Απάντηση: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
- Wozniak: Your products are beter than you are,brother...
- Jobs: That's the idea,brother.And nowing that,that's the difference...
Δεν εχω καμμια ιδιαιτερη πρεμουρα για βιογραφιες επιτυχημενων επιχειρηματιων.Την ταινια την ειδα εξ'αιτιας του Fassbender (που περαν απο ηθοποιαρα εχει και σπουδαιο αισθητικο κριτηριο,μεχρι στιγμης τουλαχιστον,στις επιλογες του) και-κυριως-λογω Aaron Sorkin που ειναι,χρονια τωρα απο τους καλυτερους-και πιο ενδιαφεροντες,γραφιαδες του Χολιγουντ.
Με το Social Network εφτιαξε ενα σεναριο-οπλο που στα χερια του Fincher εγινε η καλυτερη ταινια εκεινης της χρονιας,και κανα δυο χρονια μετα πηρε ενα θεμα...για τα στατιστικα του μπειζμπολ,το μετετρεψε σε μια εξαιρετικη ιστορια και μαζι με τον Bennett Miller εκαναν το Moneyball,την πιο παραγνωρισμενη ταινιαρα των τελευταιων χρονων.
Εδω παλι κανει το θαυμα του.Δεν τον ενδιαφερει να κανει μια αγιογραφια,δεν τον ενδιαφερει να δειξει την ιδιοφυια του,τον ενδιαφερει να φωτισει το χαρακτηρα του,τους διαμονες του,τα κινητρα που τον οδηγουν και τις επιπτωσεις στους γυρω του.
Και το κανει εκπληκτικα.
Αντι να φτιαξει μια κλασσικη γραμμικη ιστορια μιας πορειας μεσα στα χρονια,φτιαχνει ενα θεατρικο σε τρεις πραξεις.Τρεις πραξεις που μεταφραζονται σε τρεις σταθμους στη ζωη που συμβαδιζουν με την καριερα,τονιζοντας οτι η ζωη του η καριερα του.Ετσι κι αλλιως οι διαφοροι σταθμοι στη ζωη του καθενος ειναι αυτοι που σχηματιζουν το χαρακτηρα του.
Μεσα απο αυτους τους σταθμους και τις συναντησεις του-αλλα και τις συγκρουσεις του-με τα ιδια προσωπα (τα οποια ηταν επισης "σταθμοι" στη ζωη του) χτιζει το κεντρικο χαρακτηρα,χρησιμοποιοντας διαλογους σε ρυθμο πολυβολου (σημα κατατεθεν του Σορκιν).Στο ακρως αυτο διαλεκτικο σεναριο,δεν υπαρχει ουτε μια στιγμη "εσωτερικου διαλογισμου",ολα παιρνουν σχημα και ουσια μεσα απο τις διαλεκτικες αναμετρησεις του Τζομπς και των υπολοιπων.Φτηνοι συναισθηματισμοι δεν χωρανε,η ταινια μενει μεχρι το τελος περιπου αποστασιοποιημενη απο τετοια και μονο στο τελος το συναισθημα παιρνει κεφαλι,χωρις ομως να γινεται ενοχλητικο ή εκβιαζοντας το θεατη.
Παρ'ολο που το σεναριο ειναι καταγιστικο σε ρυθμο,ο Danny Boyle (επιλογη που δε με τρελανε-αν αναλογιστουμε οτι αρχικα ο Φιντσερ ηταν να το σκηνοθετησει,αλλα τελικα το απεφυγε γιατι ειχε κανει το με παρομοιο θεμα Social Ntework με τον Σορκιν) που γενικα ειναι ανοικονομητος,σκηνοθετει με φοβερη νηφαλιοτητα,ακολουθωντας το ρυθμο των διαλογων χωρις να προσθετει τιποτα περιττο,χωρις βιρτουοζικες ταρζανιες,με εξαιρετικο timing στο ποτε θα πατησει το γκαζι και ποτε θα φρεναρει.
Στηνει πολυ καλα τους διαλογους,χειριζεται καλα τους ηθοποιους και χρησιμοποιει τα flashbacks σαν νησιδες ηρεμιας εν μεσω καταιγιδας.
Αποτελεσμα ειναι ενα διωρο χορταστικο,που περναει χωρις να παρεις χαμπαρι.
Ο Fassbender δινει ρεστα,κυριαρχος σε ολες τις πτυχες του ρολου (μακραν ο πιο αδικημενος των Οσκαρ φετος σε μια χρονια που παρεδωσε αλλες δυο μεγαλες ερμηνειες:Macbeth και Slow West οι αλλες δυο,ποσοι αραγε μπορουν να το κανουν αυτο σε μια χρονια),η Kate Winslet,o Jeff Daniels,o Μαικλ Στουλμπαργκ (ξανα εδω μετα το Τραμπο,σε μια σπουδαια χαμηλων τονων ερμηνεια),ο Σεθ Ρογκεν στο ρολο του Wozniak,ολοι τους,χωρις υπερβολες,εξαιρετικοι.
Ανεξαρτητα αν ενδιαφερει κανεναν μια ταινια για τον Jobs,η ταινια αξιζει πραγματικα να τη δει καποιος,κυριως γιατι αφηνει μιλια μακρια τα στενα ορια μιας "ειδικου σκοπου" βιογραφιας για funboys,δινοντας μας ενα ολοκληρωμενο κινηματογραφικο χαρακτηρα,μια ταινια που με αφορμη τα ειδικα μιλαει για κατι πολυ γενικοτερο και που την απολαμβανεις πραγματικα...
