Απάντηση: Re: Νέα Panasonic GX80/85
Εχθες μόλις έφυγαν τα παιδιά είχε σχεδόν νυχτώσει και με 2 τσαντες στην πλάτη και την κούραση όλης της ημέρας να με πιέζει είπα να δώσω μια ευκαρία στο μικρο 15/1.7 να δείξει τι μπορεί να κάνει στα νυχτερινά, αλλα αυτο είναι μια αλλη ιστορία για το νήμα των φακών.
Πάμε στην μηχανή να πουμε 2 λόγια απο τις πρώτες εντυπώσεις. Η τελευταία Panasonic που πέρασε απο τα χέρια μου (εκτος των GM5,GF7 που έχω) ηταν η G7, σε σχεση με αυτη λοιπόν το σωμα δειχνει πιο συμπαγές, τα κουμπια παρότι μικρα αρκετά έχουν σαφως καλύτερη αίσθηση ακόμη και οι ροδέλες. Η μηχανή με λίγα λόγια δεν δείχνει φθηνή και πλαστική ακόμη και η ασημί που μου αρεσε προσωπικά πολύ (είναι μάτ ασημί προς το χρώμα του γραφίτη περίπου) σε αντίθεση με την ασημί GX8 που έδειχνε φθηνή και πλαστική ειδικά στο επανω τμήμα της, πλησιάζει με λίγα λόγια σε αισθηση ποιότητας της GM5 που έχει σωμα μαγνησίου και της GX7. Σε αυτο φυσικά συντελεί το πολύ καλό της μέγεθος, δεν ειναι ούτε πολυ μικρή σαν την GM5 αλλα ούτε και τεράστια για ακάθρεπτη σαν την GX8, αρα μπορει να χρησιμοποιηθει και σαν Νο1 και σαν Νο2 καθημερινό σώμα με ένα μικρό φακό. Το βάρος της δεν είναι μικρό αλλα σέ εμένα αυτό λειτούργησε θετικά σε σχέση με το μικρό της μέγεθος γιατί ετσι ένιωθα ότι κρατώ μια σοβαρή μηχανή και όχι παιχνίδι (όπως πολλες φορές νιώθω με την GM5). Κουμπια έχει αρκετα και δέν θαχει πρόβλημα κανείς να τα προγραμματίσει κατα το δοκούν.
Ο ήχος του κλείστου είναι καταπληκτικός, ουτε δυνατός αλλα ούτε αυτό το αίσθημα της απώλειας επαφής με την μηχανή που σε γεννά το ηλεκτρονικό αθόρυβο κλείστρο, μου θυμίζει πολύ το διακριτικό μηχανικό κλείστρο της παλιάς μου Ε-1 που η Olympus είχε δαπανήσει 1-2 χρόνια για να φτιαξει.
Πάμε λιγο σε αυτα που θα ήθελα να μην λείπουν ή δεν με εντυπωσίασαν.
Το σπαστο σκόπευτρο της GX7 παρότι θα τοθελα σαν τρελός καταλαβαίνω γιατί τοκοψε απο τα χαρακτηριστικά της μηχανής αλλα τον πολυδιακόπτη επιλογης AF/MF δεν κατάλαβα γιατι τον εξαφάνισε ενω τον έχει η φθηνη G7, μεγαλο λαθος που θα αύξανε υπέρμετρα την λειτουργικότητα της μηχανής. Το γκριπ παροτι υπαρχει δεν ειναι του επιπέδου της G7 ουτε καν της GX7, θα μποροϋσε να είναι πιο άνετο, κρατάς εύκολα σχεδόν όλους τους prime και αρκετά ζουμάκια αλλά αν φορεσεις ενα βαρύτερο φακό όπως ο 12-40 που είδατε στην φωτό του Σωκράτη θέλει συχνή στήριξη με το αριστερό χέρι.
Το σκόπευτρο δεν μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε, το θετικό ειναι ότι το είδα καλύτερο της G7 αλλα χειρότερο της τελευταίας γενιας μηχανών της Ολυμπους, παρόλα αυτά εξακολουθει νάναι σχετικά μεγάλο και διαυγές αλλα έχει υπερκορεσμένα χρώματα (ευελπιστώ ότι θα διορθώνεται με την σχετική επιλογή μέσα στα μενοϋ) και ένα μικρό lag-καθυστέρηση (σε αυτο μάλλον παίζει ρόλο και η σταθεροποίηση του όταν πατας το κλείστρο που αργεί λίγο να το επαναφέρει εκεί που πρέπει), δουλεύει όμως σωστά και καταφέρνει να σταθεροποιεί και τηλεφακοϋς. Θα ήθελα λίγο πιο γρήγορη ανανέωση ειδικά στα σκοτεινά που δείχνεί να είναι μια γενιά πίσω και βγάζει και θόρυβο, αυτά είναι όμως πολύ πρόχειρες πρώτες εντυπώσεις γιατί δεν πρόλαβα καν να δω τίς ρυθμίσεις στα μενού και αν υπάρχει επιλογή για την ρύθμιση των 60hz ρυθμού ανανέωσης.
Οι ερωτήσεις των παιδιών παράλληλα πολλές (ειδικά απο τον Ντίνο που δεν είχε έρθει σε επαφή με το οπλοστασιο και τις ιδιατερότητες που κρύβουν οι νεες ακαθρεπτες) και ο χρόνος πέρασε γρήγορα, ο Σωκράτης δυςτυχώς έπρεπε να φύγει, κάναμε ένα 10λεπτο μινι οδειπορικό-περίπατο με την μηχανή στο χέρι και πήρα μερικά δείγματα κυρίως με τον 35-100/2.8 για να δοκιμάσω την σταθεροποιηση όσο έπεφτε το φως. Μόλις τα δω γραφείο θα ακολουθησει η συνέχεια....