Φίλε μου, η αναλογία με τη φωτογραφία και το βίντεο είναι πολύ ωραία, αλλά στην ψηφιακή επεξεργασία σήματος ξέρουμε ότι το βίντεο δεν είναι τίποτα άλλο από μια αλληλουχία στιγμιοτύπων. Αν η 'φωτογραφική' ικανότητα του DAC (δηλαδή η μετατροπή κάθε δείγματος) είναι τέλεια, τότε και η 'ροή' (το βίντεο) θα είναι αναγκαστικά τέλεια.
Λες ότι οι μετρήσεις δεν λαμβάνουν υπόψη το κενό ανάμεσα στις νότες. Όμως, ηλεκτρικά, η μουσική είναι μόνο μία γραμμή τάσης που ανεβοκατεβαίνει. Δεν υπάρχει 'σήμα' και 'κενό' για το κύκλωμα, υπάρχει μόνο 'τάση'. Αν το DAC μπορεί να ακολουθήσει ένα σήμα 32 τόνων (Multitone) με ακρίβεια 22 bits, πώς είναι δυνατόν να 'χάνει' τη ροή σε μια απλή παύση;
Εγώ δεν το έγραψα έτσι. Έγραψα ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η σχέση του κενού (των παύσεων δηλαδή) με τις νότες ως προς το πως την αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος.
Δείξε μου έναν αναλυτή φάσματος που λαμβάνει υπ' όψη την ψυχοακουστική αυτή σχέση. Αντιθέτως, προσπαθείς από αυτά που σου δείχνει να καταλήξεις σε αυτή την ψυχοακουστική σχέση, όμως τα στοιχεία που έχεις δεν μπορούν να σου τη δείξουν.
Έγραψα ότι δεν είναι για πέταμα οι μετρήσεις. Αντιθέτως είναι βοηθητικές. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν αρκούν για να έχουμε όλη την εικόνα.
Το βίντεο δεν είναι μόνο αλληλουχία στιγμιοτύπων. Τα στιγμιότυπα έχουν αφενός διαφορές μεταξύ τους και αφετέρου αναλόγως τεχνολογίας απεικόνισης τα ίδια τα στιγμιότυπα δεν έχουν για παράδειγμα την ίδια λεπτομέρεια στην αντίθεση, το χρώμα, το επίπεδο του μαύρου κλπ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη δυνατότητα απεικόνισης της κίνησης αναλόγως τεχνολογίας και πάλι, σε ανάλυση αλλά και σε ομαλότητα, μας δίνουν εν τέλει δύο αρκετά διαφορετικά αποτελέσματα μεταξύ τους στο σύνολο εκείνου που βλέπουμε.
Και όλα αυτά, χωρίς η ψηφιοαναλογική μετατροπή να χρειάζεται να παίρνει οδοιπορικά όπως στα audio DAC μέχρι να καταλήξει να δωθεί ως αποτέλεσμα. Φαντάσου τι γίνεται με το σήμα στα audio DAC που έχει και μια διαδρομή μέχρι να γίνει ήχος.