Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

Όσο για τα περί "χαράς" και "ευτυχίας".

Όποιος νομίζει ότι η ευτυχία και η χαρά είναι στην κατανάλωση, είναι βαθιά παραπλανημένος.

Οι γονείς μας έβγαζαν 10 και κατανάλωναν 5 και ήταν περισσότερο ισορροπημένοι και ευτυχισμένοι από εμάς.

Το shopping therapy, δηλαδή παίρνω το iphone και αισθάνομαι ευτυχισμένος για 2-3 ημέρες είναι μια αποτυχημένη ψυχανάλυση. Είναι ο απόλυτος κανόνας στις γυναίκες και άντρες σήμερα.

Δεν οδηγεί πουθενά και δεν αποτελεί ΚΑΜΙΑ βελτίωση στο βιοτικό επίπεδό μας.

Ένα διαμέρισμα στην Αθήνα δεν μπορεί να αποτελεί βελτίωση στο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με αυτόν που μένει σε ένα χωριό 2.000 κατοίκων. Είναι βέβαιο ότι το βιοτικό του επίπεδο είναι ανώτερο και το σπίτι του κοστίζει το 1/5 (τουλάχιστον).

Ακόμα και σε ακριβή περιοχή να μένεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη ισχύει πάλι το ίδιο. Στην Φιλοθέη να έχεις σπίτι και πάλι υπάρχει θέμα. Η δουλειά σου που είναι? Δεν θα πρέπει να μετακινηθείς? Δεν τα κάνεις όλα με το αυτοκίνητο? Δεν υπάρχει εγκληματικότητα? Δεν υπάρχει μόλυνση? Η μήπως ο αέρας πάνω από τα ακριβά προάστια είναι ο αντίστοιχος του χωριού? Πλάκα κάνουμε?

Ξέφυγα όμως. Η λύση είναι απλή και είναι εκεί έξω. Δεν είναι στην κατανάλωση. Είναι στα βασικά. Βασικό δεν είναι ούτε το αυτοκίνητο, ούτε το κινητό, ούτε το εξοχικό, ούτε τα luxury προϊόντα. Αυτά είναι υποκατάστατα και από ένα σημείο και μετά δεν λειτουργούν ούτε έτσι.
 
Εγω νομίζω πως η "φούσκα" των ακινήτων δεν έσκασε ακόμη στην Ελλάδα! Είναι γνωστό πως η χώρα μας έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιόκτητης κατοικίας απο όλες τις χώρες της Ε.Ε., γεγονός που οφείλεται σε πολλούς λόγους (αντιπαροχή, εύκολο στεγαστικό, διαθέσιμα εισοδήματα παραοικονομίας, αυθαίρετο για αρκετούς ...με μεταγενέστερη νομιμοποίηση κλπ) και βέβαια και στην σημασία που αποδίδει ο έλληνας στο να έχει το δικό του κεραμίδι.
Ομως, εδω και πολλά χρόνια έχει παύσει πλέον να συμφέρει η αγορά ακινήτου για "εκμετάλλευση". Σύντομα το βάρος του ΦΜΑΠ θα είναι πολύ σημαντικό για όσους έχουν πολλά ακίνητα, ενω και το κόστος των μεταβιβάσεων θα αυξηθεί κι άλλο με νεες αντικειμενικές (εκτός κι αν πέσουν τα συμβολαιογραφικά, λόγω απελευθέρωσης, αν βέβαια γίνει). Ταυτόχρονα υπάρχει (σε σύνολο χώρας) μεγάλο πλεόνασμα κατοικιών και ακόμη μεγαλύτερο επαγγελματικών χώρων (η ζήτηση στα δεύτερα μειώνεται συνεχώς με τα κλεισίματα επιχειρήσεων). Ολα τα παραπάνω "δείχνουν" για επερχόμενη μεγάλη απαξίωση της πλειοψηφίας των ακινήτων (τα "καλά" εννοείται πως θα χάνουν πολύ λιγότερο..) και πιστεύω πως σε 1 με 2 χρόνια θα δούμε τις τιμές να κατρακυλάνε και 50% κάτω (στα παλιά βεβαίως, ενω καινούργια δεν θα συμφέρουν να κτίζονται, λόγω υψηλού κόστους κατασκευής). Η ισορροπία θα επέλθει μετά απο κάποια χρόνια, εφόσον απορροφηθεί το πλεόνασμα που υπάρχει σήμερα.
Με βαση τα παραπάνω όσοι πήραν σχετικά πρόσφατα μεγάλο δάνειο για αγορά κατοικίας είναι σίγουρα οι πλέον χαμένοι, αφού αφενός δυσκολεύονται στην πληρωμή με την μείωση των εισοδημάτων τους, αφ ετέρου και το ακίνητο που αγόρασαν έχει ήδη μικρότερη αξία απο αυτήν που πλήρωσαν (τον τελευταίο χρόνο έγιναν πολύ λιγότερες μεταβιβάσεις ακινήτων σε σχέση με ένα χρόνο πριν και μάλιστα ενω μέχρι τα τέλη του 2009 οι μεταβιβάσεις σε συγγενικά πρόσωπα συνέφεραν φορολογικά...)
 
gordonas said:
Όσο για τα περί "χαράς" και "ευτυχίας".

Όποιος νομίζει ότι η ευτυχία και η χαρά είναι στην κατανάλωση, είναι βαθιά παραπλανημένος.

Οι γονείς μας έβγαζαν 10 και κατανάλωναν 5 και ήταν περισσότερο ισορροπημένοι και ευτυχισμένοι από εμάς.

Το shopping therapy, δηλαδή παίρνω το iphone και αισθάνομαι ευτυχισμένος για 2-3 ημέρες είναι μια αποτυχημένη ψυχανάλυση. Είναι ο απόλυτος κανόνας στις γυναίκες και άντρες σήμερα.

Δεν οδηγεί πουθενά και δεν αποτελεί ΚΑΜΙΑ βελτίωση στο βιοτικό επίπεδό μας.

Ένα διαμέρισμα στην Αθήνα δεν μπορεί να αποτελεί βελτίωση στο βιοτικό επίπεδο σε σχέση με αυτόν που μένει σε ένα χωριό 2.000 κατοίκων. Είναι βέβαιο ότι το βιοτικό του επίπεδο είναι ανώτερο και το σπίτι του κοστίζει το 1/5 (τουλάχιστον).

Ακόμα και σε ακριβή περιοχή να μένεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη ισχύει πάλι το ίδιο. Στην Φιλοθέη να έχεις σπίτι και πάλι υπάρχει θέμα. Η δουλειά σου που είναι? Δεν θα πρέπει να μετακινηθείς? Δεν τα κάνεις όλα με το αυτοκίνητο? Δεν υπάρχει εγκληματικότητα? Δεν υπάρχει μόλυνση? Η μήπως ο αέρας πάνω από τα ακριβά προάστια είναι ο αντίστοιχος του χωριού? Πλάκα κάνουμε?

Ξέφυγα όμως. Η λύση είναι απλή και είναι εκεί έξω. Δεν είναι στην κατανάλωση. Είναι στα βασικά. Βασικό δεν είναι ούτε το αυτοκίνητο, ούτε το κινητό, ούτε το εξοχικό, ούτε τα luxury προϊόντα. Αυτά είναι υποκατάστατα και από ένα σημείο και μετά δεν λειτουργούν ούτε έτσι.
Click to expand...



Βαλτε το επικεφαλιδα στο νημα αυτο το κειμενακι.:grinning-smiley-043

Μπας και ξυπνησουμε.
 
Voreios said:
Εγω νομίζω πως η "φούσκα" των ακινήτων δεν έσκασε ακόμη στην Ελλάδα!
Click to expand...

Με μεγιστη πτωση τιμων το 20% μαλλον δεν εσκασε ακομα. Αλλα αυτην την ατιμη την φουσκα πχ την περιμενουν ακομα στην υπερτιμημενη Ισπανια , στο ακρως υπερτιμημενο Λονδινο και παει λεγοντας.

Νομιζω οτι οταν σκασει η φουσκα της κτηματαγορας θα ειναι μαζικη ......και θα ειναι το τελειωτικο χτυπημα στο οικονομικο συστημα που εφαρμοζουμε .
 
Voreios said:
Εγω νομίζω πως η "φούσκα" των ακινήτων δεν έσκασε ακόμη στην Ελλάδα! Είναι γνωστό πως η χώρα μας έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιόκτητης κατοικίας απο όλες τις χώρες της Ε.Ε., γεγονός που οφείλεται σε πολλούς λόγους (αντιπαροχή, εύκολο στεγαστικό, διαθέσιμα εισοδήματα παραοικονομίας, αυθαίρετο για αρκετούς ...με μεταγενέστερη νομιμοποίηση κλπ) και βέβαια και στην σημασία που αποδίδει ο έλληνας στο να έχει το δικό του κεραμίδι.
Ομως, εδω και πολλά χρόνια έχει παύσει πλέον να συμφέρει η αγορά ακινήτου για "εκμετάλλευση". Σύντομα το βάρος του ΦΜΑΠ θα είναι πολύ σημαντικό για όσους έχουν πολλά ακίνητα, ενω και το κόστος των μεταβιβάσεων θα αυξηθεί κι άλλο με νεες αντικειμενικές (εκτός κι αν πέσουν τα συμβολαιογραφικά, λόγω απελευθέρωσης, αν βέβαια γίνει). Ταυτόχρονα υπάρχει (σε σύνολο χώρας) μεγάλο πλεόνασμα κατοικιών και ακόμη μεγαλύτερο επαγγελματικών χώρων (η ζήτηση στα δεύτερα μειώνεται συνεχώς με τα κλεισίματα επιχειρήσεων). Ολα τα παραπάνω "δείχνουν" για επερχόμενη μεγάλη απαξίωση της πλειοψηφίας των ακινήτων (τα "καλά" εννοείται πως θα χάνουν πολύ λιγότερο..) και πιστεύω πως σε 1 με 2 χρόνια θα δούμε τις τιμές να κατρακυλάνε και 50% κάτω (στα παλιά βεβαίως, ενω καινούργια δεν θα συμφέρουν να κτίζονται, λόγω υψηλού κόστους κατασκευής). Η ισορροπία θα επέλθει μετά απο κάποια χρόνια, εφόσον απορροφηθεί το πλεόνασμα που υπάρχει σήμερα.
Με βαση τα παραπάνω όσοι πήραν σχετικά πρόσφατα μεγάλο δάνειο για αγορά κατοικίας είναι σίγουρα οι πλέον χαμένοι, αφού αφενός δυσκολεύονται στην πληρωμή με την μείωση των εισοδημάτων τους, αφ ετέρου και το ακίνητο που αγόρασαν έχει ήδη μικρότερη αξία απο αυτήν που πλήρωσαν (τον τελευταίο χρόνο έγιναν πολύ λιγότερες μεταβιβάσεις ακινήτων σε σχέση με ένα χρόνο πριν και μάλιστα ενω μέχρι τα τέλη του 2009 οι μεταβιβάσεις σε συγγενικά πρόσωπα συνέφεραν φορολογικά...)
Click to expand...

++++

Στο αμεσο μέλλον ειναι πολύ πιθανό να μην συμφέρει να εχεις ακινητα
τι να κάνουμε τα εχουν βάλει στο μάτι οι κυβερνήσεις μας, οι τράπεζες και οι εξω.
Σταδιακά θα εχεις μεγαλύτερους φόρους, αν εχεις εισοδήματα από ενοικια θα σε π.....φορολογικά, οπότε θα πουλήσεις και μάλιστα πολύ φθηνα (οπως τα ακριβα ΙΧ σημερα)

Οι τραπεζες (εχω συνεργασία με κάποιες και απο οτι μου λένε τα παιδια) δινουν πάντα επιτόκιο ''ασφαλείας''
αυτο σημαινει οτι εχουν υπολογίσει το ποσοστό που δεν θα πληρώσει (με βαση τα στατιστικά στοιχεία των τελευταίων ετων) και την ''χασούρα'' τους την εχουν.....προεισπράξει

Υ.Γ. Προφανώς η ΑΤΕ πάει για φούντο γιατι αν ειχατε συνεργαστεί....θα τους λέγατε να πανε να φυτέψουν κανενα ραπανακι
 
Δεν νομίζω πως χαρά και ευτυχία είναι ένα σπίτι και ένα αμαξάκι.
Εργαλεία μέσης διαβίωσης είναι.

Χαρά και ευτυχία ας πούμε είναι ένα σκάφος για τσάρκες.
Ή 15θήμερα ταξιδάκια στη Ν. Ζηλανδία, στο Βανκούβερ, την Αλάσκα, Περού κ.τ.λ.
Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
Βέβαια ο καθείς με τις προταιρεότητές του και τον τρόπο σκέψης του.
 
gordonas said:
Υ.Σ. Όποιος έχει πιστωτική κάρτα σήμερα είναι άξιος της μοίρας του. Η χρεωστική είναι αρκετή για τα πάντα. ΠΟΤΕ δόσεις, πάντα μετρητά.
Click to expand...

Εκτος αν είσαι "ναυάγιο" σαν εμένα , ετσι θεωρούν οι τράπεζες όσους ξεχρεώνουν κάθε μήνα όλο το υπόλοιπο τους και δεν δίνουν έναντι το ελάχιστό , δλδ χρωστάω 1000ε δίνω 30ε την ελάχιστη καταβολή. Εγώ κάνω χρήση της πιστωτικής τα 5 τελευταία χρόνια , κάνω κατά το 90% αγορές με πολλές άτοκες δόσεις, και πληρώνω καθε μήνα όλο το υπόλοιπο μου, όχι έναντι. Είναι ζήτημα αν έχω πληρώσει 10 ευρώ τόκους και αυτό μόνο γιατί "καθυστέρησα" να την πληρώσω κάποιο μήνα με το γνωστό τέχνασμα να βάζουν τις κάρτες να λήγουν ημέρα Σάββατο ή Κυριακή για να ξεχαστείς νομίζοντας ότι έχεις ακόμα μέρες και να φάς 2 ημερολογιακές μέρες τόκο όταν πας Δευτέρα να την πληρώσεις.
 
Δεν νομίζω πως χαρά και ευτυχία είναι ένα σπίτι και ένα αμαξάκι.
Εργαλεία μέσης διαβίωσης είναι.

Χαρά και ευτυχία ας πούμε είναι ένα σκάφος για τσάρκες.
Ή 15θήμερα ταξιδάκια στη Ν. Ζηλανδία, στο Βανκούβερ, την Αλάσκα, Περού κ.τ.λ.
Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
Βέβαια ο καθείς με τις προταιρεότητές του και τον τρόπο σκέψης του.
 
Re: Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

SHERPA said:
Δεν νομίζω πως χαρά και ευτυχία είναι ένα σπίτι και ένα αμαξάκι.
Εργαλεία μέσης διαβίωσης είναι.

Χαρά και ευτυχία ας πούμε είναι ένα σκάφος για τσάρκες.
Ή 15θήμερα ταξιδάκια στη Ν. Ζηλανδία, στο Βανκούβερ, την Αλάσκα, Περού κ.τ.λ.
Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
Βέβαια ο καθείς με τις προταιρεότητές του και τον τρόπο σκέψης του.
Click to expand...

αναφερεις ακριβώς τα ιδια πραγματα
οτι σχεση εχει το σπίτι και το αυτοκίνητο εχει και το σκάφος
απλά αν δεν εισαι συνηθησμένος σε κάτι μπορει να το βλέπεις διαφορετικά

Χαρά και ευτυχία ειναι η δημιουργία, η γνώση, το σεξ, οι επικοδομητικές συζητήσεις, ο ελευθερος χρόνος και γενικά οτι σε κανει να ξεχνιέσαι και ''αδειαζει'' το μυαλό σου.

Χθες εκανα μια κατασκευή που μελετάω χρόνια,
θα μπορούσα να ειχα πάει για κανα μπανακι
μεγαλύτερη ευχαρίστηση από οτι πετυχε το πείραμα....δεν υπάρχει
 
H ανυποταξία του λαού ήταν έμφυτη (στο dna μας) αλλά στηριζόταν και σε δύο βασικούς παράγοντες.
Στις καταθέσεις και στην ιδιοκτησία.
Στις όποιες εξωτερικές προσταγές αλλά ακόμη και σε εσωτερικές διαταγές ,πριν από 10-15 χρόνια άκουγες: ''Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα, δεν έχω κανέναν ανάγκη''.

Με την ασφάλεια των καταθέσεων έκανε ο καθένας ότι γούσταρε.

Το πρώτο κτύπημα στους ανυπότακτους ιθαγενείς έγινε με την υπόθεση του χρηματιστηρίου.
Πάνε τα λεφτάκια (οικονομίες) της γιαγιάς ,του παππού και της μιας ώρας ανάγκης.
Άρχισαν από το 2000 τα πρώτα ψήγματα ανασφάλειας.

Η δεύτερη επίθεση θα γίνει στην ιδιοκτησία, είναι δεδομένο. Κάποια κόλπα ήδη έχουν γραφτεί πιο πάνω.

Δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι όλα είναι προσχεδιασμένα. Και δεν μιλάω μόνο για το εσωτερικό. Ευρωπαϊκά μιλάω.

Πρέπει να βαράνε το ντέφι και να εμείς να χορεύουμε.

Μου αρέσει που συζητάμε για ιδιοκτησία ,όταν ζούμε σε χώρα που τη νοικιάζουμε, πληρώνοντας νοίκι.

Συμφωνώ σε πολλά απ´όσα γράφτηκαν. Μία παρατήρηση μόνο στον φίλο Thankin.
Αυτό που γράφεις για ζώνες με προστιθέμενη αξία κ.τ.λ. δεν είναι καμμία σοβαρή λύση και δεν αφορά παρά ελαχιστότατους. Και αν...

Το κόλπο πάντα ήταν άλλο. Για να μη σε κουράσω απλά θα σου πω ,πως αν ρωτήσεις πόσο κόστιζαν τα χαμόσπιτα στο Γκάζι, στου Ψυρρή, στον κεραμεικό ,πριν την ανάπτυξη των περιοχών θα εκπλαγείς.

Έχεις ''εσωτερική'' πληροφόρηση, τότε καλώς. Αλλιώς...

Για να μη γράψω πριν από κάποια χρόνια που μου πρότειναν αγορά οικοπέδου πάνω στη χάραξη του προαστιακού, χωρίς αυτός ακόμη να έχει αποτυπωθεί ούτε σε χαρτί.-bye-

Κακώς δεν το πήρα, ήταν και τσάμπα.
 
Ρε μάνα μου πως να το εξηγήσω με το παλιοπληκτρολόγιο?

Ποιά σχέση έχει ένα κουτί 100 τμ (που δεν χωράς μέσα... αλλά στεγάζεις την φαμελιά) με ένα σκάφος (ακόμη και φθηνό/βάρκα) που περνάς με τα φιλαράκια σου ζάχαρη ψιλή.
Ο ελεύθερος χρόνος που λες και συ.
Ή το αυτοκίνητο που σε πηγαίνει στη δουλειά σου ποιά σχέση έχει με την χαρά και την ευτυχία?

Η χαρά και η ευτυχία ξαναλέω γίνεται όπως και συ αναφέρεις σχετικά εύκολα, ή ακόμα και κόβοντας βόλτες με ένα ποδήλατο στα βουνά και ψαρεύοντας σε λίμνες και ποτάμια πέστροφες!

Αυτό θέλω να διαχωρίσω μετάξυ σπιτιού/αυτοκινήτου (εργαλεία) και χαράς,
λύπης, ευτυχίας.

Υ.Γ ο ελεύθερος χρόνος είναι κάτι ανεκτίμητο, δεν αγοράζεται... και αυτοί που τον έχουν ίσως δεν τον εκτιμούν... όσο θα έπρεπε.

Παρεβλήθει ο Μανωλάκος.
Το μήνυμα είναι για τον Ενμπουλαμάτσις.
 
Last edited:
Τζίμη όσο το θέμα εστιάζεται ''εσωτερικά'' είναι βολικό γιά νά χρεώνονται οι ''φταίμε όλοι''..
Η ιστορία των ακινήτων ανήκει στά παιχνίδια πού ξεκίνησαν πρό 30 ετών οταν μπήκε εμπρός η επίθεση τού αεριτζίδικου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου πού είναι υπεύθυνο γιά τόν παγκόσμιο τζόγο (απ´τόν άνθρακα έως τά ακίνητα)..
 
Πριν αρκετά χρόνια ενας οικογενειακός φιλος πολιτικός μηχανικός μας ειχε πει οτι στο κέντρο (Ομόνοια-Αθηνας-3ης Σεπτεμβρίου) δεν θα μπορεις να περπατήσεις, οι αξίες των ακινήτων της περιοχής θα πεσουν λόγω αλοδαπων εσκεμμένα για να αγοραστουν σχεδόν τζαμπα.
Η αληθεια ειναι οτι δεν του δώσαμε μεγάλη σημασία
Και η σημερινή αληθεια ειναι οτι πολιτικοί, τραπεζες, ''δημοσιογραφοι'', δικηγόροι αγοραζουν οτι βρούν σχεδόν τζαμπα.

Σε λίγα χρόνια που το κέντρο που θα ''ιδιωτικοποιηθεί'' απο λίγους θα δειτε πως θα γίνει και που θα πάνε οι τιμές!!!
 
Re: Απάντηση: Στεγαστικά δάνεια - Το μπούμερανγκ

SHERPA said:
Ρε μάνα μου πως να το εξηγήσω με το παλιοπληκτρολόγιο?

Ποιά σχέση έχει ένα κουτί 100 τμ (που δεν χωράς μέσα... αλλά στεγάζεις την φαμελιά) με ένα σκάφος (ακόμη και φθηνό/βάρκα) που περνάς με τα φιλαράκια σου ζάχαρη ψιλή.
Ο ελεύθερος χρόνος που λες και συ.
Ή το αυτοκίνητο που σε πηγαίνει στη δουλειά σου ποιά σχέση έχει με την χαρά και την ευτυχία?

Η χαρά και η ευτυχία ξαναλέω γίνεται όπως και συ αναφέρεις σχετικά εύκολα, ή ακόμα και κόβοντας βόλτες με ένα ποδήλατο στα βουνά και ψαρεύοντας σε λίμνες και ποτάμια πέστροφες!

Αυτό θέλω να διαχωρίσω μετάξυ σπιτιού/αυτοκινήτου (εργαλεία) και χαράς,
λύπης, ευτυχίας.

Υ.Γ ο ελεύθερος χρόνος είναι κάτι ανεκτίμητο, δεν αγοράζεται... και αυτοί που τον έχουν ίσως δεν τον εκτιμούν... όσο θα έπρεπε.

Παρεβλήθει ο Μανωλάκος.
Το μήνυμα είναι για τον Ενμπουλαμάτσις.
Click to expand...

Εχεις απόλυτο δίκιο
το πήγα λίγο παραπέρα γιατι προφανώς η στερήση καποιας καταστασης (ζωή στη θαλασσα-σκαφος) να την ωραιοποιεί.

Μεγαλωσα σε σκαφος, οδηγω απο τα 7μου, μεχρι πριν λίγα χρόνια ειχαμε ενα μεγαλύτερο και ενα μικρότερο.
Σκεψου οτι ειχα κανει ολοκληρη μελέτη στον πατερα μου 17 χρονων οταν πηγα να σπουδάσω στη Κρητη, οτι θα ηταν καλύτερα να μην νοικιαζα σπίτι και να εμενα σε ιστιοπλοϊκο σε μια μαρίνα που ειχα βρει εξω απο τη πόλη σχεδον δωρεαν.
Τα καλοκαιρια θα το νοιακιαζα γιατι η Κρητη δεν ειχε τετοια πραματα και σε βαθος χρόνου θα ηταν αρκετα πιο οικονομικό και καλύτερο απο το να νοικιασω.

Ειχα ολα τα οικονομικά και πρακτικά με το μέρος μου αλλά....οπως καταλαβαινετε αν ερθετε στη θεση του πατερα μου.... δεν ειχα χρήματα να
το κανω μονος μου:bigcry:

Πραγματικά δεν υπάρχει ωραιοτερο πραγμα απο το νασαι στη θαλασσα, αλλά εσηζα και καταστασεις που λες ΝΑ ΠΑΤΗΣΩ ΓΗ!!!!

Βαρεθηκα για την ωρα γιατι θελεις κοσμο που να μπορει
οταν αρχίζει το κλάμα.....σταματάει το παραμύθι
 
Last edited:
Η χαρά και η ευτυχία είναι μέσα στον καθένα μας. Ακούγεται πολύ κουλτούρα αλλά είναι και το προφανές.

Αν ήταν στο σκάφος, τότε όλοι όσοι έχουν σκάφος θα ήταν ευτυχισμένοι.

Αν ήταν στο αυτοκίνητο, όλοι όσοι έχουν αυτοκίνητο θα ήταν ευτυχισμένοι.

Αν ήταν στο ποδήλατο, όλοι όσοι έχουν ποδήλατο θα ήταν ευτυχισμένοι...και πάει λέγοντας.

Κάποιες δραστηριότητες βοηθούν στην αναζήτηση της ευτυχίας. Κάποιες άλλες πολύ λιγότερο. Σημασία δεν έχει το μέσο αλλά ο άνθρωπος. Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε και με το ποδήλατο είναι δυνατό να ευχαριστηθείς ή ακόμα και απλά τρέχοντας ή κολυμπώντας.

Μπορεί να έχεις σκάφος και να μην σου προσφέρει τίποτα.

Το επιχείρημα δεν είναι ότι τα υλικά αγαθά φέρνουν την δυστυχία αλλά ότι ΔΕΝ φέρνουν την ευτυχία. Αν δεν είσαι δραστήριος, σε διάθεση και γεμάτος ενέργεια τι να το κάνεις το σκάφος? Αν δεν έχεις σκάφος, μπορεί να κάνεις μπάνιο, να νοικιάσεις, οτιδήποτε άλλο. Θα βρεις τον τρόπο.

Ποτέ δεν ήταν το μέσο το θέμα.

Τι να το κάνω το κωλο-διαμέρισμα??? Να βλέπω τον τοίχο της απέναντι πολυκατοικίας? Να μην βάλω λίγο δυνατά την μουσική γιατί ενοχλώ? Να ακούω τον παραμικρό θόρυβο την πιο ακατάλληλη ώρα? Να μην έχω κήπο? Να μην έχω θέα? Να περνάω μέσα σε αυτό το 90% του ελεύθερου χρόνου μου? Να βρίσκομαι σπάνια με τους φίλους μου γιατί είναι στην άλλη άκρη της πόλης? Να μην γνωρίζω ούτε τους γείτονές μου?

Αυτό είναι το όνειρο της ιδιοκτησίας? Ένα μέτριο ή και πολυτελές κουτί? Αξίζει αυτό το πράγμα να πληρώνεις 30 χρόνια δόσεις??? 1000 φορές ενοίκιο και να αλλάζεις ανά 6-7 χρόνια, σε περίπτωση που δεν μπορείς να κτίσεις. Αφήστε τις τράπεζες να πνίγονται μετά σε ποιον θα δώσουν τα δάνεια.

Αν είναι κάποιος κορόιδο και τσιμπάει από την διαφήμιση των τραπεζών και του συστήματος η ευθύνη είναι 1000% ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ. Αυτός υπέγραφε, ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ.

Το κράτος δεν είναι η ΕΛΛΗΝΙΔΑ μπαμπάς και μαμά που πάνε και καθαρίζουν για τα λάθη του παιδιού τους. Όταν όμως μας έχουν μεγαλώσει έτσι...

Όταν υπογράφεις κάτι η ευθύνη είναι δικιά σου. Ούτε του κράτους, ούτε του καπιταλισμού, ούτε ΚΑΝΕΝΑ...Αυτά είναι δικαιολογίες για να αποποιηθούμε την ευθύνη μας.
 
Last edited:
Top Bottom