Καταναλώστε γιατί χανόμαστε - Νέες αγορές

Κατεβαίνουν.. Thanks Κώστα και Δημήτρη.

Σήμερα ήρθε μεταξύ άλλων και το LC των Durutti Column. Μαγεία..

Από τους σπάνιους δίσκους που σου δημιουργούν το συναίσθημα της ανεπάρκειας του εγώ όταν τελειώνουν.
 
Πάντως η εκτίμηση της οποίας χαίρει αυτός ο Marvin Gaye είναι ένα μυστήριο για μένα. Απο το What's Going On με συγκίνησε μόνο η αρχή του Inner City Blues. Δίσκο για 2 (!) λεπτά, Δεν κρατάω, όσο ιδιοφυή και να είναι (κρατάω δίσκο του Lou για ένα κομμάτι, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο...). Το What's Going On το ξεφορτώθηκα πάραυτα. Την είχα πατήσει ακριβώς όπως ο Ντοκ: μέσα στην κάψα του πάνκ, το ΝΜΕ -το Mothership, τότε, για τις καινούργιες μουσικές- είχε κάνει μιά λίστα. Ο δίσκος του Marvin Gaye είχε βγεί πρώτος με διαφορά.
Σκέφτηκα: "Λές να...;;;" και το αγόρασα, Εισαγωγής μάλιστα.
Τζίφος. :blink: :speechless-smiley-0 :eek: :icon15:
 
Last edited:
...βέβαια μιά εξήγηση είναι ότι οι ανέραστοι, γενικώς, Εγγλέζοι, κατεβάζουν τα βρακιά τους για τον ..."αισθησιασμό του μαύρου επιβήτορα" ή ό τι τέλος πάντων εννοούν με κάτι τέτοια.:BDGBGDB55:
Αλλά εγώ Δεν μασάω...:cool: -bye-
 
Λοιπον, θα πειτε ποια δυο αλμπουμ των Suicide να παρω ή να κανω του κεφαλιου μου και μετα να ακουω τα :grandpa: σας???????
 
Βασικά...
τι ψωνίτιδα είναι αυτή βρε Ντοκ?


όσο τον Μάρβιν είπαμε:
γιά γυναίκες μόνον:grinning-smiley-043
 
Απάντηση: Re: Καταναλώστε γιατί χανόμαστε - Νέες αγορές

...όσο τον Μάρβιν είπαμε:
γιά γυναίκες μόνον:grinning-smiley-043

Μα είναι δίσκος γιά γυναίκες!
Δίσκος που ακούγεται από γυναίκες που βρίσκονται δίπλα μας, μαζί μας. Μόνον τότε λειτουργεί ο δίσκος αυτός.
Λιώνει πάγους, μικραίνει αποστάσεις, κάνει τους δύο έναν. Δίσκος που κολύμπισα μέσα τους χιλιάδες ώρες, δίσκος Απαραίτητος.
4/5 γιά τον δίσκο, 5/5 γι αυτά που έκανε γιά μένα ο δίσκος!
 
Απάντηση: Re: Καταναλώστε γιατί χανόμαστε - Νέες αγορές

... Δίσκο για 2 (!) λεπτά, Δεν κρατάω, όσο ιδιοφυή και να είναι [...]
Σκέφτηκα: "Λές να...;;;" και το αγόρασα, Εισαγωγής μάλιστα.
Τζίφος. :blink: :speechless-smiley-0 :eek: :icon15:

Για 6,5 δολλάρια που έδωσα για τον original πρώτης κοπής χαλάλι..
 
Σόρρυ που θα σας την σπάσω...

υπέροχοι οι suicide....., τότε.......

σήμερα, εφόσον τους ξέρεις και τους είχες αφομοιώσει, μπορούν να παίξουν συνεχώς, για κάνα διήμερο στο πλέυερ ; Χλωμό...

Βέβαια, για αυτούς που δεν τους γνώρισαν ποτέ, ιδού η ευκαιρία....

Βρε Λύμπε,

Βέλβετ και Βέλβετ και Λου,

Μη μου πεις ότι προλαβαίνεις να τα ξαναπαίζεις αυτά...

οκ, πήραν την θέση τους (επάξια) στην ιστορία. Πάμε για άλλα όμως

Βέβαια, είναι και ο Ντοκ που έχει ακούσει κάθε αφόρητη αβαντγκαρντίλα, αλλά δεν είχε suicide, οπότε .............
 
Απάντηση: Re: Καταναλώστε γιατί χανόμαστε - Νέες αγορές

Σόρρυ που θα σας την σπάσω...

υπέροχοι οι suicide....., τότε.......

σήμερα, εφόσον τους ξέρεις και τους είχες αφομοιώσει, μπορούν να παίξουν συνεχώς, για κάνα διήμερο στο πλέυερ ; Χλωμό...

Βέβαια, για αυτούς που δεν τους γνώρισαν ποτέ, ιδού η ευκαιρία....

Βρε Λύμπε,

Βέλβετ και Βέλβετ και Λου,

Μη μου πεις ότι προλαβαίνεις να τα ξαναπαίζεις αυτά...

οκ, πήραν την θέση τους (επάξια) στην ιστορία. Πάμε για άλλα όμως

Βέβαια, είναι και ο Ντοκ που έχει ακούσει κάθε αφόρητη αβαντγκαρντίλα, αλλά δεν είχε suicide, οπότε .............

φυσικά , αγαπήτέ Σπύρο . Η μεγάλη Τέχνη είναι διαχρονική αφ' ενός , και ο ήχος των Suicide είναι τόσο παρών στο σήμερα αφ' ετέρου , που άνετα ακούγονται συνεχώς . Οπως και οι Velvets . Σε αντίθεση πχ με τον σόλο Lou Reed που μου έφερε ο chief προχθές σπίτι να ακούσω ( rock ' n' roll animal ) το οποίο ακούγεται απίστευτα ξεπερασμένο και αβυσσαλέα παρωχημένο, με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να το βγάλω μετά από 2-3 τραγούδια .

Το πάμε γιά άλλα τι ακριβώς σημαίνει ; αντί 30 χρόνια πίσω , να πάμε 200 χρόνια πίσω ; ( ειδικά τώρα που μεγάλωσε η μέρα και μπήκε η άνοιξη ; αμ δε. )
 
απ'οσο εχω ακουσει τους Suicide, δε μου θυμιζουν ιδιαιτερα τον Lou Reed ή τους VU. Ο ηχος τους ειναι πολυ πιο διαχρονικός ή εστω, πιο κοντα στο σημερα.
 
Βρε Λύμπε,

Βέλβετ και Βέλβετ και Λου,

Μη μου πεις ότι προλαβαίνεις να τα ξαναπαίζεις αυτά...

Αυτά για μένα Σπύρο είναι ό τι περίπου είναι ο Μάλερ για σένα.
Τα Αγια των Αγίων.
Λου βέβαια όχι όλα - ούτε κατά διάνοια. 2 ίσως...φτάνουν.
το New York που είναι και το πιο Velvet-οειδές και το Ecstasy θα μου ήταν αρκετά.
 
σήμερα, εφόσον τους ξέρεις και τους είχες αφομοιώσει, μπορούν να παίξουν συνεχώς, για κάνα διήμερο στο πλέυερ ; Χλωμό...

εδώ βάζεις ένα άλλο θέμα: η διαχρονικότητα ή, αν θέλεις, η αντοχή στο χρόνο σαν επιπλέον κριτήριο καλλιτεχνικής αξίας.
δεν με αφορά και δεν το θεωρώ αξιόπιστο κριτήριο - και, βέβαια, δεν θα είμαι εδώ για πάντα.
Ο δικός μου Σοπέν, είναι ο Cecil Taylor.
 
Last edited: