Λοιπον ...
θα περιγραψω την τελεια μερα.
Η χρονια πρεπει να ηταν ειτε 1975 ειτε 1976 (Τεταρτη Δημοτικου η Πεμπτη Δημοτικου). Δεν θυμαμαι ακριβως.
Ηταν Παρασκευη και ηταν εορταστικο τετραημερο (ΠΣΚΔ). Ηταν Ανοιξη. Ο καιρος τοτε ειχε ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ διακριτες
εποχες και η Ανοιξη ... ηταν η βασιλισσα ολων των εποχων. Η θερμοκρασια ηταν κατω απο τους 22-24 βαθμους
και πανω απο τους 14-16 .... συνεχως ! Η φυση ολη ειχε λουλουδιασει και χρωματισει και αρωματισει ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
Επειδη ξεκινουσε τετραημερο, ο πατερας μου αποφασισε να μας παει (με την Cortina) καπου εξω απο το χωριο
(Πολυκαστρο, νομου Κιλκις) σε καποιο υψωμα (δεν θυμαμαι ακριβη τοποθεσια). Ξυπνησαμε, φαγαμε αυγοφετες
(το ΤΕΛΕΙΟ πρωινο) και καπου στις 10 μπηκαμε στην Cortina (ηταν τοσο ψηλοταβανο αμαξι που εμπαινα ορθιος
και εβγαινα ορθιος) μαζι με την Kitty (ιρλανδικο σεττερ με αυτια σφουγγαροπανο). Οταν φτασαμε ξεχυθηκαμε
με την σκυλιτσα (εγω και η αδελφη μου) και τρεχαμε σαν τα χαζα (εμεις λιγο περισσοτερο απο αυτην) πανω
κατω στο υψωμα που ηταν καταμεστο με λουλουδακια. Για την Kitty αλλα και για μας ... ηταν γευση παραδεισου.
Την ψοφησαμε στο τρεχαλητο και τα χαδακια, μας ψοφησε στο τρεχαλητο και τα φιλακια. Δεν υπηρχε πιο
ευτυχισμενος σκυλος και δεν υπηρχαν πιο ευτυχισμενα πιτσιρικια. Καποια στιγμη, εξαντλημενα, ηπιαμε λεμοναδα
(απο το θερμος της μαμας) μαζι με μερικα πτι-μπερ Παπαδοπουλου. Οι γονεις μας γελουσαν απο την χαρα μας
και εμεις γελουσαμε με τα καμωματα της Kitty (της δωσαμε και δυο μορταδελιτσες).
Μετα απο μιση ωρα, μπαινουμε στο αμαξι και παμε προς την λιμνη. Η μοναδικη λιμνη εκει κοντα ηταν η Δοϊρανη.
Καθισαμε σε ενα ταβερνειο (δεν υπηρχε ουτε ενας πελατης, οταν πηγαμε) και παραγγειλαμε για να φαμε.
Μας ηρθαν κατι οστρακοειδη (καραβιδες ηταν ? μυδια ηταν ? δεν θυμαμαι). Εγλειφα δαχτυλα επι μιση ωρα.
Τοσο ευγεστο οστρακο δεν ειχα ξαναδοκιμασει. Δωσαμε λιγο στην Kitty ... και ξετρελαθηκε. Αναγκαστηκαμε
να την δεσουμε στο χερουλι μιας βαρκας για να μην ορμησει πανω στο τραπεζι και τα φαει ολα. Αφου φαγαμε,
καναμε μια βολτα στην ακτη (και η Kitty εγλειφε ολονων τα δαχτυλα
). Καθισαμε διπλα σε ενα ξεραμενο
δεντρο και βγαλαμε φωτογραφιες. Ειχε ερθει η ωρα της επιστροφης.
Γυρναμε σπιτι και βαζουμε στην Kitty να φαει απο την κονσερβα της (την κακομοιρα :nounder
.
Ομως η μερα δεν τελειωσε εδω.
Σε μια ωρα ειχε την αγαπημενη μου σειρα (Space 1999) στην ΥΕΝΕΔ οπου προβληθηκε το αγαπημενο μου
επεισοδιο (Τhe guardian of Piri). Οι μπαλλιτσες και τα ψυχεδελικα παρκετα απογειωσαν την φαντασια μου
και ολο το υπολοιπο βραδυ σκεφτομουν πως θα ηταν εκεινο το υψωμα αν ειχε τις μπαλλες και τα παρκετα
του Piri. Η γιαγια μας ετοιμασε και ενα ρυζογαλακι (με κανελλα) το οποιο εφαγα (μαζι με το κουταλακι
)
καθηλωμενος απο την τηλεοπτικη μαγεια και ουτοπια.
Οταν ηρθε πια η ωρα να κοιμηθουμε, η Kitty δεχθηκε τα τελευταια χαδια και αγκαλιες μας (την κατεβαζαμε
στην αυλη ενος γειτονα, να ναι καλα ο ανθρωπος) και εμεις ... εγω συγκεκριμενα ... επεσα να κοιμηθω
χωρις να θελω να ονειρευτω τιποτα. ΤΑ ΕΙΧΑ ΟΛΑ. Τα απολαμβανα ολα. Και τα προσδοκουσα ολα.
Ολα .. φανταζαν εφικτα. Ο κοσμος μαγικος και απεραντος ... και το κοκτειλ ανεμελιας και συναρπαγης ...
απλα μεθυστικο και ατελευτητο. Κανενα συνεφακι στον οριζοντα ... και ο οριζοντας της ψυχουλας μου
.... A-Π-Ε-Ρ-Α-Ν-Τ-Ο-Σ και Π-Λ-Η-Ρ-Η-Σ !
roud:
