Και ;;;ναι δεν λεω
και 2 και τρια χέρια.
Αλλά έπεσε και δράπανο....
Σουρφασέρ και χρώμα έριξα και στις τρύπες..
Αν εννοείς τι προφυλάξεις έπαιρνα όταν δούλευα, όχι κάτι το ιδιαίτερο..
Πλύσιμο τα χέρια συχνά πυκνά και τα γρέζια μαζί με τα άλλα μέταλλα που βγάζει ο τόρνος δίπλα στο δράπανο σε μια σακούλα..
Κάποια στιγμή όταν γεμίσει θα την χαρίσω σε ένα μηχανουργείο να την κάνει ότι θέλει για σκραπ..
Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση ;;;
Το μαγαζί που αγοράζω τα μολύβια το έχει πατέρας και γιος.. ο πατέρας πρέπει να είναι καμιά 80αριά ετών και μέρα νύχτα είναι εκεί και πίνει καφέ..
Ο γιος 50+ , από μικρός στο μαγαζί..
Οι κυριότεροι πελάτες τους είναι οι ψαράδες για τους οποίους φτιάχνουν τα βαρίδια για τις πετονιές κλπ...
Έχουν ένα μικρό χυτήριο και λιώνουν μόλυβδο κάθε λίγο και λιγάκι..
Γάντια δεν τους έχω δει να φοράνε ποτέ...
Τρώνε σε μια αυτοσχέδια πρέσα το κολατσιό τους , στην ίδια πρέσα που μου έκανε "αλφαδιά" το μεγάλο κομμάτι το οποίο έκανε waves και σε κάποια τμήματα ακουμπούσε τις κολλήσεις από τα εξαρτήματα της πλακέτας..
Πως διάολο δεν έχουν πάθει τίποτα τόσα χρόνια μες τα μολύβια ;;;;
Και ίχνος καράφλας κανείς τους !!
Ο "μικρός" μάλιστα έχει και χαίτη και μόλις πάρει το χάρτινο χρήμα στα χέρια του το περνάει από το κούτελο μέχρι το τέρμα της μαλλούρας για να γίνουν πολλά (τα λεφτά) σαν τα μαλλιά του... !!
Βγάλε άκρη........














