Εκει που λες "πραγμα" , βαλε στη θεση του "συστημα".
Αν λοιπον εσυ λες Χ και ο φιλος σου Ψ , υπηρχε πιθανοτητα να αγοραζατε το ιδιο συστημα ?
Αν σου ελεγαν αλλοι 10 φιλοι σας οτι ο Ψ εχει δικαιο και 5 οτι εσυ εχεις δικαιο , θα αλλαζες γνωμη και θα αγοραζες το ιδιο συστημα με τον φιλο σου , ενω προτιμας να ακους το αλλο ?
Δηλαδη θα αγοραζες ενα συστημα που δεν σου αρεσει να το ακους ?
Στο τελος , ολα ειναι συμβιβασμοι. Οι επιλογες γινονται βασει των ανοχων του καθενος μας , και τις πλειστες φορες συνειδητα , χωρις αυτο να σημαινει αγνοια ή ασχετοσυνη. Λειτουργει αν θελεις (υποκειμενικα) για το γουστο του καθενος μας , το "μη χειρον βελτιστον".
Εμένα το σκεπτικό μου είναι διαφορετικό. Φυσικά, αν άκουγα το ίδιο σύστημα με κάποιον άλλο και σε εμένα άρεσε ενώ σε εκείνον όχι, δεν θα προσπαθούσα να αλλάξω τον εαυτό μου. Σε μια τέτοια περίπτωση μιλάμε για θέμα προσωπικού βιώματος και πολύ συγκεκριμένων δεδομένων: ίδιο σύστημα, ίδιος χώρος, ελεγχόμενες συνθήκες και τελικός κριτής το προσωπικό γούστο.
Αυτή είναι η πιο απλή περίπτωση, αλλά ταυτόχρονα και η πιο σπάνια όταν καλείσαι να ερμηνεύσεις την άποψη και την εμπειρία κάποιου άλλου. Ακόμα όμως και τότε, δεν μπορείς να γενικεύσεις αυτό το συμπέρασμα σε διαφορετικό εξοπλισμό και διαφορετικό χώρο.
Με αυτή τη λογική, τι θα έπρεπε να κάνεις; Πόσο ρεαλιστικό είναι να πάρεις τη βέλτιστη απόφαση όταν θα έπρεπε να δοκιμάσεις αμέτρητους διαφορετικούς συνδυασμούς στον δικό σου χώρο; Δεν γίνεται να δανείζεσαι συνεχώς ηχεία, ενισχυτές, DAC κ.λπ. και να δοκιμάζεις όλους τους πιθανούς συνδυασμούς μέχρι να βρεις τον ιδανικό για το γούστο και το budget σου. Τις περισσότερες φορές αναγκαστικά κάνεις κάποιες υποθέσεις.
Το πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι άλλο. Ένα φόρουμ και γενικότερα μια συζήτηση πρέπει να χτίζουν γνώση που να πατάει σε κάποια αντικειμενική βάση. Διαφορετικά, ο καθένας μένει μόνος του, δεν διαμορφώνεται συλλογική σοφία ούτε κάποια κατεύθυνση και, τελικά, μειώνεται ή ακόμη και εξαφανίζεται η χρησιμότητα του φόρουμ ως εργαλείου λήψης αποφάσεων.
Φαντάσου ότι πρέπει να πάρεις μια απόφαση και ζητάς τη γνώμη δέκα ατόμων. Ακούγονται δέκα εντελώς διαφορετικές, καθαρά υποκειμενικές απόψεις, χωρίς να μπορείς να αποκλείσεις καμία με βάση κάποια λογική ή ένα αντικειμενικό κριτήριο. Υποθέτουμε επίσης ότι όλες βρίσκονται εντός του ίδιου προϋπολογισμού. Δεν δημιουργείται τελικά σύγχυση αντί για καθοδήγηση;