Και ένα update για τον οδηγό τορνίσματος. Στο προηγούμενο
post έδειξα πως δουλεύει σε συνεργασία με το σταθερό ρούτερ, στην συνέχεια τελείωσα και με την κατασκευή για να δουλεύει με το οριζόντιο ρούτερ για αντιγραφές (στην ουσία ένας λειαντήρας). Το ΠΣΚ έκανα τις πρώτες δοκιμές και είχα μικτά αποτελέσματα που γράφω στο τέλος.
Για να κινείται το οριζόντιο ρούτερ χρησιμοποίησα την ράγα του παγκοπρίονου στον ένα άξονα και μια
ράγα 30mm για τον άλλο άξονα. To ρούτερ το στερέωσα σε 2 κομμάτια κόντρα πλακέ διαμορφωμένα στο κατάλληλο σχήμα με
αυτόν τον οδηγό και το σταθεροποίησα με δύο κομμένους σφιγκτήρες σωλήνα.
1. Ξύλο ελάτης για τόρνευση, κομμένο σε οκτάγωνο
2.
Φρεζάκι με στρογγυλή μύτη
3. Στηρίγματα για τα πατρόν αντιγραφής, βιδωμένα πάνω στον οδηγό
4. Το "ρούτερ" (Parkside PGS 500)
5. H βάση της ακίδας που ακολουθάει το πατρόν. Για ακίδα είναι ένα αξονάκι, ίδια διάμετρο με το κοπτικό, τοποθετημένο κάθετα.
6. Χειρόβιδες για το κλείδωμα της ακίδας
7. Βάση τρυπανιού που ήρθε μαζί με την μέγγενη μοντελισμού του λιντλ
(Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να πω ότι κανένα από τα λινκ δεν είναι affiliate ούτε έχω μετοχές σε aliexpress
)
Πρώτα, εκτύπωσα ένα σχέδιο και το κόλλησα με κόλλα για χαρτί σε ένα κομμάτι MDF 6 χιλιοστά.
Μετά κόψιμο στην σταθερή σέγα για τα χοντρά (ακολουθεί λιμάρισμα και γυαλοχαρτάρισμα για την τελική διαμόρωση του πατρόν).
Εδώ μια κοντινή που δείχνει λίγο καλύτερα πως δουλεύει η ακίδα με το πατρόν. Η δουλειά γίνεται ως εξής: αφού διαμορφώσεις το ξύλο σε κύλινδρο , ακουμπάς το φρεζάκι στον κυλίνδρο και κλειδώνεις την ακίδα στο πιο πιο χοντρό σημείο του πατρόν (που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η βάση του πιονιού-πύργου). Για διακοσμητικές γραμμές αλλάζεις φρεζάκι πχ
αυτό ή
αυτό.
Το αποτέλεσμα από το φρεζάρισμα είναι κάπως έτσι:
και μετά από γυαλοχαρτάρισμα (πάνω στον τόρνο) κάπως καλύτερα (οι τρύπες για τις πολεμίστρες έγιναν με την πλάκα για indexing του προηγούμενου ποστ):
Μέχρι τώρα το συμπέρασμα είναι ότι για αντιγραφές ακριβείας (πχ να βγάλεις 2 ίδια πιόνια) δεν παίζει. Η διαμόρφωση με το ρούτερ αφήνει πολύ άγρια επιφάνεια και θέλει πολύ γυαλοχαρτάρισμα με το χέρι όπου χάνεται η όποια ακρίβεια δίνει το πατρόν. Επίσης, οι διακοσμητικές γραμμές πρέπει να έχουν κάποια απόσταση αλλιώς σπάει το ξύλο ανάμεσα (όπως φαίνεται στην προηγούμενη φωτογραφία). Και τα εξογκώματα έχουν θέματα όπως με το πιόνι-βασιλιά, οπότε τα κάνεις μεγαλύτερα και μετά τα φέρνεις με γυαλόχαρτο.
Στα καλά: για απλά σχήματα όπως είναι η κορίνα αριστερά το αποτέλεσμα είναι μια χαρά ( η επιπλέον δοκιμή εδώ ήταν να βαφτούν μαύρες οι εσοχές, αλλά πότισε το ξύλο βαθιά έξω από την εσοχή). Επίσης, για πολύπλοκα σχήματα που δεν χρειάζονται να βγουν ακριβώς ίδια μεταξύ τους μπορείς να πάρεις ωραίο αποτέλεσμα αρκεί να κάνεις τα χοντρά με το ρούτερ και την τελική διαμόρφωση με γυαλόχαρτο.
Αν υπάρχει οποιαδήποτε συμβουλή για βελτιώσεις (από τορναδόρους και μη) είναι ευπρόσδεκτη. Να πω ότι οι δοκιμές έγιναν σε ξύλο ελάτης και καστανιάς, με διάφορα φρεζάκια (ίσια, στρογγυλά, ελικοειδή, ανάποδα ελικοειδή) όλα με το ίδιο (κακό) αποτέλεσμα.
