karavan
Supreme Member
- 14 June 2010
- 4,435
Re: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25/5/2011
Ο ένας δρόμος είναι η καθόλικη σύγκρουση. Δρόμος δύσκολος που χρειάζεται "ψημμένους" σε τέτοιες καταστάσεις και οι περισσότεροι (εμού συμπεριλαμβανομένου) δεν είναι.
Ο άλλος δρόμος είναι η γενική απεργία διαρκείας με καθημερινές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Δρόμος οικονομικώς αιματηρός και δύσβατος που χρειάζεται τρομερό συντονισμό ξεπουλημένων ως επί το πλείστον συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Πάντως με το δεύτερο τρόπο δε θα άντεχαν ούτε δυο βδομάδες.
Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος τελειώνει. Με το νέο μισθολόγιο και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων που οδηγεί δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στην εξαθλίωση (για να θυμηθούμε ότι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε) αγγίζουμε επικίνδυνα τα όριά μας. Η εξαθλίωση δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα εξέγερσης και θα οδηγήσει σε μια κατάσταση "ο σώζων ευατώ σωθήτω". Ουσιαστικά θα επικρατήσουν οι ατομικές συμβάσεις σε όλο το φάσμα της εργασίας (αυτό υποκρύπτει το "ενιαίο" μισθολόγιο) και κανείς δε θά έχει συλλογικά τα ίδια συμφέροντα, τουλάχιστον σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης στο οποίο μένουν οι πιο πολλοί.
Ο ένας δρόμος είναι η καθόλικη σύγκρουση. Δρόμος δύσκολος που χρειάζεται "ψημμένους" σε τέτοιες καταστάσεις και οι περισσότεροι (εμού συμπεριλαμβανομένου) δεν είναι.
Ο άλλος δρόμος είναι η γενική απεργία διαρκείας με καθημερινές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Δρόμος οικονομικώς αιματηρός και δύσβατος που χρειάζεται τρομερό συντονισμό ξεπουλημένων ως επί το πλείστον συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Πάντως με το δεύτερο τρόπο δε θα άντεχαν ούτε δυο βδομάδες.
Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος τελειώνει. Με το νέο μισθολόγιο και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων που οδηγεί δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στην εξαθλίωση (για να θυμηθούμε ότι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε) αγγίζουμε επικίνδυνα τα όριά μας. Η εξαθλίωση δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα εξέγερσης και θα οδηγήσει σε μια κατάσταση "ο σώζων ευατώ σωθήτω". Ουσιαστικά θα επικρατήσουν οι ατομικές συμβάσεις σε όλο το φάσμα της εργασίας (αυτό υποκρύπτει το "ενιαίο" μισθολόγιο) και κανείς δε θά έχει συλλογικά τα ίδια συμφέροντα, τουλάχιστον σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης στο οποίο μένουν οι πιο πολλοί.