Mind Trap

Απάντηση: Re: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ - Ανδρέας Βγενόπουλος

Την πρώτη φορά από βιασύνη έκανα το συλλογισμό με δεδομένο ότι αυτός που απαντάει είναι ο Πράσινος ενώ η εκφώνηση του γρίφου λέει ότι απαντάει αυτός με την πράσινη γραβάτα.

Αν ήταν έτσι η εκφώνηση, θα υπήρχαν δύο λύσεις! ;)
 
Απάντηση: Re: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ - Ανδρέας Βγενόπουλος

Οι κύριοι και οι γραβάτες
Είναι τρεις κύριοι σε ένα meeting: ο κος Κίτρινος, ο κος Πράσινος και ο κος Καφέ. Φορούν κίτρινη, πράσινη και καφέ γραβάτες. Ο κος Κίτρινος λέει: "Έχετε παρατηρήσει ότι το χρώμα από τις γραβάτες μας είναι διαφορετικό από τα ονόματά μας". Ο κύριος που φορά την πράσινη γραβάτα λέει: "Ναι, έχεις δίκιο!".

Μπορείτε να πείτε ποιος φοράει ποιο χρώμα γραβάτα?


Ο κύριος Κίτρινος(ΑΕΚΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ): φορά καφέ γραβάτα!(δεν γίνεται να φορά την δική του και κάποιος άλλος φορά την πράσινη)

Αυτός που φορά την πράσινη είναι ο κύριος καφέ, δεδομένου οτι ο κίτρινος φορά την καφέ και δεν θα μπορούσε να είναι ο πράσινος εφόσον φορά την πράσινη!

Και ο κύριος πράσινος φορά αναγκαστικά την κίτρινη.
 
Re: Απάντηση: Re: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ - Ανδρέας Βγενόπουλος

Ο κύριος Κίτρινος(ΑΕΚΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ): φορά καφέ γραβάτα!(δεν γίνεται να φορά την δική του και κάποιος άλλος φορά την πράσινη)

Αυτός που φορά την πράσινη είναι ο κύριος καφέ, δεδομένου οτι ο κίτρινος φορά την καφέ και δεν θα μπορούσε να είναι ο πράσινος εφόσον φορά την πράσινη!

Και ο κύριος πράσινος φορά αναγκαστικά την κίτρινη.


σωστός . αλλά δεύτερος :slapface:
 
Ένας ιππότης ήθελε να μπει σ’ ένα κάστρο, στο οποίο έκρυβαν ένα μαγικό φίλτρο. Στάθηκε σ’ ένα θάμνο κοντά στην πύλη, χωρίς να φαίνεται και περίμενε να μάθει τον τρόπο με τον οποίο θα τα κατάφερνε.
Πράγματι, γρήγορα αντιλήφθηκε ότι σ’ όσους πλησίαζαν την πύλη ο φρουρός έλεγε έναν αριθμό και αυτοί αποκρίνονταν με έναν αριθμό. Στον αριθμό οκτώ η απάντηση ήταν τέσσερα, στο δώδεκα, έξι και στο έξι, τρία.
Εύκολο είναι σκέφτηκε ο ιππότης και πήγε προς την πύλη. Ο φρουρός τον κοίταξε για μια στιγμή και του είπε “δέκα”. Αυτός, βέβαια, χωρίς δισταγμό απάντησε “πέντε”, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει ένα βήμα και ο φρουρός τον κάρφωσε με το σπαθί του.
Τι θα ’πρεπε να έχει πει ο άτυχος ιππότης, για να μείνει ζωντανός και να μπει στο κάστρο;
 
Ο ΑΕΚτζής προτιμά τα σκατά από το να βάλει βαζελόχρωμα. :beee:
Ο... βοθρος είναι προφανώς βάζελος. :devil-smiley-029:
Ενώ ο Τζίγγερ θέλει να γίνει Ντέμης, αλλά μένει με τη :slapface:

Αυτή είναι η πλήρης λύση (ακόμα και αν το θέμα δεν ανήκει πια στα αθλητικά)!
 
Απάντηση: Re: Mind Trap

Ένας ιππότης ήθελε να μπει σ’ ένα κάστρο, στο οποίο έκρυβαν ένα μαγικό φίλτρο. Στάθηκε σ’ ένα θάμνο κοντά στην πύλη, χωρίς να φαίνεται και περίμενε να μάθει τον τρόπο με τον οποίο θα τα κατάφερνε.
Πράγματι, γρήγορα αντιλήφθηκε ότι σ’ όσους πλησίαζαν την πύλη ο φρουρός έλεγε έναν αριθμό και αυτοί αποκρίνονταν με έναν αριθμό. Στον αριθμό οκτώ η απάντηση ήταν τέσσερα, στο δώδεκα, έξι και στο έξι, τρία.
Εύκολο είναι σκέφτηκε ο ιππότης και πήγε προς την πύλη. Ο φρουρός τον κοίταξε για μια στιγμή και του είπε “δέκα”. Αυτός, βέβαια, χωρίς δισταγμό απάντησε “πέντε”, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει ένα βήμα και ο φρουρός τον κάρφωσε με το σπαθί του.
Τι θα ’πρεπε να έχει πει ο άτυχος ιππότης, για να μείνει ζωντανός και να μπει στο κάστρο;


whats the catch ?
 
Ναι... τέσσερα, αλλά δεν το λέω γιατι το θυμήθηκα από παλιά.:aktion033:
 
Ένας ιππότης ήθελε να μπει σ’ ένα κάστρο, στο οποίο έκρυβαν ένα μαγικό φίλτρο. Στάθηκε σ’ ένα θάμνο κοντά στην πύλη, χωρίς να φαίνεται και περίμενε να μάθει τον τρόπο με τον οποίο θα τα κατάφερνε.
Πράγματι, γρήγορα αντιλήφθηκε ότι σ’ όσους πλησίαζαν την πύλη ο φρουρός έλεγε έναν αριθμό και αυτοί αποκρίνονταν με έναν αριθμό. Στον αριθμό οκτώ η απάντηση ήταν τέσσερα, στο δώδεκα, έξι και στο έξι, τρία.
Εύκολο είναι σκέφτηκε ο ιππότης και πήγε προς την πύλη. Ο φρουρός τον κοίταξε για μια στιγμή και του είπε “δέκα”. Αυτός, βέβαια, χωρίς δισταγμό απάντησε “πέντε”, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει ένα βήμα και ο φρουρός τον κάρφωσε με το σπαθί του.
Τι θα ’πρεπε να έχει πει ο άτυχος ιππότης, για να μείνει ζωντανός και να μπει στο κάστρο;

"Και 3, δεκατρια. Κανε περα παλιο χαμουρη"
 
"Και 3, δεκατρια. Κανε περα παλιο χαμουρη"

:flipout::flipout::flipout::flipout::flipout: :flipout::flipout:

Έεεεεεεεεετσι ο Ράμπο :worshippy::worshippy::worshippy:

Ρε Ντίνο που είναι ο Zeb? Ακόμα χωρίς internet? Να του δώσεις χαιρετίσματα.
 
Ένα αρκετά δύσκολο που με παίδεψε πολλές ημέρες πριν κάποια χρόνια χωρίς να καταφέρω να το λύσω:


Σε ένα μοναστήρι υπάρχει ένας άγνωστός αριθμός μοναχών. Οι μοναχοί έχουν δώσει όρκο σιωπής και δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος επικοινωνίας μεταξύ τους. Όλη την μέρα βρίσκονται στα κελιά τους, εκτός από το μεσημέρι που μαζεύονται όλοι γύρω από ένα τραπέζι και τρώνε όλοι μαζί.

Ένα μεσημέρι που είναι όλοι μαζεμένοι, ο ηγούμενος σπάει τον όρκο για να τους ενημερώσει για μια αρρώστια που έκανε την εμφάνιση της στο μοναστήρι. Όποιος είναι άρρωστος έχει ένα σημάδι στο μέτωπο του. Ο ηγούμενος λοιπόν λέει στους μοναχούς πως όταν κάποιος καταλάβει πως έχει την αρρώστια πρέπει να πάει στο κελί του και να αυτοκτονήσει.

Συνοψίζοντας τα δεδομένα έχουμε:
  • Ένα μοναστήρι με άγνωστο αριθμό μοναχών οι οποίοι είναι άριστοι γνώστες της μαθηματικής λογικής.
  • Μία αρρώστια που δεν ξέρουμε πόσοι την έχουν, αλλά ξέρουμε πως την έχει τουλάχιστον ένας.
  • Δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος κάποιος μοναχός να δει το μέτωπό του, ούτε μπορεί να καταλάβει αν έχει το σημάδι με το να ακουμπήσει τα χέρια του στο σημείο ή από κάποια αντανάκλαση κλπ.
  • Δεν υπάρχει καμιά επικοινωνία μεταξύ των μοναχών, εκτός από κάθε μεσημέρι που μαζεύονται όλοι γύρω από το ίδιο τραπέζι.
Το ερώτημα είναι "πόσοι (το πολύ) μοναχοί θα αυτοκτονήσουν σε 5 ημέρες ?"

(Θεωρούμε σαν πρώτη ημέρα την ημέρα που ο ηγούμενος τους το είπε)
 
Ένα αρκετά δύσκολο που με παίδεψε πολλές ημέρες πριν κάποια χρόνια χωρίς να καταφέρω να το λύσω:


Σε ένα μοναστήρι υπάρχει ένας άγνωστός αριθμός μοναχών. Οι μοναχοί έχουν δώσει όρκο σιωπής και δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος επικοινωνίας μεταξύ τους. Όλη την μέρα βρίσκονται στα κελιά τους, εκτός από το μεσημέρι που μαζεύονται όλοι γύρω από ένα τραπέζι και τρώνε όλοι μαζί.

Ένα μεσημέρι που είναι όλοι μαζεμένοι, ο ηγούμενος σπάει τον όρκο για να τους ενημερώσει για μια αρρώστια που έκανε την εμφάνιση της στο μοναστήρι. Όποιος είναι άρρωστος έχει ένα σημάδι στο μέτωπο του. Ο ηγούμενος λοιπόν λέει στους μοναχούς πως όταν κάποιος καταλάβει πως έχει την αρρώστια πρέπει να πάει στο κελί του και να αυτοκτονήσει.

Συνοψίζοντας τα δεδομένα έχουμε:
  • Ένα μοναστήρι με άγνωστο αριθμό μοναχών οι οποίοι είναι άριστοι γνώστες της μαθηματικής λογικής.
  • Μία αρρώστια που δεν ξέρουμε πόσοι την έχουν, αλλά ξέρουμε πως την έχει τουλάχιστον ένας.
  • Δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος κάποιος μοναχός να δει το μέτωπό του, ούτε μπορεί να καταλάβει αν έχει το σημάδι με το να ακουμπήσει τα χέρια του στο σημείο ή από κάποια αντανάκλαση κλπ.
  • Δεν υπάρχει καμιά επικοινωνία μεταξύ των μοναχών, εκτός από κάθε μεσημέρι που μαζεύονται όλοι γύρω από το ίδιο τραπέζι.
Το ερώτημα είναι "πόσοι (το πολύ) μοναχοί θα αυτοκτονήσουν σε 5 ημέρες ?"

(Θεωρούμε σαν πρώτη ημέρα την ημέρα που ο ηγούμενος τους το είπε)

Το βασικό για προχωρήσουμε είναι , νομίζω, ο τρόπος με τον οποίο ένας μοναχός μαθαίνει για την πιθανή αρρώστιά του.
Διότι έστω ότι όταν είναι μαζεμένοι για φαγητό , κάποιοι εξ'αυτών έχουν το σημάδι. Αν δεν τους ενημερώσει κάποιος άλλος , πώς θα αντιληφθούν ότι νοσούν και πρέπει να αυτοκτονήσουν; Θέλω να πω ότι αν , υποθετικά, είναι κάποιος ή κάποιοι ή όλοι άρρωστοι με το σημάδι στο μέτωπο αλλά κανένας δεν το λέει σε κανέναν τότε υπάρχει αδιέξοδο.
Η διατύπωση: Ο ηγούμενος λοιπόν λέει στους μοναχούς πως όταν κάποιος καταλάβει πως έχει την αρρώστια πρέπει να πάει στο κελί του και να αυτοκτονήσει μάλλον δεν βοηθάει.
 
Το βασικό για προχωρήσουμε είναι , νομίζω, ο τρόπος με τον οποίο ένας μοναχός μαθαίνει για την πιθανή αρρώστιά του.

Ναι, η λύση όλου του προβλήματος βασίζεται σε αυτό ακριβώς.

Διότι έστω ότι όταν είναι μαζεμένοι για φαγητό , κάποιοι εξ'αυτών έχουν το σημάδι. Αν δεν τους ενημερώσει κάποιος άλλος , πώς θα αντιληφθούν ότι νοσούν και πρέπει να αυτοκτονήσουν; Θέλω να πω ότι αν , υποθετικά, είναι κάποιος ή κάποιοι ή όλοι άρρωστοι με το σημάδι στο μέτωπο αλλά κανένας δεν το λέει σε κανέναν τότε υπάρχει αδιέξοδο.

Για αυτό επανέλαβα αρκετές φορές πως δεν υπάρχει κανένας τρόπος επικοινωνίας. Ο κάθε μοναχός πρέπει να το καταλάβει μόνος του. Δεν υπάρχει αδιέξοδο, είναι εφικτό και αυτή είναι και η δυσκολία του προβλήματος. Ο τρόπος με τον οποίο θα καταλάβει κάποιος μοναχός πως είναι άρρωστος έχει να κάνει καθαρά με την λογική και όχι με κάποιο τέχνασμα, τρυκ, πατέντα κλπ κλπ

Η διατύπωση: Ο ηγούμενος λοιπόν λέει στους μοναχούς πως όταν κάποιος καταλάβει πως έχει την αρρώστια πρέπει να πάει στο κελί του και να αυτοκτονήσει μάλλον δεν βοηθάει.

Δεν είναι εύκολο πρόβλημα στην διατύπωση του και σχεδόν πάντα χρειάζονται εξηγήσεις. Ειλικρινά δεν μπορούσα να βρω καλύτερες λέξεις για να θέσω το ερώτημα και όταν με το καλό λυθεί νομίζω πως θα συμφωνήσουμε πως η διατύπωση ήταν σωστή.
 
Last edited:
αντανάκλαση στο ποτήρι με το νερό - κρασί παίζει ?
πιστεύω ότι είναι ο μόνος τρόπος να το καταλάβουν δεδομένου ότι
δεν μπορούν να μιλήσουν
 
Έχω την εντύπωση ότι η λύση είναι ή μόνο ο ηγούμενος ή όλοι τους...

Αλλά είναι μόνο μια εικασία, δε μπορώ να το στηρίξω λογικά...