Ομήρου Οδύσσεια και Οδύσσεια του Christopher Nolan

[Deneb]

τωρα μελετω την ετυμολογια του ονοματος oδυσσευς

 

[Cicadelic Ranger]

Nα θυμισω κατι για τον Οδυσσεα που ειναι πανωκατω λησμονημενο αλλα για εμενα στην "παιδια" μου υπηρξε παντα πολυ σημαντικο.

Στις τιμες που δοθηκαν στον Πατροκλο απο τον Αχιλεα, διοργανωθηκε ενας αγωνας παλης.
Μαλλον ΜΜΑ θα λεγαμε σημερα γιατι ενω ηταν αγωνας με λαβες (για να υποταχθει ο αντιπαλος) επιτρεπονταν τα χτυπηματα.

Φυσικα ο Αιαντας, των Αχαιων ο στηλος πρωταθηκε πρωτος πρωτος. Ποιος να τον αντιμετοπιζε ;
Ο Οδυσεας τολμησε.

Εχουμε την ιδεα οτι ο Οδυσσεας δεν ηταν ενας ηρωας brutal δυναμης αλλα τα καταφερνε λογω της Μητι(δ)ος του και της ευφυιας του.

Αλλα ακομα και αν τα δυο στυλ μαχης ειναι διαφορετικα Ο Αιας καθαρη δυναμη για να καθιζισει και να συντιρψει, ο Οδυσσεας πιο ευκινητος με χτυπηματα αλλα και λαβες.
Ο αγωνας ηρθε σε ισοπαλια, η μαλλον καλυτερα δεν τελειωσε . Μεχρι που χωρηστικαν απο τους εφορους παλευαν και οι δυο εξουθενομενοι και μεσα στη σκονη,.

Σκηνη που μονο ενας "Ομηρος" που ηταν ο ιδιος μαρτυρας αν οχι ο ιδιος μαχητης δε θα μπορουσε να περιγραψει. Και με τα σημερινα δεδωμενα καταλαβαινουμε οτι ειναι πολυ ρεαλιστικη, ( η αεροβιακη ικανοτητα απεναντι σε μυικη μαζα και η ικανοτητα των χτπηματων, (φτερνα πισω στο νευραλγικο σημειο του γονατου).
Και καταλαβαινουμε οτι ο Οδυσσεας εκτος απο "τεχνιτης" και "πολυτροπος" ηταν επισης ενας πολυ δυνατος ανθρωπος.



Η σωματοδωμη του Jason Bourne ειναι ικανη και ικανοποιητικη για την αποδωση ενος τετοιου ηρωα. (που του αλλου στο τηλεφιλμ δεν ηταν).
Αλλα το summum Ralph ηταν ο Ralph Fiennes στην Επιστροφη του Παζολινι.

Τεραστειος Οδυσσεας. Οταν προετοιμαζε το τοξο του, η ακομα οταν βγηκε γυμνος απο την καλυβα με πραγματικο Ελληνικο φως. Πραγματικος πολεμιστης.

Ο Ντεημον ηταν παντα κομπακτ και μυωδης απο οταν τον βλεπαμε και λεγαμε ο πιτσιρικος ( le gamin), τον λεμε παντα ετσι (απο εποχης στρατιωτη Ραϋαν & Will Hunting) ειδικα γιατι μας θυμιζε καποιον φοιτητη. Μοου αρεσει σαν ηθοποιος σε οτι εχει παιξει.

Σαν Οδυσσεας μου παει ;

Δεν μπορω να πω κακο για αυτον. Μονο το οτι μου φαινεται πολυ αμερικανοπαιδι. Αρκει να χαλασει σαν Οδυσσεας ; Οχι μαλλον. Αλλα τον συγκρινω αμεσα με τον μερικων μηνων προηγουμενο του. Και εκει χανει πολους ποντους.

Eδω ειμαστε !!!

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Cicadelic Ranger]

Η λανθασμενη επιλογη πολιτιστικων στοιχειων δεν ειναι δειγμα της εποχης μας μονο.

Ετσι διεσχισε η φαντασμαγορια των επων τις εποχες.

Οπως εδω, παλι διαμαχη μεταξυ Αιαντα και Οδυσσεα αλλα αυτη την φορα για τα οπλα του Αχιλλεα.
Μονο που η διαφορα ειναι οτι τοτε οι ανθρωποι και καλλιτεχνες δεν ξεραν, δεν ειχαν εικονογραφια και αρχαιολογικα δειγματα.

Οπως εδω.

Φουλ Πλεητ Αρμορ που λεμε...
Οχι δεν ειναι Λαιστρηγονες οι διαμαχουμενοι στο βαθος... Ο Οδυσσεας και ο ΑΙαντας ειναι.

 

[Stellios papa]

ολα ωραια τα λες Τζωρτζ αλλα αυτον που εχεις στο avatar σου τα χαλαει ολα

 

[Cicadelic Ranger]

ολα ωραια τα λες Τζωρτζ αλλα αυτον που εχεις στο avatar σου τα χαλαει ολα

Αυτος στο Αβαταρ μου ειναι Ηρωας και Μαρτυρας.

 

[Cicadelic Ranger]

Ναι μεν η αγαπημενη μου ταινια ολων των εποχων αλλα καθαρα FANTASY ταινια κανενα ιστορικο υποβαθρο.

Kαι μενα απο τις αγαπημενες μου ever μονο μια διαφορα. Δεν ειναι fantasy ( φανταζυ ειναι ο Κυριος των Δακτυλιδιων, Το παιχνιδι των θρονων, το Γουρκραφτ, H καρδια του Δρακου, Η Λεζαντα (θρυλος), ο Λαβυρινθος κλπ)
Το Εξκαλιμπερ ειναι αλλο θεμα. Ειναι οπως η Οδτσσεια. Πρωτα απ'ολα Ποιημα. Επος και τραγουδιοταν. Και εχει συγκεκριμενο πολιτιστικο πλαισιο. Αυτο της Ιπποσυνης και ολα αυτα ο Μπουρμαν τα σεβαστηκε και τα ανεβασε στο ζενιθ.

Ταινια απλα μπλοκμπαστερ που εγινε απλα για να γινει επειδη υπηρχαν τα φραγκα. Αν εβγαινε τωρα τετοια ταινια θα την παιρνανε με τα μαρουλια στα social

Μπλοκμπαστερια απο σποντα. Και τα φραγκα δεν συγκρινονται με αυτα του Νολαν. Ουτε οι απαιτησεις των σκηνοθετων.
Ομως με γαμηστερα κουστουμια, δυνατους χαρακτηρες, μοναδικες μαχες ειτε πληθους ειτε μονομαχιες και ενα καστιν φωτια.
Με ενα Μπρατ Πιττ κολαση και παραδεισο ταυτοχρονα και μια Ελενη Ωραια.

Με τετοιο αθλιο πρωταγωνιστη στα ορια του γελοιου δεν μπορεις να την κρινεις την ταινια . Χωρια που αν εβγαινε τωρα επισης θα χαρακτηριζοταν γουοκια μιας και δεν κανει να ειναι κανεις ενδοξος του παρελθοντος ομοφυλοφιλος.

Διαφωνω οριζοντια και καθετα. Μπορει να εχει λιγο το κελτικο κατσουφιασμενο βλεμα και οχι αυτο του Αλεξανδρου στις προτομες στραμενο στους θεους, αλλα καταπληκτικος ηθοποιος.
Που το δειχνει ακομα και τωρα σε σειρες που τον βλεπεις και σου κοβουν την ανασα οπως the North Water, η τον Πιγκουϊνο, η το True Detective παλιοτερα.
Ενα ηθοποιο που διαλεξε για πρωταγονιστη ενας Τερενς Μαλικ, αρα βαραμε προσοχη.

Αριστουργημα για την εποχη της. Ιστορικα ειναι σαν ελβετικο τυρι απο τις τρυπες.

Αυτο το Ελβετικο τυρι καποιος πρεπει να μου το εξηγησει γιατι δεν το καταλαβαινω. Ουτε τις τρυπες εξαλου.

Αν εξαιρεσουμε το καταπληκτικο διδυμο πρωταγωνιστων δεν μπορει κανεις σινεφιλ να παρει στα σοβαρα τωρα τετοια ταινια .

Διαφωνω και παλι οριζοντια και καθετα. Οχι μονο μπορουμε να την παρουμε στα σοβαρα αλλα δυσκολα μπορει καποιος να βρει ταινια που να παρουσιαζει τηνεποχη των Λανσκενετς με τετοιο ρεαλισμο και ομοτητα (οπως οντως ηταν)

Ελα ενταξει ημαρτον ρε συ , ταινια με καταγωγη απο ενα κομικ ειναι δεν μπορει να μπει σε καμια συγκριση με ιστορικες ταινιες

Απο ενα Κομικ του Φρανκ Μιλλερ παρακαλω. Που το παραγγελναμε Αμερικη οταν βγηκε και λεγαμε Πωωω ρε τι εφτιαξε ο ανθρωπος. Και ο Ζναϋντερ το πραγματοποιησε σε
σελυλοϊντ και το βλεπουμε με ηθοποιους σε κινηση. 25 αιωνες περιμεναμε κατι τετοιο στην ανθρωποτητα.

Τελικα αυτο καταλαβαινω ο καθενας θεοποιει καποιες ταινιες ανεξαρτητως ιστορικων οριων ή οτιδηποτε αλλων απλα το κανει λογ συναισθηματος και το πως μας αγγιξε μια συγκεκριμενη εποχη και τιποτα αλλο.

Ε αμα δεν παιξει το συναισθημα οταν βλεπεις ταινια τι να παιξει. Το συναισθημα ανασταινει ολο σου το φαντασιακο υποσεινηδητο. Οτι εχεις μαθει σαν ιστοριες ποιηση εικονες και σε εχουν μεγαλωσει.

Και δεν εβαλα την Μισαλοδοξια η Την γεννηση ενος εθνους. Δηλαδη το συναισθημα που ειχαμε "οι παλιοι" της γεννησης του σινεμα. Που θα μας παρουσιαζε στα ματια μας αυτο που επλαθε το μυαλο μας και ειχε συγκεκριμενη ημερομηνια και διευθυνση.