Ποιότητα cd vs streaming vs HI-Res audio vs Βινύλιο

[Sonus Naturalis]

Please, elaborate.

Ποια ειναι η διαφορα μεταξύ των δυο προδιαγραφών?
Έχει να κάνει με τη χωροθετηση?
Έχει να κάνει με την ένταση?
Έχει να κάνει με το σημείο κρος?
Έχει να κάνει με την επιλογή εξοπλισμού?

Με όλα! Υπάρχει ολόκληρη βιβλιογραφία σχετικά.
Για αρχή:
Tomlinson Holman 5.1 Surround Sound: Up and Running
Σε διάφορες εκδόσεις και επανεκδόσεις. Το διάβασα εδώ και κάτι χρόνια. Σημειώνω ότι ο Tomlinson Holman είναι εφευρέτης (μαζί με άλλους φυσικά) του Surround Sound και ένας από την ομάδα που όρισε τα standards.

Έκτοτε βέβαια έχουν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα. Η κυριότερη εξέλιξη:
Παρά τη σαφή ποιοτική ανωτερότητα του ως format μουσικής αναπαραγωγής ο Surround (5.0 ή 5.1) ήχος δεν κατόρθωσε να καθιερωθεί. Και παρέμεινε μόνο ως format κινηματογραφικού ήχου. Για οικονομικούς και σοβαρούς πρακτικούς λόγους.
Η απλή 2κάναλη στερεοφωνία απλά συνέχισε να κυριαρχεί στη μουσική αναπαραγωγή. Οι δύο κόσμοι ακολούθησαν χωριστούς δρόμους.

 

[Panoramix]

Εχει κανει με το οτι dsp και σαμπ και μαλιστα παραπανω απο ενα κανει αφυσικο το ακουσμα της μουσικης.
Αλλο να μου αρεσει κατι διαφοροποιημενο απο την αρχικη εγγραφη, κι αλλο να θεωρουμε οτι ειναι ο σωστος τροπος να ακουμε ολοι.
Ειναι καθαρα θεμα γουστου και oxi αυτο που λεμε hi end.

Μα όχι. Αντιθέτως. Με το sub αυτο που πετυχαίνεις ειναι να ακούς το πλήρες φάσμα της εγγραφής όπως το συνέλαβε ο καλλιτέχνης και όχι μέρος αυτού.
Με τα πολλα subs απλα το πετυχαίνεις βέλτιστα και σε περισσότερο χώρο. Δεν ειναι απαραίτητο να φουσκώσεις τις κάτω συχνότητες. Ούτε συζητάμε για sub μιας συχνότητας. Μιλάμε για ακριβές σωστές υλοποιήσεις.
Σε ενα συμβατικό χωρο, έρχεσαι πολύ πιο κοντά στην εγγραφή με dsp και subs. Αν μιλάμε για dedicated χωρο με μελέτη κατα την κατασκευή ως προς τη γεωμετρία και τη χωροθετηση των συσκευών τότε ναι. Ενα συμβατικό δικαναλο με τα σωστα ηχεία, πιθανόν τριδρομα με μοναδα 10 ιντσων και βάλε, ή πολλές πολλές μικρότερες και τα απαραίτητα ενισχυτικά να μπορεί να αποδώσει καλύτερα το δικαναλο πάντα προγραμμα γιατι για αυτο μιλαμε. Αφου δεν υπάρχουν οι περιορισμοί της δειγματοληψιας του dsp (24/48 συνηθως) κατά την αναπαραγωγή αρχείων υψηλής ανάλυσης. Καιζσε ενα τέτοιο χωρο, εχει όντως νόημα η σύγκριση και του πικάπ με το ψηφιακό πλέον. Αν και, αν έχω καταλάβει καλα, το πικάπ εχει κάποιους ευγενείς περιορισμούς ως προς την πληροφορία στο χαμηλό, εχει μη αποφευξιμο θόρυβο επιφάνειας και φυσικά τη φθορά του δίσκου αυτού καθεαυτού.

 

[Panoramix]

Με όλα! Υπάρχει ολόκληρη βιβλιογραφία σχετικά.
Για αρχή:
Tomlinson Holman 5.1 Surround Sound: Up and Running
Σε διάφορες εκδόσεις και επανεκδόσεις. Το διάβασα εδώ και κάτι χρόνια. Σημειώνω ότι ο Tomlinson Holman είναι εφευρέτης (μαζί με άλλους φυσικά) του Surround Sound και ένας από την ομάδα που όρισε τα standards.

Έκτοτε βέβαια έχουν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα. Η κυριότερη εξέλιξη:
Παρά τη σαφή ποιοτική ανωτερότητα του ως format μουσικής αναπαραγωγής ο Surround (5.0 ή 5.1) ήχος δεν κατόρθωσε να καθιερωθεί. Και παρέμεινε μόνο ως format κινηματογραφικού ήχου. Για οικονομικούς και σοβαρούς πρακτικούς λόγους.
Η απλή 2κάναλη στερεοφωνία απλά συνέχισε να κυριαρχεί στη μουσική αναπαραγωγή. Οι δύο κόσμοι ακολούθησαν χωριστούς δρόμους.

Ειλικρινά, δεν έχω χρόνο να εντρυφήσω στο συγκεκριμένο βιβλίο. Ας παραμείνουμε στο (συ)ζητούμενο που ειναι η αναπαραγωγή δικαναλου ήχου και ας θεωρήσουμε οτι το στήσιμο των subs εχει γινει βάσει των όσων προβλέπονται για αυτο.

 

[Λάκης]

Μα όχι. Αντιθέτως. Με το sub αυτο που πετυχαίνεις ειναι να ακούς το πλήρες φάσμα της εγγραφής όπως το συνέλαβε ο καλλιτέχνης και όχι μέρος αυτού.
Με τα πολλα subs απλα το πετυχαίνεις βέλτιστα και σε περισσότερο χώρο. Δεν ειναι απαραίτητο να φουσκώσεις τις κάτω συχνότητες. Ούτε συζητάμε για sub μιας συχνότητας. Μιλάμε για ακριβές σωστές υλοποιήσεις.
Σε ενα συμβατικό χωρο, έρχεσαι πολύ πιο κοντά στην εγγραφή με dsp και subs. Αν μιλάμε για dedicated χωρο με μελέτη κατα την κατασκευή ως προς τη γεωμετρία και τη χωροθετηση των συσκευών τότε ναι. Ενα συμβατικό δικαναλο με τα σωστα ηχεία, πιθανόν τριδρομα με μοναδα 10 ιντσων και βάλε, ή πολλές πολλές μικρότερες και τα απαραίτητα ενισχυτικά να μπορεί να αποδώσει καλύτερα το δικαναλο πάντα προγραμμα γιατι για αυτο μιλαμε. Αφου δεν υπάρχουν οι περιορισμοί της δειγματοληψιας του dsp (24/48 συνηθως) κατά την αναπαραγωγή αρχείων υψηλής ανάλυσης. Καιζσε ενα τέτοιο χωρο, εχει όντως νόημα η σύγκριση και του πικάπ με το ψηφιακό πλέον. Αν και, αν έχω καταλάβει καλα, το πικάπ εχει κάποιους ευγενείς περιορισμούς ως προς την πληροφορία στο χαμηλό, εχει μη αποφευξιμο θόρυβο επιφάνειας και φυσικά τη φθορά του δίσκου αυτού καθεαυτού.

Aυτο που λες ειναι ισοπεδωμα ολων των πηγων με ψηφιακη επεξεργασια.
Ο,τι και να παιζεις να ακουγεται το ιδιο.
Επισης, ποια ειναι τα κομματια που κατεβαινουν τοσο χαμηλα και χρειαζεσαι σαμπ για να εχεις πληρη χαμηλο;
Ενα καλα υλοποιημενο μεγαλο ηχειο που κατεβαινει χαμηλα, καλυπτει αν οχι ολη τη μουσικη που ακουμε, τουλαχιστον το 90%.
Μια επιπλεον επεξεργασια θα μας βελτιωσει καποιες συχνοτητες και θα μας χαλασει κατι αλλο.
Ξαναλεω, αν εσενα σου αρεσει εμενα μου περισσευει.
Αλλα, αν θες να φτασεις οσο πιο κοντα γινεται στην αρχικη εγγραφη τα dsp τουλαχιστον στη παρουσα φαση ειναι ακαταλληλα.