Ομήρου Οδύσσεια και Οδύσσεια του Christopher Nolan

[Deneb]

τωρα μελετω την ετυμολογια του ονοματος oδυσσευς

 

[Cicadelic Ranger]

Nα θυμισω κατι για τον Οδυσσεα που ειναι πανωκατω λησμονημενο αλλα για εμενα στην "παιδια" μου υπηρξε παντα πολυ σημαντικο.

Στις τιμες που δοθηκαν στον Πατροκλο απο τον Αχιλεα, διοργανωθηκε ενας αγωνας παλης.
Μαλλον ΜΜΑ θα λεγαμε σημερα γιατι ενω ηταν αγωνας με λαβες (για να υποταχθει ο αντιπαλος) επιτρεπονταν τα χτυπηματα.

Φυσικα ο Αιαντας, των Αχαιων ο στηλος πρωταθηκε πρωτος πρωτος. Ποιος να τον αντιμετοπιζε ;
Ο Οδυσεας τολμησε.

Εχουμε την ιδεα οτι ο Οδυσσεας δεν ηταν ενας ηρωας brutal δυναμης αλλα τα καταφερνε λογω της Μητι(δ)ος του και της ευφυιας του.

Αλλα ακομα και αν τα δυο στυλ μαχης ειναι διαφορετικα Ο Αιας καθαρη δυναμη για να καθιζισει και να συντιρψει, ο Οδυσσεας πιο ευκινητος με χτυπηματα αλλα και λαβες.
Ο αγωνας ηρθε σε ισοπαλια, η μαλλον καλυτερα δεν τελειωσε . Μεχρι που χωρηστικαν απο τους εφορους παλευαν και οι δυο εξουθενομενοι και μεσα στη σκονη,.

Σκηνη που μονο ενας "Ομηρος" που ηταν ο ιδιος μαρτυρας αν οχι ο ιδιος μαχητης δε θα μπορουσε να περιγραψει. Και με τα σημερινα δεδωμενα καταλαβαινουμε οτι ειναι πολυ ρεαλιστικη, ( η αεροβιακη ικανοτητα απεναντι σε μυικη μαζα και η ικανοτητα των χτπηματων, (φτερνα πισω στο νευραλγικο σημειο του γονατου).
Και καταλαβαινουμε οτι ο Οδυσσεας εκτος απο "τεχνιτης" και "πολυτροπος" ηταν επισης ενας πολυ δυνατος ανθρωπος.



Η σωματοδωμη του Jason Bourne ειναι ικανη και ικανοποιητικη για την αποδωση ενος τετοιου ηρωα. (που του αλλου στο τηλεφιλμ δεν ηταν).
Αλλα το summum Ralph ηταν ο Ralph Fiennes στην Επιστροφη του Παζολινι.

Τεραστειος Οδυσσεας. Οταν προετοιμαζε το τοξο του, η ακομα οταν βγηκε γυμνος απο την καλυβα με πραγματικο Ελληνικο φως. Πραγματικος πολεμιστης.

Ο Ντεημον ηταν παντα κομπακτ και μυωδης απο οταν τον βλεπαμε και λεγαμε ο πιτσιρικος ( le gamin), τον λεμε παντα ετσι (απο εποχης στρατιωτη Ραϋαν & Will Hunting) ειδικα γιατι μας θυμιζε καποιον φοιτητη. Μοου αρεσει σαν ηθοποιος σε οτι εχει παιξει.

Σαν Οδυσσεας μου παει ;

Δεν μπορω να πω κακο για αυτον. Μονο το οτι μου φαινεται πολυ αμερικανοπαιδι. Αρκει να χαλασει σαν Οδυσσεας ; Οχι μαλλον. Αλλα τον συγκρινω αμεσα με τον μερικων μηνων προηγουμενο του. Και εκει χανει πολους ποντους.

Eδω ειμαστε !!!

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[Cicadelic Ranger]

Η λανθασμενη επιλογη πολιτιστικων στοιχειων δεν ειναι δειγμα της εποχης μας μονο.

Ετσι διεσχισε η φαντασμαγορια των επων τις εποχες.

Οπως εδω, παλι διαμαχη μεταξυ Αιαντα και Οδυσσεα αλλα αυτη την φορα για τα οπλα του Αχιλλεα.
Μονο που η διαφορα ειναι οτι τοτε οι ανθρωποι και καλλιτεχνες δεν ξεραν, δεν ειχαν εικονογραφια και αρχαιολογικα δειγματα.

Οπως εδω.

Φουλ Πλεητ Αρμορ που λεμε...
Οχι δεν ειναι Λαιστρηγονες οι διαμαχουμενοι στο βαθος... Ο Οδυσσεας και ο ΑΙαντας ειναι.

 

[Cicadelic Ranger]

Ναι μεν η αγαπημενη μου ταινια ολων των εποχων αλλα καθαρα FANTASY ταινια κανενα ιστορικο υποβαθρο.

Kαι μενα απο τις αγαπημενες μου ever μονο μια διαφορα. Δεν ειναι fantasy ( φανταζυ ειναι ο Κυριος των Δακτυλιδιων, Το παιχνιδι των θρονων, το Γουρκραφτ, H καρδια του Δρακου, Η Λεζαντα (θρυλος), ο Λαβυρινθος κλπ)
Το Εξκαλιμπερ ειναι αλλο θεμα. Ειναι οπως η Οδτσσεια. Πρωτα απ'ολα Ποιημα. Επος και τραγουδιοταν. Και εχει συγκεκριμενο πολιτιστικο πλαισιο. Αυτο της Ιπποσυνης και ολα αυτα ο Μπουρμαν τα σεβαστηκε και τα ανεβασε στο ζενιθ.

Ταινια απλα μπλοκμπαστερ που εγινε απλα για να γινει επειδη υπηρχαν τα φραγκα. Αν εβγαινε τωρα τετοια ταινια θα την παιρνανε με τα μαρουλια στα social

Μπλοκμπαστερια απο σποντα. Και τα φραγκα δεν συγκρινονται με αυτα του Νολαν. Ουτε οι απαιτησεις των σκηνοθετων.
Ομως με γαμηστερα κουστουμια, δυνατους χαρακτηρες, μοναδικες μαχες ειτε πληθους ειτε μονομαχιες και ενα καστιν φωτια.
Με ενα Μπρατ Πιττ κολαση και παραδεισο ταυτοχρονα και μια Ελενη Ωραια.

Με τετοιο αθλιο πρωταγωνιστη στα ορια του γελοιου δεν μπορεις να την κρινεις την ταινια . Χωρια που αν εβγαινε τωρα επισης θα χαρακτηριζοταν γουοκια μιας και δεν κανει να ειναι κανεις ενδοξος του παρελθοντος ομοφυλοφιλος.

Διαφωνω οριζοντια και καθετα. Μπορει να εχει λιγο το κελτικο κατσουφιασμενο βλεμα και οχι αυτο του Αλεξανδρου στις προτομες στραμενο στους θεους, αλλα καταπληκτικος ηθοποιος.
Που το δειχνει ακομα και τωρα σε σειρες που τον βλεπεις και σου κοβουν την ανασα οπως the North Water, η τον Πιγκουϊνο, η το True Detective παλιοτερα.
Ενα ηθοποιο που διαλεξε για πρωταγονιστη ενας Τερενς Μαλικ, αρα βαραμε προσοχη.

Αριστουργημα για την εποχη της. Ιστορικα ειναι σαν ελβετικο τυρι απο τις τρυπες.

Αυτο το Ελβετικο τυρι καποιος πρεπει να μου το εξηγησει γιατι δεν το καταλαβαινω. Ουτε τις τρυπες εξαλου.

Αν εξαιρεσουμε το καταπληκτικο διδυμο πρωταγωνιστων δεν μπορει κανεις σινεφιλ να παρει στα σοβαρα τωρα τετοια ταινια .

Διαφωνω και παλι οριζοντια και καθετα. Οχι μονο μπορουμε να την παρουμε στα σοβαρα αλλα δυσκολα μπορει καποιος να βρει ταινια που να παρουσιαζει τηνεποχη των Λανσκενετς με τετοιο ρεαλισμο και ομοτητα (οπως οντως ηταν)

Ελα ενταξει ημαρτον ρε συ , ταινια με καταγωγη απο ενα κομικ ειναι δεν μπορει να μπει σε καμια συγκριση με ιστορικες ταινιες

Απο ενα Κομικ του Φρανκ Μιλλερ παρακαλω. Που το παραγγελναμε Αμερικη οταν βγηκε και λεγαμε Πωωω ρε τι εφτιαξε ο ανθρωπος. Και ο Ζναϋντερ το πραγματοποιησε σε
σελυλοϊντ και το βλεπουμε με ηθοποιους σε κινηση. 25 αιωνες περιμεναμε κατι τετοιο στην ανθρωποτητα.

Τελικα αυτο καταλαβαινω ο καθενας θεοποιει καποιες ταινιες ανεξαρτητως ιστορικων οριων ή οτιδηποτε αλλων απλα το κανει λογ συναισθηματος και το πως μας αγγιξε μια συγκεκριμενη εποχη και τιποτα αλλο.

Ε αμα δεν παιξει το συναισθημα οταν βλεπεις ταινια τι να παιξει. Το συναισθημα ανασταινει ολο σου το φαντασιακο υποσεινηδητο. Οτι εχεις μαθει σαν ιστοριες ποιηση εικονες και σε εχουν μεγαλωσει.

Και δεν εβαλα την Μισαλοδοξια η Την γεννηση ενος εθνους. Δηλαδη το συναισθημα που ειχαμε "οι παλιοι" της γεννησης του σινεμα. Που θα μας παρουσιαζε στα ματια μας αυτο που επλαθε το μυαλο μας και ειχε συγκεκριμενη ημερομηνια και διευθυνση.

 

[sergiani]

Η απόφαση του Νόλαν να μετατρέψει την Οδύσσεια σε μια μελέτη πάνω στο στρατιωτικό PTSD και την ενοχή, οδήγησε στο να παραλληλιστεί η ταινία του, με το Waltz with Bashir.

 

[Kosh]

Kαλα αναλογα την οπτικη του καθενος και με το toy story μπορει να παραλληλιστει.

 

[sergiani]

Kαλα αναλογα την οπτικη του καθενος και με το toy story μπορει να παραλληλιστει.

Με αυτή τη λογική και ένα παιδί με αχαλίνωτη φαντασία μπορεί να παραλληλίσει ένα καφάσι με διαστημόπλοιο.
Όταν μια ταινία ξεφεύγει από το πρωτότυπο κείμενο (Ομήρου Οδύσσεια ), προφανώς ανοίγει ο δρόμος για ελεύθερους συνειρμούς. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην παιδική φαντασία και σε έναν δομημένο κινηματογραφικό παραλληλισμό.

Δεν μιλάμε γενικά για μια πολεμική ταινία τύπου Saving Private Ryan, αλλά για κάτι πιο συγκεκριμένο που συνδέει την Οδύσσεια του Νόλαν με το animated ντοκιμαντέρ. Έχουν την ίδια κεντρική ιδέα. Και οι δύο ήρωες έχουν μπλοκάρει τις αναμνήσεις τους επειδή δεν αντέχουν τις τύψεις για μια σφαγή αμάχων.
Στο ντοκιμαντέρ, ο πρωταγωνιστής παθαίνει αμνησία επειδή ήταν παρών σε μια τέτοια σφαγή. Αντίστοιχα ο Οδυσσέας του Νόλαν παθαίνει τα ψυχολογικά του και δεν μπορεί να επιστρέψει, επειδή κουβαλάει την ενοχή ότι με το δικό του κόλπο (τον Δούρειο Ίππο) σφάχτηκαν άμαχοι.
Και στις δύο ταινίες βλέπουμε το ίδιο πράγμα, έναν άνθρωπο που μέσα από μπερδεμένα flashback και παραισθήσεις, προσπαθεί να ενώσει τα κομμάτια του μυαλού του και να αντέξει τις τύψεις του.

 

[maxpain]

Νομίζω ότι πoλλοί αν βρίσκονταν στην θέση του Νόλαν και είχαν την δύναμη να φτάσουν στο μυαλό εκατομυρίων ανθρώπων, θα ήθελαν να αφήσουν το προσωπικό τους στίγμα σε ταινία τέτοιου μεγέθους.

Προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό ένα τέτοιο μήνυμα σε σχέση με την πιστή αναφορά στο κείμενο...ακόμα και αν χάνει σε αίσθηση εκείνης της εποχής...στην ακραία εποχή που ζούμε σήμερα...νομίζω πρέπει να μην ξεχνάνε οι άνθρωποι να θυμούνται κάποια πράγματα.

Εμένα μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον το αν και τότε οι άνθρωποι υπέφεραν από ptsd μετά τους πολέμους ή αν η ζωή εκείνης της εποχής έκανε τον άνθρωπο να μπλοκάρει τέτοιες σκέψεις τελείως.

 

[Kosh]

Εγω το εχω πει ξανα θα ηθελα να τολμησει ακομα περισσοτερο με το πειραγμα της αρχικης αφηγησης που εχει ερθει στα χερια μας ακομα και με πολυ μεγαλες τομες.

Ειναι ο μονος που θα ειχα ικανο να το κανει αλλα προφανως προσπαθησε να μεινει και αυτος πιο κοντα σεβομενος προφανως το μεγαλειο του κειμενου.

 

[Cicadelic Ranger]

Εμένα μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον το αν και τότε οι άνθρωποι υπέφεραν από ptsd μετά τους πολέμους ή αν η ζωή εκείνης της εποχής έκανε τον άνθρωπο να μπλοκάρει τέτοιες σκέψεις τελείως.

Τοτε αποκλειεται. Ακομα και μετα τον ΒΠΠ δεν υπηρξαν τετοια.

Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν.
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Η γνωμη μου ειναι οτι το φαινομενο εχει να κανει με την συγχρονη κοινωνια και την αποδοχη των πολεμιστων οταν γυρνουν σπιτι.

 

[maxpain]

Προσωπικά δεν θεωρώ ότι το να αλλάξει την αρχική αφήγηση και να την μεταφέρει στα σημερινά δεδομένα σημαίνει ότι δεν δείχνει σεβασμό στο αρχικό έργο,

περισσότερο είναι ο τρόπος που το κάνει και το τι θέλει να περάσει.

 

[PanMan]

Τοτε αποκλειεται. Ακομα και μετα τον ΒΠΠ δεν υπηρξαν τετοια.

Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν.
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Η γνωμη μου ειναι οτι το φαινομενο εχει να κανει με την συγχρονη κοινωνια και την αποδοχη των πολεμιστων οταν γυρνουν σπιτι.

Το ότι κάτι δεν είχε ονοματιστεί και διαγνωστεί δεν σημαίνει πως δεν υπήρχε. Το internet διαφωνεί μαζί σου. Και το AI. Ένα google search αρκεί.
"Yes, Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD) existed in ancient times. While the formal medical diagnosis was only created in 1980, historical texts from ancient Mesopotamia, Greece, and other early civilizations describe soldiers and individuals suffering from classic trauma symptoms like nightmares, flashbacks, and sudden psychological collapse."

 

[maxpain]

Τοτε αποκλειεται. Ακομα και μετα τον ΒΠΠ δεν υπηρξαν τετοια.

Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν.
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Η γνωμη μου ειναι οτι το φαινομενο εχει να κανει με την συγχρονη κοινωνια και την αποδοχη των πολεμιστων οταν γυρνουν σπιτι.

Δεν το γνωρίζω με βεβαιότητα αλλά θα μου φαινόταν πολύ περίεργο να μην υπήρχαν τέτοια φαινόμενα μετά τον ΒΠΠ...στους πολέμους η επιφάνεια είναι ο "ιερός σκοπός" στην πραγματικότητα πάντα γίνονται ασχήμιες κατά αμάχων.

Στον ΒΠΠ πχ δεν γύρισαν πίσω μόνο οι στρατιώτες μόνο από την μία πλευρά...ένας από την άλλη πλευρά που συμμετείχε σε τέτοια εγκλήματα είναι δυνατόν να μην έχει ψυχολογικά προβλήματα μετά?

Εννοείται ότι το να έχει υποστεί τέτοια βία αφήνει κατάλοιπα...αλλά και αυτά που αναγκάζεσαι να κάνεις εσύ ο ίδιος δεν μπορώ να φανταστώ πως δεν αφήνουν κάτι.


Όμως εκείνες της εποχές ο άνθρωπος ήταν σε άλλο "mode" πιο πολύ προς την επιβίωση και η ανθρώπινη ζωή και τα δικαιώματα είχαν άλλη αξία από ότι σήμερα....οπότε φαντάζομαι ότι ναι μπορεί να μην είχαν τέτοιες σκέψεις.


Μα στην σύγχρονη κοινωνία η αποδοχή υπάρχει...αλλά οι ίδιοι (φαντάζομαι) έχουν πρόβλημα από την μια στιγμή στην άλλη να βρεθούν από την ζούγκλα στην οργανωμένη κοινωνία. Αυτό νομίζω ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα που οι περισσότεροι πόλεμοι δεν έχουν ξεκάθαρο πρόσημο...και στην ουσία ο άλλος πολεμάει χωρίς να ξέρει γιατί.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Τοτε αποκλειεται. Ακομα και μετα τον ΒΠΠ δεν υπηρξαν τετοια.

Συγγνώμη, αλλά κάνεις τεράστιο λάθος. Το μετατραυματικό σύνδρομο πρωτοπαρατηρήθηκε στον ΒΠΠ.

Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν.
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Η γνωμη μου ειναι οτι το φαινομενο εχει να κανει με την συγχρονη κοινωνια και την αποδοχη των πολεμιστων οταν γυρνουν σπιτι.

Το PTSD υπάρχει όσο υπάρχει πόλεμος, απλά τώρα υπάρχουν τα γνωστικά εργαλεία για τη διάγνωσή του. Το ίδιο ισχύει για τον αυτισμό, το ADHD και χίλιες δυο άλλες διαταραχές.

 

[PanMan]

Ο Νολαν προσθέτει το συναίσθημα ενοχής για τις βαρβαρότητες στην άλωση της Τροίας. Αυτό δεν προκύπτει από τον Όμηρο. Οι τύψεις που ένιωθε ήταν του μοναδικού επιζόντα. Σίγουρα μια σύγχρονη μεταφορά οφείλει να ενισχύσει το αντιπολεμικό μήνυμα, καλά έκανε ο Νόλαν και στο ταραγμένο μυαλό του Οδυσσέα "χώρεσε" και τις ενοχές για την βαρβαρότητα. Κι εγώ αν έκανα το remake της γέννησης ενός έθνους θα είχα άλλη στάση απέναντι στην Κου Κλουξ Κλαν .

 

[PanMan]

Και για τον Οδυσσέα και το ptsd, από gemini.


Με βάση τη σύγχρονη ψυχιατρική και τη λογοτεχνική ανάλυση, ναι, ο Οδυσσέας παρουσιάζει κλασικά συμπτώματα Μετατραυματικού Στρες (PTSD), αν και στον Όμηρο αυτά περιγράφονταν ως θεϊκές δοκιμασίες ή μοίρα. [1, 2]
Η σύνδεση αυτή έγινε παγκοσμίως γνωστή από τον ψυχίατρο Jonathan Shay στο βιβλίο του «Ο Οδυσσέας στην Αμερική: Το τραύμα της μάχης και οι δοκιμασίες του επαναπατρισμού», όπου μελέτησε βετεράνους του Βιετνάμ και διαπίστωσε ότι οι περιπλανήσεις του ομηρικού ήρωα αντικατοπτρίζουν ακριβώς τα στάδια του ψυχικού τραύματος. [1, 2]
Τα βασικά συμπτώματα PTSD που εμφανίζει ο Οδυσσέας στο έπος είναι:

1. Ψυχική μούδιασμα (Psychic Numbing) και Αποφυγή

• Η άρνηση της επιστροφής: Ο Οδυσσέας περνάει χρόνια στα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς. Ψυχολογικά, αυτό ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια αποφυγής της πραγματικότητας και της επιστροφής στην κανονικότητα. Προτιμά την «απομόνωση» και την ασφάλεια που του παρέχουν αυτές οι μυθικές μορφές, καθώς δεν νιώθει έτοιμος να αντιμετωπίσει τον ρόλο του συζύγου, του πατέρα και του βασιλιά. [, 2, 3]
• Η αναζήτηση της λήθης: Η επαφή με τους Λωτοφάγους συμβολίζει την έντονη επιθυμία του στρατιώτη να χρησιμοποιήσει ουσίες ή μέσα για να σβήσει τις αναμνήσεις του πολέμου και να σταματήσει να υποφέρει. [1]

2. Υπερεγρήγορση (Hypervigilance) και Παράνοια

• Καχυποψία προς τους πάντες: Όταν επιστρέφει στην Ιθάκη, ο Οδυσσέας δεν εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν τη θεά Αθηνά ή τη σύζυγό του, την Πηνελόπη. Βλέπει παντού εχθρούς και παγίδες. [1]
• Αντανακλαστική βία: Όπως εξηγεί ο Jonathan Shay, ο εγκέφαλος του τραυματισμένου βετεράνου παραμένει «κλειδωμένος» σε κατάσταση μάχης. Αυτή η μόνιμη επιθετικότητα φαίνεται στη μνηστηροφονία, όπου ο Οδυσσέας δεν επιλέγει μια πολιτική ή νομική λύση, αλλά μια βίαιη, στρατιωτική εξόντωση μέσα στο ίδιο του το σπίτι. [, 2]

3. Αναδρομές (Flashbacks) και Συναισθηματική Κατάρρευση

• Το κλάμα στους Φαίακες: Όταν ακούει το τραγούδι για την Τροία, παθαίνει μια κρίση που σήμερα θα χαρακτηριζόταν ως σοβαρό flashback. Η ανάμνηση τον κυριεύει σωματικά και ψυχικά, προκαλώντας του έναν ανεξέλεγκτο θρήνο.
• Οι Σειρήνες ως εσωτερικός θόρυβος: Το τραγούδι των Σειρήνων, που υπόσχεται να του πει «όλα όσα έγιναν στην Τροία», αντιπροσωπεύει την εμμονική τάση του τραυματισμένου μυαλού να επιστρέφει στο σημείο του τραύματος, βασανίζοντας τον εαυτό του με τις αναμνήσεις. [1, 2, 3, 4]

4. Ηθική Βλάβη (Moral Injury)
Πέρα από το κλασικό PTSD, οι σύγχρονοι αναλυτές τονίζουν ότι ο Οδυσσέας υποφέρει από «Ηθική Βλάβη» (Moral Injury). Αυτό συμβαίνει όταν ένας στρατιώτης αναγκάζεται να παραβιάσει τις βαθύτερες ηθικές του αξίες για να επιζήσει. Ο Δούρειος Ίππος, αν και θεωρήθηκε ευφυές τέχνασμα, ήταν στην πραγματικότητα μια ιερόσυλη απάτη που οδήγησε στη σφαγή αμάχων και τη βεβήλωση ναών, αφήνοντας στον Οδυσσέαν ένα βαθύ, κρυφό αίσθημα ενοχής. [1, 2, 3, 4]

 

[Cicadelic Ranger]

Συγγνώμη, αλλά κάνεις τεράστιο λάθος. Το μετατραυματικό σύνδρομο πρωτοπαρατηρήθηκε στον ΒΠΠ.

Το PTSD υπάρχει όσο υπάρχει πόλεμος, απλά τώρα υπάρχουν τα γνωστικά εργαλεία για τη διάγνωσή του. Το ίδιο ισχύει για τον αυτισμό, το ADHD και χίλιες δυο άλλες διαταραχές.

Oταν εγραψα δεν κοιταξα πληροφοριες (γενικου χαρακτηρα) μεσω ΙΑ.

Τωρα το κανω με την ερωτηση observations cliniques de syndromes post traumatiques à la deuxième guerre mondiale.

To γενικο αποτελεσμα μου υποστηριζει καπως αυτο που ειπα.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, les observations cliniques des syndromes post-traumatiques – alors appelés « névroses de guerre », « obusite » ou « secousse de combat » (combat fatigue) – ont mis en évidence des tableaux d'épuisement psychique aigu, d'anhédonie, de cauchemars répétitifs et de réactions de sursaut face aux bombardements massifs

Να βαλω και του Παν Μαν επισης.
Yes, Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD) existed in ancient times. While the formal medical diagnosis was only created in 1980, historical texts from ancient Mesopotamia, Greece, and other early civilizations describe soldiers and individuals suffering from classic trauma symptoms like nightmares, flashbacks, and sudden psychological collapse.
Επαναλαμβανω τι ειπα :
Τα ψυχοσωματικα τραυματα που καταγραφονταν απο ΑΠΠ και μετα δεν ειχαν σχεση με τυψεις. Αλλα με το να εχουν υποστει μη αντιμετωπιοσιμη βια. Νευρικο κλονισμο το λεγαν. (névroses de guerre στο κειμενο)
(συνεχη βομβαρδισμο, ερχομος και περασμα αρματων και τετοια).

Ειναι τι ειχαν υποστει και καθαρα βιωματα πολεμιστων. Διαφορετικο απο το "θανασιμη καταθλιψη απο τυψεις".

Τελος παντων χωρις παραδειγματα του παρελθοντος σε ικανο βαθμο, δεν μπορουμε να ειμαστε καταφατικοι.

Αλλιως μετα τον ΒΠΠ θα ειχε εισελθη γενικη καταθλιψη, και θα ειχαμε σωριδων αυτοκτωνιες. Πραγμα που δεν υπηρξε. Το αντιθετο μαλιστα παρουσιαζεται το φαινομενο του Vouloir Vivre και Volonté de Puissance. Γιαυτο εγινε το Μπαιυμπη Μπουμ και ξαναχτιστηκε η χιλιοκατεστραμενη Ευρωπη.

Και επειδη μιλαμε για αρχαιοτητα και Ομηρο.

Ο Αιαντας ο Τελαμωνιος αυτοκτωνησε ! Απο τυψεις.... Τι τυψεις ; Για τους αμετρητους Τρωες που σκοτωσε ;
Οχι.
Για το κοπαδι των βοοϊδων που κατεσφαξε οταν τον επιασε η τρελα του.
Τρελα γιατι ;
Γιατι του αρνηθηκε ο Αγαμεμνον τα οπλα του Αχιλεα.

Βλεπετε τελειως αλλη οπτικη απο τον ποιητη.

 

[PanMan]

Τύψεις υπήρχαν, όχι για την σφαγή του εχθρού που ήταν απενεχοποιημένη αλλά για τις όποιες ανίερες μεθόδους ίσως χρησιμοποιήθηκαν. Στο δια ταύτα - όπως έγραψα πιο πάνω - θεωρώ θεμιτή την ενίσχυση του αντιπολεμικού μηνύματος. Αν το σκεφτείς δε, ο Δούρειος Ϊππος δεν είναι και ο γενναιότερος τρόπος να κερδίσεις ένα πόλεμο. Κάποιος έπρεπε να το πει.

 

[PanMan]

Για τις τυψεις μετα τον ΑΠΠ

Πολλοί στρατιώτες είχαν τύψεις, φόβο και βαθιά ψυχικά τραύματα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (ΑΠΠ), τα οποία τότε ονομάζονταν «κοινωνικό σοκ» ή «νεύρωση πολέμου» (shell shock) και σήμερα αναγνωρίζονται ως Διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). [1, 2]

Το ψυχικό βάρος και οι τύψεις

• • Ενοχές επιβίωσης: Πολλοί ένιωθαν τύψεις επειδή έζησαν, ενώ οι φίλοι και οι συμπολεμιστές τους πέθαναν στα χαρακώματα.
  • Φρίκη των μαχών: Η συμμετοχή σε μαζικές σφαγές με νέα, απάνθρωπα όπλα (όπως τα αέρια και τα πυροβολεία) άφησε στους στρατιώτες αίσθηση ηθικού κενού.
  • Σιωπή: Οι περισσότεροι δεν μιλούσαν ποτέ γι' αυτά που έζησαν, προσπαθώντας να κρύψουν τον πόνο και τις ενοχές τους από τις οικογένειές τους. [1]

 

[Cicadelic Ranger]

Οι κλινικες παρατηρησεις στους πολεμιστες

Observations cliniques chez les combattants

-Épuisement et sidération : Les médecins militaires ont décrit des soldats figés, apathiques ou incapables de parler après des bombardements prolongés.
-Le syndrome de répétition : Les cliniciens ont noté la hantise des scènes de combat sous forme de cauchemars récurrents où le sujet revivait l'instant de la menace de mort. []
-Hyperréactivité : Une irritabilité prononcée, des sursauts exagérés au moindre bruit soudain et une anxiété généralisée invalidante

Αυτο το τριτο το εχω παρατηρησει και εγω σε παλαιμαχους χωρις να ειμαι ειδικος. Και ειχα την τυχη να γνωρισω τετοιους και του ΒΠΠ και του εμφυλιου και του πολεμου της Αλγεριας. Ιrritabilité prononcée, και να αμεσως καυγας, βλεπε βια.
Τα δυο πρωτα οχι γιατι ισως η διαρκεια τους ειναι μικρη. Παραλληλη της δρασης η λιγο μετα απ'αυτην.
Αλλα ο χαρακτηρας ναι, αλαζει.