλάβουμε πως δεν θα είχε νόημα κάποια σχετική νύξη σε προσωπικό επίπεδο επειδή ακριβώς θα είχε όλη την ευχέρεια να παραμείνει μόνιμα απλώς έτσι, σε προσωπικό επίπεδο. Δεδομένης αυτής της πολύ βολικής για το περιοδικό ευχέρειας λοιπόν, θα κοίταγε το στενό του συμφέρον και θα την άφηνε όπως την έλαβε. Μόνο αν είχε το περιοδικό κάτι πιο δημόσιου χαρακτήρα (π.χ. κάτι σα φόρουμ) θα είχε νόημα κάτι τέτοιο.
Έπειτα κανονικά, δε πρόκειται να παραδεχτεί ποτέ το Χ περιοδικό ότι έδωσε πραγματικά το ίδιο τέτοιο "έναυσμα". Εμείς πήραμε το εν λόγο έναυσμα από τη δική μας παρατήρηση επί της ύλης του.
 
Last edited:
Σε ενα hi-end μηχανημα πληρωνεις την συνολικη ποιοτητα των - εξωτικων μερικες φορες -υλικων, την συνολικη ποιοτητα της κατασκευης, την αποψη ΚΥΡΙΩΣ του κατασκευαστη για τον ηχο και ακομα κιαν θελετε την σπανιοτητα (λογω τιμης) κατοχης του. Και ναι μερικες φορες οι δοκιμαστες αυτων κανουν αναλυσεις και χρησιμοποιουν ορολογιες που φερνουν γελιο. Αλλα οταν βλεπεις εναν πινακα ζωγραφικης που κοστιζει π.χ. 100000 ευρω τι θα πεις οτι 30 τα λαδακια, 20 ο μουσαμας και 100 τα εργατικα εγω κοστολογω τον Μονε στα 150 ευρωπουλα αρα με κλεβει ο ατιμος ο γκαλεριστας. Μερικα πραγματα κινουνται στην σφαιρα της παρατηρησης, της παρακολουθησης, της μελετης και οχι υποχρεωτικα της αγορας τους με βαση τις δυνατοτητες του κοσμου. Ολοι εχουμε δει και ακουσει μηχανηματα αξιας δεκαδων χιλιαδων ευρω αλλα σχεδον κανενας μας δεν εδωσε τοσα λεφτα. Σε ολους ομως εκανε καλο γιατι ανεβασε τις απαιτησεις μας για ποιοτητα στον ηχο, για αισθητικη και ανεβασε την ακροαση της μουσικης και την θεαση ταινιων σε σημαντικο τομεα της καθημερινοτητας μας, αλλιως δεν θα παρακολουθουσαμε το σαιτ αυτο ουτε θα γραφαμε τις αποψεις μας. Ειδικα εδω λοιπον δεν θα επρεπε να υπαρχουν αμφιβολιες για το κατα ποσο ειναι σωστη η υπαρξη αυτων των μηχανηματων και του αναλογου περιοδικου τυπου. Υπαρχουν αληθεια ανθρωποι που εχουν ξοδεψει για λουλουδια μια βραδια σε σκυλαδικο περισσοτερα απο οτι κοστιζουν οι ονειρεμενοι Octave monoblock-- εδω τι να πεις? Υπαρχουν περιοδικα που ασχολουνται επι 5 τευχη με την βαφτιση του παιδιου της Μενεγακη ή την εγκυμοσυνη της Μαστροκωστα--εδω τι να πεις.
 
Πάντως φίλε Σταύρο,μπορεί να διαφωνούμε σε πολλά μεταξύ μας,αλλά τουλάχιστον εδώ σκυλάδες και θεατές της Μενεγάκη δεν έχουμε-bye-
 
Re: Απάντηση: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.

Πάντως φίλε Σταύρο,μπορεί να διαφωνούμε σε πολλά μεταξύ μας,αλλά τουλάχιστον εδώ σκυλάδες και θεατές της Μενεγάκη δεν έχουμε-bye-

Πιστευω οτι στο πολυ βαθος ολοι συμφωνουμε στα εξης: αγαπαμε πολυ την μουσικη, απο σεβασμο σε αυτη προσπαθουμε να ακουμε με οσο καλυτερα μεσα μπορουμε, αλλα θα θελαμε προσβαση ευκολοτερη στα εξωτικα μηχανηματα γιατι απλα οι εισαγωγεις δεν μας εχουν πεισει για την δικαιη εμπορικη κοστολογηση τους. Και οτι οσο κιαν ειδικα σε εποχες δυσκολες οικονομικα βλεπουμε τεστ ενισχυτων αξιας ενος μικρου διαμερισματος και εξαγριωνομαστε, κατα βαθος θελουμε να υπαρχουν αυτα τα ωραια μηχανακια και τα περιοδικα που μας τα παρουσιαζουν.