Τραγούδια που έχουμε λιώσει στις δοκιμές μας
- Thread starter Tzimisce
- Start date
Βασικά έχει καλά δυναμικά το τραγούδι, ο ντράμερ έχει δώσει ρεσιτάλ και η ηχογράφηση έχει κρατήσει ένα καλό μέρος.στο υπόλοιπο ναι. Επικρατεί ένα ευχάριστο χάος γύρω από τον τραγουδιστή.
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,830
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,830
O Boris Blank των Yello θεωρείτε από πολλούς "μάγος" του ηχητικού σχεδιασμού. Ψάξτε τους αν δεν τους ξέρετε.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,830
Γενικά soundtrack δεν ακούω, όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, μάλλον δεν έτυχε, οπότε δεν γνωρίζω κ συνθέτες. Τον Hans Zimmer τον έμαθα από τον @vlad66 και σκαλίζοντας τις προάλλες τα HDTracks να βρω κάτι καλογραμμένο με μεγάλη κλίμακα και συμφωνηκό, έπεσα πάνω στο The world of Hans Zimmer A Symphonic Celebration (live) με την Radio Symphony Orchestra της Βιέννης.
Όλο το άλμπουμ είναι καταπλικτικό, αλλά προσωπικά ξεχώρισα το Perl Harbor Orchestra Suite.... τι κομματάρα...
Ξεκινάει με μια κιθάρα μπροστά κ βιολιά στο βάθος και σιγά-σιγά "χτίζει" μέχρι να μπουν τα μεγάλα τύμπανα και η Valentina Nafornita όπου κορυφώνεται. Μεγάλη κλίμακα, από δεξιά προς τα αριστερά που εκτείνεται και εκτός ηχείων κ βάθος...
Είναι από αυτά κομμάτια που εμένα μου προκαλούν "κάτι", ειδικά τις πρώτες φορές που το άκουσα.
Εδώ όλο το άλμπουμ:
Όλο το άλμπουμ είναι καταπλικτικό, αλλά προσωπικά ξεχώρισα το Perl Harbor Orchestra Suite.... τι κομματάρα...
Ξεκινάει με μια κιθάρα μπροστά κ βιολιά στο βάθος και σιγά-σιγά "χτίζει" μέχρι να μπουν τα μεγάλα τύμπανα και η Valentina Nafornita όπου κορυφώνεται. Μεγάλη κλίμακα, από δεξιά προς τα αριστερά που εκτείνεται και εκτός ηχείων κ βάθος...
Είναι από αυτά κομμάτια που εμένα μου προκαλούν "κάτι", ειδικά τις πρώτες φορές που το άκουσα.
Εδώ όλο το άλμπουμ:
Hans Zimmer - The World of Hans Zimmer - A Symphonic Celebration (Live)
Listen to The World of Hans Zimmer - A Symphonic Celebration (Live) on TIDAL
tidal.com
dimitris_av
AVClub Enthusiast
panzer_dagon
New member
- 5 February 2026
- 37
Το άλμπουμ One Second του 87 είναι το αγαπημένο μου. Ωραίο άκουσμα από βινύλιο αλλά και ψηφιακά.O Boris Blank των Yello θεωρείτε από πολλούς "μάγος" του ηχητικού σχεδιασμού. Ψάξτε τους αν δεν τους ξέρετε.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,830
https://tidal.com/album/282617386/u
Το πιάνο είναι έγχορδο, διότι ο ήχος βγαίνει από χορδές και ταυτόχρονα κρουστό γιατί ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου προέρχεται ουσιαστικά από ένα σφυράκι που χτυπάει τις χορδές του. Παράγει εκατοντάδες αρμονικές ταυτόχρονα, μιας και ο πιανίστας χρησιμοποιεί 10 δάκτυλα για να παίξει συν τα πεντάλ. Γι’ αυτό τον λόγο είναι εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο η αναπαραγωγή του, αλλά και η ηχογράφηση. Ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου σε ένα πιάνο, αποτελείτε από το χτύπημα του σφυριού το οποίο προκαλεί στιγμιαία έκρηξη υψηλών αρμονικών, η οποία σβήνει πάρα πολύ γρήγορα, αντικαθίσταται από την θεμελιώδη συχνότητα της νότας με τις αρμονικές της και στην συνέχεια το σταδιακό σβήσιμο. Και όλα αυτά περνάνε μέσα από ολόκληρο το ξύλινο σώμα του πιάνου.
Τεστ 1: Αν κάποιος έχει βρεθεί δίπλα σε ένα πιάνο όταν παίζει, ακόμα και Grand Piano το οποίο μπορεί να φτάσει τα 90-100db, καμία νότα δεν «τρυπάει» τα αυτιά του ακροατή. Όλα ακούγονται όμορφα και μαλακά. Δεν λέω το σύστημα να παίζει 100db και το πιάνο να μην ενοχλεί. Αυτό είναι δύσκολο, γιατί υπάρχει περιορισμός από τον χώρο. Αλλά σε φυσιολογικές για τον καθ' ένα στάθμες, το πιάνο δεν πρέπει να ενοχλεί πουθενά. Πρέπει να ακούγεται όμορφα και μαλακά.
Τεστ 2: Πρέπει να μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει (περιστασιακά βέβαια, όπου ακούγεται) τον ήχο από τα πεντάλ. Αυτός είναι ήχος όπου το μεταλλικό πεντάλ «χτυπάει» πάνω σε μία τσόχα, η οποία από κάτω της έχει ξύλο. Ο ήχος είναι πολύ χαρακτηριστικός, είναι ένα πνιχτό ντούπ και πρέπει να θυμίζει χτύπημα μετάλλου πάνω σε επικαλυμμένο ξύλο. Εδώ αν υπάρχει έστω και 2db βύθιση σε κάποια κρίσιμη για τον συγκεκριμένο ήχο (περιοχή) συχνοτήτων, ο ήχος θα ακουστεί σαν ένας απλός περιβαλλοντικός ανεπέσθητος κρότος, ένα απαλό χτύπημα που δεν θα θυμίζει πεντάλ. Για live ακρόαση και δοκιμή, η επίσκεψη σε ένα μαγαζί που πουλάει πιάνα είναι ότι πρέπει.
Τεστ 3: Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς όμως πολλές λεπτομέρειες.
Η παραγωγή ήχου από ένα πιάνο, αποτελείτε από 4 στάδια, τα οποία θα πρέπει να διακρίνονται.
Στάδιο 1: Χτύπημα με το σφυράκι πάνω στην χορδή. Εδώ είναι η έναρξη της νότας. Η αίσθηση ότι η νότα ξεκινάει ξεκάθαρα και αποφασιστικά, όχι «λασπωμένα» σαν μια θολή/μαλακή μάζα που χρειάζεται χρόνο για να σχηματιστεί. Αυτό θα πρέπει να γίνεται για κάθε διαφορετική νότα. Να ακούγεται ξεκάθαρα και απότομα το ξεκίνημά της.
Στάδιο 2: Εδώ ξεκινάει να αναπτύσσεται η νότα που αποτελείται από την θεμελιώδη συχνότητα και τις αρμονικές της. Θα πρέπει να αντιλαμβάνεται κάποιος την χροιά του ξύλου. Την αίσθηση ότι η νότα δεν ακούγεται σαν να βγαίνει από ένα ηλεκτρικό όργανο, αλλά ότι περνάει μέσα από ένα ξύλινο σώμα. Ο ήχος έρχεται μαζί με ένα χαρακτηριστικό «φύσημα», έχει «χρώμα».
Στάδιο 3: Εδώ η νότα έχει διαμορφωθεί πλήρως και ο ακροατής την αντιλαμβάνεται ως ένα ενιαίο ηχητικό «αντικείμενο».
Στάδιο 4: Η σταδιακή απόσβεση, η οποία δεν είναι ίδια σε όλες τις περιπτώσεις και ελέγχεται κυρίως από τον πιανίστα και φυσικά τον χώρο μέσα στον οποίο παίζει το πιάνο.
Αν υπάρχει κάτι που μου έχει ξεφύγει, όποιος θέλει συμπληρώνει.
Το πιάνο είναι έγχορδο, διότι ο ήχος βγαίνει από χορδές και ταυτόχρονα κρουστό γιατί ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου προέρχεται ουσιαστικά από ένα σφυράκι που χτυπάει τις χορδές του. Παράγει εκατοντάδες αρμονικές ταυτόχρονα, μιας και ο πιανίστας χρησιμοποιεί 10 δάκτυλα για να παίξει συν τα πεντάλ. Γι’ αυτό τον λόγο είναι εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο η αναπαραγωγή του, αλλά και η ηχογράφηση. Ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου σε ένα πιάνο, αποτελείτε από το χτύπημα του σφυριού το οποίο προκαλεί στιγμιαία έκρηξη υψηλών αρμονικών, η οποία σβήνει πάρα πολύ γρήγορα, αντικαθίσταται από την θεμελιώδη συχνότητα της νότας με τις αρμονικές της και στην συνέχεια το σταδιακό σβήσιμο. Και όλα αυτά περνάνε μέσα από ολόκληρο το ξύλινο σώμα του πιάνου.
Τεστ 1: Αν κάποιος έχει βρεθεί δίπλα σε ένα πιάνο όταν παίζει, ακόμα και Grand Piano το οποίο μπορεί να φτάσει τα 90-100db, καμία νότα δεν «τρυπάει» τα αυτιά του ακροατή. Όλα ακούγονται όμορφα και μαλακά. Δεν λέω το σύστημα να παίζει 100db και το πιάνο να μην ενοχλεί. Αυτό είναι δύσκολο, γιατί υπάρχει περιορισμός από τον χώρο. Αλλά σε φυσιολογικές για τον καθ' ένα στάθμες, το πιάνο δεν πρέπει να ενοχλεί πουθενά. Πρέπει να ακούγεται όμορφα και μαλακά.
Τεστ 2: Πρέπει να μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει (περιστασιακά βέβαια, όπου ακούγεται) τον ήχο από τα πεντάλ. Αυτός είναι ήχος όπου το μεταλλικό πεντάλ «χτυπάει» πάνω σε μία τσόχα, η οποία από κάτω της έχει ξύλο. Ο ήχος είναι πολύ χαρακτηριστικός, είναι ένα πνιχτό ντούπ και πρέπει να θυμίζει χτύπημα μετάλλου πάνω σε επικαλυμμένο ξύλο. Εδώ αν υπάρχει έστω και 2db βύθιση σε κάποια κρίσιμη για τον συγκεκριμένο ήχο (περιοχή) συχνοτήτων, ο ήχος θα ακουστεί σαν ένας απλός περιβαλλοντικός ανεπέσθητος κρότος, ένα απαλό χτύπημα που δεν θα θυμίζει πεντάλ. Για live ακρόαση και δοκιμή, η επίσκεψη σε ένα μαγαζί που πουλάει πιάνα είναι ότι πρέπει.
Τεστ 3: Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς όμως πολλές λεπτομέρειες.
Η παραγωγή ήχου από ένα πιάνο, αποτελείτε από 4 στάδια, τα οποία θα πρέπει να διακρίνονται.
Στάδιο 1: Χτύπημα με το σφυράκι πάνω στην χορδή. Εδώ είναι η έναρξη της νότας. Η αίσθηση ότι η νότα ξεκινάει ξεκάθαρα και αποφασιστικά, όχι «λασπωμένα» σαν μια θολή/μαλακή μάζα που χρειάζεται χρόνο για να σχηματιστεί. Αυτό θα πρέπει να γίνεται για κάθε διαφορετική νότα. Να ακούγεται ξεκάθαρα και απότομα το ξεκίνημά της.
Στάδιο 2: Εδώ ξεκινάει να αναπτύσσεται η νότα που αποτελείται από την θεμελιώδη συχνότητα και τις αρμονικές της. Θα πρέπει να αντιλαμβάνεται κάποιος την χροιά του ξύλου. Την αίσθηση ότι η νότα δεν ακούγεται σαν να βγαίνει από ένα ηλεκτρικό όργανο, αλλά ότι περνάει μέσα από ένα ξύλινο σώμα. Ο ήχος έρχεται μαζί με ένα χαρακτηριστικό «φύσημα», έχει «χρώμα».
Στάδιο 3: Εδώ η νότα έχει διαμορφωθεί πλήρως και ο ακροατής την αντιλαμβάνεται ως ένα ενιαίο ηχητικό «αντικείμενο».
Στάδιο 4: Η σταδιακή απόσβεση, η οποία δεν είναι ίδια σε όλες τις περιπτώσεις και ελέγχεται κυρίως από τον πιανίστα και φυσικά τον χώρο μέσα στον οποίο παίζει το πιάνο.
Αν υπάρχει κάτι που μου έχει ξεφύγει, όποιος θέλει συμπληρώνει.
Last edited: