Το chat του δικάναλου

Διαφωνώ , αλλά λαμβάνω υπόψη όσα γράφεις .

Φυσικά ξέρω τι χρειάζεται για να βελτιωθεί ο ήχος μου και σε αυτό το κομμάτι δεν διαφωνούμε.. διαφωνώ στα στάσιμα.

Προφανώς έχεις άλλη αντίληψη περί μπάσου, δεν ξέρω ποιές είναι οι αναφορές σου στον τομέα, οι δικές μου είναι η ακρόαση στα καλά live που έχω πάει.
Πρέπει να διαφωνούμε, για να βελτιωνομαστε και οι δύο..

Τώρα όσον αφορά τα στάσιμα δεν υπάρχει χώρος που δεν υποφέρει από αυτά, κάνεις μας δεν έχει τον τέλειο ακουστικά χώρο, ούτε εγώ φυσικά από την στιγμή που παίζουμε σε απλά δωμάτια και όχι αποκλειστικους χώρους για τα Setup μας..

Δεν έχω άλλη αντίληψη περί μπάσου, διάβασε για την ακουστική χώρων και τα προβλήματα των χαμηλών συχνοτήτων στα δωμάτια..

Έχω ακούσει πάρα πολλούς χώρους και με εντελώς διαφορετικά ηχεία μέσα σε αυτούς, κάτι γνωρίζω, κάποια εμπειρία έχω😉
Το πιο δύσκολο πράγμα στο Audio είναι οι χαμηλές συχνότητες, εκεί παίζει όλο το παιχνίδι..
Ο έλεγχος τους είναι πολύ σημαντικό και κοστοβορο θέμα..
Επίσης θέλει και αρκετό χρήμα.
Ανάλογα τις απαιτήσεις μας φυσικά..
 
Άρα δεν έχεις πάει σε αίθουσες συναυλιών παρά μόνο σε ανοιχτούς χώρους ;;;

Γιατί ναι, μεταξύ τους δεν έχουν καμία σχέση.
Έχω πάει φυσικά σε ότι χώρο συναυλιών υπάρχει, και λοιπόν;
Εξήγησε μου..
(Μην βγάζουμε λανθασμένα συμπεράσματα)
 
Τελειώνοντας κλείνω με αυτό που περίμενα να κλάψω αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε...

Τα κρουστά....



Όχι, δεν με απογοήτευσαν στην αίθουσα.. κάθε άλλο !!!

Παλμός, ένταση, punch , ήταν υπέροχα !!


Αλλά το ίδιο υπέροχα είναι και εδώ.


Παίζει ρόλο και το πρόγραμμα (Μότσαρτ νομίζω είπες ότι έπαιζε) και το τι θέλει να βγάλει η ορχήστρα στο έργο. Συνεπώς δεν φτάνει μια ακρόαση ορχήστρας, αλλά δυστυχώς θέλει πολλές ακροάσεις πολλών ορχηστρών.
Τι να κάνουμε, δεν είναι εύκολο το άθλημα.

Πάντως άλλη φορά πήγαινε να ακούσεις Τσαικόφσκυ. Πιο κοντά στις δυναμικές αντιθέσεις τις συναισθηματικές που ψάχνεις. Οι οποίες βοηθάνε.

Άκου τα σημεία από το 6:40 έως το 7:20 περίπου και από το 13:15 έως το 14:12. Και μετά τη μεγάλη μελωδία στο τέλος. Εγώ αυτό το χρησιμοποιώ πολλές φορές για φάρμακο... .:p

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Έγραψα για το πως άκουσα στο θεωρείο και τι ακούω στο σπίτι μου σε σχέση με αυτό..

Το τόνισα αρκετές φορές , όπως αρκετές φορές έγραψα ότι δεν ξέρω την διαφορά με την πλατεία.
Είχα θέση στην πλατεία την προηγούμενη εβδομάδα στη συναυλία της φιλαρμονικής ορχήστρας του Λονδίνου και ο ήχος δεν είχε καμία σχέση με τον ήχο που ακούμε από το θεωρείο.
Το πιάνο ειδικά ακουγόταν πολύ καθαρό, ενώ στο κοντσέρτο του Μότσαρτ την Παρασκευή, τουλάχιστον από την πρώτη σειρά πλαϊνού θεωρειου, μέχρι που μπουμαρε.
Τα δε τύμπανα, από το θεωρείο αποκτούν πιο πρωταγωνιστικό ρόλο από αυτό που ακούγεται στο cd ή από την πλατεία. Γενικά η ακρόαση από θεωρείο πλαϊνό είναι δημοκρατική 😆 δηλαδή όλα τα όργανα ακούγονται με την ίδια ένταση.
Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, επειδή είχα πρόσφατο το άκουσμα με θέση ακρόασης την πλατεία, σκεφτόμουν να μην ξανακλεισω θέση στο θεωρείο.
 
Πρέπει να διαφωνούμε, για να βελτιωνομαστε και οι δύο..

Τώρα όσον αφορά τα στάσιμα δεν υπάρχει χώρος που δεν υποφέρει από αυτά, κάνεις μας δεν έχει τον τέλειο ακουστικά χώρο, ούτε εγώ φυσικά από την στιγμή που παίζουμε σε απλά δωμάτια και όχι αποκλειστικους χώρους για τα Setup μας..

Δεν έχω άλλη αντίληψη περί μπάσου, διάβασε για την ακουστική χώρων και τα προβλήματα των χαμηλών συχνοτήτων στα δωμάτια..

Έχω ακούσει πάρα πολλούς χώρους και με εντελώς διαφορετικά ηχεία μέσα σε αυτούς, κάτι γνωρίζω, κάποια εμπειρία έχω😉
Το πιο δύσκολο πράγμα στο Audio είναι οι χαμηλές συχνότητες, εκεί παίζει όλο το παιχνίδι..
Ο έλεγχος τους είναι πολύ σημαντικό και κοστοβορο θέμα..
Επίσης θέλει και αρκετό χρήμα.
Ανάλογα τις απαιτήσεις μας φυσικά..

Σαφώς και έχεις εμπειρία, δεν είπα ποτέ το αντίθετο.

Το "πρότυπο" που έχεις στο θέμα του μπάσου δεν έχω καταλάβει ποιο είναι... τι έχεις λάβει σαν "αναφορά" ;;;

Εγώ είμαι σαφής σε αυτό.. συναυλίες σε πολλές αίθουσες και ανοιχτούς χώρους, μπάντες και σχήματα live σε μαγαζιά, μέχρι και τις μπάντες των Δήμων Πειραιώς και Αγίων Αναργύρων έχω ακούσει αρκετές φορές και τις λαμβάνω υπόψη μου χωρίς να τις σνομπάρω.

Για το αν είναι δύσκολο να μαζευτούν τα στάσιμα σε ένα δωμάτιο , εξαρτάται από το μέγεθος του δωματίου και την γυναίκα (αν υπάρχει) που ζει εκεί.......

Ναι έχω διαβάσει για την ακουστική των χώρων και τα προβλήματα των χαμηλών συχνοτήτων.. δεν γεννήθηκα χτες.
 
Είχα θέση στην πλατεία την προηγούμενη εβδομάδα στη συναυλία της φιλαρμονικής ορχήστρας του Λονδίνου και ο ήχος δεν είχε καμία σχέση με τον ήχο που ακούμε από το θεωρείο.
Το πιάνο ειδικά ακουγόταν πολύ καθαρό, ενώ στο κοντσέρτο του Μότσαρτ την Παρασκευή, τουλάχιστον από την πρώτη σειρά πλαϊνού θεωρειου, μέχρι που μπουμαρε.
Τα δε τύμπανα, από το θεωρείο αποκτούν πιο πρωταγωνιστικό ρόλο από αυτό που ακούγεται στο cd ή από την πλατεία. Γενικά η ακρόαση από θεωρείο πλαϊνό είναι δημοκρατική 😆 δηλαδή όλα τα όργανα ακούγονται με την ίδια ένταση.
Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, επειδή είχα πρόσφατο το άκουσμα με θέση ακρόασης την πλατεία, σκεφτόμουν να μην ξανακλεισω θέση στο θεωρείο.

Άρα θεωρείο με πλατεία έχουν μεγάλη διαφορά.. άρα δεν ήταν παράξενο που δεν θεώρησα το άκουσμα από το θεωρείο καλύτερο από αυτό που ακούω στο σπίτι μου.

Πάντως το ότι είναι δημοκρατική -όπως λες- η θέση στο θεωρείο για τα όργανα από κάτω, δεν είναι κακό... έτσι δεν είναι ;;
 
Για μένα είναι... με την έννοια ότι δεν ακούγονται έτσι στις ηχογραφήσεις... είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπω τους μουσικούς τόσο κοντά και να εντοπίζω τους ήχους ανά μουσικό όργανο, αλλά μου φαίνεται ότι χάνω τη συνολική αίσθηση του έργου...
Μάλλον η θέση των οργάνων στην ορχήστρα έχει να κάνει με το πόσο δυνατά ακούγονται, δηλαδή αν βρίσκονταν τα τύμπανα μπροστά θα επισκιαζαν τα υπόλοιπα όργανα.
 
  • Like
Reactions: vlad66
Αυτο που έγραψα στο ότι η σκηνή θα τραβούσε λίγο αριστερά ήταν ξεκάθαρα χιουμοριστικο σχόλιο αλλά με μια δόση αλήθειας.

Έχω ακούσει και εγώ απο μαρτυρίες ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η θέση η οποία οσο πιο κέντρο είναι και μάλιστα όχι οι πρώτες σειρές τόσο "μεσα" (ας μου επιτραπεί η έκφραση) είσαι στο μουσικό δρώμενο. Αυτό εκφράζεται σίγουρα και στις τιμές των εισιτηρίων.

Άρα απο τα γραφόμενα ανθρώπων που έχουν εμπειρία απο αντίστοιχα έργα μάλλον επιβεβαιωνονται τα όσα μου είχαν μεταφερθεί
 
  • Like
Reactions: Frenz
Αυτο που έγραψα στο ότι η σκηνή θα τραβούσε λίγο αριστερά ήταν ξεκάθαρα χιουμοριστικο σχόλιο αλλά με μια δόση αλήθειας.

Έχω ακούσει και εγώ απο μαρτυρίες ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η θέση η οποία οσο πιο κέντρο είναι και μάλιστα όχι οι πρώτες σειρές τόσο "μεσα" (ας μου επιτραπεί η έκφραση) είσαι στο μουσικό δρώμενο. Αυτό εκφράζεται σίγουρα και στις τιμές των εισιτηρίων.

Άρα απο τα γραφόμενα ανθρώπων που έχουν εμπειρία απο αντίστοιχα έργα μάλλον επιβεβαιωνονται τα όσα μου είχαν μεταφερθεί
Όχι ακριβώς έτσι, το πρόβλημα με τα θεωρεία στο πλάι είναι ότι παραεισαι μέσα στο μουσικό δρώμενο.
Σαν εμπειρία είναι διαφορετική από την "σωστή" ακρόαση.
Τουλάχιστον έτσι το βιώνω εγώ, δεν σημαίνει ότι έτσι πρέπει να είναι για τον καθένα.
 
Ψάχνετε όλοι να βρείτε την αλήθεια... στης Χαλιμάς τα παραμύθια - που έλεγε ένα τραγουδάκι. Η στερεοφωνία είναι τεχνητή, μια ψευδαίσθηση που καμιά σχέση δεν έχει με τον πραγματικό ήχο μιας ορχήστρας. Την επόμενη φορά που θα πάτε σε συναυλία στο Μέγαρο, καθίστε στην πλατεία και κλείστε τα μάτια για λίγο. Με κλειστά τα μάτια προσπαθήστε να εντοπίσετε τα όργανα. Πιστεύω ότι ελάχιστοι θα μπορούν να πουν ποιο όργανο είναι δεξιά, ποιο είναι αριστερά, και κανένας ποιο είναι μπροστά ή πίσω. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συζητάμε στις ηχογραφήσεις - διαχωρισμός οργάνων, βάθος σκηνής κλπ - είναι τεχνητά, υπάρχουν για να αναπληρώνουν την έλλειψη οπτικής επαφής με το δρώμενο. Ο μονοφωνικός ήχος είναι πιο κοντά στο πραγματικό ηχητικό γεγονός από τον στερεοφωνικό. Οπότε το να ψάχνεις για... τρίγωνο στο Μέγαρο είναι σα να ψάχνεις για θερμοκρασία χρώματος στο ηλιοβασίλεμα της Οίας.
 
Εγώ πάντως αν κλείσω τα μάτια θα με πάρει ο ύπνος 😜.
Νομίζω πως δεν έχει να κάνει με την αναζήτηση της αλήθειας αλλά με το πώς έχει συνηθίσει ο εγκέφαλος να ακούει τη μουσική.
Ο ήχος στο θεωρείο έρχεται in your face.
Τέλος πάντων, ο λόγος που οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, επιλέγουμε θέση στα θεωρεία είναι αμιγώς οικονομικός οπότε...
 
Ψάχνετε όλοι να βρείτε την αλήθεια... στης Χαλιμάς τα παραμύθια - που έλεγε ένα τραγουδάκι. Η στερεοφωνία είναι τεχνητή, μια ψευδαίσθηση που καμιά σχέση δεν έχει με τον πραγματικό ήχο μιας ορχήστρας. Την επόμενη φορά που θα πάτε σε συναυλία στο Μέγαρο, καθίστε στην πλατεία και κλείστε τα μάτια για λίγο. Με κλειστά τα μάτια προσπαθήστε να εντοπίσετε τα όργανα. Πιστεύω ότι ελάχιστοι θα μπορούν να πουν ποιο όργανο είναι δεξιά, ποιο είναι αριστερά, και κανένας ποιο είναι μπροστά ή πίσω. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που συζητάμε στις ηχογραφήσεις - διαχωρισμός οργάνων, βάθος σκηνής κλπ - είναι τεχνητά, υπάρχουν για να αναπληρώνουν την έλλειψη οπτικής επαφής με το δρώμενο. Ο μονοφωνικός ήχος είναι πιο κοντά στο πραγματικό ηχητικό γεγονός από τον στερεοφωνικό. Οπότε το να ψάχνεις για... τρίγωνο στο Μέγαρο είναι σα να ψάχνεις για θερμοκρασία χρώματος στο ηλιοβασίλεμα της Οίας.
Ημείς κατεχομεν την αληθεια,τον ανυπερβλητο μονοφωνικό γκαραζοπανκικο ήχο.Αφηστε τους άλλους να ψάχνουν.
 
Last edited:
Άρα θεωρείο με πλατεία έχουν μεγάλη διαφορά.. άρα δεν ήταν παράξενο που δεν θεώρησα το άκουσμα από το θεωρείο καλύτερο από αυτό που ακούω στο σπίτι μου.

Πάντως το ότι είναι δημοκρατική -όπως λες- η θέση στο θεωρείο για τα όργανα από κάτω, δεν είναι κακό... έτσι δεν είναι ;;

Εννοείται ότι έχει διαφορά.

Αν σε ένα έργο τα όργανα αριστερά «συνομιλούν» με εκείνα δεξιά κι εσύ κάθεσαι πολύ πλάι επάνω στο θεωρείο, θα το εκλάβεις διαφορετικά αυτό. Βέβαια, όσο καλύτερα ξέρεις τη σύνθεση, τόσο πιο εύκολο είναι να καταλάβεις, όμως ο σκοπός είναι να ακούσεις όσο καλύτερα γίνεται, πως παρουσιάζει η ορχήστρα το έργο.
 
  • Like
Reactions: Frenz
Ο εγκέφαλος πάντα επεξεργάζεται τη μουσική! Αντιλαμβάνεται το τονικό ύψος της κάθε νότας, και το εντάσσει στο ευρύτερο πλαίσο της μελωδίας (και της αρμονίας).

Αυτό που συμβαίνει, και το οποίο ενδεχομένως εννοούσες, είναι ότι υπάρχουν είδη πιο απλά (δεν το λέω με κακή έννοια), που δεν απαιτούν πολλή επεξεργασία, άρα και κόπο από τον ακροατή, και είδη πιο πολύπλοκα, που απαιτούν περισσότερη επεξεργασία. Η κλασική (δεν εννοώ τα βαλσάκια του Strauss) και η jazz (η κανονική jazz, bop κλπ) είναι πιο δύσκολα είδη, για λόγους αμιγώς μουσικούς, και μη δημοφιλή για λόγους μουσικούς και μη.

Μέγεθος κομματιού
Ένα τρίλεπτο pop ή ένα πεντάλεπτο rock τραγούδι, έχει μια εισαγωγή, ένα ρεφρέν (ευκολοτραγούδιστο, πιασάρικο δηλαδή), ένα κουπλέ, μια γέφυρα, και αυτό ήταν! Προφανώς και υπάρχουν είδη rock (αλλά και άλλα) που ξεφεύγουν από την πεπατημένη (progressive κλπ).
Στην κλασική μουσική, ένα μέρος μιας συμφωνίας, ειδικά από την ρομαντική περίοδο και μετά, μπορεί να υπερβαίνει τα 20 λεπτά, πιθανότατα είναι σε μορφή σονάτας, όπου υπάρχουν διάφορα θέματα (μελωδίες), κάποια εκ των οποίων αναπτύσσονται, επανέρχονται αυτούσια ή παραλλαγμένα, κλπ, δηλαδή μιλάμε για πολλή μουσική πληροφορία!
Ένα jazz κομμάτι, μπορεί να ξεπερνάει τα 10 λεπτά, συχνά χωρίς αναγνωρίσιμη μελωδία, με θέματα να εμφανίζονται διαδοχικά, οι τονικότητες να αλλάζουν πολύ συχνά, να είναι από πολύ έως πάρα πολύ διάφωνο αρμονικά (δηλαδή όχι πολύ ελκυστικό στο αυτί) κλπ. Επίσης αντιτουριστικό για τον μέσο ακροατή.

Στίχοι
Η ύπαρξη στίχων αμέσως κάνει περισσότερο προσβάσιμο το μουσικό κομμάτι, σε σχέση με την πολύ πιο αφηρημένη κλασική και jazz. Συχνά μάλιστα, η θεματολογία παίζει καθοριστικό ρόλο όσον αφορά την απήχηση και την ενδεχόμενη ταύτιση του ακροατή, από το καψουροτράγουδο μέχρι το ταξικό rap με το κοινωνικό και πολιτικό σχόλιο.

Ενορχήστρωση
Η χρήση ηλεκτρικών οργάνων, δίνει μια άλλη δυναμική στην μουσική, και συχνά είναι αρκετή για να τραβήξει τον ακροατή.

Επίσης δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε κάποιες άλλες πτυχές όπως η κοινωνική/ιστορική ταυτότητα του είδους, στα μάτια του δυνητικού ακροατή.
Η κλασική μουσική για κάποιους μπορεί να αντιπροσωπεύει κάτι παλιό, συντηρητικό και ξεπερασμένο, σε αντίθεση με το rock (και τα παρακλάδια του, metal κλπ) που συμβολίζει το αντισυμβατικό, το επαναστατικό, το καινούργιο, ή την pop που ενδεχομένως θεωρείται ως κάτι ανάλαφρο και χαρούμενο.
Παρακολουθώντας κάθε εκπομπή του Γ.Πετρίδη σχεδόν επί 50ετία με τα επιχειρήματα -παραδείγματα , ακούω ότι η Rock δεν είναι στο προσκήνιο.
Το αναφέρει συχνά-πυκνά.
Στην σημερινή εκπομπή αναφέρθηκε εκτεταμένα στις τελευταίες δηλώσεις του Morrissey (The Bitches of the BBC...), το ότι μεγάλοι ραδιοσταθμοί και πλατφόρμες δεν παίζουν τραγούδια από νέες δουλειές ακόμα και μεγάλων Ροκ συγκροτημάτων .
Ανέφερε ότι πουθενά δεν ακούστηκε το νέο άλμπουν των R.Stones , U2 κ.λ.π.
Είναι σημαντικό το πόσο 'πίσω' πήγε για να υποστηρίξει την άποψή του.

16/3/26 Ert Echo Γ.Π.

Ακόμα και χώρες-σκηνές με παράδοση στην Rock ,'βλέπουν' μουσικόφιλους να 'μεταλάσσονται' ακολουθώντας πιο παραδοσιακά μουσικά είδη με όργανα που δεν ήταν στην μόδα ,αλλά με την κατάλληλη φωνητική συνοδεία/παρουσία ,σόλο και παραδοσιακούς στίχους γεμίζουν μικρότερους χώρους , και επηρεάζουν άλλα είδη.

13/3/26 σε Ευρωπαϊκή περιοδεία φαίνεται να 'προσεγγίζουν' ακροατές μ 'άλλο' τρόπο.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.



H world κουλτούρα βλέπω να έχει διεισδύσει στο πλατύ κοινό που ανταποκρίνεται