Τα πάντα για την αγορά και την ποιότητα του βινυλίου

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Φιλοι τους οποίους μόλις συμβουλεύτηκα μου ειπαν πως η καλύτερη έκδοση είναι το διπλό σαρανταπενταρι της Analogue Productions.
Οσο για την Ελληνική έκδοση δεν ανήκει στις χειρότερες.

Το οποίο πρώτα πρέπει να το βρεις, και αν το βρεις κάνει τουλάχιστον 80 ευρώ μαζί με τα μεταφορικά

 

[Θρησκος]

Δεύτερη επιλογή των φίλων μου,η αυθεντική μονοφωνικη του 1959 όμως δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ως προς την κατάσταση του δίσκου.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Δεύτερη επιλογή των φίλων μου,η αυθεντική μονοφωνικη του 1959 όμως δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ως προς την κατάσταση του δίσκου.

Αν το βρεις από καλό έμπορο του Discogs με πολλές θετικές αξιολογήσεις δε νομίζω να υπάρχει θέμα.

 

[panzer_dagon]

Έχει μια έκδοση στο discogs του '59 mono US στα 65€ vg/vg. Δεν τα δίνω τόσα για τυφλή αγορά. Έβαλα άλλη μια κόπια στη λίστα από Jazz Wax Records, Remastered, Stereo, 180 Gram, DMM 2010 USA & Europe nm/nm στα 18€ και την Columbia ‎– CS 8192, Legacy ‎– 19802803211, Sony Music ‎– 19802803211

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ]

Έχει μια έκδοση στο discogs του '59 mono US στα 65€ vg/vg. Δεν τα δίνω τόσα για τυφλή αγορά. Έβαλα άλλη μια κόπια στη λίστα από Jazz Wax Records, Remastered, Stereo, 180 Gram, DMM 2010 USA & Europe nm/nm στα 18€ και την Columbia ‎– CS 8192, Legacy ‎– 19802803211, Sony Music ‎– 19802803211

Nope. Η Jazz Wax είναι Ευρωπαϊκή εταιρεία με μάστερ αμφίβολης προέλευσης. Είναι πεταμένα λεφτά. Καλύτερα η Columbia.

 

[superfly]

Μακριά από Jazz Wax, είναι ίδια και χειρότερη απο την DOL.
Oι άλλες είναι κλασσικές ψηφιακές, δεν είναι το χάλι των παραπάνω, αλλά αν έχεις μια καλή έκδοση σε cd δεν υπάρχει λόγος να τις αγοράσεις (από τα ίδια ψηφιακά μάστερ είναι και τα εν λόγω βινύλια).

 

[panzer_dagon]

Nope. Η Jazz Wax είναι Ευρωπαϊκή εταιρεία με μάστερ αμφίβολης προέλευσης. Είναι πεταμένα λεφτά. Καλύτερα η Columbia.

Πήρα την Columbia. Ευχαριστώ

 

[AUDIOINSPECTOR]

Το οποίο πρώτα πρέπει να το βρεις, και αν το βρεις κάνει τουλάχιστον 80 ευρώ μαζί με τα μεταφορικά

Θα συμφωνήσω και εγώ με Θρήσκο ότι η συγκεκριμένη έκδοση της Analogue Productions είναι η καλύτερη που ακούσει για αυτό το album. Πρόκειται για διπλό 45αρι βινύλιο 180 gram. Την άκουσα σε σπίτι φίλου με καλό σύστημα, αγορασμένη πριν από 10 χρόνια περίπου. Υπάρχει διαθέσιμη απευθείας από Acoustic Sounds και πιθανόν σε άλλα καταστήματα εντός Ευρώπης

The Dave Brubeck Quartet-Time Out-45 RPM Vinyl Record|Acoustic Sounds

Acoustic Sounds Audiophile Vinyl Records

store.acousticsounds.com

 

[AUDIOINSPECTOR]

Το ερώτημα που γεννάται πάντα στις πιο σύγχρονες audiophile επανεκδόσεις είναι αν για τη χάραξη του δίσκου έχει χρησιμοποιηθεί το πρωτότυπο αναλογικό studio master, κάποιο αναλογικό αντίγραφο ασφαλείας ή νεώτερο ψηφιακό αρχείο DSD από μεταγενέστερη αντιγραφή. Πάντως οι σύγχρονες τεχνικές χάραξης δίσκων βινυλίου είναι τεχνικά πιο εξελιγμένες σε σχέση με αυτές των δεκαετιών 60 και 70 και κατά την άποψή μου ακούγονται καλύτερα από τις αρχικές. Υπάρχουν πάντα οι φωτεινές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Επίσης έχω την άποψη οτι οι εκδόσεις βινυλίων της δεκαετίας του 80 ήταν χειρότερες συγκριτικά με τις προηγούμενες δεκαετίες καθώς η μουσική βιομηχανία σταδιακά έστρεψε το ενδιαφέρον της στις εκδόσεις compact disc και δεν υπήρχε ενδιαφέρον για οποιαδήποτε τεχνολογική εξέλιξη στη χάραξη και εκτύπωση δίσκων βινυλίου.

 

[panzer_dagon]

Το ερώτημα που γεννάται πάντα στις πιο σύγχρονες audiophile επανεκδόσεις είναι αν για τη χάραξη του δίσκου έχει χρησιμοποιηθεί το πρωτότυπο αναλογικό studio master, κάποιο αναλογικό αντίγραφο ασφαλείας ή νεώτερο ψηφιακό αρχείο DSD από μεταγενέστερη αντιγραφή. Πάντως οι σύγχρονες τεχνικές χάραξης δίσκων βινυλίου είναι τεχνικά πιο εξελιγμένες σε σχέση με αυτές των δεκαετιών 60 και 70 και κατά την άποψή μου ακούγονται καλύτερα από τις αρχικές. Υπάρχουν πάντα οι φωτεινές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Επίσης έχω την άποψη οτι οι εκδόσεις βινυλίων της δεκαετίας του 80 ήταν χειρότερες συγκριτικά με τις προηγούμενες δεκαετίες καθώς η μουσική βιομηχανία σταδιακά έστρεψε το ενδιαφέρον της στις εκδόσεις compact disc και δεν υπήρχε ενδιαφέρον για οποιαδήποτε τεχνολογική εξέλιξη στη χάραξη και εκτύπωση δίσκων βινυλίου.

Πολύ σωστή παρατήρηση. Να προσθέσω ότι με τις σημερινές τιμές στα βινύλια στο ταβάνι και την τεχνολογία στο απόγειό της, δεν δικαιολογούνται κακογραμμένες επανεκδόσεις. Στο σημερινό κόστος, η αγορά ενός βινυλίου δεν νοείται να είναι “γουρούνι στο σακί”.