Όλοι οι νοήμονες αριστεροί, αλλά και οι δημοκράτες πολίτες πάσας αποχρώσεως που έχουν υποφέρει από τα μνημόνια, δεν μπορεί παρά να είναι ικανοποιημένοι σήμερα, έστω και αν υπάρχουν αρκετές σκιές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας από τους μεγάλους κερδισμένους κυρίως για δύο λόγους:
1) Κινήθηκε έξυπνα στο χώρο της κεντροαριστεράς που συνήθως αποτελεί προνομιακό πεδίο χωρίς ταυτόχρονα να κλείσει την πόρτα ακόμα και σε δεξιούς ψηφοφόρους.
2) Έθεσε (επιτέλους!) ζήτημα εξουσίας πράγμα πρωτοφανές για την Αριστερά εδώ και πολλά χρόνια.
Τα δύσκολα θα αρχίσουν αν κάποια στιγμή έρθει στην εξουσία. Όχι γιατί ο Τσίπρας δεν έχει το ανάστημα να σταθεί, ούτε γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δε διαθέτει αξιόλογο στελεχειακό δυναμικό. Κάθε άλλο.
Αλλά γιατί στο πρόγραμμά του υπάρχει μια θεμελιώδης αντίφαση: όχι στο μνημόνιο, ναι στην Ε.Ε. και στο ευρώ. Πράγμα που σημαίνει επαναδιαπραγμάτευση.
Άυτή η πρόταση θα είχε μια κάποια ρεαλιστική βάση μόνο εάν η Ευρώπη σαρωνόταν από ένα άνεμο ανανέωσης σε προοδευτική κατεύθυνση. Αντιθέτως, αυτό που κυριαρχεί είναι η δεξιά και η κεντροδεξιά και προσωπικά δεν τρέφω καμία αυταπάτη με την αλλαγή εξουσίας στη Γαλλία. Οπότε η πιθανότητα μιας επαναδιαπραγμάτευσης που θα έχει ουσιαστικές ελπίδες αλλαγής για μένα δύσκολα υφίσταται.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα δύο τινά:
1) Είτε ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να συμβιβαστεί επιτυγχάνοντας ένα μνημόνιο "με ανθρώπινο πρόσωπο" μοιράζοντας τα μέτρα σε μεγαλύτερο διάστημα και δίνοντας ταυτόχρονα στο σύμφωνο σταθερότητας μια πινελιά προοδευτικότητας και ανάπτυξης.
2) Είτε θα έρθει εκ των πραγμάτων σε πλήρη ρήξη με την Ε.Ε. και τα μνημόνια με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Έχω την εντύπωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αν καταφέρει να διατηρήσει την αναντίρρητη δυναμική του, είτε θα σκορπίσει μεγάλες απογοητεύσεις είτε θα μας χαρίσει μεγάλες χαρές και συγκινήσεις.
Θα δείξει εάν και όταν έρθει η ώρα του.
Το ΚΚΕ όπως έστρωσε ας κοιμηθεί. Το ξαναγράφω: δε νοείται αριστερό/κομμουνιστικό κόμμα να μένει λίγο πολύ καθηλωμένο εν μέσω τέτοιας καπιταλιστικής κρίσης. Προβλέπω εσωτερικούς κλυδωνισμούς με απροσδιόριστες προς το παρόν συνέπειες.
Το αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις. Σε πρώτη φάση δε φαίνεται επιτυχές αν σκεφτούμε τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργήσει κάποιοι κύκλοι. Από την άλλη όμως τριπλασίασε το ποσοστό της σε σχέση με το 2009 πράγμα που ούτε εύκολο είναι ούτε αυτονόητο. Έχω την εντύπωση ότι εν τέλει η δυναμική της δεν αποτυπώθηκε στις κάλπες γιατί επικράτησε εντός της Αριστεράς η λογική της χαμένης ψήφου.
Ο Τζήμερος, αν και έχω κατακεραυνώσει το πρόγραμμά του, είναι ο μεγάλος κερδισμένος από τους "μικρούς". Ένα κόμμα μόλις λίγων μηνών, κυρίως με ιντερνετική προβολή, μπορεί να αγγίξει το 2%! Ίσως το γεγονός ότι ο επικεφαλής του κινείται στο χώρο του μάρκετινγκ και γνωρίζει κάποιους κώδικες επικοινωνίας να του έδωσε ένα πλεονέκτημα. Κατά τα άλλα, χαίρομαι που ο νεοφιλελεύθερος συρφετός των μικρών κομμάτων (Τζήμερος, Ντόρα, Μάνος) έμεινε εκτός βουλής.
Ο Καμμένος είναι μεν αντιμνημονιακός, αλλά και σκληρός νεοφιλελεύθερος. Θέλει να εφαρμόσει με κάποιες παραλλαγές το πρόγραμμα της Τρόϊκας χωρίς την Τρόϊκα γιατί είναι "εθνικά υπερήφανος". Και όλα αυτά με μια γερή δόση από τη Δεξιά της δεκαετίας του 50. Δεν μπορώ να εκτιμήσω προς το παρόν το πώς θα κινηθεί.
Το μεγάλο ποσοστό αποχής το αποδίδω στους ψηφοφόρους των δύο μεγάλων κομμάτων: απογοητευμένοι μεν, τόσο κολλημένοι δε, που προτίμησαν να απέχουν παρά να το ρίξουν αλλού. Τι θα κάνει αυτό το ποσοστό σε ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές αν αποφασίσει να εμφανιστεί; Αστάθμητος παράγοντας που μπορεί να μπαλαντζάρει το αποτέλεσμα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Η επόμενη μέρα είναι κουίζ για δυνατούς λύτες. Μπορεί να έχουμε από συγκυβέρνηση πασοκ + νδ + πρόθυμοι (όπου πρόθυμοι δεν εννοώ μόνο ένα τρίτο κόμμα αλλά και βουλευτές που πιθανά να αποσκιρτήσουν) μέχρι επαναληπτικές εκλογές.
Αν γίνουν επαναληπτικές εκλογές ώστε με το στανιό να προκύψει σταθερή κυβέρνηση, θεωρώ σχεδόν σίγουρο ότι θα υπάρξουν δύο αντιδράσεις: κάποιοι κουρασμένοι από την κατάσταση θα επιστρέψουν στο μαντρί παρά την πρόσκαιρη αντιμνημονιακή ψήφο τους, και κάποιοι άλλοι θα το λάβουν ως εκβιασμό με αποτέλεσμα να στραφούν "για το γαμώτο" μαζικά στο ΣΥΡΙΖΑ. Και όλα αυτά υπό τη σκέπη μιας πρωτοφανούς τρομοκρατίας που θα αρχίσει από αύριο κιόλας από ντόπια και ξένα κέντρα.
Κατά τα άλλα, με θλίβει αφάνταστα ότι από αύριο θα πληρώνουμε με τους φόρους μας, και μάλιστα με παχυλούς μισθούς, τα 20+ κοπρόσκυλα της χρυσής αυγής.