Δεν μιλησε κανεις για συνδρομη , οσο για τα υπολοιπα καλυτερα να ανοιξετε το link και να διαβασετε τι λεει θαλυθουν οι αποριες σας
Soundstage Revealed
- Thread starter Ge0rge
- Start date
- 17 April 2007
- 2,784
Η συνδρομή δεν αφορά αυτό που ανεβάσατε αλλά ότι αυτό που ανεβάσατε κοστίζει σχεδόν όσο 3 μήνες σε μια πλατφόρμα.
Ο καθ ένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει, όπως και να εκφράσει την γνώμη του.
- 17 April 2007
- 2,784
Πριν κάποιος καταφέρει να "δει" το κέντρο, μπορεί να περάσει από μια ενδιάμεση κατάσταση όπου ναι μεν υπάρχει phantom image στο κέντρο ανάμεσα από τα ηχεία αλλά για να την δει πρέπει να κλείσει τα μάτια του, έτσι ώστε ο εγκέφαλος να "αποκοπεί" από το περιβάλλον. Αυτό συμβαίνει γιατί η "εικόνα" δεν είναι αρκετά συμπαγής και ναι μεν φτανουν τα cues της ηχογράφησης στην θέση ακρόασης, αλλά ελαφρώς χαλασμένα - παραποιημένα.
Αφού σταθεροποιηθεί και πυκνωσει η εικονα στο κέντρο ώστε ο ακροατής καταφέρει να την δει χωρίς να κλείνει τα μάτια του, το δεύτερο επίπεδο είναι η ικανότητα να διακρίνει κάποιος βάθος. Εδώ τα πράγματα διαφέρουν λίγο, γιατί πρέπει κάποιος να ξέρει να το ακούσει. Εξαιρεση είναι αν το σύστημα έχει δυνατότητα για pinpoint presentation και στο βάθος. Σε μερικά κομμάτια στα οποία το βάθος βρίσκεται εντός του χώρου είναι εφικτό να υπάρχει pinpoint presentation όπως συμβαίνει ανάμεσα στα ηχεία, αλλά δυσκολεύει πολύ όταν το βάθος εκτείνεται πίσω από τον τοίχο, όπου εκεί ο ήχος παραμένει "ambient".
Πώς το ακούμε τώρα. Εγώ σε αυτό το σημείο δυσκολεύτηκα λίγο, αλλά με βοήθησε η ενασχόλησή με την φωτογραφία, οπότε θα το περιγράψω όπως το σκεφτομαι. Σε μια φωτογραφία όταν θέλουμε να δώσουμε βάθος, θολώνουμε το background. Ακριβώς έτσι λειτουργεί ή τουλάχιστον έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ και το βάθος και στην δικάναλη αναπαραγωγή. Έντονη εικόνα (συνήθως φωνής) να ξεπετάγεται μπροστά από τα ηχεία, πολύ ισχυρό presentation, φουλ λεπτομέρεια όπου πολλές φορές ακούγεται το σάλιο του τραγουδιστή που λέει ο λογος και λιγο ποιο θολό άκουσμα, λίγο ποιό χαμηλής έντασης με λιγότερη λεπτομέρεια το δεύτερο layer από πίσω κ.ο.κ.
Το παρακάτω κομμάτι έχει πολύ έντονη αυτή την αίσθηση:
Και το τρίτο επίπεδο είναι η ακρόαση του χώρου ηχογράφησης. Ο χώρος είναι αυτό που μένει μετά το σβήσιμο μιας νότας, η απόσταση μεταξύ των οργανων. Η έντασή του είναι πολύ χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα στοιχεία και εδώ ο χαμηλός θόρυβος ενός συστήματος... παίζει τον ρόλο του. Ακούγεται για παράδειγμα πολύ έντονα στην συλλογή "Nojima Plays Liszt" στο Tidal, στις παύσεις ανάμεσα στις νότες αν ανεβάσει κάποιος την ένταση.
Αυτός ο ήχος δίνει συνήθως τον όγκο σε ένα άκουσμα και η χαμηλή του ένταση είναι ο λόγος που ο όγκος ενός κομματιού αυξάνεται με την αύξηση της έντασης του ήχου, γιατί γίνεται ποιό αντιληπτό στον ανθρώπινο εγκέφαλο, παρ όλο που στην πραγματικότητα μπορεί τις περισσότερες φορές να μην το ακούμε καν.
Εδώ υπεισέρχεται και ένα άλλο σημείο εξίσου σημαντικό. Από ένα σημείο και μετά, όσο αυξάνουμε την ένταση σε έναν οικιακό χώρο, ο ήχος γίνεται σαλάτα, γιατί αργούν να σβήσουν οι συχνότητες, η ενέργεια των στάσιμων χαμηλών συχνοτήτων αυξάνεται και μαζί με ολα αυτά αυξάνεται η παραμόρφωση. Επομένως ο κάθε χώρος έχει το δικό του sweet spot στο θέμα της έντασης το οποίο είναι μια ισορροπία μεταξύ όγκου, της διαφάνειας των μικρο-λεπτομερειών ιων χαμηλής έντασης και της παραμόρφωσης.
Αφού σταθεροποιηθεί και πυκνωσει η εικονα στο κέντρο ώστε ο ακροατής καταφέρει να την δει χωρίς να κλείνει τα μάτια του, το δεύτερο επίπεδο είναι η ικανότητα να διακρίνει κάποιος βάθος. Εδώ τα πράγματα διαφέρουν λίγο, γιατί πρέπει κάποιος να ξέρει να το ακούσει. Εξαιρεση είναι αν το σύστημα έχει δυνατότητα για pinpoint presentation και στο βάθος. Σε μερικά κομμάτια στα οποία το βάθος βρίσκεται εντός του χώρου είναι εφικτό να υπάρχει pinpoint presentation όπως συμβαίνει ανάμεσα στα ηχεία, αλλά δυσκολεύει πολύ όταν το βάθος εκτείνεται πίσω από τον τοίχο, όπου εκεί ο ήχος παραμένει "ambient".
Πώς το ακούμε τώρα. Εγώ σε αυτό το σημείο δυσκολεύτηκα λίγο, αλλά με βοήθησε η ενασχόλησή με την φωτογραφία, οπότε θα το περιγράψω όπως το σκεφτομαι. Σε μια φωτογραφία όταν θέλουμε να δώσουμε βάθος, θολώνουμε το background. Ακριβώς έτσι λειτουργεί ή τουλάχιστον έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ και το βάθος και στην δικάναλη αναπαραγωγή. Έντονη εικόνα (συνήθως φωνής) να ξεπετάγεται μπροστά από τα ηχεία, πολύ ισχυρό presentation, φουλ λεπτομέρεια όπου πολλές φορές ακούγεται το σάλιο του τραγουδιστή που λέει ο λογος και λιγο ποιο θολό άκουσμα, λίγο ποιό χαμηλής έντασης με λιγότερη λεπτομέρεια το δεύτερο layer από πίσω κ.ο.κ.
Το παρακάτω κομμάτι έχει πολύ έντονη αυτή την αίσθηση:
Και το τρίτο επίπεδο είναι η ακρόαση του χώρου ηχογράφησης. Ο χώρος είναι αυτό που μένει μετά το σβήσιμο μιας νότας, η απόσταση μεταξύ των οργανων. Η έντασή του είναι πολύ χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα στοιχεία και εδώ ο χαμηλός θόρυβος ενός συστήματος... παίζει τον ρόλο του. Ακούγεται για παράδειγμα πολύ έντονα στην συλλογή "Nojima Plays Liszt" στο Tidal, στις παύσεις ανάμεσα στις νότες αν ανεβάσει κάποιος την ένταση.
Αυτός ο ήχος δίνει συνήθως τον όγκο σε ένα άκουσμα και η χαμηλή του ένταση είναι ο λόγος που ο όγκος ενός κομματιού αυξάνεται με την αύξηση της έντασης του ήχου, γιατί γίνεται ποιό αντιληπτό στον ανθρώπινο εγκέφαλο, παρ όλο που στην πραγματικότητα μπορεί τις περισσότερες φορές να μην το ακούμε καν.
Εδώ υπεισέρχεται και ένα άλλο σημείο εξίσου σημαντικό. Από ένα σημείο και μετά, όσο αυξάνουμε την ένταση σε έναν οικιακό χώρο, ο ήχος γίνεται σαλάτα, γιατί αργούν να σβήσουν οι συχνότητες, η ενέργεια των στάσιμων χαμηλών συχνοτήτων αυξάνεται και μαζί με ολα αυτά αυξάνεται η παραμόρφωση. Επομένως ο κάθε χώρος έχει το δικό του sweet spot στο θέμα της έντασης το οποίο είναι μια ισορροπία μεταξύ όγκου, της διαφάνειας των μικρο-λεπτομερειών ιων χαμηλής έντασης και της παραμόρφωσης.
Last edited:
Γιώργος Κουν.
Supreme Member
Ένα μουσικό διάλειμμα πριν.... το επόμενο μέρος
Ακούω κάπου κάπου έναν ιντερνετικό σταθμό lounge οπου μέσω αυτού ανακάλυψα μια σειρά-συλλογή από δίσκους που λέγετε Ultra Lounge της Capitol records.
Ultra-Lounge - Wikipedia
en.wikipedia.org
Various Artists - Ultra-Lounge/Mondo Exotica: Volume One
Listen to Ultra-Lounge/Mondo Exotica: Volume One on TIDALtidal.com
Αυτές περιέχουν ηχογραφήσεις κυρίως από 50s και 60s σε μεγάλα studios εκείνης της εποχής με κορυφαία (τότε) μιρκόφωνα. Οι μουσικοί έπαιζαν μαζί στον χώρο με αποτέλεσμα τα μικρόφωνα ηχογραφούσαν και το δωμάτιο. Χρησιμοποιούσαν δωμάτια reverb, ειδικά η Capitol είχε διάσημα underground echo chambers όπου έστελναν τον ήχο σε ηχείο μέσα σε δωμάτιο και τον ξαναηχογραφούσαν με μικρόφωνα, άρα υπάρχει φυσικό ambience. και διάφορες άλλες παρόμοιες τεχνικές, με αναλογικά δημιουργημένα εφέ τα οποία δημιουργούσαν ένα πολύ "οργανικό" αποτέλεσμα. Ψάξτε με την βοήθεια της AI αν θέλετε, θα βρείτε πολλές σχετικές πληροφορίες. Άγνωστο βέβαια τι επεμβάσεις έχουν υποστεί κατά την ψηφιοποίηση, αλλά το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό, έχουν πολύ έντονα cues.
Εκεί θα βρείτε την πρώτη ηχογράφηση του ροζ πάνθηρα με τον Plas Johnson στο σαξόφωνο ανάμεσα από τα δύο ηχεία να "ζωγραφίζει". Έχω διαβάσει ότι οι μουσικοί που έπαιζαν μαζί του στην ηχογράφηση στο τέλος σηκώθηκαν και τον χειροκρότησαν.
https://avclub.gr/threads/i-moysiki-ton-paidikon-mas-chronon-dekaetia-50-ultra-lounge.4564/
- 17 April 2007
- 2,784
Chris2756
New member
Να πω κι εγω την γνωμη μου, σαν απομαχος σοφος γερος. Λοιπον παιδια μου, διαβασα με πολυ ενδιαφερον, ολες αυτες τις τεχνικες λεπτομεριες και ευχαριστως θα δεχομουν να με καλεσουν σε ενα τετοιο προσεγμενο χωρο, να ακουσω μουσικουλα, και καφεδακι να με κερασουν δεν θα ειμουν ακαταδεκτος.
Αλλα τωρα στα γεραματα, να παω να βγαλω το πολυτεχνειο ηλεκτρακουστικης στην Πατρα με δασκαλο τον Μουρτζοπουλο, για να μπορεσω να δημιουργησω ενα συστημα και την ηδανικη θεση ακροασης, για να ακουσω μουσικη μια ωρα την εβδομαδα, αντε να δω και καμια ταινιουλα, δεν θα το τολμουσα, τωρα στα γεραματα. Ξετρελαινομαι ομως να διαβαζω τετοια θεματα και να ... φανταζομαι.
Αλλα τωρα στα γεραματα, να παω να βγαλω το πολυτεχνειο ηλεκτρακουστικης στην Πατρα με δασκαλο τον Μουρτζοπουλο, για να μπορεσω να δημιουργησω ενα συστημα και την ηδανικη θεση ακροασης, για να ακουσω μουσικη μια ωρα την εβδομαδα, αντε να δω και καμια ταινιουλα, δεν θα το τολμουσα, τωρα στα γεραματα. Ξετρελαινομαι ομως να διαβαζω τετοια θεματα και να ... φανταζομαι.
- 17 April 2007
- 2,784
Χαίρομαι που το διαβάσατε κ σας άρεσε, ελπίζω να μην ήταν κουραστικό.
Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ έχω σχέση με τον κλάδο, αλλά το σίγουρο είναι ότι είναι πολύ ποιο εύκολο απ' οτι ακούγεται και κυρίως δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια για να ακούσει κάποιος τρισδιάστατα.