Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτά τα υποκειμενικά κριτήρια που αναφέρεις αφορούν μόνο το αναλογικό σύστημα αναπαραγωγής και όχι το ψηφιακό.
Με τα ίδια ακριβώς υποκειμενικά κριτήρια ακούμε το βινύλιο και το cd. Άλλος τρόπος δεν έχει ανακαλυφθεί.
Με μετρήσεις δεν ακούμε αλλά με τα αφτιά μας και το νευρικό μας σύστημα, τον εγκέφαλο.
Αν έχουμε καλλιεργήσει και εκπαιδεύσει το αφτί μας με συναυλίες ακουστικής μουσικής τότε τα υποκειμενικά μας κριτήρια είναι τα πλέον ασφαλή για να κρίνουμε την αναπαραγόμενη μουσική από μέσα. Έχοντας αυτό ως οδηγό, τον ζωντανό ήχο, θα προτιμήσουμε αυτό που μας φέρνει πιο κοντά στο αληθινό γεγονός, την ζωντανή μουσική. Απλό είναι. Οι περισσότεροι από εμάς γίνομαστε κριτές μη έχοντας την απαραίτητη αυτή προυπόθεση. Λ.Σ.
Ας τα γράψουμε λοιπόν για άλλη μια φορά....
Δεν γίνεται να κρίνεται ένα ηχοσύστημα με κριτήρια "ζωντανής μουσικής" τη στιγμή που αυτό που αυτό που υπάρχει στο μέσο αποθήκευσης έχει προκύψει από:
1) Τα όργανα όπως τα "ακούνε" τα μικρόφωνα
2) Την άποψη του ηχολήπτη
3) Τα μηχανήματα ηχοληψίας, συμπεριλαμβανομένων των monitors του ηχολήπτη
κ.ο.κ.
Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κάποιος μαγικός τρόπος να αποθηκευθεί τέλεια η μουσική στο μέσο μας. Πάντα θα υπάρχουν (πολλοί..) κρίκοι στην αλυσίδα, οι οποίοι θα επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Οπότε τι να συγκρίνει κανείς με την ζωντανή μουσική;