Ευχαριστώ πολύ παιδιά! Είναι ακριβώς αυτή που ήθελα, σε ασημί. Σε μαύρο την έβρισκα και 200Ε φθηνότερα, αλλά αυτό το ασημί κάτι μου κάνει...
Θέλει και μια ωραία δερμάτινη half case, και είναι έτοιμη για βόλτα! Απο κοντά είναι ακόμα πιο όμορφη. Ο χειρισμός της έκθεσης για όσους ξέρουν απο manual SLR δεν είναι κάτι το πολύ διαφορετικό. Η εστίαση και η σύνθεση είναι το ζουμί. Θέλει καιρό να συνηθίσεις οτι δεν βλέπεις μέσα απο τον φακό, οτι βλέπεις όλο το πεδίο και εχεις τις γραμμές για να σου λένε ποιό είναι το κάδρο σου. Βρίσκω οτι μου αρέσει οτι βλέπω περισσότερο απο αυτό που θα μπεί στην φωτογραφία, έχεις καλύτερη εποπτεία του κάδρου σου νομίζω. Αλλά ας εμφανιστούν πρώτα τα φιλμ... μπορεί να τα πάρω πίσω μετά! χαχα
Η εστίαση επίσης είναι πολύ βολική. Η ΝΕΧ7 με έχει κακομάθει με το focus peaking και την μεγέθυνση και το προηγούμενο Σάββατο πού πήρα το βράδυ μαζί μου την ΜΧ με τον 50αρη ομολογώ οτι στα σκοτάδια δυσκολευόμουν λίγο να εστιάσω ακριβώς. Σε παρόμοιες συνθήκες που δοκίμασα την Μ6, ήταν αρκετά πιο εύκολο να ταυτίσεις τα είδωλα και να εστιάσεις. Βέβαια την ημέρα, το φωτεινό σκόπευτρο της ΜΧ (ή της F90x) είναι άπαιχτο.
Για φακούς, οι οριγκινάλ είναι εκτός του βεληνεκούς μου ακόμα. Αργότερα βλέπουμε, αλλά προς το παρόν οι Voigtlander και οι Zeiss μια χαρά φακουδάρες είναι, με χαρακτήρα, οξύτητα και ανεκτές τιμές.
In other news, επιδιόρθωσα και την Pentacon Six που είχε κάψει μία τρυπούλα στο κλείστρο. Την έκλεισα με Liquid Electrical tape και το άφησα να στεγνώσει. Σήμερα έκανα μερικά τεστ και δεν περνάει φώς. Οπότε το αναλογικό μου σετ είναι σε μεγάλα κέφια!!!