το f/xx μας δίνει την ποσότητα φωτός ανα μονάδα επιφανείας (πρακτικά καθορίζει πόσο γρήγορα θα καεί η φωτο), πολλαπλασιάζεις με το εμβαδό και παίρνεις την συνολική ποσότητα φωτός (αυτή που επηρεάζει το πόσο θόρυβο θα έχει η εικόνα).
Οταν θέλεις μεγάλο βάθος πεδίου και περιορίζεσαι στην ταχυτητα λήψης* δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των φορματ, για ίδιο DOF και ίδια ταχύτητα λήψης θα πάρεις ίδιο θόρυβο διότι θα έχεις και ίδια συνολική ποσότητα φωτός.
Δηλ. 4/3 @ 7mm 1/100 f/4.0 = FF @ 14mm 1/100 f/8.0 σε όλα (προοπτική, κάδρο, περίθλαση, motion blur, DOF, θόρυβο).
* Οι περιορισμοι μπορεί να είναι τυχόν επιθυμητο πάγωμα κίνησης, τράβηγμα με ταχύτητα ωστε μια χεράτη λήψη να μην βγεί κουνημένη κλπ.
Το πράγμα αλλάζει οταν
- το ρηχό βαθος πεδίου είναι ζητούμενο (το 4/3 απλά δεν ρηχαίνει οσο το FF, δεν υπάρχουν οι αντίστοιχοι φακοί) ή δεν ενοχλεί να το ρηχήνεις επιπλέον αποσο σου δίνει το 4/3 (π.χ. ευρυγώνια λήψη σε ευθυγραμισμένη παρέα σε κλειστό χώρο).
- το φως είναι πολύ ή θέλεις μακρά έκθεση, ή δεν σε επηρεάζει η ταχύτητα κλείστρου .. εκεί για δεδομένο DOF/diffraction υπερτερεί το FF γιατι δεν καίγεται εύκολα η λήψη δηλ. έχεις 2 στοπ παραπάνω δυναμική περιοχή.
Π.χ στους καταράκτες