Και αφού τσιμπήσαμε 2 Ντεπονιάκια και κάθισε το μυαλό στη θέση του, ας πούμε τι είδαμε.
Θα ξεκινήσω από τα τεχνικά, μιας και ήταν αυτά που επηρέασαν βαθιά αυτό που είδα.
ΗΧΟΣ
Oh my God...
Όπως είπα και πιο πάνω, αν θέλουν από τα Village να μας αποδείξουν ότι τα ηχεία τους δεν καίγονται, το κατάφεραν.
Δυνατά!!! Πολύ δυνατά!!
Όπου υπήρχαν σκηνές δράσης, τα ηχεία εξαντλούσαν την ανοχή των ανθρώπινων τυμπάνων.
Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί τόση ένταση. Στις σκηνές της βύθισης του καραβιού πχ σε κάποιο σημείο δεν άκουγα καμία λεπτομέρεια. Ένα συνοθύλευμα πολύ δυνατών ήχων που, μαζί με τα sub που έπαιζαν ανηλεώς και χωρίς σταματημό, δεν έβγαζαν κανένα νόημα για το τι ακούς.
Οι διάλογοι από το κεντρικό ηχείο, με echo σπηλαίου (και δεν ήταν στη σκηνή του Πολύφημου), μερικές φορές, όταν μιλούσε ένας χαρακτήρας, φαίνονταν να παίζουν κάπου χαμηλά στην οθόνη και να προσπαθούν να γεμίσουν τον χώρο. Ακούγονταν μακριά, συνοδευόμενοι από την ανάλογη ηχώ. Κανένας εστιασμός.
Δεν ξέρω αν υπήρχαν περιφερειακά ηχεία. Δεν τα άκουσα ποτέ μέσα στον γενικό χαμό-χάος.
Τα sub, αν θέλουν να τους δώσω το τηλέφωνο του Καστρούνη να τους τα ευθυγραμμίσει, ευχαρίστως. Γιατί, παρότι ήταν πολύ δυνατά και αυτά, πολλές φορές λάσπωναν και μπούμαραν σε απίστευτο βαθμό, που έφτανε στο σημείο να τρίζει η οροφή της αίθουσας.
Ένας γενικός χαμός-τουρλουμπούκι.
Για μένα, το ηχητικό κομμάτι κατέστρεψε σε μεγάλο ποσοστό την ταινία. Δεν με άφησε να τη δω με τη δέουσα προσοχή, αφού μου προκαλούσε πονοκέφαλο.
Άντε να βρεις συναισθηματικούς δεσμούς και συναισθηματικές αυξομειώσεις μέσα σε αυτό.
Η μουσική, που είναι αριστουργηματική (για μενα ειναι η μιση ταινια) και από μόνη της είναι ικανή να σου μεταδώσει την ένταση και τη συναισθηματική αυξομείωση, έστω και αν την ακούσεις στο σπίτι σου στο -20 dB του ενισχυτή σου, στην αίθουσα κατακρεουργείται.
Δεν ξέρω αν ο Νόλαν είχε αυτό στο μυαλό του ως ηχητικό αποτέλεσμα για το έργο του, αν στα Village έχουν να πάρουν πιστοποίηση από το 2000 ή αν ο τεχνικός που έχουν είναι κουφός, αλλά προσωπικά μου κατέστρεψε την ταινία.
ΕΙΚΟΝΑ
Εντυπωσιακό το μέγεθος. Σε βάζει μέσα στην ταινία.
Εντυπωσιακό και το φως του laser, αλλά μην περιμένετε ούτε κινηματογραφικά μαύρα, ενώ το judder έκανε πάρτι στις κοντινές σκηνές.
Στο πέρασμα των καραβιών, τα κατάρτια πολλαπλασιάζονταν και τα πρόσωπα καταστρέφονταν από τα περάσματά τους στις κοντινές σκηνές, και αυτό λόγω του μεγέθους της οθόνης.
ΤΑΙΝΙΑ
Δεν θα την κρίνω σε βάθος, γιατί αυτό που είδα επηρεάστηκε βάναυσα από το τεχνικό κομμάτι, οπότε δεν μπορώ να κρίνω, με τα στάνταρ που ήθελα, αυτό που πραγματικά είδα.
Αυτό θα το κάνω αφού τη δω στη σπηλιά μου, σε δισκάκι.
Αυτό που θα πω είναι ότι η ταινία είναι μια αντιπολεμική ταινία.
Τελεία και παύλα.
Ο Νόλαν κατακεραυνώνει όλα όσα μας οδηγούν σε έναν πόλεμο, από την αρχαιότητα ως σήμερα: τις συνέπειες, τις αιτίες και τις αφορμές. Όλα όσα κουβαλούν όσοι ενεπλάκησαν σε τέτοιους πολέμους, από την Τροία ως το Βιετνάμ και το Ιράκ.
Το κόστος ενός πολέμου.
Τι τον ξεκινά; Ποια είναι τα βαθύτερα αίτια; Τι μένει μετά; (Είναι αυτό που βλέπουμε στο πρόσωπο της Ελένης.)
Σεβάστηκε απόλυτα το έργο του Ομήρου και έδωσε στον πολιτισμό μας, που χτίσαμε και καταστρέψαμε, μια ελπίδα.
«Ο πολιτισμός μας καταστρέφεται», λέει η Πηνελόπη — η μαρτυρία για την κρίση και την πτώση ενός ολόκληρου πολιτισμού.
Και αργότερα:
«Θα ξαναχτίσουμε αυτόν τον μεγάλο πολιτισμό».
Μαύρους, κόκκινους, κίτρινους ηθοποιούς δεν τους είδα καν. Είδα ερμηνείες, άλλες καλύτερες και άλλες χειρότερες.
Κορυφαία η Anne Hathaway. Για μένα, δώστε της το Όσκαρ από τώρα να τελειώνουμε.
Είναι εξαιρετική η ερμηνεία της. Ακόμα και με το σήκωμα του φρυδιού της ερμηνεύει. Κατά τη γνώμη μου είναι σαρωτική και τους επισκιάζει όλους.
Ο John Leguizamo, αποκάλυψη. Εξαιρετικός. Του ταίριαζε γάντι ο ρόλος.
Ο Matt δεν με ενθουσίασε — καλά, δεν πίστευα ποτέ ότι ήταν κανένας τρομερός ηθοποιός — αλλά διεκπεραιώνει τον ρόλο τίμια, πάντα με το γνώριμο στυλ του.
Δεν είναι ο τύπος του ηθοποιού-χαμαιλέοντα που θα ξετινάξει έναν ρόλο και θα του δώσει μια άλλη διάσταση.
Για μένα, αυτός που ήταν επίσης εξαιρετικός ήταν ο Robert Pattinson.
Δεν το περίμενα.
Πολύ πειστικός στην ενσάρκωση ενός θρασύ, πονηρού, δόλιου αλλά και απόλυτα δειλού μορφονιού, που θα κάνει τα πάντα βάζοντας μπροστά άλλους να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.
Η Samantha Morton... Τι ηθοποιάρα!
Από το πρώτο «α» που κάνει γεμίζει η οθόνη ταλέντο. Καταπληκτική στον ρόλο της Κίρκης. Δίνει ρεσιτάλ με άνεση!!
Και θα έρθω στον/στην — πείτε ό,τι θέλετε — Elliot Page.
Στον ρόλο του ήταν καθηλωτικός.
Ιδιοφυής η ιδέα του Νόλαν να του δώσει τον ρόλο του Σίνωνα , ενός μικρού αγοριού που δεν είναι άντρας αλλά ένα μικροκαμωμένο αγόρι, αφελές και αδύναμο, που δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη προσωπικότητα και πάει σε έναν πόλεμο που δεν μπορεί καν να καταλάβει, σαν να πηγαίνει εκδρομή.
Ο Page δίνει στον ρόλο αυτό το αγνό, το περιπετειώδες αγορίστικο, αλλά και το αφελές, ονειροπόλο κοριτσίστικο. Κάπου ανάμεσα, πουθενά ριζωμένο και κατασταλαγμένο.
Ιδιοφυης επιλογη κατά τη γνώμη μου.
Του βγάζω το καπέλο.
Στη σκηνή του Άδη είναι υπέροχος.
Ο Τομ, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Αλλά διεκπεραιώνει, χωρίς εκπλήξεις αλλά και χωρίς απώλειες, τον ρόλο του.
Και επειδή διάβασα και για τον Jon Bernthal...
Εμένα μου έκανε πάρα πολύ για Μενέλαος!!
Δεν μπορώ να κρίνω τίποτα περισσότερο, γιατί, όπως είπα, το τεχνικό κομμάτι μου κατέστρεψε την ταινία.
Θα την ήθελα πάντως πιο σκοτεινή.
Συγκλονιστική, για μένα, η σκηνή της καθόδου στον Άδη και το τετ-α-τετ του Οδυσσέα με την Πηνελόπη, που πίσω από ένα παραβάν τον ακούει και δεν μας αφήνει ο Νόλαν να καταλάβουμε — ούτε και αυτή, στην ουσία — αν έχει καταλάβει ότι αυτός που μιλάει είναι ο άνδρας της και απλα καστρωνει το σχεδιο της η οχι.
Την κρύβει έντεχνα.
Για μένα, το INTERSTELLAR παραμένει η καλύτερη ταινία του Νόλαν.
Δεν την είχα δει στον κινηματογράφο, ευτυχώς.
Πιστεύω ότι θα έχω πολύ καλύτερη οπτική όταν την ξαναδώ στο σπίτι μου.
PS
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πάει ο άλλος στον κινηματογράφο και ασχολείται κάθε πέντε λεπτά με το κινητό του και γράφει μηνύματα.
Τρεις είχα μπροστά μου τέτοιους, με τη φωτεινότητα στο τέρμα. Ο ένας, μάλλον, ήταν και στραβός, για να βλέπει την Hathaway στο Instagram. Δεν του έφτανε που την έβλεπε στη γιγαντοοθόνη.
Και μέσα σε όλα τα ανάποδα, χτυπήσανε εν χορώ όλα τα κινητά στο 112, που μας έστειλε η Πολιτεία για κάποιο λόγο — το έσβησα γρήγορα-γρήγορα και δεν είδα τι έγραφε — για να συμβάλει και αυτή στην καταστροφή.
Υπάρχουν πάρα πολλά που μπορεί να γράψει κανείς.
Αλλά ελπίζω να μπορέσω να επεκταθώ στη δεύτερη θέαση.
