Στο μεταξύ, ο Αλέξης έκλεισε το τηλέφωνο. Χαιρόταν που βοήθησε τον φίλο του τον Εδουάρδο να ξεφορτωθεί τη στρίγγλα. Εκτός από κακιά, ήταν και ηλίθια, ο χειρότερος συνδυασμός! Ακόμη και ο σουβλατζής δεν τη συμπαθούσε. Ευτυχώς που τελείωσε η ιστορία με τη σκρόφα.
Βέβαια, για χάρη του κολλητού του χρειάστηκε να υποκριθεί τον πισωκολλητό, αλλά με τον Εδουάρδο ήταν φίλοι από παιδιά, και για να βοηθήσει τους φίλους του ο Αλέξης θα έκανε τα πάντα. Κοίταξε με λατρεία το iPhone. "Να κάτι στο οποίο είναι πολύ καλύτερο από το HTC", σκέφτηκε, "γιατί ποιος θα πίστευε τον δήθεν έρωτά μας αν χρησιμοποιούσαμε Windows;".
Ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι η ώρα είχε περάσει. Έβαλε το μαύρο του τζάκετ, πήρε το κράνος και βγήκε από το διαμέρισμα. Άρχισε να σκέφτεται για τα πραγματικά του προβλήματα. Η Μισέλ από την Ιντερπόλ του είπε ότι πρέπει να προσέχει. Γιατί όμως; Μήπως έμαθαν κάτι και ξεσκεπάσουν το διπλό του παιχνίδι; Όμως τι έμαθαν; Πως; Από ποιόν; Έλπιζε ότι σύντομα στο ραντεβού τους η Μισέλ θα του ξεκαθάριζε τι έπρεπε να προσέχει.
Καθώς γλιστρούσε με τη μαύρη Χόντα στο βρεμένο οδόστρωμα, η καρδιά του γινόταν όλο και πιο μαύρη, τα σύννεφα πύκνωναν μέσα του...
