petronik
Μέλος Σωματείου
Πάντως φίλε Σταύρο,μπορεί να διαφωνούμε σε πολλά μεταξύ μας,αλλά τουλάχιστον εδώ σκυλάδες και θεατές της Μενεγάκη δεν έχουμε
Προφανως αγαπητε Dipie,ως συντονιστης, κατεληξες σε αυτο το συμπερασμα κατοπιν ερευνας?
Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
- Thread starter gas gas
- Start date
Προφανως αγαπητε Dipie,ως συντονιστης, κατεληξες σε αυτο το συμπερασμα κατοπιν ερευνας?
DIPIE
AVClub Fanatic
- 13 July 2007
- 17,263
Μπά άλλα ήταν τα ευρήματα της επισταμένης διαχειριστικής έρευνας,αλλά κάτι έπρεπε να πώ.Ολοι σκυλάδες είμαστε,αλλά το κρύβουμε
Last edited:
petronik
Μέλος Σωματείου
Ε οπως και να το κανουμε δεν γινεται να φωναξεις για ακροαση φιλους και να βαλεις Ζαγοραιο,μολις φυγουν ομως...
DIPIE
AVClub Fanatic
- 13 July 2007
- 17,263
Re: Απάντηση: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Μια διευκρίνιση:
Όποιος ασχολείται με το γνωστό σπορ δεν είναι απαραίτητο να "αγαπάει πολύ τη μουσική και από σεβασμό σ' αυτή προσπαθεί να ακούσει με καλύτερα μέσα." Ο φιντελίστας λατρεύει τις ποιότητες των ήχων, αυτές αναζητά, εκεί επικεντρώνει την προσοχή του. Εξού και όλοι παραξενεύονται με τη μούρλα του, αδυνατώντας να πιστέψουν ότι χρειάζεται να φτάσει κανείς σ' αυτό το οικονομικό ύψος για να απολαύσει τη μουσική. Υπάρχουν μουσικόφιλοι, παθιασμένοι συλλέκτες δίσκων, οι οποίοι έχουν μείνει στο εισαγωγικό σύστημα που έφτιαξαν κάποτε. Ας μην μας περνάει από το νου ότι δεν απολαμβάνουν τη μουσική. Για την ακρίβεια είναι εντελώς απορροφημένοι, βουτηγμένοι στο πάθος τους.
Υπάρχουν ακόμα και σοβαροί, σοβαρότατοι επαγγελματίες μουσικοί, που ακούνε από συστήματα σιμπιζάκι. Κανένα πρόβλημα.
Ο χομπίστας είναι ένας άνθρωπος μονίμως ανικανοποίητος. Η μουσική είναι εκεί, παρούσα, αλλά σε δεύτερη μοίρα. Μπροστά είναι το γεμάτο μπάσο, τα βελούδα των φωνών, η έκταση των υψηλών. Όταν βέβαια συμβαίνει να συμπέσουν σύνθεση και ηχητική ποιότητα, ο χομπίστας ευτυχεί. Μέχρι το επόμενο πρωί και τη νέα στοχοθεσία.
Μια διευκρίνιση:
Όποιος ασχολείται με το γνωστό σπορ δεν είναι απαραίτητο να "αγαπάει πολύ τη μουσική και από σεβασμό σ' αυτή προσπαθεί να ακούσει με καλύτερα μέσα." Ο φιντελίστας λατρεύει τις ποιότητες των ήχων, αυτές αναζητά, εκεί επικεντρώνει την προσοχή του. Εξού και όλοι παραξενεύονται με τη μούρλα του, αδυνατώντας να πιστέψουν ότι χρειάζεται να φτάσει κανείς σ' αυτό το οικονομικό ύψος για να απολαύσει τη μουσική. Υπάρχουν μουσικόφιλοι, παθιασμένοι συλλέκτες δίσκων, οι οποίοι έχουν μείνει στο εισαγωγικό σύστημα που έφτιαξαν κάποτε. Ας μην μας περνάει από το νου ότι δεν απολαμβάνουν τη μουσική. Για την ακρίβεια είναι εντελώς απορροφημένοι, βουτηγμένοι στο πάθος τους.
Υπάρχουν ακόμα και σοβαροί, σοβαρότατοι επαγγελματίες μουσικοί, που ακούνε από συστήματα σιμπιζάκι. Κανένα πρόβλημα.
Ο χομπίστας είναι ένας άνθρωπος μονίμως ανικανοποίητος. Η μουσική είναι εκεί, παρούσα, αλλά σε δεύτερη μοίρα. Μπροστά είναι το γεμάτο μπάσο, τα βελούδα των φωνών, η έκταση των υψηλών. Όταν βέβαια συμβαίνει να συμπέσουν σύνθεση και ηχητική ποιότητα, ο χομπίστας ευτυχεί. Μέχρι το επόμενο πρωί και τη νέα στοχοθεσία.
Ακριβώς γι' αυτό λοιπόν - συνεχίζω να σολάρω εγώ, μη μου δίνετε σημασία - γι' αυτό και δεν υπάρχει πραγματικό οξύμωρο στην εικόνα του χαϊφιντελίστα με το σκυλάδικο και τη Μενεγάκη. Η ευαισθησία απέναντι στον ήχο, έστω σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, δεν οδηγεί σε καλλιέργεια, δεν διαμορφώνει κουλτούρα.
Αν ήταν έτσι, διάφοροι άνθρωποι του χώρου με τεράστιο αυτί, θα ήταν υποδείγματα καλλιεργημένων ανθρώπων. Αντιθέτως, όπως συμβαίνει με όλα τα χόμπυ, υπάρχει καθήλωση, εμμονή και μονομέρεια. (Γι' αυτό τρώμε και τη γνωστή κριτική από τις γυναίκες ότι παραμένουμε μεγάλα παιδιά. Αλλάξαμε απλώς τα παιχνίδια μας.)
Αλλά η κριτική δεν είναι και προς θάνατο. Και ο αυτοσαρκασμός (που λέει ο φίλος πιο πάνω) είναι απελευθερωτικός. Ναι, είμαστε κολλημένοι άνθρωποι και εν τέλει... ψιλογουστάρουμε!
Αν ήταν έτσι, διάφοροι άνθρωποι του χώρου με τεράστιο αυτί, θα ήταν υποδείγματα καλλιεργημένων ανθρώπων. Αντιθέτως, όπως συμβαίνει με όλα τα χόμπυ, υπάρχει καθήλωση, εμμονή και μονομέρεια. (Γι' αυτό τρώμε και τη γνωστή κριτική από τις γυναίκες ότι παραμένουμε μεγάλα παιδιά. Αλλάξαμε απλώς τα παιχνίδια μας.)
Αλλά η κριτική δεν είναι και προς θάνατο. Και ο αυτοσαρκασμός (που λέει ο φίλος πιο πάνω) είναι απελευθερωτικός. Ναι, είμαστε κολλημένοι άνθρωποι και εν τέλει... ψιλογουστάρουμε!
Ακριβώς γι' αυτό λοιπόν - συνεχίζω να σολάρω εγώ, μη μου δίνετε σημασία - γι' αυτό και δεν υπάρχει πραγματικό οξύμωρο στην εικόνα του χαϊφιντελίστα με το σκυλάδικο και τη Μενεγάκη. Η ευαισθησία απέναντι στον ήχο, έστω σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, δεν οδηγεί σε καλλιέργεια, δεν διαμορφώνει κουλτούρα.
Αν ήταν έτσι, διάφοροι άνθρωποι του χώρου με τεράστιο αυτί, θα ήταν υποδείγματα καλλιεργημένων ανθρώπων. Αντιθέτως, όπως συμβαίνει με όλα τα χόμπυ, υπάρχει καθήλωση, εμμονή και μονομέρεια. (Γι' αυτό τρώμε και τη γνωστή κριτική από τις γυναίκες ότι παραμένουμε μεγάλα παιδιά. Αλλάξαμε απλώς τα παιχνίδια μας.)
Αλλά η κριτική δεν είναι και προς θάνατο. Και ο αυτοσαρκασμός (που λέει ο φίλος πιο πάνω) είναι απελευθερωτικός. Ναι, είμαστε κολλημένοι άνθρωποι και εν τέλει... ψιλογουστάρουμε!
Δεν εχεις αδικο...εχω δει ανθρωπους με συστηματα 20000 ευρω και η συλλογη τους να ειναι 70-80 cd απο τα οποια τα μισα απο περιοδικα. Και εχω δει ανθρωπους με συλλογη δισκων 6000-8000 δισκων με συστημα αξιας 2000 ευρω. Βεβαια και τα δυο μου φαινονται οξυμωρα. Και στις δυο περιπτωσεις παθιαζεσαι με το υλικο (μηχανημα ή βινυλιο) και οχι με την ουσια που ειναι το συνολο δηλ. η μουσικη. Η ισορροπια και το μετρο χρειαζονται σε καθε δραστηριοτητα μας και ειδικα εκει που υπαρχει παθος και κινδυνευει να χαθει το μετρο. Τωρα για τις τιμες των μηχανηματων...τελευταια εχω δει απειρες Porche Cayenne και BMW X5 στους ελληνικους δρομους και δεκαδες περιοδικα (ενω καποτε υπηρχαν 2-3) για αυτοκινητα που δοκιμαζουν μοντελα δεκαδων χιλιαδων ευρω. Αν δεν με ενοχλουν (που με ενοχλουν) οι εκατονταδες πωλησεις τετοιων αυτοκινητων αξιας 100000 ευρω θα με ενοχλησουν οι πωλησεις μερικων δεκαδων ηχοσυστηματων αξιας 20-40 χιλιαδων ευρω? Οταν στα κοσμηματοπωλεια καθημερινα φευγουν κοσμηματα αξιας πολλων μηδενικων στην ουρα, στο hi-end θα βρω τον παραλογισμο της κοινωνιας μας? Τελικα το τελευταιο που θα με ενοχλησει στην κοινωνια αυτη ειναι το hi-end και ο τυπος του.
D I M __ Z
AVClub Fanatic
διαφωνώ με την εξίσωση υψηλό κόστος μηχανημάτων = μεγάλη δισκοθήκη
πάρα πολλοί άνθρωποι που γνωρίζω (ανάμεσα τους κι εγώ) έχουμε τον μεγαλύτερο όγκο μουσικής σε Mp3 στον υπολογιστή (αφού δυστυχώς η μισή μέρα με βρίσκει μπροστά του), αφού έστω έτσι ακούω μουσική , πολύ μουσική
το να έχω π.χ 5000 cd στο σπίτι , αφού ο χρόνος που έχω για να ακούσω μουσική είναι ελάχιστος δεν μου λέει τίποτα ...... θα αγοράσω μόνο κάτι που πραγματικά μου αρέσει και θα το ακούσω όλο
παλιότερα , που υπήρχε περισσότερος χρόνος αγόραζα και πράγματα τελείως παρορμητικά και συχνά από περιέργεια , το αποτέλεσμα στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν ... σουβέρ ...
πάρα πολλοί άνθρωποι που γνωρίζω (ανάμεσα τους κι εγώ) έχουμε τον μεγαλύτερο όγκο μουσικής σε Mp3 στον υπολογιστή (αφού δυστυχώς η μισή μέρα με βρίσκει μπροστά του), αφού έστω έτσι ακούω μουσική , πολύ μουσική
το να έχω π.χ 5000 cd στο σπίτι , αφού ο χρόνος που έχω για να ακούσω μουσική είναι ελάχιστος δεν μου λέει τίποτα ...... θα αγοράσω μόνο κάτι που πραγματικά μου αρέσει και θα το ακούσω όλο
παλιότερα , που υπήρχε περισσότερος χρόνος αγόραζα και πράγματα τελείως παρορμητικά και συχνά από περιέργεια , το αποτέλεσμα στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν ... σουβέρ ...
Κάτσε να μπορούσαν όλοι αυτοί να μοστράρουν το χάι-έντ και να σου πω τι θα γίνονταν. Όπως είπε γνωστός μου με μαγαζί που τελικά έπεσε έξω:
"Αν μπορούσαν να έβγαζαν τα 801 βόλτα όπως βγάζουν τον σκύλο, θα πουλούσα ένα την βδομάδα".
Timbre
Senior Member
- 13 September 2007
- 513
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Χαχαχα...κ' όμως υπάρχει τρόπος να τα "βγάλεις έξω" από το σπίτι... :antlers:
CosmosKGR
AVClub Enthusiast
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Γι αυτό κι εγώ νωρίτερα, το γενίκευσα το ζήτημα και δε στάθηκα μόνο στο hi-end διότι δεν είναι η κορωνίδα του γενικότερου προβλήματος. Όμως είναι και αυτό κανονικό μέρος του, με σχεδόν ισάξια συμμετοχή, ανεξαρτήτως ποσοστών σε άτομα που το ασπάζονται περισσότερο ή λιγότερο από τα άλλα.
Δεν πρέπει να στήνουμε στον τοίχο το hi-end αποκλειστικά, προς Θεού δηλαδή αλλά όχι και να θεωρούμε αμελητέο το ότι και εκεί ισχύει μία από τα ίδια.
Και μια ακόμα διευκρίνηση σχετικά με προηγούμενο post σου:
Δηλαδή ένα καθαρόαιμο έργο τέχνης, όπως και να το κάνουμε, είναι απολύτως μοναδικό! Δεν μπορεί πρακτικά κανείς να το "συγκρίνει" με κάποιο άλλο! Γι αυτό και η τιμή του δικαιολογείτε ενδεχομένως πολύ περισσότερο να είναι όσο είναι. Όλη μα όλη του η αξία αφορά αποκλειστικά την τέχνη, την έμπνευση του καλλιτέχνη του, την μοναδικότητα του, την παλαιότητα του, την κατάσταση που βρίσκεται και άλλα πολύ σπουδαία πραγματάκια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να σταθεί σα παράδειγμα με σκοπό την όποια σύγκριση με τεχνολογικά δημιουργήματα έστω και τόσο εκπληκτικά καλά σε αυτό που κάνουν.
Εξάλλου σχεδόν όποιο τεχνολογικό δημιούργημα και να βάλουμε στο "τραπέζι", μετά από κάποια χρόνια, θα έχει το πολύ πολύ απλώς μια κάποια "ιστορική" ή και συλλεκτική αξία μόνο και αυτό μόνο για κάποιους "τρελαμένους" του χώρου. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μπορεί να συγκριθεί σε απόδοση με τα ανταγωνιστικά της νέας εποχής προϊόντα.
Στα πραγματικά έργα τέχνης αυτό δεν ισχύει ποτέ!
Πάρα πολύ σωστά τα λες, με εξαίρεση μόνο το ότι ενώ εντοπίζεις το γενικότερο πρόβλημα ως έχει, προσπαθείς να "εξαιρέσεις" κάπως, την προφανώς προσφιλή σου κατηγορία του hi-end, με "δικαιολογία" που, αν γίνει αποδεκτή, αυτομάτως ανατρέπει όλη την θέση σου απέναντι στο γενικότερο πρόβλημα που κατά τ' άλλα έχεις εντοπίσει όπως προείπα.
Γι αυτό κι εγώ νωρίτερα, το γενίκευσα το ζήτημα και δε στάθηκα μόνο στο hi-end διότι δεν είναι η κορωνίδα του γενικότερου προβλήματος. Όμως είναι και αυτό κανονικό μέρος του, με σχεδόν ισάξια συμμετοχή, ανεξαρτήτως ποσοστών σε άτομα που το ασπάζονται περισσότερο ή λιγότερο από τα άλλα.
Δεν πρέπει να στήνουμε στον τοίχο το hi-end αποκλειστικά, προς Θεού δηλαδή αλλά όχι και να θεωρούμε αμελητέο το ότι και εκεί ισχύει μία από τα ίδια.
Και μια ακόμα διευκρίνηση σχετικά με προηγούμενο post σου:
Σαφώς και δεν πρέπει να εξαπλουστεύει κανείς τα πάντα και μάλιστα τόσο χαλαρά και χωρίς ενδεχομένως καν τις στοιχειώδεις γνώσεις πάνω σε αυτό που κρίνει. Ωστόσο και στα έργα τέχνης ενδεχομένως να υπάρχει κάποια υπερβολή ως προς την κοστολόγησή τους! Εγώ το πιστεύω αυτό αν και οφείλω να διακρίνω κάποιες σοβαρότατες διαφορές σε σχέση με άλλα θέματα.
Δηλαδή ένα καθαρόαιμο έργο τέχνης, όπως και να το κάνουμε, είναι απολύτως μοναδικό! Δεν μπορεί πρακτικά κανείς να το "συγκρίνει" με κάποιο άλλο! Γι αυτό και η τιμή του δικαιολογείτε ενδεχομένως πολύ περισσότερο να είναι όσο είναι. Όλη μα όλη του η αξία αφορά αποκλειστικά την τέχνη, την έμπνευση του καλλιτέχνη του, την μοναδικότητα του, την παλαιότητα του, την κατάσταση που βρίσκεται και άλλα πολύ σπουδαία πραγματάκια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να σταθεί σα παράδειγμα με σκοπό την όποια σύγκριση με τεχνολογικά δημιουργήματα έστω και τόσο εκπληκτικά καλά σε αυτό που κάνουν.
Εξάλλου σχεδόν όποιο τεχνολογικό δημιούργημα και να βάλουμε στο "τραπέζι", μετά από κάποια χρόνια, θα έχει το πολύ πολύ απλώς μια κάποια "ιστορική" ή και συλλεκτική αξία μόνο και αυτό μόνο για κάποιους "τρελαμένους" του χώρου. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μπορεί να συγκριθεί σε απόδοση με τα ανταγωνιστικά της νέας εποχής προϊόντα.
Στα πραγματικά έργα τέχνης αυτό δεν ισχύει ποτέ!
Re: Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Και μια ακόμα διευκρίνηση σχετικά με προηγούμενο post σου:
Σαφώς και δεν πρέπει να εξαπλουστεύει κανείς τα πάντα και μάλιστα τόσο χαλαρά και χωρίς ενδεχομένως καν τις στοιχειώδεις γνώσεις πάνω σε αυτό που κρίνει. Ωστόσο και στα έργα τέχνης ενδεχομένως να υπάρχει κάποια υπερβολή ως προς την κοστολόγησή τους! Εγώ το πιστεύω αυτό αν και οφείλω να διακρίνω κάποιες σοβαρότατες διαφορές σε σχέση με άλλα θέματα.
Δηλαδή ένα καθαρόαιμο έργο τέχνης, όπως και να το κάνουμε, είναι απολύτως μοναδικό! Δεν μπορεί πρακτικά κανείς να το "συγκρίνει" με κάποιο άλλο! Γι αυτό και η τιμή του δικαιολογείτε ενδεχομένως πολύ περισσότερο να είναι όσο είναι. Όλη μα όλη του η αξία αφορά αποκλειστικά την τέχνη, την έμπνευση του καλλιτέχνη του, την μοναδικότητα του, την παλαιότητα του, την κατάσταση που βρίσκεται και άλλα πολύ σπουδαία πραγματάκια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να σταθεί σα παράδειγμα με σκοπό την όποια σύγκριση με τεχνολογικά δημιουργήματα έστω και τόσο εκπληκτικά καλά σε αυτό που κάνουν.
Εξάλλου σχεδόν όποιο τεχνολογικό δημιούργημα και να βάλουμε στο "τραπέζι", μετά από κάποια χρόνια, θα έχει το πολύ πολύ απλώς μια κάποια "ιστορική" ή και συλλεκτική αξία μόνο και αυτό μόνο για κάποιους "τρελαμένους" του χώρου. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μπορεί να συγκριθεί σε απόδοση με τα ανταγωνιστικά της νέας εποχής προϊόντα.
Στα πραγματικά έργα τέχνης αυτό δεν ισχύει ποτέ![/quote]
Σαφως και δεν αποδιδουμε σε ενα μηχανημα τον προσδιορισμο της τεχνης (παροτι ο σχεδιασμος τους μερικες φορες ξεπερναει την μηχανικη και αγγιζει τις παρυφες της τεχνης) απλα το καθε τι δεν ειναι απλα το οικονομικο αθροισμα των μερων του (και αυτο κυριως φαινεται στην τεχνη αλλα ισχυει σε πολλα πραγματα).
Και μια ακόμα διευκρίνηση σχετικά με προηγούμενο post σου:
Σαφώς και δεν πρέπει να εξαπλουστεύει κανείς τα πάντα και μάλιστα τόσο χαλαρά και χωρίς ενδεχομένως καν τις στοιχειώδεις γνώσεις πάνω σε αυτό που κρίνει. Ωστόσο και στα έργα τέχνης ενδεχομένως να υπάρχει κάποια υπερβολή ως προς την κοστολόγησή τους! Εγώ το πιστεύω αυτό αν και οφείλω να διακρίνω κάποιες σοβαρότατες διαφορές σε σχέση με άλλα θέματα.
Δηλαδή ένα καθαρόαιμο έργο τέχνης, όπως και να το κάνουμε, είναι απολύτως μοναδικό! Δεν μπορεί πρακτικά κανείς να το "συγκρίνει" με κάποιο άλλο! Γι αυτό και η τιμή του δικαιολογείτε ενδεχομένως πολύ περισσότερο να είναι όσο είναι. Όλη μα όλη του η αξία αφορά αποκλειστικά την τέχνη, την έμπνευση του καλλιτέχνη του, την μοναδικότητα του, την παλαιότητα του, την κατάσταση που βρίσκεται και άλλα πολύ σπουδαία πραγματάκια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να σταθεί σα παράδειγμα με σκοπό την όποια σύγκριση με τεχνολογικά δημιουργήματα έστω και τόσο εκπληκτικά καλά σε αυτό που κάνουν.
Εξάλλου σχεδόν όποιο τεχνολογικό δημιούργημα και να βάλουμε στο "τραπέζι", μετά από κάποια χρόνια, θα έχει το πολύ πολύ απλώς μια κάποια "ιστορική" ή και συλλεκτική αξία μόνο και αυτό μόνο για κάποιους "τρελαμένους" του χώρου. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μπορεί να συγκριθεί σε απόδοση με τα ανταγωνιστικά της νέας εποχής προϊόντα.
Στα πραγματικά έργα τέχνης αυτό δεν ισχύει ποτέ![/quote]
Σαφως και δεν αποδιδουμε σε ενα μηχανημα τον προσδιορισμο της τεχνης (παροτι ο σχεδιασμος τους μερικες φορες ξεπερναει την μηχανικη και αγγιζει τις παρυφες της τεχνης) απλα το καθε τι δεν ειναι απλα το οικονομικο αθροισμα των μερων του (και αυτο κυριως φαινεται στην τεχνη αλλα ισχυει σε πολλα πραγματα).
Βαγγέλης Σ.
AVClub Addicted Member
- 20 June 2006
- 1,737
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Ενδιαφέρουσα θέση!
Αλλά νομίζω ότι αυτή τη φάση με τα νέα προιόντα που τα παρουσιάζουν με ενθουσιασμό και εμπνευση κάποιοι ριβιούερς έχει παρέλθει προ δεκαετιών. Δηλαδή πόσο ενθουσιασμό μπορεί να έχει κάποιος ο οποίος εδώ και 30 χρόνια ανακαλύπτει το "κάτι άλλο" δώδεκα φορές το χρόνο και παθιάζεται με αυτό; και πόσο "κάτι άλλο" μπορεί να είναι στην πραγματικότητα αυτό; Μάλλον μία από τα ίδια με το προηγούμενο κλπ....Ε, στο τέλος θα γίνει διεκπεραιωτής.
Η εποχή που η τεχνολογία ήταν καινούρια και βατή για την κοινωνία ώστε να την παθιάσει, μάλλον τελείωσε. Οι νεότερες γενιές τα βρήκαν όλα εξελιγμένα στο έπακρο, ακίνητα , βαρετά. Δεν ενδιαφέρονται. Η τεχνολογία πια εξελίσετε σε επίπεδο άπιαστο για να εμβαθύνει ο μέσος άνθρωπος. Όλα είναι "μαύρα κουτιά" που απλά κάνουν καλά την δουλειά τους.
Τα έχουμε διαβάσει όλα και είναι μάλλον αστείο για κάποιον (για μένα έστω) να διαβάζω ξανά σήμερα για το πόσο καλά στρίβει ή επιταχύνει το καινούριο Γκόλφ. Αυτά τα διάβασα πρίν 20-30 χρόνια. Και σήμερα όλα καλά στρίβουν έτσι κι αλλιώς.
Κι άν διαβάσω ένα "εμπνευσμένο" κείμενο για το καινούριο Γκόλφ θα χαμογελάσω συγκαταβατικά και γρήγορα θα γυρίσω σελίδα.
Ποιός ρουφάει σήμερα τα περιοδικά του "ειδικού τύπου"; Πόσα τεχνικά άρθρα βρίσκει κανείς μέσα; Τα μοτοπεριοδικά έχουν γεμίσει ξέκολες μπάς και ανεβάσουν πωλήσεις.
Εκφυλισμός και κορεσμός! Πάμε για άλλα......
Ενδιαφέρουσα θέση!
Αλλά νομίζω ότι αυτή τη φάση με τα νέα προιόντα που τα παρουσιάζουν με ενθουσιασμό και εμπνευση κάποιοι ριβιούερς έχει παρέλθει προ δεκαετιών. Δηλαδή πόσο ενθουσιασμό μπορεί να έχει κάποιος ο οποίος εδώ και 30 χρόνια ανακαλύπτει το "κάτι άλλο" δώδεκα φορές το χρόνο και παθιάζεται με αυτό; και πόσο "κάτι άλλο" μπορεί να είναι στην πραγματικότητα αυτό; Μάλλον μία από τα ίδια με το προηγούμενο κλπ....Ε, στο τέλος θα γίνει διεκπεραιωτής.
Η εποχή που η τεχνολογία ήταν καινούρια και βατή για την κοινωνία ώστε να την παθιάσει, μάλλον τελείωσε. Οι νεότερες γενιές τα βρήκαν όλα εξελιγμένα στο έπακρο, ακίνητα , βαρετά. Δεν ενδιαφέρονται. Η τεχνολογία πια εξελίσετε σε επίπεδο άπιαστο για να εμβαθύνει ο μέσος άνθρωπος. Όλα είναι "μαύρα κουτιά" που απλά κάνουν καλά την δουλειά τους.
Τα έχουμε διαβάσει όλα και είναι μάλλον αστείο για κάποιον (για μένα έστω) να διαβάζω ξανά σήμερα για το πόσο καλά στρίβει ή επιταχύνει το καινούριο Γκόλφ. Αυτά τα διάβασα πρίν 20-30 χρόνια. Και σήμερα όλα καλά στρίβουν έτσι κι αλλιώς.
Κι άν διαβάσω ένα "εμπνευσμένο" κείμενο για το καινούριο Γκόλφ θα χαμογελάσω συγκαταβατικά και γρήγορα θα γυρίσω σελίδα.
Ποιός ρουφάει σήμερα τα περιοδικά του "ειδικού τύπου"; Πόσα τεχνικά άρθρα βρίσκει κανείς μέσα; Τα μοτοπεριοδικά έχουν γεμίσει ξέκολες μπάς και ανεβάσουν πωλήσεις.
Εκφυλισμός και κορεσμός! Πάμε για άλλα......
D I M __ Z
AVClub Fanatic
αυτό κατάλαβες ????
είπα, οτι θα αγοράσω κάτι που με συγκινεί και θα το ακούσω, αλλιώς Mp3 στον υπολογιστή ....(άσε που υπάρχουν πολλοί που τάσσονται υπέρ της αναπαραγωγής των ψηφιακών μέσων ειδικά έναντι στο βινύλιο , αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)
το να αγοράζω δισκάκια (ενώ ξέρω οτι δεν θα τα ακούσω) απλώς και μόνο για να έχω μεγάλη συλλογή εμένα δεν μου λέει τίποτα
είπα, οτι θα αγοράσω κάτι που με συγκινεί και θα το ακούσω, αλλιώς Mp3 στον υπολογιστή ....(άσε που υπάρχουν πολλοί που τάσσονται υπέρ της αναπαραγωγής των ψηφιακών μέσων ειδικά έναντι στο βινύλιο , αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)
το να αγοράζω δισκάκια (ενώ ξέρω οτι δεν θα τα ακούσω) απλώς και μόνο για να έχω μεγάλη συλλογή εμένα δεν μου λέει τίποτα
D I M __ Z
AVClub Fanatic
εξακολουθώ πάντως να μην καταλαβαίνω τι σχέση έχει το κόστος των μηχανημάτων με την μεγάλη δισκοθήκη
Να στο θεσω αλλιως...αν εχεις ενα οικοπεδο στην Κηφισια και θελεις να χτισεις το σπιτι σου θα χτισεις με ελενιτ σε αρχιτεκτονικη αλα Ζεφυρι? Απλα αξιοποιεις την δισκοθηκη σου με ενα καλο ηχοσυστημα και στο κατω κατω δικαιωνεις το εξοδο και τον κοπο να την φτιαξεις. Δεν μπορει να εχεις δωσει στο περασμα των χρονων 20000 ευρω για δισκους και να μην θελεις να υπερβεις τα 800 ευρω για το ηχοσυστημα σου...δεν εχει λογικη.
Timbre
Senior Member
- 13 September 2007
- 513
Απάντηση: Re: Οικονομική κρίση και Hi-Fi.
Αλίμονο να είναι ανάλογα !
Η μουσική δεν μπορεί να εκτιμηθεί, όπως οι συσκευές. (κόστος κτήσης)
Αλίμονο να είναι ανάλογα !
Η μουσική δεν μπορεί να εκτιμηθεί, όπως οι συσκευές. (κόστος κτήσης)