Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Η αποτυχία του κομμουνισμού
- Thread starter tigergreg
- Start date
D I M __ Z
AVClub Fanatic
Κωστας Λυμπεροπουλος
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 14,350
το σκάτωσαν Κώστα, καμμία αμφιβολία...ίσως να είναι η Ανθρώπινη Μοίρα τελικά...
Κωστας Λυμπεροπουλος
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 14,350
τιμητής ο : ΣYN κήνσορας. 1. (...) 2. (μτφ.) άνθρωπος που κρίνει και επικρίνει τις γνώμες και τις πράξεις των άλλων.
παντως ειναι φαινομενο που στον Κομμουνισμο εχουν διαλυθει τα Κεντρικα και λειτουργουν τα υποκαταστηματα:guitarist::guitarist:
Κωστας Λυμπεροπουλος
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 14,350
και με τους φασίστες τα ίδια και χειρότερα γίνονται έννοια σου
opcorn:ασε που έχουν και ...ρεύμα. θα ...μας κρυώσουν τα καημένα...
Last edited:
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΡΓΗΣΕΣ 34 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΑ. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ. ΔΕΣ ΕΑΝ ΜΠΟΡΕΣΗΣ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "ΨΕΥΤΗΣ ΗΛΙΟΣ" ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΑ ΜΙΧΑΛΚΟΦ ΟΠΟΥ ΔΕΙΧΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΑΚΡΑΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ ΟΠΟΥ ΤΟΥΦΕΚΙΣΤΗΚΕ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΗ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ ΤΟΝ ΧΡΟΥΤΣΩΦΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝΙΣΜΟ.
nikosGX
Supreme Member
- 9 November 2007
- 7,539
Re: Απάντηση: Re: Η αποτυχία του κομμουνισμού
Επειδή το παραπάνω επαναλαμβάνεται και ίσως να εντυπωσιάζει κάποιους, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι η Ρωσία κέρδισε όχι επειδή ήταν κομουνιστική, αλλά παρά το ότι ήταν κομουνιστική. Και βέβαια, τα 20 εκ. Ρώσοι που πέθαναν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ήταν κομουνιστές, απλοί άνθρωποι ήταν. Τα μέλη του κόμματος ήταν μικρό ποσοστό και ήταν και προστατευμένοι, σπάνια πήγαιναν στην πρώτη γραμμή.
Είναι σαν να λέμε ότι το Έπος της Αλβανίας του 1940 έγινε από έλληνες φασίστες επειδή η Ελλάδα έτυχε να έχει δικτατορία εκείνη την εποχή! Όχι βέβαια. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν είχαν σχέση με τον Μεταξά και θα πολεμούσαν ανεξάρτητα από ποιος κυβερνάει τη χώρα. Το ίδιο και οι Ρώσοι.
Επιπλέον όμως στην περίπτωση της ΕΣΣΔ ισχύουν και τα εξής:
1. Η κομουνιστική ηγεσία υπέγραψε συμμαχία με τον Χίτλερ και δεν ήθελε πόλεμο, αντίθετα έκανε ότι μπορούσε να τον αποφύγει.
2. Ο Στάλιν το 1937-38 έστειλε χωρίς λόγο στα κάτεργα το 80% των αξιωματικών του στρατού. Ο κόκκινος στρατός λοιπόν ήταν ουσιαστικά ακέφαλος. Ο Χίτλερ ήταν στην εξουσία από το 1934, δηλαδή ο Στάλιν υπολόγιζε ότι θα τα πάει καλά με τον Χίτλερ και δεν έκανε καμιά απολύτως προετοιμασία.
3. Τους μήνες πριν την επίθεση των Γερμανών στη Ρωσία οι Άγγλοι επανειλημμένα προειδοποίησαν τον Στάλιν. Δεν τους πίστευε και έτσι δεν ενίσχυσε τα σύνορα για να μην προκαλέσει τον Χίτλερ. Το αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν πάρα πολλοί ρώσοι τον πρώτο μήνα επειδή ήταν τελείως απροετοίμαστοι. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει και οι Ρώσοι ακόμη έστελναν εφόδια στην ... Γερμανία (ναι, είναι αλήθεια!).
4. Ο Στάλιν απαγόρευσε τις υποχωρήσεις, έστω και για στρατηγικούς λόγους και έστειλε την μυστική αστυνομία πίσω από τον στρατό για να γαζώνει όσους υποχωρούσαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κυκλωθούν και να χαθούν άδικα πολλές μεραρχίες Ρώσων τον πρώτο χρόνο.
5. Όλες οι μονάδες είχαν και ένα πολιτικό κομισάριο κομουνιστή ο οποίος μπλεκόταν στο σχεδιασμό και δεν άφηνε τους αξιωματικούς να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν πολλές μονάδες χωρίς λόγο.
6. Στο χείλος της καταστροφής κατάλαβε επιτέλους ο Στάλιν ότι πρέπει να αφήσει τους επαγγελματίες αξιωματικούς να κάνουν τον πόλεμο. Απέσυρε του κομμουνιστές από πολλές μονάδες ή περιόρισε το ρόλο τους. Άφησε να εξαρθεί το χριστιανικό αίσθημα στο στράτευμα για να στηριχθεί κάπως το πεσμένο ηθικό. Έτσι γύρισε ο πόλεμος, όχι λόγω των κομουνιστών αλλά αντίθετα επειδή αποσύρθηκαν!
7. Στο τέλος του πολέμου, μεγάλος αριθμός των αξιωματικών στάλθηκε στη Σιβηρία. Για να μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα. Οι κομουνιστές, αντί να τιμήσουν του απελευθερωτές της Ευρώπης, κατέστρεψαν τη ζωή τους!
Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από τα γεγονότα που δείχνουν ότι η Ρωσία κέρδισε όχι επειδή ήταν κομουνιστική, αλλά ΠΑΡΑ το ότι ήταν κομουνιστική. Και για μεγάλο ποσοστό από τα 20 εκ. θύματα υπεύθυνος ήταν άμεσα ο Στάλιν με τα λάθη και τα κολλήματά του. (Ο οποίος Στάλιν διάβασα ότι με τους λιμούς, τα κάτεργα, τις εκτελέσεις και την Σιβηρία ξεπάστρεψε ή "σχεδόν ξεπάστρεψε" κάπου 40 εκ. Ρώσους στα 30 χρόνια περίπου που ήταν στην εξουσία.)
Επειδή το παραπάνω επαναλαμβάνεται και ίσως να εντυπωσιάζει κάποιους, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι η Ρωσία κέρδισε όχι επειδή ήταν κομουνιστική, αλλά παρά το ότι ήταν κομουνιστική. Και βέβαια, τα 20 εκ. Ρώσοι που πέθαναν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν ήταν κομουνιστές, απλοί άνθρωποι ήταν. Τα μέλη του κόμματος ήταν μικρό ποσοστό και ήταν και προστατευμένοι, σπάνια πήγαιναν στην πρώτη γραμμή.
Είναι σαν να λέμε ότι το Έπος της Αλβανίας του 1940 έγινε από έλληνες φασίστες επειδή η Ελλάδα έτυχε να έχει δικτατορία εκείνη την εποχή! Όχι βέβαια. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν είχαν σχέση με τον Μεταξά και θα πολεμούσαν ανεξάρτητα από ποιος κυβερνάει τη χώρα. Το ίδιο και οι Ρώσοι.
Επιπλέον όμως στην περίπτωση της ΕΣΣΔ ισχύουν και τα εξής:
1. Η κομουνιστική ηγεσία υπέγραψε συμμαχία με τον Χίτλερ και δεν ήθελε πόλεμο, αντίθετα έκανε ότι μπορούσε να τον αποφύγει.
2. Ο Στάλιν το 1937-38 έστειλε χωρίς λόγο στα κάτεργα το 80% των αξιωματικών του στρατού. Ο κόκκινος στρατός λοιπόν ήταν ουσιαστικά ακέφαλος. Ο Χίτλερ ήταν στην εξουσία από το 1934, δηλαδή ο Στάλιν υπολόγιζε ότι θα τα πάει καλά με τον Χίτλερ και δεν έκανε καμιά απολύτως προετοιμασία.
3. Τους μήνες πριν την επίθεση των Γερμανών στη Ρωσία οι Άγγλοι επανειλημμένα προειδοποίησαν τον Στάλιν. Δεν τους πίστευε και έτσι δεν ενίσχυσε τα σύνορα για να μην προκαλέσει τον Χίτλερ. Το αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν πάρα πολλοί ρώσοι τον πρώτο μήνα επειδή ήταν τελείως απροετοίμαστοι. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει και οι Ρώσοι ακόμη έστελναν εφόδια στην ... Γερμανία (ναι, είναι αλήθεια!).
4. Ο Στάλιν απαγόρευσε τις υποχωρήσεις, έστω και για στρατηγικούς λόγους και έστειλε την μυστική αστυνομία πίσω από τον στρατό για να γαζώνει όσους υποχωρούσαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κυκλωθούν και να χαθούν άδικα πολλές μεραρχίες Ρώσων τον πρώτο χρόνο.
5. Όλες οι μονάδες είχαν και ένα πολιτικό κομισάριο κομουνιστή ο οποίος μπλεκόταν στο σχεδιασμό και δεν άφηνε τους αξιωματικούς να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν πολλές μονάδες χωρίς λόγο.
6. Στο χείλος της καταστροφής κατάλαβε επιτέλους ο Στάλιν ότι πρέπει να αφήσει τους επαγγελματίες αξιωματικούς να κάνουν τον πόλεμο. Απέσυρε του κομμουνιστές από πολλές μονάδες ή περιόρισε το ρόλο τους. Άφησε να εξαρθεί το χριστιανικό αίσθημα στο στράτευμα για να στηριχθεί κάπως το πεσμένο ηθικό. Έτσι γύρισε ο πόλεμος, όχι λόγω των κομουνιστών αλλά αντίθετα επειδή αποσύρθηκαν!
7. Στο τέλος του πολέμου, μεγάλος αριθμός των αξιωματικών στάλθηκε στη Σιβηρία. Για να μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα. Οι κομουνιστές, αντί να τιμήσουν του απελευθερωτές της Ευρώπης, κατέστρεψαν τη ζωή τους!
Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από τα γεγονότα που δείχνουν ότι η Ρωσία κέρδισε όχι επειδή ήταν κομουνιστική, αλλά ΠΑΡΑ το ότι ήταν κομουνιστική. Και για μεγάλο ποσοστό από τα 20 εκ. θύματα υπεύθυνος ήταν άμεσα ο Στάλιν με τα λάθη και τα κολλήματά του. (Ο οποίος Στάλιν διάβασα ότι με τους λιμούς, τα κάτεργα, τις εκτελέσεις και την Σιβηρία ξεπάστρεψε ή "σχεδόν ξεπάστρεψε" κάπου 40 εκ. Ρώσους στα 30 χρόνια περίπου που ήταν στην εξουσία.)
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
«Οταν στη συνέχεια έστρεψα το βάρος της επιθέσεως στα Ανατολικά και διέρρηξα το κομμουνιστικό απόστημα, έτρεφα την ελπίδα πως μ' αυτή μου την πράξη θα αναζωπύρωνα κάποιες σπίθες κοινού νου στις δυτικές δυνάμεις. Τους παρείχα τη δυνατότητα, χωρίς να καταβάλλουν το ελάχιστο τίμημα, να συνεισφέρουν σε μια πράξη καθάρσεως, αφήνοντας χωρίς φόβο το καθήκον απολυμάνσεως της Δύσεως και μόνο στα δικά μας χέρια. Το αβυσσαλέο όμως μίσος που νιώθουν οι υποκριτές αυτοί για έναν άνθρωπο καλής βουλήσεως και πίστεως είναι πολύ ισχυρότερο από το αίσθημα αυτοσυντηρήσεώς τους».
Αδόλφος Χίτλερ:'H Πολιτική μου Διαθήκη´.
Αδόλφος Χίτλερ:'H Πολιτική μου Διαθήκη´.
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
´Εις τον αρχόμενον αγώνα - έλεγε η διακοίνωση του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών προς τη Σοβιετική Κυβέρνηση- γνωρίζει ο γερμανικός λαός ότι δεν ίσταται μόνον προς προάσπισιν της πατρίδος, αλλ' ότι έχει την αποστολήν να σώση όλον τον πεπολιτισμένον κόσμον από τους θανάσιμους κινδύνους του μπολσεβικισμού και να ανοίξη τον δρόμον μιας αληθούς προόδου εν Ευρώπη´
Προκήρυξις του Φύρερ προς τον γερμανικόν λαόν και Διακοίνωσις του Υπουργείου των Εξωτερικών του Ράιχ προς τη Σοβιετικήν Κυβέρνησιν...
........................................................................................................
Αν σήμερα μιλούμε για νέες εκτάσεις στην Ευρώπη, δεν έχουμε βέβαια κατά νου τίποτ' άλλο παρά τη Ρωσία και τα γειτονικά μ' αυτήν κράτη. Το πεπρωμένο το ίδιο είναι σαν να μας τη δείχνει με το δάχτυλο... Το γιγάντιο κράτος του βορρά είναι πια ώριμο για εξανδραποδισμό... Πρέπει να βλέπουμε το ρωσικό μπολσεβικισμό σαν εκπρόσωπο της προσπάθειας των εβραίων του 20ού αιώνα, να κυριαρχήσουν στον κόσμο...».
Αδόλφος Χίτλερ:O Aγών μου.
Προκήρυξις του Φύρερ προς τον γερμανικόν λαόν και Διακοίνωσις του Υπουργείου των Εξωτερικών του Ράιχ προς τη Σοβιετικήν Κυβέρνησιν...
........................................................................................................
Αν σήμερα μιλούμε για νέες εκτάσεις στην Ευρώπη, δεν έχουμε βέβαια κατά νου τίποτ' άλλο παρά τη Ρωσία και τα γειτονικά μ' αυτήν κράτη. Το πεπρωμένο το ίδιο είναι σαν να μας τη δείχνει με το δάχτυλο... Το γιγάντιο κράτος του βορρά είναι πια ώριμο για εξανδραποδισμό... Πρέπει να βλέπουμε το ρωσικό μπολσεβικισμό σαν εκπρόσωπο της προσπάθειας των εβραίων του 20ού αιώνα, να κυριαρχήσουν στον κόσμο...».
Αδόλφος Χίτλερ:O Aγών μου.
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
´Τα τελευταία χρόνια συνήθιζαν να κατηγορούν το Γενικό Στρατηγείο ότι δεν είχε δώσει διαταγές για μετακίνηση των βασικών δυνάμεων των στρατευμάτων μας από το βάθος της χώρας με σκοπό ν' αποκρουσθεί το εχθρικό χτύπημα. Δεν μπορώ να πω τι θα συνέβαινε αν γινόταν αυτό, αν θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα. Είναι πολύ πιθανό ότι τα στρατεύματά μας, όντας ανεπαρκώς εφοδιασμένα με αντιτανκικά και αντιαεροπορικά μέσα άμυνας, έχοντας μικρότερη ευλυγισία από τα εχθρικά στρατεύματα, δε θα άντεχαν στα ισχυρά συντριπτικά χτυπήματα των θωρακισμένων δυνάμεων του εχθρού και μπορούσαν να βρεθούν στην ίδια δύσκολη κατάσταση που βρέθηκαν ορισμένες στρατιές των παραμεθόριων περιοχών. Και ακόμα είναι άγνωστο, πώς θα διαμορφωνόταν αργότερα η κατάσταση κοντά στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στα νότια της χώρας. Σ' αυτά πρέπει να προστεθεί, ότι η χιτλερική διοίκηση υπολόγιζε ότι εμείς θα τραβούσαμε πιο κοντά στα κρατικά σύνορα τις κύριες δυνάμεις των μετώπων, όπου ο εχθρός σκόπευε να τις κυκλώσει και συντρίψει. Αυτός ήταν ο κύριος σκοπός του σχεδίου "Μπαρμπαρόσα" στην αρχή του πολέμου».
Απομημονεύματα Στρατάρχη Ζούκωφ.
Απομημονεύματα Στρατάρχη Ζούκωφ.
nikosGX
Supreme Member
- 9 November 2007
- 7,539
Δεν ξέρω σε τι βοηθούν τα γραπτά ενός καθάρματος σαν τον Χίτλερ. Σίγουρα πάντως δεν δικαιώνουν το άλλο κάθαρμα του 20ου αιώνα, τον Στάλιν. Αν πρόκειται για αντιδικία ποιος ήταν χειρότερος δεν με ενδιαφέρει. Είναι σαν τη συζήτηση αν χειρότερη είναι η Σκύλα ή η Χάρυβδη.
ΤΟ βασικό γεγονός όμως δεν αλλάζει: ο κομουνισμός από όπου πέρασε έφερε δυστυχία. Και στη μάχη εναντίων του Χιτλερισμού δεν πρωτοστάτησαν οι κομουνιστές, αλλά σύρθηκαν με το ζόρι. Τις θυσίες επίσης δεν τις έκαναν οι κομουνιστές αλλά ο απλός λαός. Τον απλό λαό τον θυσίαζε ο Στάλιν χωρίς δεύτερη σκέψη.
ΤΟ βασικό γεγονός όμως δεν αλλάζει: ο κομουνισμός από όπου πέρασε έφερε δυστυχία. Και στη μάχη εναντίων του Χιτλερισμού δεν πρωτοστάτησαν οι κομουνιστές, αλλά σύρθηκαν με το ζόρι. Τις θυσίες επίσης δεν τις έκαναν οι κομουνιστές αλλά ο απλός λαός. Τον απλό λαό τον θυσίαζε ο Στάλιν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Last edited:
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Τότε το συμπέρασμα είναι πώς ο απλός λαός θυσιάστηκε χωρίς συνείδηση και με το ζόρι απο τον Σταλιν,οπότε ακυρώνεται η θυσία του.
Τά γραπτά τού Χίτλερ δείχνουν απλά τό μίσος του γιά τον ´μπολσεβικισμό´πού τον παρομοιάζει μέ τήν ´απόπειρα τών Εβραίων νά κυριαρχήσουν στον κόσμο´..
Επίσης πουθενά στήν Ιστορία τής Ανθρωπότητας δέν ξανασυνελήφθη ως έννοια η ιδέα τής τελικής λύσης ,όπως στον Ναζισμό πού ήταν η απόλυτη φυλετική ιδεολογία.
Τέλος παρετέθη και η επίσημη αποψη τού Στρατάρχη Ζούκωφ.
Τά γραπτά τού Χίτλερ δείχνουν απλά τό μίσος του γιά τον ´μπολσεβικισμό´πού τον παρομοιάζει μέ τήν ´απόπειρα τών Εβραίων νά κυριαρχήσουν στον κόσμο´..
Επίσης πουθενά στήν Ιστορία τής Ανθρωπότητας δέν ξανασυνελήφθη ως έννοια η ιδέα τής τελικής λύσης ,όπως στον Ναζισμό πού ήταν η απόλυτη φυλετική ιδεολογία.
Τέλος παρετέθη και η επίσημη αποψη τού Στρατάρχη Ζούκωφ.
christos
Supreme Member
Αυτο που με απασχολει στο θεμα (ξεφευγοντας λιγο απο τα προηγουμενα)
ειναι τι ανθρωπους παρηγαγαν τα "κομμουνιστικα" κρατη.
Κρινοντας απο τους επαναπατρισθεντες Ελληνες δεν θα ελεγα οτι ηταν αποτυχημενοι τουλαχιστον στο επιπεδο της παιδειας (δεν εννοω βεβαια την ..ακαδημαικη παιδεια) των ανθρωπων.
Αντιθετως μπορω να πω οτι ηταν θαυμασιοι .Τωρα βεβαια πρεπει να εχουν γινει σαν και μας .
ειναι τι ανθρωπους παρηγαγαν τα "κομμουνιστικα" κρατη.
Κρινοντας απο τους επαναπατρισθεντες Ελληνες δεν θα ελεγα οτι ηταν αποτυχημενοι τουλαχιστον στο επιπεδο της παιδειας (δεν εννοω βεβαια την ..ακαδημαικη παιδεια) των ανθρωπων.
Αντιθετως μπορω να πω οτι ηταν θαυμασιοι .Τωρα βεβαια πρεπει να εχουν γινει σαν και μας .
Last edited:
Παναγιώτης Μελάς
AVClub Addicted Member
Η αντίσταση των κυριευμένων από το Ναζισμό λαών
Όπως είπα πριν κάμποσες μέρες, αυτό το νήμα το παρακολουθώ με ενδιαφέρον και προσπαθώ να κατανοήσω όλες τις εκφραζόμενες απόψεις, που είναι σεβαστές, άσχετα αν συμφωνώ ή όχι.
Επιτρέψτε μου άλλη μια παρέμβαση, λοιπόν.
Το αν ήταν κάθαρμα ή όχι ο Στάλιν είναι κάτι για το οποίο έχουν εκφραστεί πολλές γνώμες. Φαντάζομαι ότι για τον Χίτλερ δεν τίθεται αμφιβολία, άλλωστε τον καταδίκασε η ιστορία και μετά τον πόλεμο όλος ο ο κόσμος, δυτικοί και ανατολικοί. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, για το αν κάποιο πρόσωπο ήταν ή όχι κάθαρμα. Άλλωστε ο προσωπικός χαρακτήρας κάποιου λίγο απασχολεί την κοινή γνώμη. Τα δημόσια πρόσωπα κρίνονται από την πολιτική τους παρουσία και την άσκηση πολιτικής των φορέων, των οποίων ηγούνται.
Θα διορθώσω όμως - ακόμα μια φορά - τα περί αποτυχίας του κομμουνισμού. Δεν υπήρξε τέτοιος, τα είπαμε και πριν, άρα δεν τίθεται καν θέμα αποτυχίας του. Σοσιαλισμός ήταν και το αν έφερε δυστυχία ή όχι από όπου πέρασε είναι ένα θέμα που χρήζει συζήτησης. Οι απόψεις διίστανται και υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις όπως και σοβαρή επιχειρηματολογία και από τις δυο πλευρές. Δικαίωμά σου είναι βέβαια να πιστεύεις ότι ο σοσιαλισμός επέφερε δυστυχία, αλλά υπάρχουν και αντίθετες απόψεις.
Εγώ, για να μην φανεί ότι υπεκφεύγω, έχω την άποψη ότι η σοβιετική επανάσταση άλλαξε τον κόσμο (Τζ. Ρηντ, Αμερικανός συγγραφέας: "10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο" - Μετά το ΚΕΦΑΛΑΙΟ του Μαρξ, το επόμενο πιο διαβασμένο βιβλίο παγκοσμίως). Κατάργησε ένα σάπιο καθεστώς (καπιταλισμός ήταν αυτό, βέβαια, με υπολείματα φεουδαρχισμού) και το αντικατέστησε με ένα άλλο χίλιες φορές δικαιότερο. Η πορεία του και οι διάφορες μορφές που πήρε σε αυτήν, καθώς και οι στρευλώσεις, παραλήψεις, αδικίες, λάθη κλπ. είναι ζητήματα για έρευνα και σοβαρή συζήτηση. Αλλά ανάμεσα στο παλιό και στο νεότερο δεν υπάρχει σύγκριση. Κατά τη γνώμη μου πάντα.
Τώρα, για την τελευταία σου φράση, κάνεις τεράστιο λάθος, για να μην πω ιεροσυλία, λέγοντας ότι οι κομμουνιστές σύρθηκαν με το ζόρι στη μάχη κατά του φασισμού και του ναζισμού. Όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά επειδή το λένε τα ιστορικά ντοκουμέντα. Όπου αναπτύχθηκε σοβαρή αντίσταση, σε οποιοδήποτε κράτος, οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν, και μερικές φορές ήταν και μόνοι τους.
Το παράδειγμα των Γιουγκοσλάβων το ανέφερε κάμποσα ποστς πιο πίσω ο Κώστας:
Όμως, πρέπει να βάλουμε κι άλλα στοιχεία στην υπόθεση. Η Κομμουνιστική Διεθνής (η Τρίτη Διεθνής), στο 7ο συνέδριό της, έβαλε σαν κύριο καθήκον των Κομμουνιστικών Κομμάτων την πάλη κατά το πολέμου και του φασισμού, που ήταν σε άνοδο στην Ευρώπη τα χρόνια του μεσοπολέμου.
"Το 7ο Συνέδριο της Κ.Δ. (Ιούλιος-Αύγουστος 1935) χαράζει τη νέα στρατηγική και τακτική του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Αποσαφηνίζει το περιεχόμενο και τις προοπτικές της πολιτικής της ενότητας και του λαϊκού μετώπου στην πάλη εναντίον του φασισμού, του ιμπεριαλισμού και του πολέμου. Θέτει σαν κεντρικό καθήκον όλων των ΚΚ την πάλη ενάντια στην απειλή νέου παγκοσμίου πολέμου, για την ειρήνη και την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ. Εκτιμά ότι κύριος εχθρός για την ανθρωπότητα είναι η φασισμός και υπογραμμίζει ότι η πάλη για τη δημοκρατία αποτελεί σημαντικό μέρος της πάλης για το σοσιαλισμό. Ιδιαίτερη σημασία δίνει στο συνδυασμό των διεθνιστικών με τα εθνικά καθήκοντα. Καλεί όλα τα ΚΚ να δυναμώσουν τις προσπάθειές τους για την ενότητα δράσης της εργατικής τάξης με τη δημιουργία ενός Ενιαίου Εργατικού Μετώπου, για την ενότητα δράσης όλων των αντιφασιστικών δημοκρατικών δυνάμεων, με τη δημιουργία ενός πλατιού Λαϊκού Μετώπου, καθώς και για την ενότητα δράσης όλων των εθνικοαπελευθερωτικών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός Ενιαίου Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου."
Πηγή
Στην κατεχόμενη Ευρώπη, αντίσταση κατά των δυνάμεων κατοχής αναπτύχθηκε σε πολλές χώρες. Από όλες, όμως, μόνο 3 είχαν σοβαρή αντίσταση, τέτοια που να αναγκάσει τα στρατεύματα του Χίτλερ (του Άξονα γενικότερα) να κρατούν πάνω στα κατακτημένα εδάφη ικανή δύναμη, την οποία στερούσαν από τα πολεμικά μέτωπα:
- Η Σοβιετική Ένωση (τα κατεχόμενα)
- Η Γιουγκοσλαβία
- Η (μικρή) Ελλαδίτσα
Στη Σοβιετική Ένωση, η αντίσταση των παρτιζάνων ήταν φυσικά η πολυπληθέστερη από όλες, πράγμα φυσιολογικό, λόγω μεγέθους της χώρας. Εκεί γνώρισε ο Άξονας την πρώτη του μαζική και μεγάλης έκτασης ήττα, που άλλαξε και τη ροή του πολέμου.
Για την Γιουγκοσλαβία τα είπαμε. Στην Ελλάδα των 5 - τότε - εκατομμυρίων, ο Χίτλερ κρατούσε πάνω στο έδαφός μας 12 (!) Μεραρχίες. Σ' αυτές πρέπει να προστεθούν οι δυνάμεις των Ιταλών και των Βουλγάρων, πράγμα που αυξάνει ακόμα περισσότερο τη συνολική δύναμη κατοχής.
Την αντίσταση τη σήκωσε κατά κύριο λόγο στην πλάτη του το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ αριθμούσε στα τέλη του 43 κάπου 120.000 άνδρες, τακτικό και εφεδρικό στρατό συν τις δυνάμεις του ΕΛΑΝ, της ΕΑ (Εθνικής Αλληλεγγύης), της ΕΠτΑ (Επιμελητείας του Αντάρτη) και της ΕΠΟΝ. Το ΕΑΜ είχε οργανώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάπου 1.5 εκατομμύριο Έλληνες.
Τώρα το πώς ιδρύθηκε το ΕΑΜ δεν χρειάζεται να πούμε. Είναι γνωστός ο ρόλος του ΚΚΕ για την ίδρυσή του. Είναι ακόμα γνωστή η επιστολή Ζαχαριάδη, η δραπέτευση των Ακροναυπλιωτών και οι θυσίες των μελών και οπαδών του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Και επειδή υπάρχουν και προσωπικές μαρτυρίες, τόσο του μακαρίτη πατέρα μου, μαχητή του εφεδρικού ΕΛΑΣ, όσο και των δυο θείων μου, αδελφών της μητέρας μου, και των δύο επίσης μαχητών του ΕΛΑΣ και όλοι τους περασμένοι από το Αλβανικό στην πρώτη γραμμή (ο ένας γύρισε τραυματίας), θα σου πω ότι μάλλον ο απλός λαός σύρθηκε - και αργότερα μεγαλούργησε, βέβαια - στην αντίσταση από τους κομμουνιστές, παρά το ανάποδο. Θα έλεγα μάλιστα ότι η λέξη "σύρθηκε" είναι μάλλον λάθος. Απλά το ΚΚΕ πρωτοστάτησε στην δημιουργία του ΕΑΜ και μετά το ΕΑΜ πήρε όλο το λαό από το χέρι και τον τοποθέτησε εκεί που αρμόζει σε ένα υπερήφανο λαό: στην πρώτη γραμμή της αντίστασης.
Τσώρτσιλ: "Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Από τώρα και στο εξής, πρέπει να λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες"
(We will not say thereafter that the Greeks fight like heroes, but heroes fight like the Greeks!)
Πηγή
Για τα υπόλοιπα, το θέμα είναι όντως, ζήτημα συζήτησης. Καληνύχτα.
-
Όπως είπα πριν κάμποσες μέρες, αυτό το νήμα το παρακολουθώ με ενδιαφέρον και προσπαθώ να κατανοήσω όλες τις εκφραζόμενες απόψεις, που είναι σεβαστές, άσχετα αν συμφωνώ ή όχι.
Επιτρέψτε μου άλλη μια παρέμβαση, λοιπόν.
Το αν ήταν κάθαρμα ή όχι ο Στάλιν είναι κάτι για το οποίο έχουν εκφραστεί πολλές γνώμες. Φαντάζομαι ότι για τον Χίτλερ δεν τίθεται αμφιβολία, άλλωστε τον καταδίκασε η ιστορία και μετά τον πόλεμο όλος ο ο κόσμος, δυτικοί και ανατολικοί. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, για το αν κάποιο πρόσωπο ήταν ή όχι κάθαρμα. Άλλωστε ο προσωπικός χαρακτήρας κάποιου λίγο απασχολεί την κοινή γνώμη. Τα δημόσια πρόσωπα κρίνονται από την πολιτική τους παρουσία και την άσκηση πολιτικής των φορέων, των οποίων ηγούνται.
Θα διορθώσω όμως - ακόμα μια φορά - τα περί αποτυχίας του κομμουνισμού. Δεν υπήρξε τέτοιος, τα είπαμε και πριν, άρα δεν τίθεται καν θέμα αποτυχίας του. Σοσιαλισμός ήταν και το αν έφερε δυστυχία ή όχι από όπου πέρασε είναι ένα θέμα που χρήζει συζήτησης. Οι απόψεις διίστανται και υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις όπως και σοβαρή επιχειρηματολογία και από τις δυο πλευρές. Δικαίωμά σου είναι βέβαια να πιστεύεις ότι ο σοσιαλισμός επέφερε δυστυχία, αλλά υπάρχουν και αντίθετες απόψεις.
Εγώ, για να μην φανεί ότι υπεκφεύγω, έχω την άποψη ότι η σοβιετική επανάσταση άλλαξε τον κόσμο (Τζ. Ρηντ, Αμερικανός συγγραφέας: "10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο" - Μετά το ΚΕΦΑΛΑΙΟ του Μαρξ, το επόμενο πιο διαβασμένο βιβλίο παγκοσμίως). Κατάργησε ένα σάπιο καθεστώς (καπιταλισμός ήταν αυτό, βέβαια, με υπολείματα φεουδαρχισμού) και το αντικατέστησε με ένα άλλο χίλιες φορές δικαιότερο. Η πορεία του και οι διάφορες μορφές που πήρε σε αυτήν, καθώς και οι στρευλώσεις, παραλήψεις, αδικίες, λάθη κλπ. είναι ζητήματα για έρευνα και σοβαρή συζήτηση. Αλλά ανάμεσα στο παλιό και στο νεότερο δεν υπάρχει σύγκριση. Κατά τη γνώμη μου πάντα.
Τώρα, για την τελευταία σου φράση, κάνεις τεράστιο λάθος, για να μην πω ιεροσυλία, λέγοντας ότι οι κομμουνιστές σύρθηκαν με το ζόρι στη μάχη κατά του φασισμού και του ναζισμού. Όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά επειδή το λένε τα ιστορικά ντοκουμέντα. Όπου αναπτύχθηκε σοβαρή αντίσταση, σε οποιοδήποτε κράτος, οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν, και μερικές φορές ήταν και μόνοι τους.
Το παράδειγμα των Γιουγκοσλάβων το ανέφερε κάμποσα ποστς πιο πίσω ο Κώστας:
Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται φίλε μου.
Ο Τίτο με τους παρτιζάνους του προέβαλαν τη μεγαλύτερη αντίσταση σε κατεχόμενη χώρα στον Β' ΠΠ. Καθήλωσαν εκεί 70 (!) Γερμανικές μεραρχίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν στο Ανατολικό μέτωπο. Οι Γερμανοί, ποτέ δεν θα του συγχωρήσουν αυτό. Και άλλοι Δυτικοί γενικότερα αν θέλεις τη γνώμη μου.
Όμως, πρέπει να βάλουμε κι άλλα στοιχεία στην υπόθεση. Η Κομμουνιστική Διεθνής (η Τρίτη Διεθνής), στο 7ο συνέδριό της, έβαλε σαν κύριο καθήκον των Κομμουνιστικών Κομμάτων την πάλη κατά το πολέμου και του φασισμού, που ήταν σε άνοδο στην Ευρώπη τα χρόνια του μεσοπολέμου.
"Το 7ο Συνέδριο της Κ.Δ. (Ιούλιος-Αύγουστος 1935) χαράζει τη νέα στρατηγική και τακτική του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Αποσαφηνίζει το περιεχόμενο και τις προοπτικές της πολιτικής της ενότητας και του λαϊκού μετώπου στην πάλη εναντίον του φασισμού, του ιμπεριαλισμού και του πολέμου. Θέτει σαν κεντρικό καθήκον όλων των ΚΚ την πάλη ενάντια στην απειλή νέου παγκοσμίου πολέμου, για την ειρήνη και την υπεράσπιση της ΕΣΣΔ. Εκτιμά ότι κύριος εχθρός για την ανθρωπότητα είναι η φασισμός και υπογραμμίζει ότι η πάλη για τη δημοκρατία αποτελεί σημαντικό μέρος της πάλης για το σοσιαλισμό. Ιδιαίτερη σημασία δίνει στο συνδυασμό των διεθνιστικών με τα εθνικά καθήκοντα. Καλεί όλα τα ΚΚ να δυναμώσουν τις προσπάθειές τους για την ενότητα δράσης της εργατικής τάξης με τη δημιουργία ενός Ενιαίου Εργατικού Μετώπου, για την ενότητα δράσης όλων των αντιφασιστικών δημοκρατικών δυνάμεων, με τη δημιουργία ενός πλατιού Λαϊκού Μετώπου, καθώς και για την ενότητα δράσης όλων των εθνικοαπελευθερωτικών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός Ενιαίου Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου."
Πηγή
Στην κατεχόμενη Ευρώπη, αντίσταση κατά των δυνάμεων κατοχής αναπτύχθηκε σε πολλές χώρες. Από όλες, όμως, μόνο 3 είχαν σοβαρή αντίσταση, τέτοια που να αναγκάσει τα στρατεύματα του Χίτλερ (του Άξονα γενικότερα) να κρατούν πάνω στα κατακτημένα εδάφη ικανή δύναμη, την οποία στερούσαν από τα πολεμικά μέτωπα:
- Η Σοβιετική Ένωση (τα κατεχόμενα)
- Η Γιουγκοσλαβία
- Η (μικρή) Ελλαδίτσα
Στη Σοβιετική Ένωση, η αντίσταση των παρτιζάνων ήταν φυσικά η πολυπληθέστερη από όλες, πράγμα φυσιολογικό, λόγω μεγέθους της χώρας. Εκεί γνώρισε ο Άξονας την πρώτη του μαζική και μεγάλης έκτασης ήττα, που άλλαξε και τη ροή του πολέμου.
Για την Γιουγκοσλαβία τα είπαμε. Στην Ελλάδα των 5 - τότε - εκατομμυρίων, ο Χίτλερ κρατούσε πάνω στο έδαφός μας 12 (!) Μεραρχίες. Σ' αυτές πρέπει να προστεθούν οι δυνάμεις των Ιταλών και των Βουλγάρων, πράγμα που αυξάνει ακόμα περισσότερο τη συνολική δύναμη κατοχής.
Την αντίσταση τη σήκωσε κατά κύριο λόγο στην πλάτη του το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Ο ΕΛΑΣ αριθμούσε στα τέλη του 43 κάπου 120.000 άνδρες, τακτικό και εφεδρικό στρατό συν τις δυνάμεις του ΕΛΑΝ, της ΕΑ (Εθνικής Αλληλεγγύης), της ΕΠτΑ (Επιμελητείας του Αντάρτη) και της ΕΠΟΝ. Το ΕΑΜ είχε οργανώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάπου 1.5 εκατομμύριο Έλληνες.
Τώρα το πώς ιδρύθηκε το ΕΑΜ δεν χρειάζεται να πούμε. Είναι γνωστός ο ρόλος του ΚΚΕ για την ίδρυσή του. Είναι ακόμα γνωστή η επιστολή Ζαχαριάδη, η δραπέτευση των Ακροναυπλιωτών και οι θυσίες των μελών και οπαδών του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Και επειδή υπάρχουν και προσωπικές μαρτυρίες, τόσο του μακαρίτη πατέρα μου, μαχητή του εφεδρικού ΕΛΑΣ, όσο και των δυο θείων μου, αδελφών της μητέρας μου, και των δύο επίσης μαχητών του ΕΛΑΣ και όλοι τους περασμένοι από το Αλβανικό στην πρώτη γραμμή (ο ένας γύρισε τραυματίας), θα σου πω ότι μάλλον ο απλός λαός σύρθηκε - και αργότερα μεγαλούργησε, βέβαια - στην αντίσταση από τους κομμουνιστές, παρά το ανάποδο. Θα έλεγα μάλιστα ότι η λέξη "σύρθηκε" είναι μάλλον λάθος. Απλά το ΚΚΕ πρωτοστάτησε στην δημιουργία του ΕΑΜ και μετά το ΕΑΜ πήρε όλο το λαό από το χέρι και τον τοποθέτησε εκεί που αρμόζει σε ένα υπερήφανο λαό: στην πρώτη γραμμή της αντίστασης.
Τσώρτσιλ: "Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Από τώρα και στο εξής, πρέπει να λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες"
(We will not say thereafter that the Greeks fight like heroes, but heroes fight like the Greeks!)
Πηγή
Για τα υπόλοιπα, το θέμα είναι όντως, ζήτημα συζήτησης. Καληνύχτα.
-
D I M __ Z
AVClub Fanatic
ΒΛΑΣΙΔΗΣ
AVClub Fanatic
Re: Απάντηση: Η αποτυχία του κομμουνισμού
κι όμως προηγήθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία. Το καλοκαίρι του 1915 ξεκίνησε η "τελική λύση" για την πλήρη εκκαθάριση των Αρμενίων που ζούσαν στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ελάχιστοι επέζησαν, όπως και Εβραίοι στον Β' ΠΠ καθώς δεν ήταν δυνατόν να φανταστούν ότι τους πήγαιναν κατευθείαν στο θάνατο.
Μάλιστα πλέον υπάρχουν και τα επίσημα ντοκουμέντα. Στις 25 Φεβρουαρίου 1915 ο Εμβέρ πασάς με την προτροπή των Γερμανών, εκδίδει διαταγές με τις οποίες ζητά τη συγκέντρωση και την εκτόπιση όλων των Αρμενίων που ζούσαν στα εδάφη της ΟΘ. αυτοκρ. Μετά τα γεγονότα στις 20/4/1915 στο Βαν όπου οι Αρμένιοι αντιστάθηκαν στην υποχρεωτική σύλληψη από τις δυνάμεις του Τζεβντέτ πασά, είχαμε την Κόκκινη Κυριακή (24/4/1915) και τις εντολές του Ταλαάτ την ίδια μέρα για να αρχίσουν οι γενικές εκκαθαρίσεις.
δείτε πολύ πρόχειρα http://en.wikipedia.org/wiki/Armenian_Genocide
http://www.armenian-genocide.org/sampledocs.html
κι όμως προηγήθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία. Το καλοκαίρι του 1915 ξεκίνησε η "τελική λύση" για την πλήρη εκκαθάριση των Αρμενίων που ζούσαν στα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ελάχιστοι επέζησαν, όπως και Εβραίοι στον Β' ΠΠ καθώς δεν ήταν δυνατόν να φανταστούν ότι τους πήγαιναν κατευθείαν στο θάνατο.
Μάλιστα πλέον υπάρχουν και τα επίσημα ντοκουμέντα. Στις 25 Φεβρουαρίου 1915 ο Εμβέρ πασάς με την προτροπή των Γερμανών, εκδίδει διαταγές με τις οποίες ζητά τη συγκέντρωση και την εκτόπιση όλων των Αρμενίων που ζούσαν στα εδάφη της ΟΘ. αυτοκρ. Μετά τα γεγονότα στις 20/4/1915 στο Βαν όπου οι Αρμένιοι αντιστάθηκαν στην υποχρεωτική σύλληψη από τις δυνάμεις του Τζεβντέτ πασά, είχαμε την Κόκκινη Κυριακή (24/4/1915) και τις εντολές του Ταλαάτ την ίδια μέρα για να αρχίσουν οι γενικές εκκαθαρίσεις.
δείτε πολύ πρόχειρα http://en.wikipedia.org/wiki/Armenian_Genocide
http://www.armenian-genocide.org/sampledocs.html
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Ενδιαφέρουσα υπενθύμιση πού όντως είναι γεγονός και έχουμε ξανααναφερθεί και δικαίως.
Ομως η Ναζιστική ιδεολογία συνολικά εμπεριείχε εν σπέρματι τήν αντίληψη τής εξαφάνισης(πέραν τών Εβραίων) τών ´κατωτέρων φυλών´,τών ψυχικά πασχόντων,τών Ρομά,τών ομοφυλοφίλων κ.ο.κ.
Υπ´αυτή την έννοια ήταν πιό βάρβαρη απο την Οθωμανική Αυτοκρατορία,γιατί εν δυνάμει οι Ναζί μπορούσαν νά εξαφανίσουν οιαδήποτε άλλη φυλή,μειονότητα,πληθυσμιακή ή κοινωνική ομάδα στό όνομα τής ´κατωτερότητας´ή τού ´εκφυλισμού´...
Ηταν κάτι παραπάνω απο μιά πολιτική ´λύση´αυτή η ιδεολογία καί βέβαια είχε ως στόχο τήν επέκτασή της σε όλη την ανθρωπότητα,ει δυνατόν.
Αντιθέτως οι Νεότουρκοι οτι διέπραξαν το διέπραξαν στο όνομα τού Παντουρκισμού,εντός τής επικρατείας τους..
Αχαρο πράγμα βέβαια η συγκριση βαρβαροτήτων ,αλλά προσωπικά διακρίνω αυτή την διαφορά πού ανέφερα ..
Ομως η Ναζιστική ιδεολογία συνολικά εμπεριείχε εν σπέρματι τήν αντίληψη τής εξαφάνισης(πέραν τών Εβραίων) τών ´κατωτέρων φυλών´,τών ψυχικά πασχόντων,τών Ρομά,τών ομοφυλοφίλων κ.ο.κ.
Υπ´αυτή την έννοια ήταν πιό βάρβαρη απο την Οθωμανική Αυτοκρατορία,γιατί εν δυνάμει οι Ναζί μπορούσαν νά εξαφανίσουν οιαδήποτε άλλη φυλή,μειονότητα,πληθυσμιακή ή κοινωνική ομάδα στό όνομα τής ´κατωτερότητας´ή τού ´εκφυλισμού´...
Ηταν κάτι παραπάνω απο μιά πολιτική ´λύση´αυτή η ιδεολογία καί βέβαια είχε ως στόχο τήν επέκτασή της σε όλη την ανθρωπότητα,ει δυνατόν.
Αντιθέτως οι Νεότουρκοι οτι διέπραξαν το διέπραξαν στο όνομα τού Παντουρκισμού,εντός τής επικρατείας τους..
Αχαρο πράγμα βέβαια η συγκριση βαρβαροτήτων ,αλλά προσωπικά διακρίνω αυτή την διαφορά πού ανέφερα ..
Last edited:
nikosGX
Supreme Member
- 9 November 2007
- 7,539
Ναι βέβαια, είναι αλήθεια ότι ο Στάλιν δεν είχε τέτοια ιδεολογικά κολλήματα. Κατά καιρούς στράφηκε εναντίων κάθε φυλετικής ομάδας και κάθε επαγγέλματος. Εκκαθαρίσεις έκανε μεταξύ αγροτών, γιατρών, στρατιωτικών, εργατών, συγγραφέων και πολλών και διάφορων εθνικών φυλών με αναγκαστικές μετακινήσεις και εστιασμένους λιμούς. Σταθερά βέβαια την πλήρωναν όσοι ήταν θρησκευόμενοι οποιουδήποτε τύπου, αλλά ιστορικά δεν υπάρχει ο όρος "συστηματική γενοκτονία θρησκευόμενων", τουλάχιστον δεν τον έχω συναντήσει εγώ.