ενα εχω να πω...οτι τα 17χρονα δε μοιαζουν με 17χρονα...
Και όχι μόνο... δε λέω παραπάνω μη μπαναριστώ από κάναν.... εισαγγελέα...
ενα εχω να πω...οτι τα 17χρονα δε μοιαζουν με 17χρονα...
Και όχι μόνο... δε λέω παραπάνω μη μπαναριστώ από κάναν.... εισαγγελέα...![]()
Τώρα τελευταία έχει πέσει πολλή εγκράτεια στο φόρουμ...
Μ' αρέσει!!! Η εγκράτεια θεωρείται ύψιστη αρετή...:ciao::ciao:
Μια παλιά ελληνική παροιμία λέει, ότι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λένε.
Όταν θα έχεις παιδιά σε ηλικίες γυμνασίου λυκείου και θα είναι έτσι όπως το ορίζεις εσύ, και πιστεύεις και τότε τα ίδια, τότε θα σου δώσουμε πολλά εύσημα. Μέχρι τότε μένει η παροιμία μόνο.
Πω πω πω μαναμ........το βλεπω το βλεπω:worshippy:![]()
και εδώ δέστε το ύφος της γιαγιάς...
Αμ για να σε δω θα το κανεις??????:music-smiley-005:πάντως χωρίς αστεία
εάν δω τα παιδιά μου με 10ποντο και μίνι φούστα
θα στραβώσω χοντρά !!!!!
θα τα κοπανήσω κάτω !!!
και τα 2 !
και τον Θωμά και τον Μιχάλη
:elefant:
Δε με απασχολεί να πάρω τα εύσημα.
Αυτό που με απασχολεί είναι ότι θα κάνω παιδιά και για να τα μεγαλώσω με τις αρχες που θέλω και πρέπει, θα φτύσω αίμα, επειδή κάποιοι έχουν κάνει τα δικά τους σαν τα μούτρα τους και θα επηρεάζουν και τα δικά μου.
Επειδή επίσης έχουν καταφέρει στην κοινωνία μας να δουλεύουν υποχρεωτικά και οι γυναίκες (αντί να τα μεγαλώνουν και να είναι κοντά στο παιδιά), οπότε τα παιδιά μεγαλώνουν στον αυτόματο !
Εύχομαι να με βοηθήσει ο Θεός και να τα καταφέρω γιατί εμένα δεν μου αρκεί να λένε το παιδί μου "καλό παιδί" επειδή δεν παίρνει ναρκωτικά, δεν βρίζει και φέρνει καλούς βαθμούς στο σχολείο.
Θέλω να μάθει να σέβεται τους άλλους και όποιος δεν τον σέβεται να τον βάζει στη θέση του.
Να σκέφτεται τις συνέπειες πριν κάνει κάτι και αν αποφασίσει πως δεν τον νοιάζουν (για δικούς του λόγους) τότε να πράτει και όχι επειδή του το είπε ο δίπλα ή επειδή νιώθει αμηχανία.
Να μάθει να ζήσει τη ζωή του χωρίς να χρειάζεται να καταστραφεί για να δοκιμάσει πράγματα που αποδεδειγμένα θα έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή και τίποτα άλλο.
Ζωή του θα είναι και ας κάνει ότι θέλει αλλά με τις αρχές τις δικές μου.
Όπως έζησα και εγώ τη ζωή μου, με τις αρχές των δικών μου γονιών και δόξα τον Θεό δεν έχασα σε κάτι που τις ακολούθησα.
Επίσης θα προτιμούσα να τις καταργούσαν τις μαθητικές παρελάσεις αν είναι να γίνονται νυφοπάζαρα !
Υπάρχουν και οι πλατείες με τα cafe αν θέλει κάποιος νυφοπάζαρο, έτσι και αλλιώς μετά την παρέλαση το 80% του κόσμου εκεί καταλήγει !
Ο σκοπός της παρέλασης πάντως δεν είναι το να δείξουμε τα "κάλη" μας.
Αν εγω μεγαλωσα με τις αρχες των δικων μου και αυτοι με τις αρχες των δικων τους και αυτοι με τη σειρα τους των δικων τους λογικα θα εχω αρχες που θα αντιπροσωπευουν την κοινωνια του 1878. Και δε το θελουμε αυτο, το θελουμε;Δε με απασχολεί να πάρω τα εύσημα.
Αυτό που με απασχολεί είναι ότι θα κάνω παιδιά και για να τα μεγαλώσω με τις αρχες που θέλω και πρέπει, θα φτύσω αίμα, επειδή κάποιοι έχουν κάνει τα δικά τους σαν τα μούτρα τους και θα επηρεάζουν και τα δικά μου.
Επειδή επίσης έχουν καταφέρει στην κοινωνία μας να δουλεύουν υποχρεωτικά και οι γυναίκες (αντί να τα μεγαλώνουν και να είναι κοντά στο παιδιά), οπότε τα παιδιά μεγαλώνουν στον αυτόματο !
Εύχομαι να με βοηθήσει ο Θεός και να τα καταφέρω γιατί εμένα δεν μου αρκεί να λένε το παιδί μου "καλό παιδί" επειδή δεν παίρνει ναρκωτικά, δεν βρίζει και φέρνει καλούς βαθμούς στο σχολείο.
Θέλω να μάθει να σέβεται τους άλλους και όποιος δεν τον σέβεται να τον βάζει στη θέση του.
Να σκέφτεται τις συνέπειες πριν κάνει κάτι και αν αποφασίσει πως δεν τον νοιάζουν (για δικούς του λόγους) τότε να πράτει και όχι επειδή του το είπε ο δίπλα ή επειδή νιώθει αμηχανία.
Να μάθει να ζήσει τη ζωή του χωρίς να χρειάζεται να καταστραφεί για να δοκιμάσει πράγματα που αποδεδειγμένα θα έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή και τίποτα άλλο.
Ζωή του θα είναι και ας κάνει ότι θέλει αλλά με τις αρχές τις δικές μου.
Όπως έζησα και εγώ τη ζωή μου, με τις αρχές των δικών μου γονιών και δόξα τον Θεό δεν έχασα σε κάτι που τις ακολούθησα.
Επίσης θα προτιμούσα να τις καταργούσαν τις μαθητικές παρελάσεις αν είναι να γίνονται νυφοπάζαρα !
Υπάρχουν και οι πλατείες με τα cafe αν θέλει κάποιος νυφοπάζαρο, έτσι και αλλιώς μετά την παρέλαση το 80% του κόσμου εκεί καταλήγει !
Ο σκοπός της παρέλασης πάντως δεν είναι το να δείξουμε τα "κάλη" μας.
Αν εγω μεγαλωσα με τις αρχες των δικων μου και αυτοι με τις αρχες των δικων τους και αυτοι με τη σειρα τους των δικων τους λογικα θα εχω αρχες που θα αντιπροσωπευουν την κοινωνια του 1878. Και δε το θελουμε αυτο, το θελουμε;
συμφωνούμε απόλυτα, εκτός από το 80% θα πάνε στην καφετέρια μετά την παρέλαση. Ίσως το 30% να είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Αυτό που με απασχολεί είναι ότι θα κάνω παιδιά και για να τα μεγαλώσω με τις αρχες που θέλω και πρέπει, θα φτύσω αίμα, επειδή κάποιοι έχουν κάνει τα δικά τους σαν τα μούτρα τους και θα επηρεάζουν και τα δικά μου.
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΙ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΙΝΗΣ ΣΤΟ ΠΑΧΝΙ......
ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΗΣ ΝΑΧΕΙ ΚΡΙΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ. ΑΛΛΙΩΣ.....
Θεωρω βασικο λαθος το να προσδοκουμε να μεγαλωσουμε τα παιδια οπως θελουμε εμεις.
Αυτο που προσπαθω να κανω με τον γιο μου (και την κορη μου) ειναι να του δωσω τα εφοδια ωστε να κρινει πως θα επιλεξει να μεγαλωσει ο ιδιος.
Αν περιμενουμε οτι δεν θα παει στην καφετερια μετα την παρελαση κανουμε λαθος...
Αν περιμενουμε να μην ακουσει τα φιλαρακια του αλλα εμας παλι κανουμε λαθος...
Αν πετυχουμε ομως να ακουσει κριτικα -και οχι να αντιγραψει- τους φιλους και ακομα-ακομα να κουβεντιασει μαζι μας πραγματα που του δημιουργουν αμφιβολιες τοτε εχουμε σκοραρει.
Ειναι τοσο μεγαλη η αγωνια μου για το πως θα μεγαλωσει ο γιος μου (και η κορη μου) στον αθλιο κοσμο που εγω τους παραδιδω που πραγματικα ευχομαι να εχουν τουλαχιστον την τυχη μαζι και την ικανοτητα να κρινουν τα πραγματα καλυτερα απο εμενα....
Αν εγω μεγαλωσα με τις αρχες των δικων μου και αυτοι με τις αρχες των δικων τους και αυτοι με τη σειρα τους των δικων τους λογικα θα εχω αρχες που θα αντιπροσωπευουν την κοινωνια του 1878. Και δε το θελουμε αυτο, το θελουμε;
Θεωρω βασικο λαθος το να προσδοκουμε να μεγαλωσουμε τα παιδια οπως θελουμε εμεις.
Αυτο που προσπαθω να κανω με τον γιο μου (και την κορη μου) ειναι να του δωσω τα εφοδια ωστε να κρινει πως θα επιλεξει να μεγαλωσει ο ιδιος.
Αν περιμενουμε οτι δεν θα παει στην καφετερια μετα την παρελαση κανουμε λαθος...
Αν περιμενουμε να μην ακουσει τα φιλαρακια του αλλα εμας παλι κανουμε λαθος...
Αν πετυχουμε ομως να ακουσει κριτικα -και οχι να αντιγραψει- τους φιλους και ακομα-ακομα να κουβεντιασει μαζι μας πραγματα που του δημιουργουν αμφιβολιες τοτε εχουμε σκοραρει.
Ειναι τοσο μεγαλη η αγωνια μου για το πως θα μεγαλωσει ο γιος μου (και η κορη μου) στον αθλιο κοσμο που εγω τους παραδιδω που πραγματικα ευχομαι να εχουν τουλαχιστον την τυχη μαζι και την ικανοτητα να κρινουν τα πραγματα καλυτερα απο εμενα....
FFC Παραμύθι
Όταν ήμουνα μικρός μου χανε πει ένα παραμύθι
Ότι αυτό που λέγεται φιλία υπάρχει και ζει σ’ αυτό τον πλανήτη
Μου χαν πει και για κάτι σπουδαίο που το λέγαν ιδεολογία
Και να με πιστός σε ιδανικά, όπως οικογένεια, πατρίδα θρησκεία
Μου ‛χαν πει για μια γενιά εκεί γύρω στο ’60 με ’70
Και μια επανάσταση αν χρειαζότανε η γενιά μου θα έκανε τα ίδια
Μου χαν πει και για κάτι παράξενους με καπέλο και μπλε στολή
Αυτοί θα μ’ έσωναν αν κάποιος κλέφτης στο σπίτι μου μέσα είχε μπει
Μου ‛χαν πει για μία χούντα και για μία αριστερά
Μου ‛παν για κάποιες χαμένες πατρίδες και 400 χρόνια σκλαβιά
Μου ‛παν οτ’ είμαι τυχερός, γιατί τώρα έχουμε δημοκρατία
Και για κάτι που το λέγαν σοσιαλισμό και έμοιαζε μ’ ελευθερία
Μου είπαν ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει για τη δική μου τη γενιά
Και αφού έχουμε ένα πιάτο να φάμε όλα είναι μια χαρά
Μου είπαν να βάλω γρήγορα μυαλό και να συμβιβαστώ
Γιατί κάπου εκεί είναι το νόημα της ζωής, αν το ψάχνω θα το βρω
Όταν ήμουνα μικρός μου ‛χαν πει ένα παραμύθι
Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία
Τώρα όμως που μεγάλωσα το παραμύθι έχει αλλάξει
Δε φοβάμαι πια τους εχθρούς μου γιατί οι φίλοι μ’ έχουνε κάψει
Και κείνο το σπουδαίο που το λένε ιδεολογία
Έχει καταντήσει γραφικό και ανήκει πια στη ιστορία
Κι όσο για την επανάσταση που θα έκανε η δική μου η γενιά
Την κάνει μέσα από ακριβά αμάξια, ρούχα, μόδα και λεφτά
Και αυτοί οι παράξενοι που λέγονται αστυνομικοί
Είναι οι περισσότεροι οι ίδιοι κλέφτες και επικίνδυνα κομπλεξικοί
Τώρα όλες οι πολιτικές παρατάξεις έχουνε γίνει ένα
Η εξουσία είναι γλυκιά κι ελκυστική για τον καθένα
Εμείς δε βιώσαμε τον πόλεμο, ούτε τη δικτατορία
Μήπως φταίει τελικά αυτό που ακόμα δε νοιώθω ελευθερία;
Κι αμφισβητώ ότι τα πράγματα είναι καλύτερα για μας
Έχουμε υλικά αγαθά, αλλά μας λείπουνε άλλα πολλά
Μου λείπει κάτι αληθινό να μπορώ να πιστέψω άφοβα σε αυτό
Νοιώθω πως ήδη έχω γεράσει πριν προλάβω να μάθω να ζω
Όταν ήμουνα μικρός μου ‛χαν πει ένα παραμύθι
Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία
Δώσε μου φώτιση θεέ μου, υπάρχει εθνική συσκότιση
Χιλιάδες τα χτυπήματα σε κάθε μου ανόρθωση
Ή ο κόσμος έχει αλλάξει ή δε τον έμαθα ποτέ
Πουτανιά ψέμα κι απάτη θεωρούνται κυριλέ
Κάποτε πίστεψα σε κάτι και μια ιδεολογία
Πίστεψα στη μουσική μου σα να ήτανε θρησκεία
Τώρα πια με το hiphop κάνουν στριπτίζ μεσ’ τα πορνεία
Τόσα χρόνια μέσα στο ψέμα, τώρα νοιώθω αηδία
Ένα μάτσο εγωπαθείς κι επιεικώς κωλόπαιδα
Μια παράσταση κλισέ, αρνητικά όλα τα πρότυπα
Άμα κάτι δε μου κάνει εγώ φεύγω μακριά
Δεν ανήκω σε κανένα, δεν ανήκω πουθενά
Ο κόσμος έχει μολυνθεί, δεν τον νοιάζει ποια είναι η αλήθεια
Είναι λέξη ντεμοντέ και πια του έγινε συνήθεια
Η παράδοση πεθαίνει, η Ελλάδα που να ζει
Βάλανε στο φέρετρο της την ευρωπαϊκή επιγραφή
Η μασονία αλωνίζει μέσα στην ελληνική βουλή
Σοσιαλισμός και χούντα τώρα γίναν ασορτί
Ψεύτικες δημοσκοπήσεις κι αλλοδαποί σε απογραφή
Μα η κυβέρνηση θέλει ψήφους θέλει από κάπου να τους βρει
Σάπια λόγια και ιδέες, η πουτανιά σαν αρετή
Και μετά τα 15 η παρθενιά είναι ντροπή
Τι πειράζει όμως αυτό; Τώρα είμαστε ευρωπαίοι
Ψάξε να βρεις τον αντρισμό σου σε ένα αμάξι που να λέει
Βρες κι ένα καλό τσουλί για να συμπληρώσει την εικόνα
Γίνε λίγο κουνιστός, στην Ευρώπη είναι μόδα
Ας χαρούμε χωρίς λόγο, έχουμε 21ο αιώνα
Αν το ήξερε ο Σωκράτης τότε θα είχε αλλάξει χώρα
Όταν ήμουνα μικρός μου ‛χαν πει ένα παραμύθι
Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία
και εμένα οι φίλοι μου έλεγαν να καπνίσω αλλά δεν κάπνισα γιατί με είχε μάθει η μάνα μου πως το τσιγάρο είναι κάτι καταστροφικό παρόλο που κάπνιζε εκείνη.
Για να παίξουμε και ένα παιχνιδάκι που αγαπώ πολύ.
Η μητέρα σου που κάπνιζε (!) σου έμαθε (!) οτι είναι βλαβερό (!).
Είναι ;
Είναι πιο βλαβερό απο την οδήγηση πχ ;
Είναι πιο βλαβερό απο το να παρακολουθείς λαμπίρη/ΜΜΕ (ζητώ συγγνώμη αλλά αυτή μου ήρθε σαν παράδειγμα) ;
Είναι πιο σημαντική η βλάβη στους πνεύμονες απο την πνευματική ;
Ένας που έζησε 30 χρόνια πνευματικά οξύς και ελεύθερος αλλά πέθανε απο καρκίνο μιας και κάπνιζε σαν φουγάρο είναι σε χειρότερη θέση απο ένα παιδί που δεν κάπνισε ποτέ αλλά ξέρει απ' έξω το panel της λαμπίρη ;
Υγ.δεν θέλω απαντήσεις (ούτε μπορώ να πω οτι τις έχω), παιχνιδάκι είναι για σκέψη, ο καθένας μόνος του ή με τους φίλους του.
Υγ2.σιχαίνομαι το κάπνισμα, δεν έχω καπνίσει ποτέ, δεν κάπνισαν ούτε οι γονείς μου ποτέ. Δεν μου είπαν ούτε ΜΙΑ φορά όμως μην καπνίσεις. Μου είπαν αυτά είναι τα + , αυτά είναι τα -. Αποφάσισε.
Εννοείται !Αν μου επιτρέπεις,
Δεν είναι ακριβώς δίλλημα, προτροπή προς σύγκριση είναι. Και φυσικά γίνονται και τα δύο. Άσε που υπάρχουν 1000άδες "κακές" συνήθειες. Απλά διάλεξα δύο.το δίλημμά σου είναι κάπως αυθαίρετο: Γίνονται και τα 2: Και να μην καπνίζεις και να μη βλέπεις μεσημεράδικα.
Χμ...προφανής ; Είναι τελικά τόσο εύκολα να διαλέξεις την διάρκεια έναντι της ποιότητας (αν δεν μπορείς να έχεις και τα δύο - εδώ έβαλα δίλημμα)Αλλά ακόμα και στο ερώτημά σου να μείνει κανείς, η απάντηση είναι προφανής: Ο ζωντανός είναι πάντοτε σε πλεονεκτική θέση από το νεκρό εξ ορισμού (εκτός και να το δούμε ότι ο δεύτερος "γλυτωσε από τα βάσανα της κακούργας κενωνίας").
Για να παίξουμε και ένα παιχνιδάκι που αγαπώ πολύ.
Η μητέρα σου που κάπνιζε (!) σου έμαθε (!) οτι είναι βλαβερό (!).
Είναι ;
Είναι πιο βλαβερό απο την οδήγηση πχ ;
Είναι πιο βλαβερό απο το να παρακολουθείς λαμπίρη/ΜΜΕ (ζητώ συγγνώμη αλλά αυτή μου ήρθε σαν παράδειγμα) ;
Είναι πιο σημαντική η βλάβη στους πνεύμονες απο την πνευματική ;
Ένας που έζησε 30 χρόνια πνευματικά οξύς και ελεύθερος αλλά πέθανε απο καρκίνο μιας και κάπνιζε σαν φουγάρο είναι σε χειρότερη θέση απο ένα παιδί που δεν κάπνισε ποτέ αλλά ξέρει απ' έξω το panel της λαμπίρη ;
Υγ.δεν θέλω απαντήσεις (ούτε μπορώ να πω οτι τις έχω), παιχνιδάκι είναι για σκέψη, ο καθένας μόνος του ή με τους φίλους του.
Υγ2.σιχαίνομαι το κάπνισμα, δεν έχω καπνίσει ποτέ, δεν κάπνισαν ούτε οι γονείς μου ποτέ. Δεν μου είπαν ούτε ΜΙΑ φορά όμως μην καπνίσεις. Μου είπαν αυτά είναι τα + , αυτά είναι τα -. Αποφάσισε.
Ο καθένας ας κάνει ότι θέλει αλλά δεν μπορώ να διαβάζω "ποιος είναι ο ρόλος της παρέλασης;"
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.