Η αγορά ενός ενισχυτή λειτουργίας D είναι κάτι πολύ ελκυστικό,
τουλάχιστον από πλευράς τεχνολογίας (υπόδειγμα σχεδιαστικής ευφυΐας), απόδοσης και αποδοτικότητας .
Το σκέφτομαι για αγορά στο μέλλον, γιατί νομίζω πως είναι ότι καλύτερο στο ζεστό καιρό που έχουμε στην Ελλάδα.
Αγαπώ τις λυχνίες μου αλλά νιώθω πως τις καταπονώ, με λειτουργία σε συνθήκες καύσωνα, ακόμα και με ταυτόχρονη χρήση κλιματισμού.
Όμως δύο πράγματα όμως με έχουν προβληματίσει.
Το πρώτο έχει να κάνει με το timing της δειγματοληψίας.
Δεν έχω δει καμία αναφορά σε ύπαρξη jitter του οποίου η επίδραση λογικά θα είναι μεγαλύτερη από τις ψηφιακές μηχανές (π.χ DAC),
δεδομένου της χρήσης τριγωνικού σήματος στον comparator (εκ των πραγμάτων επιρρεπέστερο σε jitter).
Φυσικά και δεν είναι ψηφιακός ένας ενισχυτής σε λειτουργία D, αλλά δεν παύει να είναι συσκευή δειγματοληψίας.
Tο δεύτερο είναι η ανεξάρτητη λειτουργία των δύο ενισχυτών (L και R), χωρίς ισοσυγχρονισμό
(π.χ σε ένα DAC η χρήση κοινού χρονισμού και στα δύο κανάλια είναι βασικός κανόνας).
Δεν γνωρίζω τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει στην στερεοφωνική εικόνα.
Μήπως θα είναι τα επόμενα βήματα σε μελλοντικές σχεδιάσεις;
Τι γνώμη έχετε στις δύο παραπάνω απορίες μου;
