Zoom στο σκότος

Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Photis said:
Η Ιουλιέτα μια χαρά θα του τα σιδερωνε και θα του έφτιαχνε και τα κολάρα. Γι αυτό αυτοκτόνησε άλλωστε. Γιατί της στέρησαν την ευκαιρία να τον αγαπήσει. Ο Έρωτας δεν είναι κάτι τόσο άυλο όσο το παρουσιάζεις. Δεν είναι ένα αίσθημα που υπάρχει μόνο σε ειδικες συθήκες πιεσης και θερμοκρασίας. Είναι κάτι για το οποίο παλεύεις καθημερινά. Και εκτός από γλυκόλογα, χαδια και φιλιά έχει και καθάρισμα της τουαλέτας και πλύσιμο των πιάτων και σιδέρωμα των ρούχων. Αλλιώς απλά ονειρεύεσαι τον έρωτα δεν τον ζεις. Και το ότι αγαπούμε κατά καιρούς τους λάθος ανθρώπους έχει να κάνει με το ότι ακριβώς στη ζωή μας κάνουμε λάθη. Δεν κάνουμε λάθη στα όνειρα πόσο μάλλον όταν τα πλάθουμε εμείς στο κεφάλι μας.

Ένα ζεστό πιάτο φαί και ένα χαμόγελο από τη σύντροφό που περιμένει να σχολάσεις για να φάτε μαζί είναι έρωτας. Όπως έρωτας είναι το να ξεπατώνεσαι στη δουλειά για να πάρεις καμιά υπερωρία παραπάνω και να της πάρεις το κολιέ που είχατε δει στη βιτρίνα και σας φάνηκε πολύ ακριβό, την τελευταία φορά που βγήκατε βόλτα. Δεν είναι τόσο η ίδια η πράξη αλλά το κίνητρο που μετράει και κρατά την φλόγα αναμμένη.


"See, how she leans her cheek upon her hand! O that I were a glove upon that hand, that I might touch that cheek!" Romeo and Juliet Quote (Act II, Sc. II)

Και μετά.....αγάπη μου σιδέρωσε τα πουκάμισα.....

“To live is the rarest thing in the world. Most people exist, that is all.”

Δεν θέλω απλά να περνάω τη ζωή μου σα θεατής (ας το γυρίσουμε στο προσωπικό τώρα) ;)

Για μένα έρωτας είναι αυτό το συναίσθημα που κάνει όλη σου την καθημερινότητα να αστράφτει από χρώματα, αυτό που σου σκίζει το στήθος σε χίλια κομμάτια, αυτό που σε κάνει να γελάς και να κλαις με όλη σου τη δύναμη.......αυτό που ξέρεις ότι δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα αλλά......αλλά το θες γιατί για όσο κρατάει δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το οποίο να συγκρίνεται μαζί του και δεν υπάρχει λόγος να περάσει τη ζωή σου χωρίς αυτό.

Να κάνεις το ταξίδι και να μην έχεις ερωτευτεί και αγαπήσει βαθιά........δεν έχει νόημα...για μένα.

Δεν κάνουμε λάθη όταν ερωτευόμαστε τους λάθος ανθρώπους γιατί ο έρωτας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ!

Το πιάτο ζεστό φαί κτλ κτλ....ξαναλέω αυτά είναι πράγματα τα οποία κάνεις για ΟΠΟΙΟΝ και να αγαπάς...όχι μόνο για το αντικείμενο του πόθου και του έρωτά σου...

Εκείνο το άτομο...σε ολοκληρώνει.

Αλλα αν δεν το έχεις ζήσει αυτο ....τότε συζητάς για το καπάκι......
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Σπύρος Σούρλας said:
Οποιες δεν μπορούν να πλένουν μονες τους τα πιάτα να παρουν φιλιππινέζες.Με τετοια θέματα μονον καποιες καλοπλυμένες αστές ασχολούνται.Δεν ρωτάτε και τις γυναικες τού μόχθου ,που ειναι εργαζομενες μανάδες και παλευουν μαζί με τους αντρες τους να τα βγαλουν πέρα???Θα καγχάσουν

Και ανάμεσα προφταίνουν να διαβάσουν και λίγο Έκο για ποικιλία?

Ή μήπως αυτές οι γυναίκες του μόχθου είναι αυτές στις οποίες αναφέρεστε όταν λέτε για τα αρνητικά τους, τα ψώνια τους, τις ιδιοτροπίες τους κτλ?

Μην τα γυρνάμε όλα εκεί που θέλουμε......ακόμα και οι άνθρωποι που σκοτώνονται στη δουλειά και οι δύο μπορούν να συνεισφέρουν στις δουλειές του σπιτιού..ή επειδή σκοτώνονται και οι δύο πρέπει μόνο η γυναίκα να σφουγγαρίζει?
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

tatiana said:
Να κάνεις το ταξίδι και να μην έχεις ερωτευτεί και αγαπήσει βαθιά........δεν έχει νόημα...για μένα.

Δεν κάνουμε λάθη όταν ερωτευόμαστε τους λάθος ανθρώπους γιατί ο έρωτας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ!
Τελικά, είναι πνευματικός ο ερωτισμός ή δεν είναι;
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

suria said:
Τελικά, είναι πνευματικός ο ερωτισμός ή δεν είναι;

Η σεξουαλική καθαρά πράξη δεν χρειάζεται να έχει πνευματικά ερεθίσματα πέρα από το καθαρά οπτικό-αισθητικό.

Ο έρωτας όμως και συνεπώς και ο ερωτισμός είναι μία διαδικασία που σαφώς ξεκινά από τον πενυματικό ερεθισμό....αυτό το συναίσθημα του να κάθεσαι με το αντικείμενο του έρωτά σου να κοιτάζεις απλά τα αστέρια και να νιώθεις ότι αυτη είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής σου, η ολοκλήρωση, η άρση των φραγμων της μοναξιάς ακόμα και ο οργασμός είναι έντονα πνευματικές διεργασίες για αυτό και σε πειράματα σε ερωτευμένουν οι ηλεκτροδέκτες έδειχναν πολύ μεγάλο brain activity σε σχέση με τους άλλους.

Άλλωστε όταν κοιτάς τα μάτια του άλλου και τα ερωτεύεσαι....ουσιαστικά την ψυχή του βλέπεις......
 
Last edited:
Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

tatiana said:
Και ανάμεσα προφταίνουν να διαβάσουν και λίγο Έκο για ποικιλία?

Ή μήπως αυτές οι γυναίκες του μόχθου είναι αυτές στις οποίες αναφέρεστε όταν λέτε για τα αρνητικά τους, τα ψώνια τους, τις ιδιοτροπίες τους κτλ?

Μην τα γυρνάμε όλα εκεί που θέλουμε......ακόμα και οι άνθρωποι που σκοτώνονται στη δουλειά και οι δύο μπορούν να συνεισφέρουν στις δουλειές του σπιτιού..ή επειδή σκοτώνονται και οι δύο πρέπει μόνο η γυναίκα να σφουγγαρίζει?


Αν αυτό καταλάβατε απο το post μου....Μπαααα ο Εκο δεν βοηθαει στην καλη συμβιωση των ζευγαριών.Δεν τα αφορά ευτυχώς.Ουδέποτε η ψευτοπνευματική άσκηση βελτίωσε τίς σχέσεις.Τις γυναικες τού μοχθου τις σεβομαι γιατί στηνουν σπιτικά και οχι life-style εκθέσεις με τζακούζι.Ξερετε η ζωή ειναι πιό πολύπλοκη απο οποιοδήποτε εγκεφαλικό ανάγνωσμα.Και κάθε ζευγάρι ρυθμίζει την ευτυχία του ή την δυστυχία του.Δεν χρειάζεται σεμινάρια και θεωρητικές υποδείξεις.Θα μου επιτρέψετε να εχω κάποια εμπειρία επ´αυτού.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Σπύρος Σούρλας said:
Αν αυτό καταλάβατε απο το post μου....Μπαααα ο Εκο δεν βοηθαει στην καλη συμβιωση των ζευγαριών.Δεν τα αφορά ευτυχώς.Ουδέποτε η ψευτοπνευματική άσκηση βελτίωσε τίς σχέσεις.Τις γυναικες τού μοχθου τις σεβομαι γιατί στηνουν σπιτικά και οχι life-style εκθέσεις με τζακούζι.Ξερετε η ζωή ειναι πιό πολύπλοκη απο οποιοδήποτε εγκεφαλικό ανάγνωσμα.Και κάθε ζευγάρι ρυθμίζει την ευτυχία του ή την δυστυχία του.Δεν χρειάζεται σεμινάρια και θεωρητικές υποδείξεις.Θα μου επιτρέψετε να εχω κάποια εμπειρία επ´αυτού.


χαχα ΩΡΑΙΟΣ !!!!!!!!!!!!!!!!:ernaehrung004:
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Σπύρος Σούρλας said:
Αν αυτό καταλάβατε απο το post μου....Μπαααα ο Εκο δεν βοηθαει στην καλη συμβιωση των ζευγαριών.Δεν τα αφορά ευτυχώς.Ουδέποτε η ψευτοπνευματική άσκηση βελτίωσε τίς σχέσεις.Τις γυναικες τού μοχθου τις σεβομαι γιατί στηνουν σπιτικά και οχι life-style εκθέσεις με τζακούζι.Ξερετε η ζωή ειναι πιό πολύπλοκη απο οποιοδήποτε εγκεφαλικό ανάγνωσμα.Και κάθε ζευγάρι ρυθμίζει την ευτυχία του ή την δυστυχία του.Δεν χρειάζεται σεμινάρια και θεωρητικές υποδείξεις.Θα μου επιτρέψετε να εχω κάποια εμπειρία επ´αυτού.

Οι γυναίκες - και οι άντρες - που παλευουν είναι άξιοι σεβασμού γενικότερα.

Αλλά δυστυχώς άσχετοι με αυτό που συζητάμε. Και όσον αφορά στα τζακούζι.....δεν είναι απαραίτητο...είναι απολαυστικό.

Και στην απόλαυση δε λέω ποτέ όχι. Αν αυτό με κάνει υπερφίαλη so be it.

Η ζωή είναι δύσκολη. Και μετά πεθαίνεις. Θα ήθελες να προτάσω αυτή την άποψη?

Μην νομίζεις ότι οι γελαστές απόψεις και η αισιοδοξία συνεπάγονται μία ζωή χωρίς πάλη.........εγώ και η ζωή έχουμε κονταροχτυπηθεί στα ίσα αρκετές φορές.

Και να μου επιτρέψεις εμένα να έχω εμπειρία σε αυτό.
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

tatiana said:
"Για μένα έρωτας είναι αυτό το συναίσθημα που κάνει όλη σου την καθημερινότητα να αστράφτει από χρώματα, αυτό που σου σκίζει το στήθος σε χίλια κομμάτια, αυτό που σε κάνει να γελάς και να κλαις με όλη σου τη δύναμη.......αυτό που ξέρεις ότι δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα αλλά......αλλά το θες γιατί για όσο κρατάει δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το οποίο να συγκρίνεται μαζί του και δεν υπάρχει λόγος να περάσει τη ζωή σου χωρίς αυτό.

Να κάνεις το ταξίδι και να μην έχεις ερωτευτεί και αγαπήσει βαθιά........δεν έχει νόημα...για μένα.

(...)

Το πιάτο ζεστό φαί κτλ κτλ....ξαναλέω αυτά είναι πράγματα τα οποία κάνεις για ΟΠΟΙΟΝ και να αγαπάς...όχι μόνο για το αντικείμενο του πόθου και του έρωτά σου...

Εκείνο το άτομο...σε ολοκληρώνει.

Αλλα αν δεν το έχεις ζήσει αυτο ....τότε συζητάς για το καπάκι......

Όταν όμως τα χρώματα ξεθωριάσουν και τα άστρα χάσουν τη λάμψη τους, το καπάκι είναι εκεί και σε περιμένει. Και 9 στις 10 φορές αποτελεί και ένα πρώτης τάξεως άλλοθι για να τελειώσεις μια ερωτική σχέση, ειδικά αν αυτή ήταν και επιφανειακή. Η μαγεία χάνεται και γι αυτό δεν φταίει το καπάκι και το σιδέρωμα. Η μαγεία χάνεται γιατί την καις. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα που τα ζούμε στον υπερθετικό βαθμό. Κι αυτό δεν το αποφεύγει κανείς δυστυχώς. Το ότι σου μένει το καπάκι στο τέλος είναι η τραγική πλευρά του νομίσματος, ειδικά αν έχεις ζήσει τον έρωτα στον απόλυτο βαθμό και δεν θες να τελειώσει. Και πιάνεσαι από ότι σου έχει μείνει, λαμπερό ή μη...
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Photis said:
Όταν όμως τα χρώματα ξεθωριάσουν και τα άστρα χάσουν τη λάμψη τους, το καπάκι είναι εκεί και σε περιμένει. Και 9 στις 10 φορές αποτελεί και ένα πρώτης τάξεως άλλοθι για να τελειώσεις μια ερωτική σχέση, ειδικά αν αυτή ήταν και επιφανειακή. Η μαγεία χάνεται και γι αυτό δεν φταίει το καπάκι και το σιδέρωμα. Η μαγεία χάνεται γιατί την καις. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα που τα ζούμε στον υπερθετικό βαθμό. Κι αυτό δεν το αποφεύγει κανείς δυστυχώς. Το ότι σου μένει το καπάκι στο τέλος είναι η τραγική πλευρά του νομίσματος, ειδικά αν έχεις ζήσει τον έρωτα στον απόλυτο βαθμό και δεν θες να τελειώσει. Και πιάνεσαι από ότι σου έχει μείνει, λαμπερό ή μη...

Για αυτό και ο σοφός Oscar Wilde (του έχω μία μικρή αδυναμία...φαίνεται ε?):P λέει :

“They spoil every romance by trying to make it last forever.”


&

“The heart was made to be broken”

Αν φύγει λοιπόν αυτό το απόλυτο....τότε μένεις (αν μείνεις) με τη συμβίωση...και στη συμβίωση (όπως σε κάθε κοινωνικό συμβόλαιο) δίνεις και παίρνεις (σχεδόν) ισότιμα αν θέλεις να κρατήσει.

Ενώ στον έρωτα......ασε τι δίνεις και τι παίρνεις (μην ακούσω πονηρά σχόλια τώρα) την έχεις χάσει τη μπάλα από την αρχή (που είναι η μπάλα....οεοεο)

Υπάρχουν πάντως και μαγείες που κρατάνε....λίγες....σπάνιες......όχι απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο αλλά κρατάνε.......
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

tatiana said:
Υπάρχουν πάντως και μαγείες που κρατάνε....λίγες....σπάνιες......όχι απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο αλλά κρατάνε.......

Δεν κρατάνε. Τις κρατάς. Με νύχια και με δόντια.
 
Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Photis said:
Δεν κρατάνε. Τις κρατάς. Με νύχια και με δόντια.

Αυτές είναι οι πολλές....είπα λίγες...ελάχιστες...που κρατάνε.....αν κάποιος είναι απίστευτα τυχερός αλλά και άξιος.....ειδικά άξιος...και αν περιμένει...μπορεί και να του τύχει...μπορεί
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Photis said:
Δεν κρατάνε. Τις κρατάς. Με νύχια και με δόντια.

Αν προσπαθείς να τις κρατάς έχεις χάσει το παιχνίδι. Αν είναι να μείνουν, θα μείνουν, αν έχουν τελειώσει έχουν τελειώσει. Κάθε προσπάθεια του να κρατήσεις κάτι που στην ουσία έχει τελειώσει οδηγεί σε αδιέξοδα και τερατογεννέσεις συναισθηματικές...
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Γιώργος Κυριακαράκος said:
Αν προσπαθείς να τις κρατάς έχεις χάσει το παιχνίδι. Αν είναι να μείνουν, θα μείνουν, αν έχουν τελειώσει έχουν τελειώσει. Κάθε προσπάθεια του να κρατήσεις κάτι που στην ουσία έχει τελειώσει οδηγεί σε αδιέξοδα και τερατογεννέσεις συναισθηματικές...

Ναι ναι ... ετσι ειναι...:tdown:
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Zoom στο σκότος

Γιώργος Κυριακαράκος said:
Αν προσπαθείς να τις κρατάς έχεις χάσει το παιχνίδι. Αν είναι να μείνουν, θα μείνουν, αν έχουν τελειώσει έχουν τελειώσει. Κάθε προσπάθεια του να κρατήσεις κάτι που στην ουσία έχει τελειώσει οδηγεί σε αδιέξοδα και τερατογεννέσεις συναισθηματικές...

Μεγάλη κουβέντα ρε φίλε.. και πέρα για πέρα αληθινη!:grinning-smiley-043
 
Εγώ πάλι πιστεύω ότι η φλόγα χρειάζεται την προσπάθειά μας για να μείνει ζωντανή. Αν τα αφήσουμε όλα στην τύχη ζήτω που καήκαμε...

Από τη στιγμή όμως που "the thrill is gone" τότε ναι, δεν έχει κανένα νόημα.
 
Photis said:
Εγώ πάλι πιστεύω ότι η φλόγα χρειάζεται την προσπάθειά μας για να μείνει ζωντανή. Αν τα αφήσουμε όλα στην τύχη ζήτω που καήκαμε...

Από τη στιγμή όμως που "the thrill is gone" τότε ναι, δεν έχει κανένα νόημα.

Όσο και να προσπαθείς αν η φλόγα σβήνει είσαι έτοιμος να την νιώσεις για κάποιον άλλο...σκληρό αλλά αληθινό φοβάμαι
 
Αν προσπαθούν και οι δυό, η φλόγα δεν σβήνει έτσι εύκολα. Απλά έχουν μάθει τώρα πια και στα δύσκολα όλοι την κάνουν "Λούης"! Κάτσε φίλε/η να προσπαθήσεις. Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω. Και εξάλλου ας μην γελιόμαστε. Στην αρχή υπάρχει φλόγα, με την έννοια της κάψας και της φούντωσης. Οταν παιρνούν όμως τα χρόνια η φλόγα σβήνει σιγά σιγά, χωρίς όμως να σημαίνει κυριολεκτικά ότι σβήνει. Υπάρχει μετά έντονο το συναίσθημα της αγάπης και της εκτίμησης στον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Αν στηριζόμασταν μόνο στην φλόγα, τότε καμία σχέση δεν θα κρατούσε. Προσπάθεια θέλει όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή.
 
Ποτέ δεν τελειώνει τίποτε και όλα είναι πάντα στο χέρι μας μιας και μέσα μας είμαστε πάντα ίδιοι. Αρκεί να νοιάζεσαι και τ’άλλα βγαίνουν μόνα τους. Εκτός αν έχεις κάνει τη στραβή κι έχει ραγίσει το γυαλί ή τη βγάζεις όλο το βράδυ με το κοντρόλ στο χέρι. Αν το θες πραγματικά πάλι έρχεται η φλόγα. (Reboot, scandisk κι έφυγες…)

προτού αφήσω την κάμαρά μου
γυρίζω και σκύβοντας μέσα στο πρωί
φυλάω αυτό το μαξιλάρι,
αγαπημένη μου
όπου τα γέλια μας θα ζήσουν
 
panosxgr said:
Αν προσπαθούν και οι δυό, η φλόγα δεν σβήνει έτσι εύκολα. Απλά έχουν μάθει τώρα πια και στα δύσκολα όλοι την κάνουν "Λούης"! Κάτσε φίλε/η να προσπαθήσεις. Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω. Και εξάλλου ας μην γελιόμαστε. Στην αρχή υπάρχει φλόγα, με την έννοια της κάψας και της φούντωσης. Οταν παιρνούν όμως τα χρόνια η φλόγα σβήνει σιγά σιγά, χωρίς όμως να σημαίνει κυριολεκτικά ότι σβήνει. Υπάρχει μετά έντονο το συναίσθημα της αγάπης και της εκτίμησης στον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Αν στηριζόμασταν μόνο στην φλόγα, τότε καμία σχέση δεν θα κρατούσε. Προσπάθεια θέλει όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή.

Εγώ το βλέπω διαφορετικά...προφανώς αν σβήσει η φλόγα μπορεί να μείνει αγάπη και εκτίμηση. Όμως τότε έχει έρθει η ώρα να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση, γιατί στην ουσία έχει γίνει από μόνη της μια πολύ δεμένη φιλική σχέση και όχι ερωτική.
Τι κυνηγάμε όλοι? Την ουτοπία της μιας παντοτινή σχέσης. Ναι μπορεί να υπάρξει για αυτό την κυνηγάμε, αλλά ελάχιστοι από εμάς θα το επιτύχουμε σε απόλυτο βαθμό. Το χειρότερο είναι να προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι το έχουμε πετύχει όταν η πραγματικότητα μας διαψεύδει (τόσο δύσκολο είναι να παραδεχθείς ότι η σχέση έχει εξελιχθεί σε φιλική μόνο?).
Στη μοναδική περίπτωση που θα έμπαινα στη διαδικασία να διατηρίσω μια σχέση που για μένα έχει πεθάνει, αλλά ακόμα υπάρχει σεβασμός και αγάπη, θα ήταν αν στην μέση υπήρχαν και παιδιά. Αλλά εκεί αλλάζουν πάρα πολλά δεδομένα και μπαίνουμε σε άλλη συζήτηση.

Κάποιος κάποτε είχε πει πως η αγάπη είναι αυτή που κάνει τον κόσμο να γυρίζει...Η αγάπη έτσι όπως την εννοεί η πλειοψηφία σήμερα όχι μόνο δεν κάνει τον κόσμο να γυρίζει, αλλά τον κρατά σφικτά δεμένο. Μας θέλει να πιστεύουμε πως η αγάπη είναι πολύ αγνή για να εμφανιστεί για περισσότερα από ένα πρόσωπα. Μας κλείνει τα μάτια για να βλέπουμε τον ΕΝΑ/ΜΙΑ...Όμως υπάρχουν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι εκεί έξω.
Να μοιραστώ τέλος μαζί σας τους παρακάτω στίχους...

I've done it all before
Losing my head, sharing my bed
Love in the bath, love on the floor
Done it all before
Words in the dark, breathing too fast
The door closes gently
We're touching at last
I want to hold you, I want to keep you
Take it easy, let's take it slow
Make it last, don't want to lose it
Love will die, love will go
I've done it all before but not with you
I've done it all before
Sharing my head, losing my bed
Love by routine, a matter of course
I've said it all before
Words in the dark, raising my voice
The heart beats the silence
And then the remorse

I want to hold you, I want to keep you
Take it easy, let's take it slow
Make it last, don't want to lose it
Love will die, love will go
I've done it all before but not with you
Nothing we say can be trusted
Nothing we say is a lie
Nothing we do will be wasted
Nothing we do can survive

It always happens again
No need to worry, no need to cry
Another face another time
It always happens again
Another chance, another story
Another dream to wake up from
When we've had our time
But this is now love, it's you and me love
Take it easy, let's take it slow
Make it last, don't want to lose it
Love will die, love will go
I know
I've done it all before
But not with you...
 
Last edited:
Λυπάμαι που δεν μπορώ να καταλάβω τις απόψεις σας περί του δεν υπάρχει δεν μπορώ αλλά δεν θέλω η του να προσπαθείς για να κρατήσεις μια σχέση διότι δεν τα εχω νιώσει.

Στην θεα της γυναίκας μου βλέπω την 24χρονη κοπέλα που στο πέρασμά της μπροστά μου πρίν απο 16 χρόνια κάτι σκίρτησε μέσα μου.
Μετά απο τόσα χρόνια και δυο παιδιά νιώθω την ίδια έλξη όπως και πρώτα με αποτέλεσμα να της φέρομαι σαν να την γνώρισα πρίν λίγες μέρες και το καλύτερο νιώθω πως μπορώ να κάνω τα πάντα για αυτήν . Και είναι αμοιβαίο αυτό και δεν χρειάζεται προσπάθεια απο κανέναν μας γιατί μόλις τώρα αρχίσαμε .

Πιστεύω στο θέμα της σχέσης οτι ο παράγοντας τύχη είναι πάνω απ' όλα , δηλαδή τι θα σου κάτσει , η όπως λένε και οι πιο παλιοί τυχερά είναι αυτά .