Re: Ποιά ταινία μόλις είδατε?
Προσεχε ποιους επικαλεισαι, γιατι αυτοι βλεπω εχουν και τον Πεκινπα στη λιστα τους.
Ξερεις... αυτον που μας πηρες τα αυτια οτι ειναι σεξιστης, προβαλλει τη βια για τη βια κλπ...
χαιρομαι ιδιαίτερα που έριξες μια ματιά στις λίστες!
αυτή των κριτικών ή των σκηνοθετών δεν έχει και τόσο σημασία καθως συγκλίνουν αρκετά.
ποιος είπε οτι και οι βίαιοι σεξιστές δεν κάνουν μεγάλη τέχνη;
και άλλη η βία στο the wild bunch άλλη στο αμφιλεγόμενο straw dogs.
όχι οτι εχει σημασία, αλλα ειχα γράψει οτι το the wild bunch και bring me the head of... ειναι αριστουργήματα και αυτές που μου άρεσαν περισσότερο απο τον Πέκινπα.
το cross of iron στο κάνω δώρο για τις σχολικές επετειακές γιορτές
ΥΓ πάμε δίπλα, ο κυρ Στέλιος νιώθει μόνος, εχει και καιρό να γελάσει.
..............
Τελικα πιστευω οτι ναι καθε ταινια εχει ενα αποστολεα, (τον σκηνοθετη και την παραγωγη του) και ορισμενους παραληπτες.
Ολες οι ταινιες δεν ειναι για ολους, δεν ανταποκρινονται στα κριτηρια τους στα ζητουμενα τους η στον κοσμο που τους ενδιαφερει.
Αυτες που ειναι για μενα ειναι για καποιους αλλους αλλα οχι για ολους, και το ιδιο ισχυει και για τους αλλους.
Γιαυτο εδω προτεινουμε ταινιες που ειδαμε με δυο λογια χωρις να προσπαθουμε να κανουμε προσυνητισμο και καλα να ααρεσουν στους αλλους.
Επισης μερικες φορες διευκρινιζουμε προσοχη δεν ειναι ταινια για ολους γιατι υπαρχουν διαφορετικες ευαισθησιες και επιρροες.
Για το τελευταιο που λες οτι μπορει να υπαρχει "νεος στοχασμος" σε καποια ταινια, εμενα και πολλους αλλους, δεν τους ενδιαφερει καθολου ο επιπλεον και παραπλευρος και εγκαθετος στοχασμος του καθενος (οσο επαγγελματιας και να ειναι αυτος ο καθενας).
Εαν το φιλμ μου δωσει βαση για καποιο στοχασμο τοσο το καλυτερο και για μενα και για το φιλμ, εαν οχι δεν περιμενω οποιονδηποτε να προσθεσει την λεκτικη πιρουετα του για να δωσει και καλα νοημα σε αυτο που δεν βλεπω.
Αν μου ειπε το φιλμ μου ειπε... αν δεν, ολοκληρωσε τη δουλεια και δεν ηταν καλη η επαρκης (για μενα), και τελος.
Γινόμαστε πιο οξυδερκείς και παρατηρητικοί οταν αρχίζουμε να παρατηρούμε όσα δεν βλέπαμε.
Δεν ειναι θέμα λεκτικής πιρουέτας, ούτε θα δώσει κάποιος νόημα σε αυτό που δεν βλέπουμε, αν οι ίδιοι, δεν επιθυμούμε και δεν αρχίσουμε να παρατηρούμε.
Πιστευω οτι ο καθε θεατης (για σινεμα μιλαμε) η αν θες ο καθε παραληπτης, ξερει πανω κατω συμφωνα με τα βιωματα του τι θελει και τι περιμενει να δει.
Και βαση αυτων ειτε ικανοποιειται ειτε απογοητευεται. Αλλα σαν "παραληπτης" ξερει τι θελει. Και σαν υπερβατολογικο ατομο, σε οποιο βαθμο μπορει να ειναι, ξερει αν αναζητησει τι θα αναζητησει.
Αυτα...
Στην εφαρμοσμένη τέχνη αν ο παραληπτης γνωρίζει τι θέλει, αυτόματα έχει περιορίσει την δημιουργία.
πόσο μάλλον στην τέχνη... οπου εκεί ο ακρωτηριασμός της δημιουργίας ειναι ολικός.
δηλαδή τέχνη κατα πληρωμή του πελάτη.
ακόμα και στις εφαρμοσμένες τέχνες, αν ενας πελάτης απευθυνθεί σε ενα γραφίστα και του πει, ακριβώς τι θέλει και πως το θέλει,
του αφαιρεί αυτόματα την ιδιότητα του και οποιαδήποτε δημιουργική διάθεση.
Δηλαδή χρειάζεται εναν που θα διεκπεραιωσει την εργασία, επειδή ο ίδιος ο πελάτης, δεν γνωρίζει πως να υλοποιήσει την ιδέα του.
Αντιθέτως, ενας καλλιεργημένος πελάτης θα δώσει brief ποιες ειναι οι ανάγκες του και τι χρειάζεται,
και θα εμπιστευτεί εναν επαγγελματία γραφίστα, illustration, διακοσμητή..(οπου θα εχει επιλέξει, αρα ο πελάτης εμπιστεύεται ουσιαστικά την κρίση του) για να πάρει το καλύτερο δυνατό αποτελεσμα.
Αυτα...