To κακό είναι ότι το μέσο είναι ο εύκολος στόχος και λειτουργεί συχνά σαν αποδιοπομπαίος τράγος.... Είτε αυτό είναι ψηφιακό, είτε είναι αναλογικό.
το γεγονός είναι όμως ότι υπάρχουν βινύλια που ακούγονται καλύτερα από τα αντίστοιχα ψηφιακά και ψηφιακά που ακούγονται καλύτερα από τα αντίστοιχα βινύλια...
Για μένα η διαφορά είναι στη δουλειά που γίνεται από τους μηχανικούς ήχου (από την ηχογράφιση, μέχρι το μάστερ και μέχρι την εκτύπωση του τελικού προϊόντος) ακόμα και σε προϊόντα της ίδιας εταιρείας.
Για παράδειγμα το
http://www.amazon.co.uk/gp/product/B0009U55T2/ref=oss_product
ακούγεται απείρως καλύτερα στο βινύλιό του.
Όσο για ουτοπίες και ψευτοδιλλήματα του ύπου αναλογικό ή ψηφιακό, "Live ήχος", ζεστές χροιές, αναλογικό αποτέλεσμα αυτά είναι για να μας τα παίρνουν. Το 80% και βάλε της απόλαυσης εξαρτάται αποτην ποιότητα του προγράμματος και τα αυτιά και κυρίως το μυαλό μας!
Ενώ από την άλλη, το
http://www.amazon.co.uk/gp/product/B0002TKFR2/ref=oss_product
ακούγεται απείρως καλύτερο στο sacd του...
Τέλος πάντων...
Για την άνθιση του βινυλίου... ό,τι και να λέμε είναι υπαρκτή. Είτε είναι θέμα μάρκετινγκ, είτε συνειδητή επιλογή.
Για μένα και οι δύο κόσμοι είναι εξίσου αγαπητά κομμάτια της συλλογής μου. Εντελώς ψυχολογικά όμως, νομίζω ότι ευχαριστιέμαι περισσότερο το βινύλιο... Χώρια ότι με το ψηφιακό πολύ συχνά με πιάνει και μιά τρελλή βιασύνη/ανυπομονησία... καταλήγω να κάνω zapping στο δισκάκι με το τηλεκοντρόλ παρά να απολαμβάνω τη μουσική...