Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011

Σε κάποιος σημείο έχουμε φάει τόση χημεία που με πιάνει απελπισία. Κάνω πίσω, συνέρχομαι κάπως με ψεκασμούς μαλοξ από παιδιά στην πλατεία. Αποφασίζω να πάω μια γύρα να δω τι γίνεται, πόσος κόσμος έχει μείνει με από αυτό τον ανελέητο βομβδισμό δακρυγόνων άραγε; Ανεβαίνω τις σκάλες και μετά σε ένα πεζούλι και κοιτάω γύρω. Έπαθα πλάκα. Όλος ο κόσμος είναι εδώ, η Αμαλίας γεμάτη ωσπου φτάνει το μάτι, η Πανεπιστημίου το ίδιο, η Ερμού κάτω, η πλατεία όλη γεμάτη!
Γύρισα στα παιδιά κάτω με μια ανείπωτη χαρά και τους λέω τα νέα. "Δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουμε, ότι και να γίνει" μου λένε. Απίστευτο συναίσθημα, είμαι πολύ χαρούμενος που το ζήσαμε αυτό παίδες![]()