Τραγούδια που έχουμε λιώσει στις δοκιμές μας
- Thread starter Tzimisce
- Start date
Βασικά έχει καλά δυναμικά το τραγούδι, ο ντράμερ έχει δώσει ρεσιτάλ και η ηχογράφηση έχει κρατήσει ένα καλό μέρος.στο υπόλοιπο ναι. Επικρατεί ένα ευχάριστο χάος γύρω από τον τραγουδιστή.
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
O Boris Blank των Yello θεωρείτε από πολλούς "μάγος" του ηχητικού σχεδιασμού. Ψάξτε τους αν δεν τους ξέρετε.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
Γενικά soundtrack δεν ακούω, όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, μάλλον δεν έτυχε, οπότε δεν γνωρίζω κ συνθέτες. Τον Hans Zimmer τον έμαθα από τον @vlad66 και σκαλίζοντας τις προάλλες τα HDTracks να βρω κάτι καλογραμμένο με μεγάλη κλίμακα και συμφωνηκό, έπεσα πάνω στο The world of Hans Zimmer A Symphonic Celebration (live) με την Radio Symphony Orchestra της Βιέννης.
Όλο το άλμπουμ είναι καταπλικτικό, αλλά προσωπικά ξεχώρισα το Perl Harbor Orchestra Suite.... τι κομματάρα...
Ξεκινάει με μια κιθάρα μπροστά κ βιολιά στο βάθος και σιγά-σιγά "χτίζει" μέχρι να μπουν τα μεγάλα τύμπανα και η Valentina Nafornita όπου κορυφώνεται. Μεγάλη κλίμακα, από δεξιά προς τα αριστερά που εκτείνεται και εκτός ηχείων κ βάθος...
Είναι από αυτά κομμάτια που εμένα μου προκαλούν "κάτι", ειδικά τις πρώτες φορές που το άκουσα.
Εδώ όλο το άλμπουμ:
Όλο το άλμπουμ είναι καταπλικτικό, αλλά προσωπικά ξεχώρισα το Perl Harbor Orchestra Suite.... τι κομματάρα...
Ξεκινάει με μια κιθάρα μπροστά κ βιολιά στο βάθος και σιγά-σιγά "χτίζει" μέχρι να μπουν τα μεγάλα τύμπανα και η Valentina Nafornita όπου κορυφώνεται. Μεγάλη κλίμακα, από δεξιά προς τα αριστερά που εκτείνεται και εκτός ηχείων κ βάθος...
Είναι από αυτά κομμάτια που εμένα μου προκαλούν "κάτι", ειδικά τις πρώτες φορές που το άκουσα.
Εδώ όλο το άλμπουμ:
Hans Zimmer - The World of Hans Zimmer - A Symphonic Celebration (Live)
Listen to The World of Hans Zimmer - A Symphonic Celebration (Live) on TIDAL
tidal.com
dimitris_av
AVClub Enthusiast
panzer_dagon
New member
- 5 February 2026
- 37
Το άλμπουμ One Second του 87 είναι το αγαπημένο μου. Ωραίο άκουσμα από βινύλιο αλλά και ψηφιακά.O Boris Blank των Yello θεωρείτε από πολλούς "μάγος" του ηχητικού σχεδιασμού. Ψάξτε τους αν δεν τους ξέρετε.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
https://tidal.com/album/282617386/u
Το πιάνο είναι έγχορδο, διότι ο ήχος βγαίνει από χορδές και ταυτόχρονα κρουστό γιατί ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου προέρχεται ουσιαστικά από ένα σφυράκι που χτυπάει τις χορδές του. Παράγει εκατοντάδες αρμονικές ταυτόχρονα, μιας και ο πιανίστας χρησιμοποιεί 10 δάκτυλα για να παίξει συν τα πεντάλ. Γι’ αυτό τον λόγο είναι εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο η αναπαραγωγή του, αλλά και η ηχογράφηση. Ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου σε ένα πιάνο, αποτελείτε από το χτύπημα του σφυριού το οποίο προκαλεί στιγμιαία έκρηξη υψηλών αρμονικών, η οποία σβήνει πάρα πολύ γρήγορα, αντικαθίσταται από την θεμελιώδη συχνότητα της νότας με τις αρμονικές της και στην συνέχεια το σταδιακό σβήσιμο. Και όλα αυτά περνάνε μέσα από ολόκληρο το ξύλινο σώμα του πιάνου.
Τεστ 1: Αν κάποιος έχει βρεθεί δίπλα σε ένα πιάνο όταν παίζει, ακόμα και Grand Piano το οποίο μπορεί να φτάσει τα 90-100db, καμία νότα δεν «τρυπάει» τα αυτιά του ακροατή. Όλα ακούγονται όμορφα και μαλακά. Δεν λέω το σύστημα να παίζει 100db και το πιάνο να μην ενοχλεί. Αυτό είναι δύσκολο, γιατί υπάρχει περιορισμός από τον χώρο. Αλλά σε φυσιολογικές για τον καθ' ένα στάθμες, το πιάνο δεν πρέπει να ενοχλεί πουθενά. Πρέπει να ακούγεται όμορφα και μαλακά.
Τεστ 2: Πρέπει να μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει (περιστασιακά βέβαια, όπου ακούγεται) τον ήχο από τα πεντάλ. Αυτός είναι ήχος όπου το μεταλλικό πεντάλ «χτυπάει» πάνω σε μία τσόχα, η οποία από κάτω της έχει ξύλο. Ο ήχος είναι πολύ χαρακτηριστικός, είναι ένα πνιχτό ντούπ και πρέπει να θυμίζει χτύπημα μετάλλου πάνω σε επικαλυμμένο ξύλο. Εδώ αν υπάρχει έστω και 2db βύθιση σε κάποια κρίσιμη για τον συγκεκριμένο ήχο (περιοχή) συχνοτήτων, ο ήχος θα ακουστεί σαν ένας απλός περιβαλλοντικός ανεπέσθητος κρότος, ένα απαλό χτύπημα που δεν θα θυμίζει πεντάλ. Για live ακρόαση και δοκιμή, η επίσκεψη σε ένα μαγαζί που πουλάει πιάνα είναι ότι πρέπει.
Τεστ 3: Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς όμως πολλές λεπτομέρειες.
Η παραγωγή ήχου από ένα πιάνο, αποτελείτε από 4 στάδια, τα οποία θα πρέπει να διακρίνονται.
Στάδιο 1: Χτύπημα με το σφυράκι πάνω στην χορδή. Εδώ είναι η έναρξη της νότας. Η αίσθηση ότι η νότα ξεκινάει ξεκάθαρα και αποφασιστικά, όχι «λασπωμένα» σαν μια θολή/μαλακή μάζα που χρειάζεται χρόνο για να σχηματιστεί. Αυτό θα πρέπει να γίνεται για κάθε διαφορετική νότα. Να ακούγεται ξεκάθαρα και απότομα το ξεκίνημά της.
Στάδιο 2: Εδώ ξεκινάει να αναπτύσσεται η νότα που αποτελείται από την θεμελιώδη συχνότητα και τις αρμονικές της. Θα πρέπει να αντιλαμβάνεται κάποιος την χροιά του ξύλου. Την αίσθηση ότι η νότα δεν ακούγεται σαν να βγαίνει από ένα ηλεκτρικό όργανο, αλλά ότι περνάει μέσα από ένα ξύλινο σώμα. Ο ήχος έρχεται μαζί με ένα χαρακτηριστικό «φύσημα», έχει «χρώμα».
Στάδιο 3: Εδώ η νότα έχει διαμορφωθεί πλήρως και ο ακροατής την αντιλαμβάνεται ως ένα ενιαίο ηχητικό «αντικείμενο».
Στάδιο 4: Η σταδιακή απόσβεση, η οποία δεν είναι ίδια σε όλες τις περιπτώσεις και ελέγχεται κυρίως από τον πιανίστα και φυσικά τον χώρο μέσα στον οποίο παίζει το πιάνο.
Αν υπάρχει κάτι που μου έχει ξεφύγει, όποιος θέλει συμπληρώνει.
Το πιάνο είναι έγχορδο, διότι ο ήχος βγαίνει από χορδές και ταυτόχρονα κρουστό γιατί ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου προέρχεται ουσιαστικά από ένα σφυράκι που χτυπάει τις χορδές του. Παράγει εκατοντάδες αρμονικές ταυτόχρονα, μιας και ο πιανίστας χρησιμοποιεί 10 δάκτυλα για να παίξει συν τα πεντάλ. Γι’ αυτό τον λόγο είναι εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο η αναπαραγωγή του, αλλά και η ηχογράφηση. Ο μηχανισμός παραγωγής του ήχου σε ένα πιάνο, αποτελείτε από το χτύπημα του σφυριού το οποίο προκαλεί στιγμιαία έκρηξη υψηλών αρμονικών, η οποία σβήνει πάρα πολύ γρήγορα, αντικαθίσταται από την θεμελιώδη συχνότητα της νότας με τις αρμονικές της και στην συνέχεια το σταδιακό σβήσιμο. Και όλα αυτά περνάνε μέσα από ολόκληρο το ξύλινο σώμα του πιάνου.
Τεστ 1: Αν κάποιος έχει βρεθεί δίπλα σε ένα πιάνο όταν παίζει, ακόμα και Grand Piano το οποίο μπορεί να φτάσει τα 90-100db, καμία νότα δεν «τρυπάει» τα αυτιά του ακροατή. Όλα ακούγονται όμορφα και μαλακά. Δεν λέω το σύστημα να παίζει 100db και το πιάνο να μην ενοχλεί. Αυτό είναι δύσκολο, γιατί υπάρχει περιορισμός από τον χώρο. Αλλά σε φυσιολογικές για τον καθ' ένα στάθμες, το πιάνο δεν πρέπει να ενοχλεί πουθενά. Πρέπει να ακούγεται όμορφα και μαλακά.
Τεστ 2: Πρέπει να μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει (περιστασιακά βέβαια, όπου ακούγεται) τον ήχο από τα πεντάλ. Αυτός είναι ήχος όπου το μεταλλικό πεντάλ «χτυπάει» πάνω σε μία τσόχα, η οποία από κάτω της έχει ξύλο. Ο ήχος είναι πολύ χαρακτηριστικός, είναι ένα πνιχτό ντούπ και πρέπει να θυμίζει χτύπημα μετάλλου πάνω σε επικαλυμμένο ξύλο. Εδώ αν υπάρχει έστω και 2db βύθιση σε κάποια κρίσιμη για τον συγκεκριμένο ήχο (περιοχή) συχνοτήτων, ο ήχος θα ακουστεί σαν ένας απλός περιβαλλοντικός ανεπέσθητος κρότος, ένα απαλό χτύπημα που δεν θα θυμίζει πεντάλ. Για live ακρόαση και δοκιμή, η επίσκεψη σε ένα μαγαζί που πουλάει πιάνα είναι ότι πρέπει.
Τεστ 3: Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς όμως πολλές λεπτομέρειες.
Η παραγωγή ήχου από ένα πιάνο, αποτελείτε από 4 στάδια, τα οποία θα πρέπει να διακρίνονται.
Στάδιο 1: Χτύπημα με το σφυράκι πάνω στην χορδή. Εδώ είναι η έναρξη της νότας. Η αίσθηση ότι η νότα ξεκινάει ξεκάθαρα και αποφασιστικά, όχι «λασπωμένα» σαν μια θολή/μαλακή μάζα που χρειάζεται χρόνο για να σχηματιστεί. Αυτό θα πρέπει να γίνεται για κάθε διαφορετική νότα. Να ακούγεται ξεκάθαρα και απότομα το ξεκίνημά της.
Στάδιο 2: Εδώ ξεκινάει να αναπτύσσεται η νότα που αποτελείται από την θεμελιώδη συχνότητα και τις αρμονικές της. Θα πρέπει να αντιλαμβάνεται κάποιος την χροιά του ξύλου. Την αίσθηση ότι η νότα δεν ακούγεται σαν να βγαίνει από ένα ηλεκτρικό όργανο, αλλά ότι περνάει μέσα από ένα ξύλινο σώμα. Ο ήχος έρχεται μαζί με ένα χαρακτηριστικό «φύσημα», έχει «χρώμα».
Στάδιο 3: Εδώ η νότα έχει διαμορφωθεί πλήρως και ο ακροατής την αντιλαμβάνεται ως ένα ενιαίο ηχητικό «αντικείμενο».
Στάδιο 4: Η σταδιακή απόσβεση, η οποία δεν είναι ίδια σε όλες τις περιπτώσεις και ελέγχεται κυρίως από τον πιανίστα και φυσικά τον χώρο μέσα στον οποίο παίζει το πιάνο.
Αν υπάρχει κάτι που μου έχει ξεφύγει, όποιος θέλει συμπληρώνει.
Last edited:
AUDIOLYTIC
AVClub Fanatic
- 13 August 2010
- 11,139
Παλιες ή νεες ηχογραφησεις , remastered ή οχι , δυνατες εντασεις ή οχι , ακριβα συστηματα ή οχι , φροντισμενοι χωροι ή οχι , καλωδια και ολα οσα μας ταλαιπωρουν .................................. the swing can hide in small "insignificant" things........................
Sonus Naturalis
Μέλος Σωματείου
Πολύ σωστά όλα τα παραπάνω. Έτσι ακούει κάποιος, όταν βρίσκεται μπροστά από ένα πιάνο. Τι και πόσο ποσοστό θα περάσει όμως σε μία ηχογράφηση εξαρτάται σε μεγάλα βαθμό από την τεχνική της ηχογράφησης που θα χρησιμοποιηθεί. Και υπάρχουν αρκετές.
Συνέπεια του παραπάνω γεγονότος είναι ότι δεν μπορούμε να κρίνουμε την απόδοση και την ποιότητα ενός ηχητικού συστήματος από μία και μόνη ηχογράφηση πιάνου. Χρειάζονται περισσότερες.
Όσο για τη δυναμική περιοχή του πιάνου είναι απλά τεράστια. Αρκεί να σκεφτούμε ότι καλύπτει άνετα μία μεγάλη αίθουσα συναυλιών. Και όσοι έχετε γειτονικό διαμέρισμα με πιάνο, είτε δίπλα, είτε στον από πάνω ή στον από κάτω όροφο, σίγουρα το ακούτε όταν παίζει. Κι' ας μεσολαβούν ενδιάμεσα τοίχοι και μονώσεις!
AUDIOLYTIC
AVClub Fanatic
- 13 August 2010
- 11,139
AUDIOLYTIC
AVClub Fanatic
- 13 August 2010
- 11,139
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
Δεν αναφέρθηκα σε χροιές ούτε σε φυσικότητα. Αυτά είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθούν, όπως και να ηχογραφηθούν.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ που έβγαλα,, το χρησιμοποίησα στο σύστημα μου για fine tunning, το οποίο σύστημα είναι μεσαίας κατηγορίας. Και ότι έχω περιγράψει το ακούω στο σύατημα μου πλέον, μετά από ενάμιση μήνα βελτιστοποίησης και 2 εβδομάδων fine tunning, κατά την διάρκεια του οποίου το συγκεκριμένο άλμπουμ το έλειωσα στην κυριολεξία.
Όλα αυτά που έχω περιγράψει συνδέονται άμεσα με την τονική ισορροπία του συστήματος και το πόσο καλά έχει ενσωματωθεί στον χώρο που παίζει.
Έχω ζήσει με πιάνο στο σπίτι για κάποια χρόνια.
Η σύζυγος έκανε μαθήματα και έπαιζε ,εγώ πειράματα..
Ένα τρακ που ήταν σχετικά σπάνιο, σε lp φυσικά,το έχω λιώσει.
Το έχω πάρει μαζί σε πολλές εκθέσεις,φίλους , γνωστούς, συστήματα..σε απίθανα πλατό.
Ένα τρακ που σε καθηλώνει με την άρθρωση,με την bass line ,την κιθάρα,την φωνή.
Πάνε κάποια χρόνια που 'κολλάω' με ότι με συνεπαίρνει,με ότι με συγκινεί ψυχικά..
Και αυτό το άσμα ,ένα κλασσικό δείγμα της παλιάς Brit Pop πέρασε απαρατήρητο.
Σε όσους το έβαλα,το έψαχναν απεγνωσμένα..δεν υπάρχει συνάδελφος που να μην τον συνεπήρε αυτό το απλό 'τραγουδάκι'.
Ξεκινώ με την φωνή που είναι πολύ smooth για να συγκινήσει ,αλλά τα λόγια...οι αρθρωτικοί φθόγγοι,η καθαρότητα ,τα 'μαζεμένα' συρριστικά !!!
Η Bass line χτυπά,δονεί τον χώρο χωρίς να είναι 'φουσκωμένη' ,η εστίαση κάθε οργάνου,η ακρίβεια στις ψηλές απ' την αρχή μέχρι το τέλος.
Το 'κάρφωμα' του ανθρώπινου ειδώλου με κάποιες μικροκινήσεις ,η ροή αλλά και το TEMPO που δεν του φαίνεται.
(Χάνει όταν δεν υπάρχει ακρίβεια στροφών).
Βέβαια είναι πρωτίστως προσωπικές απόψεις,αλλά όσοι το άκουσαν ,το χρησιμοποιούν στις δοκιμές τους.
Listen -Colin Vearncombe ,κατά κόσμον Black..
...' the people that you trust are the people you SHOULD watch..'
Η σύζυγος έκανε μαθήματα και έπαιζε ,εγώ πειράματα..
Ένα τρακ που ήταν σχετικά σπάνιο, σε lp φυσικά,το έχω λιώσει.
Το έχω πάρει μαζί σε πολλές εκθέσεις,φίλους , γνωστούς, συστήματα..σε απίθανα πλατό.
Ένα τρακ που σε καθηλώνει με την άρθρωση,με την bass line ,την κιθάρα,την φωνή.
Πάνε κάποια χρόνια που 'κολλάω' με ότι με συνεπαίρνει,με ότι με συγκινεί ψυχικά..
Και αυτό το άσμα ,ένα κλασσικό δείγμα της παλιάς Brit Pop πέρασε απαρατήρητο.
Σε όσους το έβαλα,το έψαχναν απεγνωσμένα..δεν υπάρχει συνάδελφος που να μην τον συνεπήρε αυτό το απλό 'τραγουδάκι'.
Ξεκινώ με την φωνή που είναι πολύ smooth για να συγκινήσει ,αλλά τα λόγια...οι αρθρωτικοί φθόγγοι,η καθαρότητα ,τα 'μαζεμένα' συρριστικά !!!
Η Bass line χτυπά,δονεί τον χώρο χωρίς να είναι 'φουσκωμένη' ,η εστίαση κάθε οργάνου,η ακρίβεια στις ψηλές απ' την αρχή μέχρι το τέλος.
Το 'κάρφωμα' του ανθρώπινου ειδώλου με κάποιες μικροκινήσεις ,η ροή αλλά και το TEMPO που δεν του φαίνεται.
(Χάνει όταν δεν υπάρχει ακρίβεια στροφών).
Βέβαια είναι πρωτίστως προσωπικές απόψεις,αλλά όσοι το άκουσαν ,το χρησιμοποιούν στις δοκιμές τους.
Listen -Colin Vearncombe ,κατά κόσμον Black..
...' the people that you trust are the people you SHOULD watch..'
that sometimes your life begins to go in direction you don't like,if you listen then..
Δεν τις εχω προχειρες για να τις αναφερω αλλα θα ψαξω να τις βρω.
Δυο παλιες ηχογραφησεις πιανου που ανακαλυψα τυχαια και θεωρω benchmark αναμεσα στις απειρες που υπαρχουν.
Το πιανο ηχογραφημενο απο κοντα γεμιζει ολο το δωματιο και συγκινει με τις χροιες, την λεπτομερεια και την δυναμικη του
αλλα και την αποδοση του ξυλινου ηχοχρωματος του οργανου.
Η μια ειναι της Νινα Σιμον σε ενα μπλουζ και η αλλη ενα θεμα, υποκρουση για τα κινουμενα σχεδια peanuts με τον Τσαρλυ Μπραουν.
Αυτο ισχυει για το cd, απο το στρημινγκ δεν περιμενω τιποτα αλλο απο ηχοχρωματικη και δυναμικη υποβαθμιση
οποτε ξερω οτι αυτο που λεω ειναι δυσκολο να επαληθευτει.
Δυο παλιες ηχογραφησεις πιανου που ανακαλυψα τυχαια και θεωρω benchmark αναμεσα στις απειρες που υπαρχουν.
Το πιανο ηχογραφημενο απο κοντα γεμιζει ολο το δωματιο και συγκινει με τις χροιες, την λεπτομερεια και την δυναμικη του
αλλα και την αποδοση του ξυλινου ηχοχρωματος του οργανου.
Η μια ειναι της Νινα Σιμον σε ενα μπλουζ και η αλλη ενα θεμα, υποκρουση για τα κινουμενα σχεδια peanuts με τον Τσαρλυ Μπραουν.
Αυτο ισχυει για το cd, απο το στρημινγκ δεν περιμενω τιποτα αλλο απο ηχοχρωματικη και δυναμικη υποβαθμιση
οποτε ξερω οτι αυτο που λεω ειναι δυσκολο να επαληθευτει.
Last edited:
Ge0rge
AVClub Addicted Member
- 17 April 2007
- 2,832
Νομίζω ότι στο streaming δεν είναι ότι οι πλατφόρμες π.χ. Tidal έχουν ηχολήπτες και κάθονται κάτω και "πειράζουν" τα κομμάτια. Δεν ξέρω αν είναι καν νόμιμο να κάνουν κάτι τέτοιο, διότι πρόκειται περι πνευματικής ιδιοκτησίας. Το θέμα είναι όμως ότι υπάρχουν πολλές εκδόσεις και επανεκδόσεις των κομματιών και ανάλογα την έκδοση, την χώρα κυκλοροφίας κτλ κτλ μπορεί να υπάρχουν διαφορές.
Έχω συγκεκριμένο CD για παράδειγμα, το οποίο έχει χειρότερη ποιότητα από το Tidal σε 1-2 κομμάτια. Έχει να κάνει με την έκδοση.
Cicadelic Ranger
AVClub Fanatic
- 16 December 2014
- 16,038
- Το Βασιλικο εμβατηριο του Λιονταριου
- Τις κοτες και τους κοκορες
- Τους ημιονους (κοινω μουλαρια)
- Τις χελωνες
- Τον ελεφαντα
- Τα κανγκουρω
- Το ενυδριο (ε ναι... και αυτο εχει την μουσικη του για το...ν ΣαινΣανς)
- Τους χαρακτηρες με καρυ αυτια
- Τον κουκο στο βαθος του δασους
- Το κλουβι... οχι με τις τρελες αλλα με τις καρδερινες
- Τους πιανιστες ( περιεργα ζωντανα και αυτοι- ξεχωριστοι)
- Τα απολιθωματα ( τραγουδανε πολυ περισσοτερο απ'οτι φινεται και λενε πολλα πραματα)
- Τον κυκνο
και το φιναλε του βασιλειου των ζωων
Απο την εκδοση του περιοδικου Diapason (για melomanes & audiophiles) Eιδικα προορισμενο για δικιμες hi fi. To καρναβαλι ειναι υπο την διευθυνση του Μαρκεβιτς.
- 1812 στην Mercury Antal Dorati
- Workshop, portland 68, colors των Hunger στην Psycho
- Βohemian Rhapsody
- Smoke on the Water & Highway star (studio) Αγγλικη η Γαλικη εκδοση.
- Hey You & Confortably Nubs απο το The Wall
Eπισης τον μακαβριο χορο απο τον ιδιο δισκο παραπανω.
- To καλοκαιρι των τεσσαρων εποχων απο Giardino Harmonico
- To καλοκαιρι των τεσσαρων εποχων απο Europa Galante
- Pavane pour une infante defunte απο τον Φριτς Ραϊνερ με την Συμφωνικη του Σικαγου
Kαι οπωσδηποτε απο παλιες ηχογραφησεις οχι τοσο τεχνολογικα αρτιες; αλλα αναγκαιες και για μενα σημαντικοτατο το πως αποδιδονται σε ενα συστημα..
- Οτι δυνατο απο Αποσπασματα συμφωνιων ( Μπετοβεν, Μπραμς, Μπρουκνερ), η εισαγωγων, διευθυνομενες απο Φουρτβανγκλερ, με την φιλαρμονικη του Βερολινου. Η επισης Μπετοβεν απο Toscanini.
Βεβαια ολα αυτα εξαρτονται απο την διαθεση και την διαθεσιμοτητα αυτου που ειναι γρηγορα εκδιδει τα μηχανηματα του, οποτε τα περασματα ειναι γρηγορα και αποσπασματικα γιατι δεν ειναι εκει για να βραδυαζονται.
Οποτε επισης απο CDs για τον ανωθε λογο.
Ο καταλογος μου ειναι αυτος αλλα βεβαια ποτε δεν ακουγεται ολοκληρος. Συνηθως ολα τελειωνουν στον ενα δισκο. Αυτον με τα ζωα.
- Τις κοτες και τους κοκορες
- Τους ημιονους (κοινω μουλαρια)
- Τις χελωνες
- Τον ελεφαντα
- Τα κανγκουρω
- Το ενυδριο (ε ναι... και αυτο εχει την μουσικη του για το...ν ΣαινΣανς)
- Τους χαρακτηρες με καρυ αυτια
- Τον κουκο στο βαθος του δασους
- Το κλουβι... οχι με τις τρελες αλλα με τις καρδερινες
- Τους πιανιστες ( περιεργα ζωντανα και αυτοι- ξεχωριστοι)
- Τα απολιθωματα ( τραγουδανε πολυ περισσοτερο απ'οτι φινεται και λενε πολλα πραματα)
- Τον κυκνο
και το φιναλε του βασιλειου των ζωων
Απο την εκδοση του περιοδικου Diapason (για melomanes & audiophiles) Eιδικα προορισμενο για δικιμες hi fi. To καρναβαλι ειναι υπο την διευθυνση του Μαρκεβιτς.
- 1812 στην Mercury Antal Dorati
- Workshop, portland 68, colors των Hunger στην Psycho
- Βohemian Rhapsody
- Smoke on the Water & Highway star (studio) Αγγλικη η Γαλικη εκδοση.
- Hey You & Confortably Nubs απο το The Wall
Eπισης τον μακαβριο χορο απο τον ιδιο δισκο παραπανω.
- To καλοκαιρι των τεσσαρων εποχων απο Giardino Harmonico
- To καλοκαιρι των τεσσαρων εποχων απο Europa Galante
- Pavane pour une infante defunte απο τον Φριτς Ραϊνερ με την Συμφωνικη του Σικαγου
Kαι οπωσδηποτε απο παλιες ηχογραφησεις οχι τοσο τεχνολογικα αρτιες; αλλα αναγκαιες και για μενα σημαντικοτατο το πως αποδιδονται σε ενα συστημα..
- Οτι δυνατο απο Αποσπασματα συμφωνιων ( Μπετοβεν, Μπραμς, Μπρουκνερ), η εισαγωγων, διευθυνομενες απο Φουρτβανγκλερ, με την φιλαρμονικη του Βερολινου. Η επισης Μπετοβεν απο Toscanini.
Βεβαια ολα αυτα εξαρτονται απο την διαθεση και την διαθεσιμοτητα αυτου που ειναι γρηγορα εκδιδει τα μηχανηματα του, οποτε τα περασματα ειναι γρηγορα και αποσπασματικα γιατι δεν ειναι εκει για να βραδυαζονται.
Οποτε επισης απο CDs για τον ανωθε λογο.
Ο καταλογος μου ειναι αυτος αλλα βεβαια ποτε δεν ακουγεται ολοκληρος. Συνηθως ολα τελειωνουν στον ενα δισκο. Αυτον με τα ζωα.