Και ποιος σας είπε ότι όλα λειτουργούν σωστά στο εξωτερικό? Βάζω στοίχημα ότι αν αρχίσουμε να λέμε ο καθένας μας που έχουμε ζήσει στο εξωτερικό μια ιστορία, δεν θα τελειώναμε ποτέ… και δεν μιλάω για την Βενεζουέλα που η κατάσταση είναι για κλάματα, αλλά για την Αμερική όπου πήγαινα αρκετά συχνά.
Το 1998 ήμουν στο Miami σε ένα φιλικό σπίτι…. Κάθισα 3 εβδομάδες.. την πρώτη εβδομάδα ήρθε ένα χαρτί από την πολιτεία, που έλεγε ότι οι λεμονιές είχανε μια αρρώστια που αν εξαπλωνότανε θα κατέστρεφε το είδος…. Έτσι, την άλλη μέρα ήρθαν οι αρμόδιοι να κόψουν τις λεμονιές της περιοχής, και υποτίθεται ότι την άλλη μέρα θα περνούσαν να μαζέψουν τα κομμένα. Σας πληροφορώ ότι ποτέ δεν περάσανε να μαζέψουν τίποτε, και βέβαια δεν αργήσαμε να μάθουμε ότι αρρώστια δεν υπήρχε ποτέ, αλλά ότι υπήρχε μεγάλη ποσότητα λεμονιών στην αγορά απούλητα και έπρεπε να πουληθούν, και βέβαια η τιμή άμεσος πήρε τα πάνω της.
Και ας μην μιλήσω για της αποζημίωσης από τους τυφώνες και πλημμύρες που για να τα πάρεις φτύνεις αίμα…. Μήπως φανταζόσασταν ότι εκεί σου τα στέλνουν ταχυδρομικώς την άλλη μέρα???
Να σας πω για την περίφημη λίστα αναμονής στα νοσοκομεία??? Τον πατέρα μου του είχαν δόση εδώ 8 μήνες ζωής…. Πήγαμε στο memorial του Miami(κρατικό νοσοκομείο) όπου δουλεύει μια ξαδέρφη μου σαν νοσοκόμα, και μας δώσανε ραντεβού για 6 μήνες μετά… και ας τους είπαμε ότι ήμαστε από εξωτερικό και ότι έχει καρκίνο… η λύση για μας ήταν να πάμε σε ιδιωτική κλινική, βέβαια, έτσι κι αλλιώς θα πληρώναμε, αλλά και πάλι, ραντεβού πήραμε μετά από 2 εβδομάδες.
Οι γερμανοί είναι ρομποτακια, που όταν θα πάνε στην δουλεία τους θα πούνε ένα «καλημέρα» και δεν θα ξαναμιλήσουν στον συνάδερφο μέχρι το διάλειμμα, και μετά μέχρι το σχόλασμα…. Να γιατί όλα λειτουργούν σωστά εκεί. Θα μας άρεζε εμάς αυτό? Όχι βέβαια… δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το κάνουμε.
Κι εδώ είναι το τρελό…. Ενώ είμαστε περισσότερο άνθρωποι, δεν σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας.
Για να απαιτούμε να λειτουργούν όλα καλά στο κράτος μας, πρέπει πρώτα να λειτουργούμε εμείς σωστά, και δυστυχώς αυτό δεν το κάνουμε… διάβασα διάφορα… π.χ. για τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα… τα παίρνει ο γερανός και τα πάει στο πιο κοντινό μέρος που επιτρέπετε το παρκάρισμα… κι εγώ σας ρωτάω…. Πόσους γερανούς και ποσά ελευθέρα μέρη για παρκάρισμα έχουμε για να το κάνουμε αυτό? Γιατί αν μετρήσουμε όλα τα παράνομα….. εδώ υπάρχουν θέσης σταθμεύσεις άδειες κι εμείς πάμε και σταθμεύουμε στις θέσεις που είναι για ανάπηρους, η ακόμα και στην μέση του δρόμου, κλείνοντας την είσοδο-έξοδο του parking, επειδή η άδεια θέση είναι 5 μέτρα πιο κάτω και θα κουραστούμε. Και μην πω τι θα γίνει αν μας το πάρει ο γερανός η αν μας γράψουνε, και ας ξέρουμε ότι φταίμε.