Και μιά ερώτηση ακόμα πρός τον McZab:Καταδικάζεις τήν επίθεση 30 ´επαναστατών´εναντίον δύο ατόμων πού κάθονταν στο περίπτερο ακροδεξιού οίκου??
Kαταδικάζεις τήν αναίτια επιθεση 15 ατόμων εναντίον αστυνομικού πού μαζί με το παιδί του είχε πάει σέ άλλη έκθεση βιβλίου??(η σύγκρουση δέν έγινε σε διαδήλωση αλλά σε ουδέτερο χώρο)
Kαταδικάζεις τήν επίθεση εναντίον ενός και μόνον αστυνομικού στο Ελληνικό όπου 15 τύποι τον έστειλαν για πολύ καιρό στό νοσοκομείο??Γιά να ξέρουμε και πού βρισκόμαστε..
Και επειδή πιθανώς και να χαρακτηρισθώ ακροδεξιός παραθέτω ένα αυτουσιο κείμενο ,σημερινό,τού Στάθη,που για μένα αποτελεί υπόδειγμα(ως κείμενο) τού τί σημαίνει αριστερός ή δημοκρατικός πολίτης.....
´Φαίνεται ότι όταν κανείς σπάει το κεφάλι ενός φασίστα, ο σκίνχεντ βάζει μυαλό.
Δεν εξηγείται αλλοιώς γιατί ορισμένοι διαπρύσιοι κατά τα άλλα φίλοι της ελευθερίας, κι εχθροί της εξουσίας έχουν επιλέξει αυτήν τη θεραπευτική μέθοδο για τους φασίστες
ή αυτούς που οι ίδιοι χρίζουν φασίστες
ή αυτούς που ενδεχομένως συλλογίζονται διαφορετικά τα πράγματα - δεξιούληδες, εθνικιστές κι άλλους (ή Αλλους).
Δεν εξηγείται αλλοιώς γιατί κατά σύστημα πλέον σπάνε βιβλιοπωλεία, σπάνε κεφάλια και καίνε βιβλία, όπως προσφάτως στην Εκθεση Βιβλίου, ορισμένα παιδιά του
αντιεξουσιαστικού χώρου - δεν λέω δημοκράτες, διότι οι περισσότεροι την (ταξική άλλωστε) δημοκρατία την έχουν χεσμένη, λέω όμως «αντιεξουσιαστές» για την οικονομία της συζήτησης (καθ' ότι πλέον ούτε και οι ίδιοι ίσως να μην ξέρουν τι είναι)...
........................................................................
Να πω ότι οι καλοί αυτοί στρατιώτες του απελευθερωμένου μέλλοντος βρίσκονταν σε άμυνα, όταν έσπασαν κεφάλια, να το καταλάβω. Να πω ότι οι φασίστες είχαν βγει στον δρόμο κι έδερναν κι έσπαζαν, να πηγαίναμε όλοι να τους αντιμετωπίσουμε.
Εξάλλου έως μερικά χρόνια πριν, ήξερα ότι αυτοί που σπάνε κεφάλια ή καίνε βιβλία, αυτοί είναι οι φασίστες - αυτοί όμως που κάνουν ακριβώς το ίδιο σπάζοντας κεφάλια των φασιστών, τι είναι; Μήπως εφαρμόζουν κάποια μέθοδον ομοιοπαθητικής, η οποία μου διαφεύγει;
Θα μου πείτε ότι οι φασίστες, οι ακροδεξιοί και οι εθνικιστές οργανώνουν τον ρατσισμό, είναι λακέδες των αστών και καλλιεργούν την ξενηλασία. Μεγάλο το δίκιο σας. Οταν παραβαίνουν τον ποινικό κώδικα να τους τσιμπάμε
κι όταν το κράτος (που τόσο χρειάζεται τις υπηρεσίες τους) «αμελεί» να τους τσιμπήσει, να τους ακυρώνουμε εμείς με τις διαδηλώσεις μας, τις ιδέες μας, τους αγώνες μας.
Αλλά να τους σπάμε το κεφάλι προληπτικώς και μόνον επειδή έτσι σκέφτονται κι έτσι υπάρχουν, δεν είναι εξίσου φασιστικό;
***
Παιδαριώδεις σκέψεις για το αυτονόητο, θα μου πείτε. Ελα ντε όμως που είμαστε υποχρεωμένοι να τις κάνουμε, κι ακόμα χειρότερα να τις γράφουμε και να τις ξαναγράφουμε.
Είναι δυνατόν να απαγορεύσει κανείς στον Ιρβινγκ να μιλήσει; (όπως έκανε η ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη) - ή υποχρεούται με τις ιδέες του να τον βάλει στη θέση του, να τον ξεμπροστιάσει και να τον ξεβρακώσει;
Είναι δυνατόν να θέλουν κάποιοι να φιμώσουν τον όποιον Ιρβινγκ, αλλά ταυτοχρόνως να υιοθετούν τις μπούρδες του για τον βομβαρδισμό της Δρέσδης, επειδή αυτό το τελευταίο βολεύει τα ιδεολογήματά τους σε άλλους τομείς δραστηριότητας;
Είναι δυνατόν προοδευτικοί πολίτες να ζητούν τη διάλυση των συγκεντρώσεων αντιφρονούντων (φασιστών ή ό,τι άλλο) διεκδικώντας μόνον για τον εαυτόν τους το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι και του αγορεύειν;
Είναι δυνατόν όταν σπάει μια βιτρίνα ένας φασίστας να 'ναι έγκλημα, αλλά όταν τη σπάω εγώ (που δηλώνω αντιφασίστας) να απαιτώ τις ευχαριστίες του φουκαριάρη που ξεφτίλισα (διότι τον ξεφτίλισα και τον ζημίωσα) για έναν ανώτερο σκοπό που ακόμα δεν καταλαβαίνει, αλλά τον καταλαβαίνω εγώ(!) και αυτό αρκεί(!)...
Είναι δυνατόν να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των κρατουμένων της «17 Νοέμβρη» (άλλοι ως πολιτικών κρατουμένων, κι άλλοι ως ποινικών κρατουμένων) και ταυτοχρόνως να σπάμε το κεφάλι του πρώτου σκίνχεντ που θα βρούμε μπροστά μας;
***
Μπορεί μερικοί να πιστεύουν ότι βρίσκονται σε πόλεμο με το κράτος, αλλά τότε ας μην παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμους». Ας αναλάβουν το κόστος. Ας δείξουν την παλικαριά που δείχνουν πολλοί απ' τους ποινικούς όταν χάνουν· όταν πιάνονται και μένουν με το κεφάλι ψηλά. Κανείς ποτέ απ' αυτούς δεν έσπασε κεφάλι για να του βάλει μυαλό, από πότε
εμείς οι προοδευτικοί αποκτήσαμε αυτό το ιεραποστολικό προνόμιο;
Από πότε η καταστολή (για το καλό μας) είναι ή έγινε κάτι καλύτερο απ' τη φρίκη που προκάλεσε, όταν από επαναστατική βία κατήντησε καθεστωτική τρομοκρατία;
Αυτός ο εκφυλισμός δεν μπορεί να 'ναι η δύναμή μας, είναι, στην πραγματικότητα, η υποταγή μας.
Και η υποταγή αυτή ξεκινάει απ' τα κλισέ που καταναλώνουμε. Αυτοί που γράφουν στο κούτελό τους «διακύβευμα», αυτοί είναι οι ταγοί των ανεγκέφαλων που σπάνε κεφάλια.
Καθεστωτικοί οι ίδιοι ώς το κόκκαλο, του «εκσυγχρονισμού» ή των «μεταρρυθμίσεων», κυριαρχούν χάριν και μέσω του νεοφιλελευθερισμού, εκεί όπου κάποτε κυριαρχούσε η Αριστερά και η ταξική ιδεολογία της.
Ομως όλα αυτά θα τα ξεκαθαρίσει η ανάγκη. Πάντα η αναγκαιότης βρίσκει τον δρόμο της ανάμεσα στις συγχύσεις, κυρίως όταν αντιλαμβάνεται τις αντιθέσεις - μάλιστα, όπως έλεγε ο Μαρξ, «ελευθερία είναι η εξυπηρέτηση της αναγκαιότητας». Επικίνδυνος ορισμός, αλλά όσο μορφώνονται οι άνθρωποι, οι πιθανότητές του για καλύτερη απ' την έως τώρα τύχη του θα βελτιώνονται.
***
Η σιωπή όμως των αμνών για τα έργα των λύκων δεν τους καθιστά αθώους του αίματος και του σπασμένου κεφαλιού.
Εκτός κι αν είναι κρατικοδίαιτοι, οπότε «νοιώθεται η στάσις των». Πού να υπερασπίζεσαι τώρα το κεφάλι ενός σκίνχεντ; (για να μην έχεις γίνει φασίστας ο ίδιος). Ασε που υπάρχει ο κίνδυνος να μαζευτούν έξω απ' την πόρτα σου οι σύντροφοί σου και να σε γαβγίζουν για εθνικιστή, χριστοδουλικό, φαιοκόκκινον - για τέτοια είμαστε πάλι; «νύχτες των κρυστάλλων» στην ίδια μας τη γειτονιά;
Ελα μου ντε όμως που σε μερικούς από μας αρέσει ακόμα το μίσος ενάντια στον φασισμό. Μπορεί το συντροφικό γάβγισμα να πονάει πιο πολύ κι απ' το δάγκωμα, αλλά μπροστά στο ασφαλές κεφάλι ενός σκίνχεντ, τι είναι ο πόνος;´
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.Χ.2007
[email protected]
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/10/2007
.
