Χρόνια στο παιχνίδι του ήχου
παρατηρώ όλο και περισσότερα εμπορικά ηχεία με cross που πίνουν και μεγάφωνα λες και έχουν μισοφορτισμένους τους φερίτες τους.
Κάτι γίνεται με τα νεοδύμια, αλλά όποιος έχει παίξει με παλιότερα
χάρτινα μεγάφωνα καταλαβαίνει τι λέω..
Και που κολλάει το θέμα της ευαισθησίας στο νήμα με τους D?
Γιατί αν ακούτε μουσική δωματίου με μικρά σύνολα οποιοσδήποτε ενισχυτής σας κάνει.
Αν όμως στα συνήθως αναίσθητα μεγάλα ηχεία θέλουμε και κάποια στιγμή να παίξουμε δυνατά ο ΑΒ θα βγάλει τον ψαλιδισμό του, αν είναι ένας κάτω από 80w π.χ.
Αν θέλετε μετρήστε μια από τις τάσεις τροφοδοσίας των τελικών σταδίων και πέστε μου ποσο βυθίζεται στα κτυπήματα των τυμπάνων..
Εδώ είναι που η D κερδίζει..
Και τα γράφει κάποιος που ακούει με ΑΒ
αλλά ξέρω ότι με μεγάλα ηχεία χρειάζεται ένας βαρύς AB!
Και δεν έχω την διάθεση, τα βάρη είναι για το γυμναστήριο..
Οι επαγγελματίες παίζουν με D, που έχουν μπει ακόμα και στα ενεργά των studio εκεί που παράγονται ηχογραφήσεις, στις οποίες ψάχνουμε την ποιότητα με ΑΒ ταξη!!
Ένα λάθος που γίνεται συνέχεια είναι οι συγκρίσεις ενισχυτών κρίνοντας την θεωρία.
Υπάρχει κακός ΑΒ κακός Β και κακός D,
όπως υπάρχουν και εξαιρετικοί σε όλες τις τάξεις..
Ακόμα και οι συγκρίσεις με δύσκολα ηχεία είναι λάθος, γιατί το εύκολο φορτίο με το δύσκολο φορτίο μπορεί να ανατρέψει την εκτίμηση στο συγκριτικού ενισχυτών , γιατί η εμπεδηση των ηχείων είναι αυτή που επιρεάζει την απόδοση και αυτή που μας οδηγεί στην σωστη επιλογή ενισχυτή.
Οι συγκριτικές δοκιμές πρέπει να γίνονται στις κοντινές κατηγορίες κόστους, κατασκευής και ισχύος, με το ζευγάρι ηχείων που θα ταίριαζε στην κατηγορία των ενισχυτών που θέλουμε να συγκρίνουμε..
παρατηρώ όλο και περισσότερα εμπορικά ηχεία με cross που πίνουν και μεγάφωνα λες και έχουν μισοφορτισμένους τους φερίτες τους.
Κάτι γίνεται με τα νεοδύμια, αλλά όποιος έχει παίξει με παλιότερα
χάρτινα μεγάφωνα καταλαβαίνει τι λέω..
Και που κολλάει το θέμα της ευαισθησίας στο νήμα με τους D?
Γιατί αν ακούτε μουσική δωματίου με μικρά σύνολα οποιοσδήποτε ενισχυτής σας κάνει.
Αν όμως στα συνήθως αναίσθητα μεγάλα ηχεία θέλουμε και κάποια στιγμή να παίξουμε δυνατά ο ΑΒ θα βγάλει τον ψαλιδισμό του, αν είναι ένας κάτω από 80w π.χ.
Αν θέλετε μετρήστε μια από τις τάσεις τροφοδοσίας των τελικών σταδίων και πέστε μου ποσο βυθίζεται στα κτυπήματα των τυμπάνων..
Εδώ είναι που η D κερδίζει..
Και τα γράφει κάποιος που ακούει με ΑΒ
αλλά ξέρω ότι με μεγάλα ηχεία χρειάζεται ένας βαρύς AB!
Και δεν έχω την διάθεση, τα βάρη είναι για το γυμναστήριο..
Οι επαγγελματίες παίζουν με D, που έχουν μπει ακόμα και στα ενεργά των studio εκεί που παράγονται ηχογραφήσεις, στις οποίες ψάχνουμε την ποιότητα με ΑΒ ταξη!!
Ένα λάθος που γίνεται συνέχεια είναι οι συγκρίσεις ενισχυτών κρίνοντας την θεωρία.
Υπάρχει κακός ΑΒ κακός Β και κακός D,
όπως υπάρχουν και εξαιρετικοί σε όλες τις τάξεις..
Ακόμα και οι συγκρίσεις με δύσκολα ηχεία είναι λάθος, γιατί το εύκολο φορτίο με το δύσκολο φορτίο μπορεί να ανατρέψει την εκτίμηση στο συγκριτικού ενισχυτών , γιατί η εμπεδηση των ηχείων είναι αυτή που επιρεάζει την απόδοση και αυτή που μας οδηγεί στην σωστη επιλογή ενισχυτή.
Οι συγκριτικές δοκιμές πρέπει να γίνονται στις κοντινές κατηγορίες κόστους, κατασκευής και ισχύος, με το ζευγάρι ηχείων που θα ταίριαζε στην κατηγορία των ενισχυτών που θέλουμε να συγκρίνουμε..